Οι κόκκοι σκόνης, που προηγούνται χρονικά του ηλιακού συστήματος, ξεχωρίζουν εξαιτίας του ασυνήθιστου μίγματος χημικών ισοτόπων που περιέχουν και δεν μπορεί να εξηγηθεί με καμιά διαδικασία που γνωρίζουμε να βρίσκεται σε εξέλιξη μέσα στο ηλιακό σύστημα. Μόνο οι πυρηνικές αντιδράσεις στο εσωτερικό των άστρων μπορούν να εξηγήσουν τη σύνθεση των κόκκων στους μετεωρίτες της Ανταρκτικής. Μερικοί από τους πανάρχαιους κόκκους στο νεαρό ηλιακό σύστημα μπορεί να διαχύθηκαν από κάποιον κοντινό υπερκαινοφανή, ενώ άλλοι φαίνεται να ήρθαν με τον αστρικό άνεμο από ηλικιωμένα άστρα.
Οι επιστήμονες εντόπισαν στους κόκκους των μετεωριτών της Ανταρκτικής αυξημένη συγκέντρωση του ισοτόπου 18 του οξυγόνου, ένδειξη του σχηματισμού τους μέσα σε σουπερνόβα τύπου II, δηλαδή υπερκαινοφανή, που προκαλείται από την κατάρρευση του πυρήνα ενός πολύ μεγάλου άστρου. Στο παρελθόν, σε άλλους μετεωρίτες οι επιστήμονες είχαν εντοπίσει ισοτοπικές υπογραφές που δείχνουν προέλευση από γηράσκον άστρο, παρά από σουπερνόβα.
Η συλλογή και μελέτη αυτών των πανάρχαιων κόκκων δεν είναι άσκηση στην ιστορία του ηλιακού συστήματος. Επιτρέπει μια ματιά στις βίαιες διεργασίες στο εσωτερικό των άστρων που πεθαίνουν και δίνει απαντήσεις σχετικά με την προέλευση του ηλιακού συστήματος.