Με αυτόν τον τρόπο, ανδρείκελα του ιμπεριαλισμού, όπως ο Καντάφι, κατατάσσονται ιστορικά από τις γραφίδες των αστών στην ίδια κατηγορία με ηγέτες χωρών, όπου οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός, ανεξάρτητα από λάθη, παραλείψεις και στρεβλώσεις. Και το κάνουν αυτό, όχι για να απαξιώσουν τα συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά το σύστημα που υπηρέτησαν, δηλαδή το σοσιαλισμό. Τι λένε επί της ουσίας; Οτι καθεστώτα - σύμμαχοι των ισχυρών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, όπως αυτό του Καντάφι, υπερασπιστής ο ίδιος των μονοπωλιακών συμφερόντων στη χώρα του, είναι ένα και το αυτό με τη λαϊκή εξουσία στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, οι οποίες αντιτάχθηκαν στον ιμπεριαλισμό και πρωτοστάτησαν ιστορικά στην οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, απαλλαγμένης από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Αναπαράγουν τη θεωρία των «ολοκληρωτικών καθεστώτων», για να ταυτίσουν το σοσιαλισμό - κομμουνισμό με τη σαβούρα του καπιταλιστικού κόσμου ακόμη και με χουντικά - φασιστικά καθεστώτα. Γέννημα - θρέμμα αυτού του κόσμου ήταν και ο Καντάφι, με τον οποίο έκαναν μπίζνες για χρόνια, χωρίς να δίνουν βέβαια δεκάρα για τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού της Λιβύης, τα οποία τώρα θυμήθηκαν όψιμα, για να δικαιολογήσουν το μακελειό για τα πετρέλαια και τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα.