Βασικός του στόχος - μέσω της εκμετάλλευσης/αλλοτροίωσης του λαοφιλέστατου αθλήματος - τα (αναλογικά) κέρδη, οικονομικά και άλλα, των αρχόντων του. Χαρακτηριστικά του η εκμετάλλευση, η ανισομετρία, η ανισονομία, η σήψη κλπ. Γίναμε ξανά μάρτυρες μιας ιλαροτραγωδίας, με μόνιμα και έκτακτα στοιχεία αλλά πάντα το ίδιο μοτίβο. Με τους ίδιους (είτε ως ιδιότητα, είτε ως πρόσωπα) πρωταγωνιστές.
Επιβεβαιώθηκε ότι (και) η βιτρίνα του εμπορευματοποιημένου ποδοσφαίρου αποτελεί -και στην Ελλάδα- μια τεχνητή φούσκα. Απροκάλυπτη και αγωνιώδης ήταν η προσπάθεια πολιτικών και αθλητικών παραγόντων να προσδώσουν νομιμοφάνεια, κύρος και μέλλον, στο υπό κατάρρευση μοντέλο.
Ολα -κατά την προπαγάνδα τους- γίνονται για το καλό του αθλήματος και των ομάδων. Η αλήθεια είναι πως γίνονται για το «προϊόν» και τις επιχειρήσεις. Εφαλτήριο και στόχος τους είναι η προστασία του μοντέλου και η διαφύλαξη των συμφερόντων που διακυβεύονται. Σ' αυτό το πλαίσιο κινήθηκαν, κινούνται και θα κινούνται. Με ή χωρίς καπιταλιστική κρίση.
Οι -στα λόγια- διαπρύσιοι κήρυκες τήρησης νόμων και διατάξεων, επιδίδονται σ' ένα κρεσέντο παρανομιών και παρατυπιών. Ας θυμηθούμε, σταχυολογικά, μερικές.
Η διαδικασία αδειοδότησης, από την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού (ΕΕΑ), έπρεπε να περατωθεί, το αργότερο δύο βδομάδες πριν από την έναρξη. Τέσσερις μέρες πριν την πρεμιέρα, σε 8 ΠΑΕ δόθηκε τριήμερη παράταση (τακτοποίησης των εκκρεμοτήτων τους)...
Icon |
Τελικά κατέθεσε μόνο η «πράσινη» εταιρεία. Για τις άλλες τρεις έχει κινηθεί η σχετική διαδικασία (να καταστεί ληξιπρόθεσμο χρέος προς το δημόσιο) και υποτίθεται ότι θα υποστούν τις συνέπειες.
Πάντως, αμφισβητείται η δικαιοδοσία της επιτροπής. Η ΕΕΑ στηρίζεται στο άρθρο 77Α παρ. 6 του νόμου 2725/99, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με το άρθρο 24 παρ. 6 του νόμου 3057/02. Αθλητικές αρχές και εταιρείες επικαλούνται το αυτοδιοίκητο και το δικαίωμα εξαίρεσης από το νόμο που τους παραχωρήθηκε. Μάλιστα, στον Πειθαρχικό Κώδικα της ΕΠΟ - Παράρτημα Α, άρθρο 1, παρ. ε - υπάρχει (με συναίνεση του πρώην υπουργού Πολιτισμού, Π. Γερουλάνου) ρητή πρόβλεψη. Μη κατάθεση εγγυητικής επισύρει ποινή αποκλειστικά προστίμου από 5 ως 50.000 ευρώ...
Απαγορεύεται ρητά εφαρμογή, την επόμενη περίοδο, απόφασης αναδιάρθρωσης. ΕΠΟ, Super League δεν κόλλησαν σε νομικές/κανονιστικές «λεπτομέρειες». Δέχτηκαν την κυβερνητική επιθυμία για 18 ομάδες, και εξαργύρωσαν (για χάρη των ΠΑΕ) -μέσω ΟΠΑΠ- αυτή τους την... ευελιξία.
Σύμφωνα με δήλωση («NovaΣΠΟΡ FM») του αντιπροέδρου στο Συνεταιρισμό, Γ. Μποροβήλου: «Δε μπορούσαμε να πάμε απέναντι στην Πολιτεία, η οποία μας στάθηκε αρωγός. Η διεξαγωγή των πρωταθλημάτων, χωρίς τη συνδρομή της, θα ήταν από δύσκολη έως αδύνατη»...
