Το πρώτο τεύχος των «Τετραδίων Πολιτισμού», του περιοδικού του ΥΠΠΟ, η έκδοση του οποίου αναγγέλθηκε τον περασμένο Γενάρη, ενώ η πρώτη θεματική «συζήτηση» για τα οικονομικά του Πολιτισμού πραγματοποιήθηκε το Φλεβάρη, παρουσίασε χτες ο υπουργός Πολιτισμού, Γ. Βουλγαράκης.
Οπως είχε γράψει ο «Ρ», το περιοδικό εντάσσεται στο αντιδραστικό ιδεολογικό - προπαγανδιστικό οπλοστάσιο του κράτους για «εμπέδωση», από το λαό και τη διανόηση, των σχεδίων του κεφαλαίου για τον πολιτισμό. Στους στόχους, όπως διατυπώθηκαν τότε, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, «η ενεργοποίηση, κινητοποίηση και αξιοποίηση προσωπικοτήτων των γραμμάτων και τεχνών, μέσω ανοιχτών συζητήσεων και διαλόγου» και «η ανάδειξη ζητημάτων που θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό την πολιτιστική ατζέντα», από την ΕΕ και το κράτος, φυσικά.
Στο προλογικό σημείωμα του υπουργού, τα πράγματα προχωρούν παραπέρα, αφού σημειώνεται ότι στους στόχους είναι «η δημόσια κατάθεση προβληματισμού, ιδεών και απόψεων για την ανασύνθεση και επαναδιαπίστευση μιας νέας αυτοδύναμης ιδεολογίας για τον ελληνικό πολιτισμό, στη χώρα μας και στο εξωτερικό» (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας)! Αυτό το υπερφίαλο ύφος λειτουργεί παραπλανητικά για εκείνο το τμήμα της διανόησης που... διατίθεται να παραπλανηθεί, αφού τα παραπάνω σημαίνουν ουσιαστικά την «ανασύνθεση» και «επαναδιαπίστευση» της κυρίαρχης ιδεολογίας μπροστά στις απαιτήσεις του κεφαλαίου για πλήρη υπαγωγή του πολιτισμού στη στρατηγική της Λισαβόνας.
Η διαπίστωση αυτή ενισχύεται από τη θεματολογία και το περιεχόμενο του τεύχους, κυρίως στην ενότητα «Μεγεθύνσεις», όπου παρουσιάζεται η «συζήτηση» του Φλεβάρη για τα οικονομικά του πολιτισμού. Εκεί διαβάζουμε ότι «ο πολιτισμός αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης (...)» (Ελένη Λούρη - Δενδρινού, διευθύντρια του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού), το «πολιτιστικό κεφάλαιο» είναι «η νέα βάση του πλούτου» (Θ. Κυριαζίδης, προϊστάμενος μελετών Ταμείου Εγγύησης Καταθέσεων), «δημιουργία ενός υγιούς περιβάλλοντος ανάπτυξης του επιχειρηματικού κλάδου ηλεκτρονικού πολιτισμικού περιεχομένου (...)» (Γ. Λουκίδης, πανεπιστημιακός), «ο κοινωνικός ρόλος των επιχειρήσεων και η πολιτιστική χορηγία» (Ο. Κυριακόπουλος, πρώην πρόεδρος ΣΕΒ, νυν της Λυρικής Σκηνής), «συνεργασία» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κλπ.