«Είμαι ενθουσιασμένος που η διοργάνωση επιστρέφει στην Νότιο Αμερική μετά το 1978 όταν συμμετείχαν μόνο 16 ομάδες. Τώρα είναι 32 οι ομάδες και το Παγκόσμιο Κύπελλο έχει μπει σε άλλη διάσταση από τότε. Ανεξάρτητα από το πού θα διοργανωθεί, το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι τόσο μεγάλη διοργάνωση που οι συνεταίροι μας σε τηλεόραση και μάρκετινγκ θα μας υποστηρίξουν παντού. Ο στόχος μας στη Βραζιλία είναι να δημιουργήσουμε υποδομές στις επαρχίες. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στο Ρίο Ντε Τζανέιρο και στο Σάο Πάολο αλλά στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο θα κινηθούμε πιο Νότια, όπως στην πολιτεία του Αμαζονίου. Πρόκειται για μια πολυπολιτισμική χώρα 200 εκατομμυρίων κατοίκων και επιπλέον επικρατεί φτώχεια. Χωρίς αμφιβολία, η κληρονομία του Παγκοσμίου Κυπέλλου θα βοηθήσει και σε αυτό το κομμάτι» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μπλάτερ στην επίσημη ιστοσελίδα της FIFA.
Βέβαια η πραγματικότητα μόνο με τα λεγόμενα του προέδρου της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας δεν μπορεί να συμβαδίσει αφού τα γεγονότα άλλα πράγματα καταμαρτυρούν. Οπως έχει αποδειχθεί τα τελευταία χρόνια και φυσικά και πέρσι στη διοργάνωση της Νότιας Αφρικής οι μόνοι κερδισμένοι από την διοργάνωση ενός Μουντιάλ δεν είναι άλλοι από τις πολυεθνικές και τους χορηγούς που σχετίζονται με το τουρνουά, την παγκόσμια ομοσπονδία ή τις ομάδες που συμμετέχουν. Μόλις πρόσφατα αποδείχθηκε ότι το λογαριασμό της διοργάνωσης κοντά στα 5 δισ. δολ. στη Νότια Αφρική θα κληθεί να πληρώσει ο λαός της χώρας την ώρα που FIFA και πολυεθνικές είδαν τα κέρδη τους να αυξάνονται.
Μέχρι τώρα οι όποιες υποδομές είχαν δημιουργηθεί μόνο το λαό της κάθε χώρας για την ανάπτυξη του αθλήματος δεν βοήθησαν αλλά αντίθετα έγιναν το αντικείμενο εκμετάλλευσης για κέρδος κυρίως ντόπιων πολυεθνικών που εκμεταλλεύτηκαν τις εγκαταστάσεις. Και αυτό το ξέρει καλύτερα απ' όλους ο Ζεπ Μπλάτερ αφού το οικοδόμημα του παγκοσμίου επαγγελματικού ποδοσφαίρου το οποίο ηγείται στόχο έχει μόνο τα κέρδη των πολυεθνικών.