Τη δημιουργία ενός ιδιωτικού στρατού πλήρως εξοπλισμένου, έτοιμου να «χτυπήσει» το μαζικό λαϊκό κίνημα, ετοιμάζει η κυβέρνηση. Την περασμένη Τρίτη κατατέθηκε στη Βουλή και συζητήθηκε στην αρμόδια επιτροπή νομοσχέδιο για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ασφάλειας, γνωστών ως σεκιούριτι. Με το σχέδιο νόμου, αυξάνεται ο κύκλος δραστηριοτήτων αυτών των εταιρειών, στις οποίες ανατίθενται και άλλα «καθήκοντα». Παράλληλα, διευρύνεται το δικαίωμα οπλοφορίας των υπαλλήλων τους, καθώς και οι κατασταλτικές τους εξουσίες, ενώ ενισχύεται η σύμφυσή τους με τις κρατικές δυνάμεις καταστολής.
Οπως υπογράμμισε στη σχετική συζήτηση στην Επιτροπή η βουλευτής του ΚΚΕ Εύα Μελά, το νομοσχέδιο παρέχει τη δυνατότητα στις εταιρείες σεκιούριτι και στο προσωπικό τους να επεμβαίνουν ακόμα και σε απεργίες ή καταλήψεις εργασιακών χώρων. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 4, έχει «εξαφανιστεί» η υποχρέωση σεβασμού των συλλογικών δικαιωμάτων των πολιτών. «Τι θα συμβεί», τόνισε η βουλευτής του ΚΚΕ, «αν μια απεργία κριθεί παράνομη και καταχρηστική από τα δικαστήρια, όπως συμβαίνει συχνά; Τότε κάθε ανυπακοή του εργαζόμενου μπορεί να χαρακτηριστεί ως εγκληματική ενέργεια και τότε οι ιδιώτες θα καταστέλλουν τους απεργούς».
Στο χώρο ευθύνης των σεκιουριτάδων προστίθενται η ασφαλής μεταφορά με ειδικά διασκευασμένα - τεθωρακισμένα οχήματα αρχαιοτήτων, η συνοδεία αθλητικών αποστολών, η εκμετάλλευση κέντρων λήψης, ελέγχου και διαβίβασης σημάτων συναγερμού. Θα εξακολουθούν, βέβαια, να προβαίνουν σε ελέγχους ασφάλειας πληρωμάτων, επιβατών, χειραποσκευών, αποσκευών, φορτίου και ταχυδρομικού υλικού σε αεροδρόμια και λιμάνια, όπως και σε έλεγχο πρόσβασης στις σχετικές εγκαταστάσεις, στην προστασία προσώπων, στις χρηματαποστολές, στην ασφάλεια αθλητικών εκδηλώσεων και στη φύλαξη ή επιτήρηση κινητών ή ακίνητων περιουσιακών αγαθών και εγκαταστάσεων.
Οσον αφορά την οπλοφορία, το νομοσχέδιο με την αόριστη διατύπωση: «εφόσον συντρέχουν ιδιαίτεροι λόγοι ασφαλείας, επιτρέπεται να χορηγείται άδεια οπλοφορίας με περίστροφο ή πιστόλι», με απόφαση του υπουργού Εσωτερικών. Ο τελευταίος καθορίζει και τον «ανώτατο αριθμό αδειών οπλοκατοχής, οπλοφορίας και κατεχόμενων φυσιγγίων ανά ιδιωτική επιχείρηση παροχής υπηρεσιών ασφαλείας». Σήμερα υπάρχει η δυνατότητα χορήγησης άδειας οπλοφορίας σε σεκιουριτάδες που φυλάνε διάφορα δημόσια καταστήματα, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή άλλες μεγάλης αξίας και σπουδαιότητας επιχειρήσεις ή εγκαταστάσεις, τράπεζες, μουσεία, χρηματαποστολές κ.λπ.
Το νομοσχέδιο δίνει την ...ευχή στο προσωπικό αυτών των εταιρειών να σέβονται τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών. Τι γίνεται, όμως, με την εγκατάσταση συστημάτων παρακολούθησης με οπτικοακουστικά μέσα στους τόπους δουλειάς, αλλά και με τους σωματικούς ελέγχους εργαζομένων κατά την έξοδο από το χώρο εργασίας; Δείγμα των «τάσεων» και των αντιλήψεων που επικρατούν στο χώρο είναι οι προσπάθειες που είχε καταβάλει στο παρελθόν το Αττικό Μετρό να αστυνομεύει τις εγκαταστάσεις του. Το σύστημα ασφαλείας της ήταν εμπνευσμένο από τη «μηδενική ανοχή» made in USA. Μάλιστα, προσπάθησε να επιβάλει μυστικούς σεκιουριτάδες, οι οποίοι θα περιδιάβαιναν τους συρμούς. Επίσης, προσπάθησε να στήσει μηχανισμό ελέγχου των εργαζομένων της επιχείρησης. Ο έλεγχος θα διεξαγόταν οποιαδήποτε στιγμή του ωραρίου εργασίας ή κατά την είσοδο ή έξοδο των εργαζομένων από τις εγκαταστάσεις της εταιρείας και να αφορά τη σωματική τους έρευνα ή το αυτοκίνητό τους, το προσωπικό τους ερμάριο ή άλλο προσωπικό χώρο. Ακόμα, έδινε το δικαίωμα στην εργοδοσία να επιβάλει όποια ποινή θέλει. Τα μέτρα αυτά δεν επιβλήθηκαν, μετά τις δυναμικές αντιδράσεις των εργαζομένων.
Οσον αφορά την παρεμπόδιση της εισόδου συνδικαλιστών σε τόπους δουλειάς, αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που σεκιουριτάδες επιτέθηκαν στον Πειραιά σε συνδικαλιστές, οι οποίοι επισκέφτηκαν εγκαταστάσεις εταιρείας σεκιούριτι, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας. Επικεφαλής τους ήταν πρώην διοικητής της Ασφάλειας Αττικής. Αλλωστε, ο νόμος που ισχύει, αλλά και το σχετικό νομοσχέδιο ενισχύουν όσους ένστολους βλέπουν ως προνομιακό πεδίο παράλληλης, είτε μελλοντικής απασχόλησης τις εταιρείες σεκιούριτι. Και τι θα γίνει, αν, παρά τις ευχές, οι νέοι οπλοφόροι αρχίσουν ή αν διαταχτούν, να τραβάνε πιστόλι, π.χ., κατά των απεργών ή αυτών που περιφρουρούν την απεργία;
Το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί. Το συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να έχει και αυτόν το στόχο. Να χτυπηθούν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της εργοδοσίας και του αστικού κράτους. Ακόμα κι αν ψηφιστεί αυτό το «τερατούργημα», το λαϊκό κίνημα πρέπει να αντιδράσει και να το καταργήσει στην πράξη.