Την πλήρη παράδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς και της σύγχρονης δημιουργίας στις ορέξεις του κεφαλαίου «διαφήμισε» ως ...«ώθηση στον πολιτισμό» ο υπουργός Πολιτισμού, Μ. Λιάπης, μιλώντας το περασμένο Σάββατο για τη «χορηγία» και τον «εθελοντισμό» στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Ο υπουργός επιβεβαίωσε ουσιαστικά ότι το ζητούμενο για το κεφάλαιο σήμερα δεν είναι απλά η αύξηση της κερδοφορίας του, μέσω της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της λεγόμενης «πολιτιστικής βιομηχανίας», αλλά και η ιδεολογική χειραγώγηση των καλλιτεχνών και μέσω αυτών της κοινωνίας. «Πλέον ο στόχος δεν είναι απλώς να διακινηθούν κάποια χρήματα. Αλλά να υπάρξει πραγματική επαφή ανάμεσα στις δύο πλευρές. Να αναζητηθούν κοινοί στόχοι (...) βλέπω ότι πλέον οι εταιρείες δε μένουν απλώς στο να δίνουν μια επιταγή. Εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο στην όλη διαδικασία. Εντάσσουν τη δημιουργικότητα στο χώρο εργασίας. Αναζητούν την επενέργεια της τέχνης (...)», είπε ο υπουργός. Δεν ξέχασε, βέβαια, να σημειώσει ότι «δεν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη χωρίς πολιτισμό», εννοώντας φυσικά τα επιχειρηματικά υπερκέρδη.
Ξεκαθαρίζοντας ότι ο τομέας του πολιτισμού, στο σύνολό του, αποτελεί πεδίο ιδιωτικοοικονομικής διαχείρισης χωρίς φραγμούς, ακόμη κι όταν πρόκειται για την πνευματική ανάπτυξη του λαού, ο υπουργός σημείωσε ότι «επιχειρήθηκαν (σ.σ. "πολιτιστικές") επενδύσεις μεγάλων κεφαλαίων, χωρίς όμως να επιτευχθούν αξιόλογα αποτελέσματα». «Κάτι που οφειλόταν στο γεγονός ότι ελλείψει πολιτιστικής υποδομής ο πληθυσμός των συγκεκριμένων περιοχών είχε παραμείνει ανεκπαίδευτος και υποβαθμισμένος και κατά συνέπεια αδύναμος να συμβάλει στην τοπική ανάπτυξη. Γι' αυτό, κεντρικός στόχος είναι να έρθει πιο κοντά η οικονομία με τον πολιτισμό»!
Η δε «πολιτεία», απλώς ...«έχει την τεράστια ευθύνη να διευκολύνει αυτήν την προσπάθεια», «να ρυθμίσει το απαιτούμενο θεσμικό πλαίσιο», «να δημιουργήσει το κατάλληλο ευνοϊκό χορηγικό περιβάλλον». «Ενα περιβάλλον που θα πολλαπλασιάσει τους πόρους του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι θα κατευθύνονται στον πολιτισμό»! Πιο απλά, το κράτος προσφέρει στο κεφάλαιο κάθε μέσο υπερεκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και... «ανταποδίδει» «χορηγίες», με όρους ιδεολογικής χειραγώγησης. Αλλωστε, «ως μια κυβέρνηση που πρεσβεύουμε τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, δεν έχουμε πολιτικά συμπλέγματα στην αξιοποίηση του ιδιωτικού τομέα». Αλίμονο...