Τελικά η τρικομματική κυβέρνηση, ψήφισε (Γενάρη) ολοκληρωτική αναδιάρθρωση. Το γιατί, εξήγησε (τέλος Απρίλη) ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΠΟ, Γ. Παπακωνσταντίνου: «... αντίθετα με τη λογική της αγοράς, το ελληνικό ποδόσφαιρο παρήγαγε περισσότερες κατηγορίες (και ομάδες) από όσες μπορούσε να καταναλώσει»...
Προσδοκία τους «να προσφέρουμε στο σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων με βάση το ποδόσφαιρο μια πολύ καλή και με πανελλαδική συγκρότηση κατηγορία για εμπορικές, χορηγικές, διαφημιστικές και άλλες συμφωνίες»...
Αρχές του χρόνου ο πρόεδρός της Super League, Γ. Μώραλης, επανέλαβε ότι «βασικός στόχος δημιουργίας της ήταν η βελτίωση στα έσοδα των ΠΑΕ. Το πετύχαμε. Τώρα, σε περίοδο κρίσης, πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο». Με αποφάσεις λοιπόν κυβέρνησης, Super League, ΕΠΟ οι παρατυπίες/παρανομίες απέκτησαν μανδύα νομιμότητας. Γιατί το απαιτεί η «λογική της αγοράς» και η παραπέρα εμπορευματοποίηση...
Τον Οκτώβρη (ένας ακραιφνής υποστηρικτής του συστήματος) ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ Ξάνθη, Χρ. Πανόπουλος δήλωνε (ρ/σ «Αθλητικό Metropolis»): «Εξι με επτά ομάδες δε θα έπρεπε να συμμετέχουν στο πρωτάθλημα, αν υπήρχε αξιοκρατία. Αν εφαρμοστούν οι νόμοι αποκλείεται να τελειώσουμε με 16. Το πρωτάθλημα αυτό δεν μπορεί να τελειώσει με 16 ομάδες, εκτός και αν θέλουμε να είμαστε καραγκιόζηδες».
«Σε απλά χρηματοοικονομικά λόγια οι ελληνικές ΠΑΕ έχουν φάει τα κεφάλαιά τους, δεν έχουν κεφάλαια. Στους περισσότερους ισολογισμούς εκφράζονται επιφυλάξεις, εκ μέρους των ορκωτών λογιστών, σχετικά με την απρόσκοπτη συνέχιση της δραστηριότητας. Οι περισσότερες υποχρεώσεις που αναφέρονται στους ισολογισμούς είναι ληξιπρόθεσμες. Επίσης, έχουν εντοπιστεί δαπάνες χωρίς δικαιολογητικά. Υπάρχουν εκκρεμότητες φορολογικών ελέγχων, υπάρχουν εκκρεμότητες ασφαλιστικών εισφορών»... Τάδε έφη (1ο Διεθνές Συνέδριο Διοίκησης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου, «Footballabout») ο Κ. Λουρόπουλος, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος στην ΟΠΑΠ ΑΕ.
Πρόκειται για μια πραγματικότητα που την γνωρίζουν άπαντες. Οι μόνοι που στρουθοκαμηλίζουν είναι (διαχρονικά) κυβερνώντες και ελεγκτικοί μηχανισμοί... Πώς να τα βάλεις με τ' αφεντικά σου;
Αλλωστε, όπως έχει πει και ο πρόεδρος της Super League: «Το κοινωνικοοικονομικό σύστημα που ζούμε δημιουργεί διαφθορά και σήψη. Δε συναντάται μόνο στο ποδόσφαιρο».
Το ίδιο και την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Καράβι, εργοστάσιο, ΠΑΕ, με τον ίδιο ή διαφορετικό κεφαλαιοκράτη/ιδιοκτήτη, την πληρώνει πάντα ο εργαζόμενος. Οπως -με αφορμή την καπιταλιστική κρίση- τα «σπασμένα» καλείται να πληρώσει π.χ. ο ναυτεργάτης και ο χαλυβουργός, έτσι (με το ίδιο πρόσχημα) καλείται να πληρώσει και ο εργαζόμενος (προπονητής, παίχτης κ.λπ.) σε μια ποδοσφαιρική εταιρεία.
Απευθείας ή/και έμμεσα. Του γίνονται (με τους γνωστούς εκβιασμούς) μειώσεις και «κουρέματα». «Γράφονται σε μαύρο χιόνι» -χάρη σε ταξικούς νόμους- χρωστούμενα και δικαιώματα. Με μνημόνια, άρθρα 99, πτωχεύσεις κλπ.
