«Μπορείς να περάσεις το μπράτσο σου μέσα απ' αυτή την τρύπα;». Η τρύπα είχε δεν είχε διάμετρο τρία (!) εκατοστά. Και η απάντηση: «Ενα παιδί που πεθαίνει από υποσιτισμό μπορεί...».
Το διαβάσαμε σ' ένα ενημερωτικό δελτίο των «Γιατρών χωρίς σύνορα», που αναφερόταν στο Γολγοθά, τη σταύρωση, εκατομμυρίων παιδιών - και των μανάδων τους - σ' όλο τον κόσμο, ή, πιο σωστά, στον Τρίτο Κόσμο.
Και παρακάτω, αυτό το συγκλονιστικό κείμενο:
«Η Κάτρα, εννέα μηνών, έφτασε στο Θεραπευτικό Επισιτιστικό Κέντρο πριν από δέκα μέρες από μια πόλη που απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα από το Ελ Γουάκ της Κένυας. Ηταν σοβαρά υποσιτισμένη και έπασχε από αναπνευστική μόλυνση.
»Η ομάδα προσπάθησε απεγνωσμένα να βρει μια φλέβα για να της βάλει έναν όρο προκειμένου να της χορηγήσει υγρά, αλλά ήταν αδύνατο. Εκλαιγε σιγανά και κλοτσούσε αδύναμα, καθώς προσπαθούσαν να βρουν φλέβες στο χέρι της, στο κεφάλι, στο πόδι, οπουδήποτε στο μικροσκοπικό ζαρωμένο κορμί της.
Στο τέλος δεν είχαν άλλη επιλογή, παρά να ενθαρρύνουν τη μητέρα της, να την ταΐσει από το στόμα και να της δώσουν αντιβιοτικά για την αναπνευστική μόλυνση. Δυστυχώς, ύστερα από τέσσερις μέρες που υπέφερε από διάρροια και εμέτους, η Κάτρα έσβησε. Τα μάτια της έμειναν βαθουλωμένα, κενά».
Αυτή ήταν μόνο μια ιστορία, δυστυχώς πραγματική - από τις άγνωστες ιστορίες πέντε εκατομμυρίων παιδιών (!) κάτω των πέντε χρόνων που ζουν στον «αναπτυσσόμενο» κόσμο και θα πεθάνουν φέτος από τον υποσιτισμό και τις ασθένειες που προκαλεί. Γιατί, καθημερινά, περισσότερα παιδιά πεθαίνουν από υποσιτισμό απ' ό,τι από οποιαδήποτε άλλη ασθένεια.
Η Κάτρα είναι ένα από τα 17.000 παιδιά που πεθαίνουν καθημερινά από την έλλειψη τροφής και τις συνέπειές της. Και μαζί τους 17.000 μητέρες να σπαράζουν από πόνο... Κι όμως, η «θεραπεία» θα μπορούσε να είναι απλή, σύντομη και φθηνή. Η φροντίδα και η διατροφή μιας μέρας για ένα υποσιτισμένο παιδί κοστίζουν μόλις ένα (1) ευρώ!
* Δεκαπέντε ευρώ φτάνουν για να εισαχθεί ένα υποσιτισμένο παιδί στο νοσοκομείο και να του δοθούν οι απαραίτητες ποσότητες γάλακτος εμπλουτισμένου με πρωτεΐνες, καθώς και αντιβιοτικά για να καταπολεμηθούν οι μολύνσεις.
* Με σαράντα ευρώ εξασφαλίζεται η πρώτη φάση της θεραπείας του. Το παιδί ξαναβρίσκει την όρεξή του και τρώει τις πρώτες μερίδες χυλού.
* Και με εξήντα ευρώ καλύπτεται το κόστος για τη συνολική διάρκεια της θεραπείας του παιδιού, δηλαδή για έξι εβδομάδες - μαζί και ο εμβολιασμός κατά της ιλαράς.
Τα παιδιά είναι ακόμα αυτά που πληρώνουν το τίμημα για την έλλειψη καθαρού νερού και υγιεινής. Εκθεση της «Γιούνισεφ» διαπιστώνει πως παρά την κάποια πρόοδο που έχει επιτευχθεί, ενάμισι εκατομμύριο παιδιά κάτω των πέντε ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από έλλειψη καθαρού νερού, τουαλετών και νιπτήρων. Αλλά κι αν επιζήσουν, άλλος Γολγοθάς τα περιμένει: Σε έκδοση της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής της «Γιούνισεφ» βλέπουμε σε φωτογραφία επτάχρονα παιδιά να κουβαλάνε τούβλα και οικοδομικό υλικό πάνω στα κεφάλια τους. Επτάχρονοι φυλακισμένοι! Και σε μια άλλη φωτογραφία ένα κοριτσάκι φορτωμένο στους ώμους του με κλαριά και φύλλα. Η λεζάντα πληροφορεί: «Πάμπτωχες οικογένειες στο Μεξικό για να ξεπληρώσουν το χρέος τους καταδικάζουν το παιδί τους να δουλεύει για λογαριασμό του πιστωτή - εργοδότη. Σύγχρονες μορφές δουλοπαροικίας με θύματα αθώα παιδιά» (σ.σ. Μόνο οι γονείς το καταδικάζουν ή το σύστημα το καπιταλιστικό;).
