Συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι στους δήμους όλης της χώρας ενάντια στο πολυνομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή από τη συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ενώ τεράστιες είναι και οι ευθύνες της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (δήμαρχοι ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ) που «έβαλε πλάτη» στην υλοποίηση των κυβερνητικών αποφάσεων για επιτάχυνση των απολύσεων (διαθεσιμότητα) στο Δημόσιο.
Μετά από δύο κινητοποιήσεις, τις προηγούμενες μέρες, στο κέντρο της πόλης, οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ στην Αττική, συνέχισαν με μαζικές Γενικές Συνελεύσεις στους δήμους και κινητοποιήσεις στις γειτονιές. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις έγιναν και σε άλλες πόλεις της χώρας. Ενδεικτικά, στη Θεσσαλονίκη, οι εργαζόμενοι της Δημοτικής Αστυνομίας έκαναν πορεία στο Δημαρχείο όπου βρισκόταν σε εξέλιξη μαζική συνέλευση των εργαζομένων. Στην Πάτρα, οι εργαζόμενοι έκαναν πορεία και έκλεισαν τα διόδια του Ρίου. Στη Λαμία, προχώρησαν σε κατάληψη του κτιρίου του Δήμου. Στη Λάρισα, έγινε κατάληψη στο κτίριο της Δημοτικής Αστυνομίας.
Με ανακοίνωσή της, η Πανελλαδική Γραμματεία ΟΤΑ του ΠΑΜΕ, τονίζει ανάμεσα στα άλλα: «Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Κανείς δεν μπορεί να δείχνει ανοχή, κανείς δεν μπορεί να πιστεύει ότι θα βγει αλώβητος από τα βάρβαρα αυτά μέτρα. Οι μεταρρυθμίσεις τους, οι δημοσιονομικές τους προσαρμογές, τα "προαπαιτούμενα" φέρνουν κέρδη για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και φτώχεια για το λαό. Ετσι δίνουν κίνητρα, επιδοτήσεις, φοροαπαλλαγές και φοροελαφρύνσεις στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, έτσι παρέχουν στους καπιταλιστές φτηνή εργατική δύναμη, έτσι επιδιώκουν να βγάλουν το κεφάλαιο από την κρίση του. Πάρε τον αγώνα αυτό στα χέρια σου».
Χτες, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ στους ΟΤΑ έκαναν παρέμβαση στη διάρκεια του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ - ΟΤΑ καλώντας, στο πλαίσιο των τελευταίων εξελίξεων, οι εργαζόμενοι να μπουν μπροστά και να παρέμβουν στις εξελίξεις KAI να γίνει νέο Συνέδριο της ΠΟΕ - ΟΤΑ, κάτι που οι δυνάμεις ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΑΣΚ (ΣΥΡΙΖΑ) - Παρεμβάσεις (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) απέρριψαν. Οι ταξικές δυνάμεις ανέδειξαν την ανάγκη ενότητας του κλάδου με σωματεία που να είναι οργανωτές της πάλης όλων των εργαζομένων, σωματεία που δε θα διαχωρίζουν σε μόνιμους και συμβασιούχους, σε «συνεταιριστές», «και με μπλοκάκι». Σωματεία που δε θα χορεύουν στο «ντορό» του κυβερνητικού συνδικαλισμού, της απεργοσπασίας, των μηχανισμών των Δημαρχών και του κράτους.