Τροπολογία που επικαλείται το «δημόσιο συμφέρον» κατατέθηκε την Παρασκευή, λίγες μέρες πριν την απεργία των ναυτεργατών στις 16 Απρίλη
Η τροπολογία επιδιώκει να χτυπήσει το δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών, να ανακόψει την έμπρακτη στήριξη σε αυτόν (φωτ. από την απεργία των ναυτεργατών το Φλεβάρη) |
Η τροπολογία κατατέθηκε στο πλαίσιο των προσπαθειών να ανακοπούν οι αγώνες των ναυτεργατών, αλλά και το κύμα αλληλεγγύης και υπεράσπισής του δίκαιου αγώνα τους που εκδηλώνεται ήδη από άλλους κλάδους και στα νησιά (βλέπε ρεπορτάζ σελ. 6).
Συγκεκριμένα, η τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο του υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και σύμφωνα με αυτήν: «Σε περίπτωση αδυναμίας εκτέλεσης δρομολογίου λόγω απεργιακών κινητοποιήσεων των ναυτεργατικών σωματείων, το Συμβούλιο Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών οφείλει εντός 48 ωρών από το χρόνο κήρυξης της απεργίας να εισηγηθεί στον υπουργό Ναυτιλίας προκειμένου αυτός με απόφασή του να καθορίσει το ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό δρομολογιακών γραμμών και συχνότητας εκτέλεσης δρομολογίων που απαιτούνται για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος εφόσον η απεργία υπερβεί τις 48 ώρες. Ο ως άνω καθορισμός αφορά σε ήδη υφιστάμενες δρομολογιακές γραμμές και σε ήδη δρομολογημένα πλοία αντιστοίχως».
Την τροπολογία κατέθεσε ο γραμματέας της ΚΟ και βουλευτής της ΝΔ, Μανώλης Κεφαλογιάννης, ο οποίος ως υπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ το Φλεβάρη του 2006 καταθέτοντας και τότε τα διαπιστευτήριά του στους εφοπλιστές, για να πλήξει την πολυήμερη απεργία που έδιναν και τότε οι ναυτεργάτες τους έντυσε με τη σειρά του στο χακί.
Ωστόσο, τη συζήτηση για «πλοία ασφαλείας» έχει ανοίξει ο υπουργός Ναυτιλίας Κ. Μουσουρούλης από τις 8 Απρίλη στη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια Επιτροπή και συγκεκριμένα κατά τη διαδικασία της ακρόασης των φορέων είχε διατυπώσει ακριβώς αυτά που αναφέρει η τροπολογία.
Η τροπολογία κατατέθηκε για να ενισχύσει το αντιδραστικό νομοσχέδιο του ΥΝΑ, δείχνοντας ότι η ανυπακοή στις εντολές των εφοπλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζιτών, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας τους, το ξεστράτισμα από τον ευρωμονόδρομο είναι αιτία πολέμου για τα μονοπώλια και τους πολιτικούς τους εκφραστές. Οτι η διεκδίκηση αιτημάτων, όπως αυτά που προβάλλουν οι ναυτεργάτες, τα οποία απαντούν στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες συνολικά των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, είναι ποινικό αδίκημα. Οτι και αυτός ο απεργιακός αγώνας των ναυτεργατών είναι ταξική αναμέτρηση.
Ξεπερνάει τα όρια της πρόκλησης τα όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας. «Οι διάφορες απεργιακές κινητοποιήσεις -αναφέρεται- στο χώρο της ναυτιλίας όταν υπερβαίνουν τις 48 ώρες δημιουργούν σοβαρά προβλήματα για την υγεία και την ασφάλεια των κατοίκων και επισκεπτών καθώς και στην οικονομική και κοινωνική ζωή των νησιωτικών περιοχών. Το εθνικό και δημόσιο συμφέρον επιβάλλουν στην Πολιτεία την εξασφάλιση της απρόσκοπτης και συνεχούς επικοινωνίας των νησιών με τον ηπειρωτικό χώρο»!
