Η Μυρτιώτισσα |
Πέρασαν κιόλας 20 χρόνια από την ημέρα που η Λιλίκα Νάκου στις 25 Μάη του 1989 «έφυγε» από τη ζωή, αφήνοντας ένα σπουδαίο έργο. Γεννημένη στην Αθήνα στις αρχές του 20ού αιώνα έζησε τα πρώτα νεανικά της χρόνια στη Γενεύη. Εγραψε τα πρώτα της διηγήματα στα γαλλικά, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό «Ευρώπη» του Γάλλου συγγραφέα - στοχαστή Ρομαίν Ρολλάν, καθώς και στο «Κόσμος» του Γάλλου κομμουνιστή Ανρί Μπαρμπίς.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή γύρισε στην Ελλάδα, όπου το 1931 κυκλοφόρησε η πρώτη νουβέλα της «Ξεπάρθενη», ένα αληθινό τόλμημα στην εποχή της, διότι καταγγέλλει την υποκριτική στάση της κοινωνίας απέναντι στην άγαμη μητέρα.
Με το έργο της, η Λιλίκα Νάκου προβάλλει έντονα το αίτημα της απελευθέρωσης και χειραφέτησης των αδικημένων από την αστική κοινωνία.
Η Λιλίκα Νάκου συντέλεσε σημαντικά με τα έργα της να βγει το νεοελληνικό μυθιστόρημα από την ηθογραφία. Ο Μάρκος Αυγέρης θα πει «Τα μυθιστορήματά της από την κοινωνική ζωή "Ξεπάρθενη", "Οι παραστρατημένοι", "Η κυρία Ντορεμί", "Για μια καινούργια ζωή" και άλλα την ανέδειξαν σε μια από τις καλύτερες γυναίκες πεζογράφους».
Η Λιλίκα Νάκου, η «κοσμοπολίτισσα με λαϊκή καρδιά» εμπλούτισε πολύπλευρα τα ελληνικά γράμματα. Καιρός να βγει από τη λήθη, στην οποία η «επίσημη» πολιτεία τη στέλνει και αυτή μαζί με άλλες κοινωνικά προοδευτικές (πόσο μάλλον κομμουνιστικές) φωνές του πολυτάραχου 20ούαιώνα.
Στην εξαιρετικά αισθαντική ποίηση της Μυρτιώτισσας θα είναι αφιερωμένη η εκπομπή «Ποιητική Αδεία» που επιμελείται και παρουσιάζει ο Γιώργος Μηλιώνης, την Κυριακή 11-1 στον 902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM.
Η Μυρτιώτισσα (Θεώνη Δρακοπούλου) γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1885 και πέρασε τα πρώτα της παιδικά χρόνια εκεί. Ο πατέρας της υπηρετούσε εκεί ως πρώτος διερμηνέας της Ελληνικής Πρεσβείας. Η Θεώνη ανατράφηκε σε καλλιεργημένο περιβάλλον, όμως από τα παιδικά της χρόνια δεν είχε καλές αναμνήσεις και οι ανησυχίες της την έκαναν να στραφεί στην ποίηση και το θέατρο.
Τελειώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές κατέβηκε στην Αθήνα και παρακολούθησε μαθήματα στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Ως ηθοποιός εμφανίστηκε από τη «Νέα Σκηνή» του Κωνσταντίνου Χρηστομάνου.
Ο γάμος της με ένα δεύτερο ξάδελφο και η παραμονή της στη Γαλλία δεν της χάρισε ουδέποτε την ευτυχία, παρότι υπήρξε η αφορμή να φέρει στον κόσμο τον εξαιρετικό και προικισμένο Γιώργο Παππά, μετέπειτα πρωταγωνιστή του θεάτρου.
Η Μυρτιώτισσα πήρε την απόφαση να χωρίσει, ενώ ο έρωτας ήλθε στο πρόσωπο του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη ο οποίος έπεσε το 1912 στον Δρίσκο.
Το ποιητικό της έργο, θα ξεκινήσει λίγο αργότερα, μόλις το 1919 με τη συλλογή «Τραγούδια».
Η Μυρτιώτισσα συνδέθηκε φιλικά και με τον Κωστή Παλαμά, ο οποίος και της προλόγισε την δεύτερη συλλογή το 1925 τις «Κίτρινες φλόγες». Ακολούθησαν «Τα δώρα της αγάπης» το 1932 που τιμήθηκαν με το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, και «Οι κραυγές» το 1939. Το 1958 η Μυρτιώτισσα δοκιμάσθηκε σκληρά από τη ζωή, καθώς έχασε το λατρεμένο της γιο Γιώργο Παππά. Το δικό της ταξίδι στη ζωή «ολοκληρώθηκε» στην Πλάκα το 1968.