Στη γνωριμία του με το μεγάλο ποιητή, στην ιστορία του μουσικού έργου και στην απήχησή του παγκόσμια αναφέρθηκε ο συνθέτης σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου. Εργο, με «ιδιαίτερη ατμόσφαιρα», που υμνεί τη φύση και τους ανθρώπους της Λατ. Αμερικής, τους αγώνες τους για ελευθερία, από την εποχή των αποικιοκρατών μέχρι την εποχή της σύγχρονης αμερικανικής οικονομικο- πολιτικής δυναστείας. Την ιδέα για τη μελοποίηση του έπους τη συνέλαβε το 1971, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Χιλή, προσκεκλημένος της κυβέρνησης Αλιέντε, όπου παραβρέθηκε σε συναυλία με έργα Χιλιανών συνθετών σε ποίηση Νερούντα. Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι, ασχολήθηκε αμέσως με τη σύνθεση. Πρώτα έγραψε τα «Amor America» και «Vegetaciones», στη συνέχεια τα «Algunas Bestias», «Vienen los pajaros», «Los Libertadores», «America Insurrecta», «Voy a vivir» και «A mi partido» και ένα χρόνο αργότερα προσέθεσε το «United Fruit Co». Ικανοποιημένος από τη δουλιά του Μίκη Θεοδωράκη, ο Νερούντα ζήτησε από το συνθέτη να συμπεριλάβει στο έργο και τρία ποιήματα για τους Λατινοαμερικανούς ήρωες Zapata, Lautaro και Sandino. Το 1973 ο συνθέτης αναγκάστηκε να κάνει ακόμα μία προσθήκη -σε δικούς του στίχους αυτήν τη φορά- αμέσως μετά το θάνατο του ποιητή, το «Neruda Requiem».
Το πρώτο μέρος της συναυλίας περιλαμβάνει αποσπάσματα από το «Κάντο Ολύμπικο», που γράφτηκε ύστερα από πρόσκληση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής για τους Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 και έχει μορφή «συμφωνικής - ορατοριακής σουίτας σε έξι μέρη».