Το ρεπερτόριο της παράστασης απαρτίζεται από τραγούδια που έχουν σημαδέψει τη δεκαετία του '20, ενώ τα ίχνη τους φθάνουν έως και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. «Πού να βρω γυναίκα να σου μοιάζει», «Ομορφη Σμυρνιά», «Ο Αντώνης ο Βαρκάρης», «Μισιρλού», «Το Γελεκάκι», «Η Μικροπαντρεμένη» κ.ά. Στοιχεία τόσο διαφορετικά μεταξύ τους γίνονται ένα στη μουσική που ανθεί στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Τραγούδια που αποτέλεσαν τον πρόδρομο της πειραιώτικης - ρεμπέτικης - σχολής, σπουδαίων συνθετών, όπως είναι οι Κώστας Σκαρβέλης, Δημήτρης Σέμσης, Παναγιώτης Τούντας, Σπύρος Περιστέρης, Νίκος Ρουμπάνης, Γιάννης Δραγάτσης ή Ογδοντάκης, Γιάννης Νταλγκάς, Κώστας Κοφινιώτης, Απόστολος Χατζηχρήστος και αρκετά παραδοσιακά αγνώστων δημιουργών. Τα τραγούδια αυτά δεν γράφτηκαν μόνο στη Σμύρνη. Είναι τραγούδια που έχουν κάθε είδους σχέση με τη Σμύρνη. Είτε γράφτηκαν εκεί, είτε προέρχονται από Σμυρνιούς δημιουργούς στον ελλαδικό χώρο.
Η καταστροφή του 1922, άλλωστε, έμελλε να αλλάξει κατά πολλούς τρόπους την πορεία της ελληνικής ιστορίας. Ανάμεσα στα άλλα, έμελλε να φέρει από τα μικρασιάτικα ακρογιάλια τους μεγάλους δεξιοτέχνες της Σμύρνης για να διασταυρώσουν την τέχνη τους με τους Ελληνες μουσικούς. Η μουσική που ερμηνεύουν οι Εστουδιαντίνες, οι ορχήστρες που απετέλεσαν το μεγαλύτερο «σπουδαστήριο» όπου δίδαξαν και μαθήτευσαν μεγάλοι Μικρασιάτες δημιουργοί, έφτασε στην Ελλάδα γύρω στα 1870, στην αρχή στις παρυφές της Αθήνας και πολύ σύντομα κατέκτησε και το κέντρο της πόλης των Αθηνών. Αυτό το είδος ορχήστρας έγινε η πρώτη και αυθεντικότερη μουσική γέφυρα, συνδυάζοντας αρμονικά τα ετερόκλητα εθνικά, μουσικά, πολιτιστικά και δημιουργικά στοιχεία δύο τόσο διαφορετικών κόσμων.