Κατά... σύμπτωση, τίποτα απ' αυτά δεν αγγίζει τους καπιταλιστές. Οι εργαζόμενοι «έμειναν στον άσο» αλλά π.χ. ο Λαναράς (κλωστοϋφαντουργία), η «Σεξφορμ» (εσώρουχα) -αφού πήραν τις επιδοτήσεις και τους άλλους μποναμάδες από το κράτος- «βάρεσαν» κανόνι χωρίς συνέπειες. Μπορεί πολλοί εργαζόμενοι π.χ. στην ΠΑΕ ΑΕΚ να χάνουν τα πάντα, αλλά Νοτιάς, Παππάς κ.λπ. δε χάνουν τίποτα. Αντίθετα -και χωρίς νομικό κώλυμα- θα βρίσκονται και την επόμενη μέρα στην επιχείρηση.
Ο παρατηρητής του επεισοδιακού αγώνα Κυπέλλου Παναχαϊκής - Ολυμπιακού, άλλαξε την έκθεση του 7 μέρες μετά... «Συνειδητοποίησε» ότι τα δρώμενα δεν έγιναν από οπαδούς των δύο ομάδων, αλλά καμιά 15αριά άτομα χωρίς διακριτικά.
Ο (τότε) αναπληρωτής πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Διαιτησίας, Χρ. Σάββας, κατήγγειλε (ρ/σ ΝΕΤ) τον περασμένο Αύγουστο: «Ολα ήταν στημένα, οι πίνακες έχουν βγει εδώ και δέκα μέρες. Εμαθα ότι ξεπληρώθηκαν γραμμάτια και άλλα πολλά». Και το Νοέμβρη ξαναμίλησε για «μέλη του ΔΣ της ΕΠΟ, αλλά και υπαλλήλους, που εξακολουθούν να κάνουν τους νταβατζήδες».
Ο Κύρος Βασσάρας (τότε μέλος της ΚΕΔ) -σ' επιστολή, αποσπάσματα της οποίας αποκάλυψε η εφημερίδα «Live Sport»- αναφέρεται σε «φάκελο με ήδη αναγραφόμενους στους πίνακες όλων των κατηγοριών πλην των εκπαιδευτών διαιτησίας». Σε σχετική ερώτησή του, η απάντηση ήταν: «Αυτά είναι και δεν αλλάζει τίποτα. Είναι φτιαγμένοι οι πίνακες 100%».
Το Φλεβάρη, ο αθλητικογράφος («gazzetta.gr»), Δ. Τομαράς, δέχτηκε -μέσα στο «Γ. Καραϊσκάκης»- μαφιόζικου τύπου επίθεση από 6-7 κουκουλοφόρους. Η ΠΑΕ Ολυμπιακός -διά του υπευθύνου επικοινωνίας, Κ. Καραπαππά- καταδίκασε το περιστατικό «εφόσον είναι αληθινό» και υποστήριξε πως θα κοιτάξει αν ισχύει το θέμα. Ακόμα δεν έχει αποφανθεί.
Περίπου ένα μήνα μετά, στο ίδιο γήπεδο, προπηλακίστηκε από οπαδούς, ο Ν. Γιαννόπουλος («Contra.gr»). Η ΠΑΕ τον παρουσίασε «κατά φαντασίαν θύμα» και ύποπτο. Γιατί «διενεργεί παρανόμως, καθώς είχε κάμερα και κατέγραψε το γεγονός (!...). Απαγορεύεται ρητώς να καταγράφεις ό,τι σου αρέσει. Ειδικά μέσα στο γήπεδο».
Τον Απρίλη, έξω από το «Γ. Καραϊσκάκης» δέχτηκε επίθεση ο δημοσιογράφος (του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ), Γ. Τσελίκας. Αρχές του μήνα -σύμφωνα με τις σχετικές καταγγελίες σε ΕΛΑΣ και υπουργείο- νεαρός συντάκτης της αθλητικής εφημερίδας, «Γαύρος», δέχθηκε επίθεση από -φερόμενους ως γνωστούς στους οπαδικούς κύκλους- άκρως σωματοδομημένους τύπους μέσα στα γραφεία του εντύπου.
Στο ΟΑΚΑ, μαινόμενοι οπαδοί ανενόχλητοι, επιτέθηκαν κατά πάντων, κατέστρεψαν, πλιατσικολόγησαν. Και εξασφάλισαν πως η ΑΕΚ δε θα είχε την παραμικρή ελπίδα παραμονής.