Τη νέα φοροκαταιγίδα για τα λαϊκά στρώματα της Θεσσαλονίκης, τον προϋπολογισμό που είναι «κομμένος και ραμμένος» στα μέτρα των εργολάβων, το φετινό προϋπολογισμό του 2009 καταψήφισε η δημοτική παράταξη «Θεσσαλονίκη Τώρα» στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο. Ο αντιλαϊκός προϋπολογισμός εγκρίθηκε από τη γαλάζια πλειοψηφία (μαζί και τον ΛΑ.Ο.Σ.) του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Η «Θεσσαλονίκη Τώρα» ήταν η μόνη παράταξη που καταψήφισε επί της ουσίας τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό που βάζει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη του λαού... Οι παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και του Γ. Μπουτάρη διαφοροποιήθηκαν από την πρόταση της διοίκησης Παπαγεωργόπουλου για λόγους διαχείρισης των οικονομικών. Η Χρ. Αράπογλου από το ΠΑΣΟΚ και ο Π. Αβραμόπουλος από την παράταξη Γ. Μπουτάρη αμφισβήτησαν την ικανότητα «διαχείρισης» της διοίκησης Παπαγεωργόπουλου, κάνοντας λόγω για μαύρη τρύπα στο Δήμο.
Ο Αγ. Σαχίνης, από το βήμα του Δημοτικού Συμβουλίου, μιλώντας για τον προϋπολογισμό, τόνισε: «Δεν είναι ανεξάρτητος ο προϋπολογισμός του Δήμου Θεσσαλονίκης από τον κρατικό προϋπολογισμό, γιατί μέσα από τον κρατικό προϋπολογισμό καθορίζονται και οι κατευθύνσεις που θα κινηθεί η ΤΑ. Κατά τη διοίκηση του Δήμου ο προϋπολογισμός είναι διεκδικητικός. Με βάση τα παρακρατηθέντα σε κάθε πολίτη έχουν αφαιρέσει 1.150 ευρώ από υπηρεσίες που έπρεπε να τους έχουν παρασχεθεί. Και ταυτόχρονα, ενώ έχουμε αυτές τις παρακρατήσεις, η ΤΑ λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο της Ανώνυμης Εταιρείας».
Ο δημοτικός σύμβουλος Αγ. Σαχίνης και η «Θεσσαλονίκη Τώρα» κατέθεσαν τις θέσεις της για τον προϋπολογισμό του 2009, σημειώνοντας τον αντιλαϊκό, φορομπηχτικό τους χαρακτήρα όπως ότι:
Η «Θεσσαλονίκη Τώρα» δηλώνει ότι θα αγωνιστεί, ώστε ο Δήμος Θεσσαλονίκης να παίξει έναν τελείως διαφορετικό ρόλο. Να συμβάλει στην ανάπτυξη της πάλης του λαού, για τη λύση των μεγάλων προβλημάτων των εργαζομένων και της πόλης. Να αντιπαλέψει τις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης και της διοίκησης του Δήμου Θεσσαλονίκης μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Η «Θεσσαλονίκη Τώρα» θα συνεχίσει με συνέπεια και σταθερότητα, να παλεύει για την αντιμετώπιση των λαϊκών προβλημάτων σε μια πραγματικά φιλολαϊκή κατεύθυνση στη βάση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών για τα εργασιακά, μορφωτικά, κοινωνικά δικαιώματα των λαϊκών στρωμάτων.