Γράμμα της συντρόφισσάς του Αθηνάς και της εγγονής του
Την Τετάρτη, 24 Φλεβάρη, συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τότε που μας άφησε για πάντα ο σύντροφος, ο πατέρας και παππούς Νίκος Καλούδης.
Για μας Νίκο δεν έφυγες, ζεις και θα ζεις πάντα κοντά μας, δίπλα μας, όσο οι ίδιοι θα βρισκόμαστε στη ζωή.
Τα αποχαιρετιστήρια λόγια του εκπροσώπου του Κόμματος μας, ότι "... θα θυμούμαστε πάντα την ευγενική του φυσιογνωμία, αλλά και την αποφασιστική κομματική σου στάση, στη νομιμότητα και την παρανομία στα καράβια και στην πολιτική προσφυγιά, στη δράση στο λιμάνι και τις γειτονιές του Πειραιά, στη Βουλή ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και στην κομματική δουλιά", είναι βεβαιότητα. Τ' ακούω από κάθε σύντροφο και φίλο από κάθε συνάδελφο και γείτονα που σε γνώρισαν στη ζωή. Σε θυμούνται πράγματι, Νίκο, οι σύντροφοί σου, οι φίλοι σου, οι συμπατριώτες σου από τη Χίο. Ο δήμος μάλιστα Καρδαμύλων, εκεί όπου γεννήθηκες, σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΚΚΕ, οργάνωσε εκδήλωση στη μνήμη σου. Χιώτες και Καρδαμυλίτες, ναυτεργάτες και καπεταναίοι ήσαν όλοι παρόντες. Είναι περήφανοι για σένα.Το Δημοτικό Συμβούλιο Καρδαμύλων ανακοίνωσε στην εκδήλωση την απόφασή του, να καθιερωθεί βραβείο "Νίκος Καλούδης", επαρχιακού χαρακτήρα και να φιλοτεχνηθεί η προτομή σου, η οποία θα στηθεί σε πλατεία των Ανω Καρδαμύλων και θα φέρει και το όνομά σου.
Στην εκδήλωση αυτή, μίλησε και η εγγονούλα σου Αθηνά, που με τα θερμά, βγαλμένα μέσα από την καρδιά της λόγια, συγκίνησε τους πάντες.
Αξίζει Νίκο μας και νεκρός να τα ακούσεις: "... Από αυτήν την εκδήλωση δε θα μπορούσε να λείπει ο παππούς και δε λείπει, είναι εδώ, ανάμεσά μας και μέσα μας. Γι' αυτό θα ήθελα να απευθυνθώ λίγο σ' εκείνον, μπροστά σε σας που σήμερα τον τιμάτε με την παρουσία σας. Και είμαι σίγουρη ότι κι εκείνος μ' ακούει. Εκείνο, λοιπόν, που εγώ και τ' αδέλφια μου αισθανόμαστε για σένα παππούκα μας, είναι ευγνωμοσύνη. Ευγνωμοσύνη για όλα όσα ήσουνα, για όλα όσα μας έδωσες.
Μας έδειξες τι σημαίνει ανθρωπιά, μας έμαθες να ξεχωρίζουμε τα καλά από τα κακά της κοινωνίας, ειδικότερα της σημερινής, στην οποία μεγαλώνουμε. Μας έμαθες τι θα πει προσπάθεια, τι θα πει αγώνας και πάνω από όλα, μας έμαθες να αγαπάμε τον συνάνθρωπό μας, να προσπαθούμε πάντα για το κοινό καλό, να αγαπάμε την ειρήνη που μέσα σ' αυτήν και μόνο μπορούν να κατακτηθούν όλα τα αγαθά.
Σ' ευχαριστούμε! Σ' ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Και σου υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τιμήσουμε το όνομά σου, για να συνεχίσουμε το έργο της ζωής σου. Μ' αυτόν τον τρόπο πιστεύουμε ότι ικανοποιούμε τη γιαγιάκα μας, καθώς κι ολόκληρη την οικογένειά μας, που στάθηκε δίπλα σου άγρυπνα στο κρεβάτι του πόνου, όταν και τότε ακόμη εσύ, έδινες σ' όλους μας θάρρος για τη ζωή. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τη γλυκιά μας γιαγιά, που στάθηκε δίπλα σου επί σαράντα και πλέον χρόνια, σύντροφός σου στη ζωή και στον αγώνα. Παππούκα μου δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ".
Στη μνήμη σου, η συντρόφισσά σου Αθηνά, τα παιδιά και τα εγγόνια σου, προσφέρουμε 100.000 δρχ. στο ΚΚΕ, στο κόμμα που εσύ αφιέρωσες όλη σου τη ζωή για το καλό του τόπου και του λαού. Επίσης, προσφέρουμε και 10.000 δρχ. στο παράρτημα ΠΕΑΕΑ Παγκρατίου.