Με «αντιμνημονιακή» ρητορεία εμφανίστηκε σε χτεσινή ημερίδα ο Δ. Δασκαλόπουλος
Οι μεγαλοεργοδότες του ΣΕΒ τσακίζουν στις επιχειρήσεις τους τις Συλλογικές Συμβάσεις και εμφανίζονται «αντιμνημονιακοί» για να εξασφαλίσουν χρήμα για επενδύσεις |
Χαρακτηριστικά σημεία της ομιλίας του Δ. Δασκαλόπουλου αποτέλεσαν η αναφορά του στην «αδυναμία της μνημονιακής συνταγής να προσφέρει λύσεις» καθώς και η επισήμανση ότι «το μονότονο πλέον θρίλερ των ανά τρίμηνο διαπραγματεύσεων με την τρόικα (...) πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνει».
Είναι φανερή η προσπάθεια των βιομηχάνων να πιέσουν για να εμπλουτιστεί το μείγμα της διαχείρισης με περισσότερα επεκτατικά μέτρα, χωρίς βέβαια να παραλειφθεί καμιά από τις προσυμφωνημένες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις», που αφορούν στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις «απελευθερώσεις» επαγγελμάτων και άλλα μέτρα.
Ο ίδιος, άλλωστε, αναφερόμενος στο περιβόητο «πρωτογενές πλεόνασμα», που επιτεύχθηκε με αφαίμαξη του λαού και «στέγνωμα» μισθών, συντάξεων και «κοινωνικών δαπανών», το χαρακτήρισε «θετική εξέλιξη» αλλά και «προϋπόθεση» που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για μία νέα αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.
Ομως, όπως είπε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, το πρωτογενές πλεόνασμα «δεν αποτελεί εγγύηση για μια βιώσιμη έξοδο από την κρίση» αφού «ακόμη κι αν επικυρωθεί τον Απρίλιο από την Eurostat, θα είναι βασισμένο στη δημοσιονομική συμπίεση και τη μείωση του βιοτικού μας επιπέδου. Δεν είναι ακόμα ένα πραγματικό κεκτημένο της οικονομίας μας - που παραμένει ελλειμματική».
Σε άλλο σημείο είπε ότι η «μνημονιακή πολιτική δεν προσφέρει πια λύσεις» καθώς «είναι ένα πρόγραμμα που δεν το χρειάζεται πλέον η χώρα μας και δεν δίνει προοπτική στον λαό μας», αποδίδοντας τη συνέχιση αυτής της πολιτικής στην οικονομική και πολιτική «αμηχανία» της ΕΕ και του ΔΝΤ. Ο Δ. Δασκαλόπουλος χαρακτήρισε «αδιέξοδη» τη σημερινή κατάσταση, αποδίδοντάς την στο γεγονός ότι «στα τέσσερα αυτά χρόνια αφήσαμε ουσιαστικά άθικτες, στο βαθύ κράτος, δομές και παθογένειες που μας έριξαν έξω. Κι επειδή αμελήσαμε την αδήριτη ανάγκη για ριζική αναδιάρθρωση της παραγωγικής μας δομής».
Το σχέδιο «παραγωγικής ανασυγκρότησης» που αξιώνει ο ΣΕΒ προβλέπει: «Διεθνώς ανταγωνιστικό» φορολογικό σύστημα, που θα επανασχεδιαστεί στο σύνολό του με τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (απαιτεί δραστική μείωση της φορολογίας κεφαλαίου), «διεθνώς ανταγωνιστικό κόστος Ενέργειας» (εδώ οξύνονται οι κόντρες με τα μονοπώλια στην Ενέργεια, αλλά ασκούνται και πιέσεις για αντιστάθμισμα της όποιας απώλειας από τη μείωση τιμών Ενέργειας στη βιομηχανία, με αύξηση της τιμής της στα λαϊκά νοικοκυριά), «νέα κανάλια χρηματοδότησης» των επιχειρήσεων, «κατάργηση ή συγχώνευση των άχρηστων δημόσιων οργανισμών», Πρόγραμμα Δημόσιων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ «κομμένα και ραμμένα» στα μέτρα του ΣΕΒ, με κάθε μέσο οικονομική ενίσχυση των εξαγωγικών επιχειρήσεων, σύνδεση των επιχειρήσεων με την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τα ερευνητικά ιδρύματα.
Με άλλα λόγια, οι μεγαλοεργοδότες στον κλάδο της βιομηχανίας, αφού εξασφάλισαν το φτήνεμα της εργατικής δύναμης, τώρα θέλουν και παραπάνω ζεστό χρήμα στο χέρι και νέες φοροαπαλλαγές για να κάνουν επενδύσεις, να διατηρήσουν και να βελτιώσουν τις θέσεις τους στον ανταγωνισμό.
Οι επτά τομείς της εγχώριας οικονομίας στους οποίους ο ΣΕΒ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα είναι η βιομηχανία παραγωγής Ενέργειας, η περιβαλλοντική βιομηχανία, τα δομικά προϊόντα και μεταλλικές κατασκευές, η παραγωγική αλυσίδα τροφίμων, οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, η Υγεία και το έτοιμο ένδυμα. Πρόκειται για κλάδους της οικονομίας, όπου η σημερινή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις προωθούν σαρωτικές αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις για να προσελκύσουν ξένα και ντόπια κεφάλαια.
Σε μία συνολική αποτίμηση των μέχρι σήμερα ενεργειών της κυβέρνησης για την ενίσχυση των ντόπιων βιομηχάνων προχώρησε ο υπουργός Ανάπτυξης, Κ. Χατζηδάκης, κατά την παρέμβασή του στην ημερίδα, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι ήδη βρίσκονται σε επεξεργασία επιπλέον μέτρα για την περιστολή του ενεργειακού κόστους στη βιομηχανία. Πρόσθεσε ακόμη ότι «το 2013 θα είναι το τελευταίο έτος με μεγάλη ύφεση» και κατέληξε λέγοντας ότι η κυβέρνηση πέτυχε τον πρώτο της στόχο, που ήταν η παραμονή στο ευρώ, και πλέον προχωρά για την επίτευξη του δεύτερου στόχου, που είναι «η απαλλαγή από το μνημόνιο».