Τα λένε αυτά την ώρα που νησιά όπως πολλά των Κυκλάδων, για παράδειγμα η Φολέγανδρος, πριν ακόμα ψηφιστεί το νομοσχέδιο του ΥΝΑ που σμπαραλιάζει ό,τι έχει απομείνει από το ακτοπλοϊκό δίκτυο, βλέπουν πλοίο το πολύ δύο φορές τη βδομάδα και αυτό αν το επιτρέπει ο καιρός. Οταν νησιωτικά συμπλέγματα όπως Ικαρία, Φούρνοι, Σάμος εξυπηρετούνται με ένα και μόνο καράβι και αυτό όποτε «πιάσει». Οταν ακόμα και οι κάτοικοι της Σύρου έφτασαν να διαμαρτύρονται γιατί το Μ. Σάββατο θα είναι χωρίς καράβι. Επίσης, η πλειοψηφία των ακτοπλοϊκών πλοίων είναι τύπου «ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ», δηλαδή υπερήλικα, και επιπλέον οι νησιώτες για να ταξιδέψουν με αυτά τα πλοία να πληρώνουν και πανάκριβα εισιτήρια.
Δεν είναι η πρώτη φορά που στο όνομα του «δημοσίου συμφέροντος» μεθοδεύεται επίθεση στο δικαίωμα στην απεργία. Ισα ίσα.
Θυμίζουμε μόνο τα κυβερνητικά σχέδια που αποκαλύφτηκαν τον περασμένο Φλεβάρη, σύμφωνα με τα οποία η κυβέρνηση ψάχνει την κατάλληλη ευκαιρία για αναμόρφωση συνολικά του Ν. 1264 και όλου του εργατικού δικαίου. Τότε, στο όνομα του «δημοσίου συμφέροντος» στοχοποιήθηκαν (καταρχήν αλλά όχι μόνο) οι απεργιακές κινητοποιήσεις σε ΔΕΚΟ, δημόσιες υπηρεσίες κτλ.
Οπως είχε τότε αποκαλυφτεί, στα υπό εξέταση σχέδια περιλαμβάνονται εμπόδια στον τρόπο κήρυξης απεργίας, μέχρι και κατοχύρωση του δικαιώματος των εργοδοτών να απαντούν με ανταπεργία (λοκ-άουτ).
Το μεγάλο κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του θυμούνται το «δημόσιο συμφέρον» οταν π.χ. απεργούν οι εργαζόμενοι στις «δημόσιες επιχειρήσεις» Υδρευσης, Ηλεκτρισμού κτλ. αλλά όχι όταν τις ξεπουλούν στα μονοπώλια και μετατρέπουν βασικά αγαθά σε εμπορεύματα, στερώντας την πρόσβαση σε αυτά από δεκάδες χιλιάδες οικογένειες. Θυμούνται το «δημόσιο συμφέρον» όταν κινητοποιούνται οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία, όχι όμως όταν τα εγκαταλείπουν στον έλεγχο των πολυεθνικών που τα προμηθεύουν με φάρμακα και υλικά μόνο όταν, αν και όπως βολεύει την κερδοφορία τους.
Ετσι και τώρα. Η συγκυβέρνηση θυμάται το «δημόσιο συμφέρον» για να χτυπήσει τον αγώνα των ναυτεργατών που αγωνίζονται για να έχουν τα νησιά καράβια με φτηνά εισιτήρια 365 μέρες το χρόνο, για λιμενικές υποδομές σύγχρονες και ασφαλείς που θα εξυπηρετούν τις συνδυασμένες μεταφορές και τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των εφοπλιστών, των μονοπωλίων.
Η αλήθεια είναι πως θυμούνται το «δημόσιο συμφέρον» για να υπηρετήσουν το μόνο συμφέρον που υπηρετούν, αυτό του μεγάλου κεφαλαίου. Δεν είναι τυχαίο πως η τροπολογία κατατέθηκε την ίδια μέρα που οι εφοπλιστές (μέσω του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας) χαρακτήρισαν τις απεργίες των ναυτεργατών «αδικαιολόγητες» και τις διατάξεις του νομοσχεδίου του ΥΝΑ «ημίμετρα» και «ασπιρίνες» και ότι «χρειάζεται να γίνουν πολύ περισσότερα για να βοηθηθούν τα ακτοπλοϊκά πλοία», δηλαδή να αυξηθεί η εφοπλιστική κερδοφορία...