Την αντιμεταναστευτική πολιτική και τις τεράστιες ευθύνες της ΕΕ, των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, όπως και της ΝΔ για τον άμεσο κίνδυνο ζωής και υγείας που αντιμετωπίζουν οι 237 μετανάστες απεργοί πείνας, και συνολικά για την έκρηξη του προβλήματος των μεταναστών και των προσφύγων στη χώρα μας, καταγγέλλει, με Ερώτησή του στο Συμβούλιο της ΕΕ, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Τούσσας.
Η Ερώτηση έχει ως εξής:
«Εδώ και 5 εβδομάδες, 237 μετανάστες πραγματοποιούν απεργία πείνας στο κέντρο της Αθήνας, διεκδικώντας νομιμοποιητικά έγγραφα από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Οι μετανάστες απεργοί πείνας που δουλεύουν χρόνια στη χώρα μας, ενώ είχαν νόμιμα έγγραφα, σήμερα δεν μπορούν να τα ανανεώσουν, λόγω της καπιταλιστικής κρίσης. Απεργοί πείνας έχουν ήδη μεταφερθεί σε νοσοκομεία της Αθήνας, με σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ οι υπόλοιποι που συνεχίζουν αντιμετωπίζουν άμεσο σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους και τη ζωή τους.
Εκφράζουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στο δίκαιο αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας.
Εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, που από ανάγκη επιβίωσής τους, εξαιτίας στρατιωτικών επεμβάσεων, εμφυλίων πολέμων και τυραννικών καθεστώτων, βρέθηκαν στην Ελλάδα, παραμένουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας - αν και έχουν τελικό προορισμό άλλα κράτη της ΕΕ - εξαιτίας του Κανονισμού "Δουβλίνο ΙΙ", χωρίς δικαιώματα, κάτω από απαράδεκτες και απάνθρωπες συνθήκες, σε καθεστώς ομηρίας, και της πιο σκληρής εκμετάλλευσης.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και η κυβέρνηση της ΝΔ, έχει μεγάλες ευθύνες. Αντί να σκύψει πάνω στο πρόβλημα και να δώσει λύσεις, επιλέγει την καταστολή, τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, τις μαζικές απελάσεις.
Πώς τοποθετείται το Συμβούλιο απέναντι στα δίκαια, ώριμα και ρεαλιστικά αιτήματα μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα για:
α) Κατάργηση του Κανονισμού "Δουβλίνο ΙΙ";
β) Αμεση παροχή ασύλου ή άλλης μορφής διεθνούς προστασίας στα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων;
γ) Αποσύνδεση της ανανέωσης της άδειας διαμονής από ένσημα και σύμβαση εργασίας;
δ) Αμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, ιδιαίτερα αυτών που βρίσκονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, και με ισχυρούς βιοτικούς δεσμούς με τη χώρα μας και επιθυμούν φυσικά να παραμείνουν;».