Σχεδόν καθημερινά τις προηγούμενες βδομάδες, ο αστικός Τύπος - «αντιπολιτευτικός» και όχι μόνο - μιλούσε για αναβρασμό στο χώρο της Παιδείας, προσπαθώντας να θέσει κάθε δράση του κινήματος (από τους μαθητές και τους φοιτητές, μέχρι τους γονείς που διαμαρτύρονταν για τα νηπιαγωγεία) κάτω από την ομπρέλα της ΟΛΜΕ, η ηγεσία της οποίας είχε προτείνει απεργία διαρκείας από 1η Δεκέμβρη.
Ο «Ρ» είχε σημειώσει ξεκάθαρα από την πρώτη στιγμή ότι αυτή η πρόταση της γνωστής πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ ήταν ένας καιροσκοπισμός, ενταγμένος στην προεκλογική τακτική του ΠΑΣΟΚ και συμφωνημένος με τους συνοδοιπόρους του στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους χώρους της εκπαίδευσης (ΣΥΝ και λοιπούς δήθεν «αριστερούληδες»). Είχε καταγγείλει το διεκδικητικό πλαίσιο της ΟΛΜΕ, που αφήνει στο απυρόβλητο πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής, δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, συσκοτίζει ενόχους και αιτίες...
Τώρα όμως που η πρόταση της ΟΛΜΕ έσκασε σαν φούσκα, καθώς την απέρριψε η βάση των εκπαιδευτικών, τα επιτελεία των παραπάνω δυνάμεων έψαξαν για άλλον «ηγέτη»... με όρο, πάντα, όποιος επιλεγεί ως «ομπρέλα» του κινήματος να έχει ένα διεκδικητικό πλαίσιο που να βολεύει τις δυνάμεις του συμβιβασμού. Εν χορώ, λοιπόν, στα μέσα της περασμένης βδομάδας όλες οι φυλλάδες που είχαν προηγουμένως αναγάγει την ΟΛΜΕ σε «μπροστάρη» των κινητοποιήσεων, αναγόρευσαν σε νέο «ηγέτη» το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Τους ήρθε βολικό, καθώς η σύγκλητος του ΕΜΠ έβγαλε ένα πλαίσιο που καταγγέλλει μεν τις εξελίξεις με τα ΚΕΣ, δεν καταγγέλλει όμως και δεν εκφράζει απειθαρχία στην ίδια την ΕΕ. Επικεντρώνει, δε, την αντίδρασή της στο αίτημα να αναγνωριστούν ως μάστερ τα πτυχία των Πολυτεχνείων. Λέγε με «συντεχνία»! Δηλαδή τα πτυχία όλων των άλλων σχολών να υποβαθμιστούν σε μπάτσελορ; Για όλους τους άλλους να ισχύουν οι κύκλοι και ο κατακερματισμός των σπουδών; Στο ίδιο συντεχνιακό αίτημα συντάσσεται και το Τεχνικό Επιμελητήριο, ενώ χτες αναμενόταν σχετικό ψήφισμα από τη Σύνοδο των Πρυτάνεων. Ετσι, το νέο «μπλοκ» που στήνεται από την «κεντροαριστερή» συμμαχία (στο οποίο στη σύγκλητο του ΕΜΠ συναίνεσε και η ΟΝΝΕΔ!) προτάσσει ένα αίτημα που θα μπορούσε ακόμα και να ικανοποιηθεί υπό όρους από την κυβέρνηση, ενώ την ίδια στιγμή θα εφαρμόζει την ευρωοδηγία, που θα τσακίσει πτυχία και επαγγελματικά δικαιώματα όλων ανεξαιρέτως των αποφοίτων.
Είναι ακόμα χαρακτηριστικό ότι για το νόμο - πλαίσιο και τους υπόλοιπους νόμους που έχουν ψηφιστεί και οδηγούν ταχύτατα τα ΑΕΙ σε ιδιωτικοοικονομική λειτουργία, η σύγκλητος του ΕΜΠ εκφράζει μια γενικόλογη διαφωνία και δηλώνει ότι: «Τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας και τα συλλογικά τους όργανα δεν επιδεικνύουν ιδιαίτερο ζήλο για τις θεσμικές αυτές παρεμβάσεις...», δηλαδή εφαρμόζουμε τις αναδιαρθρώσεις, αλλά ...όχι με πολύ κέφι!
Ολη αυτή η σκόπιμα θολή και συναινετική συμμαχία, ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ, βρήκε την έκφρασή της και μπροστά στα συλλαλητήρια στις 6 Νοέμβρη. Ετσι, ενώ την ημερομηνία αυτή είχαν ορίσει πρώτοι οι μαθητές για κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα, ενώ τα Συντονιστικά των μαθητών και στη συνέχεια η ΠΚΣ στους φοιτητές όρισαν συγκεντρώσεις και κάλεσαν στην Ομόνοια το πρωί της ερχόμενης Πέμπτης, οι ΠΑΣΟΚοι της ΟΛΜΕ και οι ΣΥΝασπισμένοι της ΠΟΣΔΕΠ καλούν τους καθηγητές να διαδηλώσουν το μεσημέρι στα Προπύλαια, κόντρα και μακριά από τους φοιτητές και τους μαθητές τους. Την περασμένη Τετάρτη στην ΟΛΜΕ οι ΠΑΣΟΚοι έλεγαν πάμε στα Προπύλαια γιατί εκεί καλεί η ΠΟΣΔΕΠ, ενώ η ΠΟΣΔΕΠ δεν είχε ορίσει συγκέντρωση. Και αφού έβγαλε η ΟΛΜΕ κάλεσμα για τα Προπύλαια (έχοντας πρώτα εξαπολύσει επίθεση προς τους μαθητές ότι είναι υποκινούμενοι, δηλαδή ταυτόσημη επίθεση με αυτή της κυβέρνησης), την επόμενη μέρα έβγαλε και η παράταξη του ΣΥΝ στην ΠΟΣΔΕΠ ίδιο κάλεσμα... επειδή εκεί καλούσε η ΟΛΜΕ. Να πώς στήνεται η «ομπρέλα» μέσα σε γραφεία και μακριά από το πραγματικό κίνημα!
Την ίδια στιγμή, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να ανοίξουν ένα νέο μέτωπο στα ΤΕΙ, με αιχμή το θέμα της υποχρηματοδότησης. Υπαρκτό και σοβαρό μεν το πρόβλημα, αλλά όταν μαζί με την απαίτηση για επαρκή χρηματοδότηση δεν υπάρχει κανένα αίτημα ενάντια στην αντιεκπαιδευτική λαίλαπα που τσακίζει σπουδές και πτυχία, όταν δεν υπάρχει καμιά αντίδραση στην πίεση για ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων (αντίθετα μάλιστα υπάρχει γκρίνια από τα ΤΕΙ ότι μετά τις τελευταίες εξελίξεις δε θα είναι τόσο ανταγωνιστικά ώστε να προσελκύουν ως πελάτες φοιτητές και επιχειρήσεις)... τότε ο ντόρος που σηκώνει το ΠΑΣΟΚ είναι υποκριτικός. Ο σχεδιασμός του ΠΑΣΟΚ δεν αφορά τις πραγματικές ανάγκες των ιδρυμάτων, αλλά τα προεκλογικά του οφέλη.
Να, γιατί φοιτητές, σπουδαστές, εκπαιδευτικοί, σε όλους τους χώρους, πρέπει να γυρίζουν την πλάτη στις δυνάμεις του συμβιβασμού και τις μεθοδεύσεις τους!
Γ. Σ.