Σύμφωνα με στοιχεία της UNISEF, σ' όλο τον κόσμο 1,2 εκατομμύρια παιδιά είναι θύματα διακίνησης (τράφικινγκ), παιδιά που εμπλέκονται στις χειρότερες μορφές παιδικής εργασίας και εκμετάλλευσης:
Πέντε εκατομμύρια επτακόσιες χιλιάδες σε εξαναγκαστική εργασία και δουλιά, ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες σε πορνεία και πορνογραφία.
Εκατομμύρια παιδιά, που πέφτουν θύματα του τράφικινγκ κάθε χρόνο γίνονται θύματα μιας κερδοφόρας βιομηχανίας που συνδέεται με εγκληματικές δραστηριότητες και διαφθορά. Επιπλέον ξεπερνά τα τοπικά σύνορα, διεξάγεται παρασκηνιακά και είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί. Η εμπορία ανθρώπων συναγωνίζεται ήδη το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων, με έσοδα που υπολογίζονται ότι ανέρχονται μέχρι και σε δέκα δισεκατομμύρια, καταγγέλλει η UNICEF.
Κι όχι μόνο: Σε κάθε γωνιά του κόσμου υπάρχουν παιδιά που έχουν κακοποιηθεί και βιαστεί, αγοράστηκαν και πουλήθηκαν, ξεριζώθηκαν από τα σπίτια τους από συρράξεις και εξαναγκάστηκαν σε δουλεία ως στρατιώτες ή σεξουαλικοί σκλάβοι. Χίλια επτακόσια πενήντα παιδιά κάτω των 15 ετών μολύνονται καθημερινά από τον ιό του Εϊτζ.
Ποιος μπορεί να ξέρει πόσα παιδιά κατακρεουργούνται για να προμηθεύσουν στους πλούσιους του «πολιτισμένου κόσμου» τα όργανά τους;
Ποιος μπορεί να ξέρει πόσα παιδιά απάγονται ή πωλούνται από κυκλώματα για υιοθεσία σε Ευρώπη και Αμερική;
Δεν είναι μόνον οι μητέρες της Αφρικής, της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής, που νιώθουν την καρδιά τους να ξεριζώνεται όταν χάνουν τα παιδιά τους. Είναι και πολλές μητέρες των πρώην σοσιαλιστικών χωρών, που τραβάνε το δικό τους Γολγοθά. Είναι οι σύγχρονες «Της Γης οι κολασμένες» - θύματα εξαναγκαστικής πορνείας. Το έργο του Τζουζέπε Τορνατόρε με τίτλο «Η άγνωστη», που προβλήθηκε πρόσφατα και στην Ελλάδα, θίγει αυτό ακριβώς το θέμα: Τις ρημαγμένες ζωές χιλιάδων γυναικών που έχουν υποστεί μια πρωτοφανή βία. Η ηρωίδα του, όμως, δε συμβιβάζεται με τη μοίρα της, αντιστέκεται και διεκδικεί το δικαίωμά της στη μητρότητα. Κι όχι μόνο: Διδάσκει το κοριτσάκι που πιστεύει ότι γέννησε και της το 'χουν πάρει, να αμύνεται και να παλεύει. «Οχι, της λέει, όταν σε χτυπάνε δεν πρέπει να γυρίζεις και το άλλο σου μάγουλο να σε χτυπήσουν. Αυτά τα λένε όσοι ξεκίνησαν τον καυγά».
Και ποιοι ξεκίνησαν τον «καυγά»; Ενα ολόκληρο σύστημα και οι εκπρόσωποί του. Σ' αυτούς χρειάζεται ν' αντισταθούμε - και να μην αρκεστούμε σε ελεημοσύνες και βοήθεια προς τα παιδιά και τις μητέρες που σταυρώνονται καθημερινά. Η βοήθεια χρειάζεται για να ανακουφιστούν άμεσα οι πληγές τους, όμως την αιτία πρέπει να πολεμήσουμε. Να καεί η Λερναία Υδρα, γιατί όσα κεφάλια και να κόψουμε, αυτά θα ξαναφυτρώσουν...
Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές!