Η ίδρυση του Παγκοσμίου Συνδέσμου Ολυμπιονικών και ο ρόλος τους στην αυγή της τρίτης χιλιετίας για τη διατήρηση των ολυμπιακών ιδανικών
Ποιος μπορεί και πρέπει να είναι ο ρόλος των Ολυμπιονικών στην ανατολή της τρίτης χιλιετίας; Στο ερώτημα των ερωτημάτων, που κυριάρχησε στο 1ο Διεθνές Συνέδριο των Ολυμπιονικών στην Αρχαία Ολυμπία, απάντηση δε δόθηκε. Υπήρξαν προσπάθειες προσέγγισης του φαινομένου, που λέγεται Ολυμπιονίκης, έλειψε, όμως, το θάρρος της γνώμης, η τόλμη της άποψης κι η αυτοκριτική για τα στοιχεία παρακμής, που παρουσιάζει σήμερα η κορυφαία αθλητική διοργάνωση. "Η μυθοποίηση και η εμπορευματοποίηση έχουν οδηγήσει σε αλλοτρίωση, τόσο την αθλητική ιδέα, όσο και τον κάθε αθλητή. Η βία, το ντόπινγκ, το στημένο παιχνίδι, έχουν αλλοιώσει την έννοια και το περιεχόμενο του αθλητισμού", τόνισε, κλείνοντας τις εργασίες του συνεδρίου ο πρόεδρος του ΣΕΟ Τ. Μπουντούρης. Αμέσως μετά, όμως, δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει αθλητική εταιρία, επειδή προσέφερε 4 - 5 από τα 90 εκατ. δρχ. που κόστισε συνολικά η διοργάνωση του συνεδρίου στη ΓΓΑ.
"Εκείνος που πληρώνει, παραγγέλλει και τη μουσική. Τα τελευταία χρόνια όμως, οι χορηγοί θέλουν να γράφουν και τη μουσική", παρατήρησε κάποιος από τους συνέδρους. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος που θα αντιμετωπίσει το ολυμπιακό κίνημα τον αιώνα που ανατέλλει. Το σύνθημα, "πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά", σταθερά παραδίδει τη θέση του στο "πιο πολλά, ακόμα περισσότερα, πόσα μου δίνετε για να πάρω μέρος στους αγώνες".
Οι βετεράνοι στην πλειοψηφία τους Ολυμπιονίκες, που βρέθηκαν στην Αρχαία Ολυμπία, έκαναν φανερό ότι με την ίδρυση του συλλόγου τους, θέλουν να παραμείνουν στο προσκήνιο της κοινωνικής και αθλητικής ζωής κι όσο οι συνθήκες το επιτρέπουν, να υπερασπιστούν τις αξίες που οι ίδιοι υπηρέτησαν σε μια άλλη εποχή. "Στο ξεκίνημα της νέας χιλιετίας, γίνεται φανερό ότι οι άνθρωποι του αθλητισμού, και ιδιαίτερα οι αθλητές με ολυμπιακές διακρίσεις, έχουν χρέος προσφοράς προτύπων, προκειμένου τα οράματα και οι προσδοκίες της νεολαίας να παραμένουν ενεργά", τονιζόταν, μεταξύ άλλων, στην ιδρυτική διακήρυξη, την οποία ανάγνωσε η Β. Πατουλίδου.
Οι Ολυμπιονίκες εξέλεξαν εννιαμελή προσωρινή διοικούσα επιτροπή, η οποία θα μεριμνήσει για την προώθηση των διαδικασιών ίδρυσης του Συλλόγου, την κατάρτιση του καταστατικού και τη διενέργεια εκλογών. Υπήρξαν ορισμένες αντιδράσεις ως προς τη φόρμουλα που επιλέχτηκε για τη δημιουργία του συλλόγου. Η Σεβίνσκα από την Πολωνία τόνισε ότι υπάρχει σύλλογος με πρόεδρο τον Αμερικανό Μοντγκόμερι και αντιπρόεδρο την ίδια. Το προεδρείο διευκρίνισε ότι πρόκειται για σύλλογο συμμετασχόντων και όχι εκείνων που κατάκτησαν μία από τις θέσεις ένα έως έξι. Ο εκπρόσωπος της Βραζιλίας εξέφρασε την άποψη, μήπως θα 'ταν ορθότερο να δημιουργούνταν προηγούμενα εθνικοί ή ηπειρωτικοί σύλλογοι. Δεν υπήρξε όμως συνέχεια, πολύ περισσότερο, που λίγο νωρίτερα όλοι είχαν χειροκροτήσει με θέρμη την πρόταση του Κ. Γκιρόν από το Μεξικό, να φιλοξενήσει ο δικός τους σύλλογος των Ολυμπιονικών, το Δεύτερο Συνέδριο το 2000 στο Ακαπούλκο.
Στην προσωρινή διοικούσα επιτροπή εκλέχτηκαν οι: Κ. Γκιρόν (Μεξικό), Μ. Ονιάλι (Νιγηρία), Ντ. Φόσμπερι (ΗΠΑ), Ντ. Φρέιζερ (Αυστραλία), Γιανκ (Ταϊπέι), Γκ. Γκορόχοβα (Ρωσία), Χ. Μ. Βαν ντε Πλόεγκ (Ισπανία), Αμ. Ριμπέιρο (Βραζιλία) και Τ. Μπουντούρης (Ελλάδα).
Γ. Γ.