Συγκροτημένη, με παλμό και ζωντάνια η συγκέντρωση των ταξικών συνδικάτων
Από την πορεία στους δρόμους του Πειραιά |
Γιγαντοπανό δεξιά και αριστερά της στολισμένης με κόκκινα γαρύφαλλα εξέδρας, πανό να κρέμονται στον αέρα, δεμένα σε μπαλόνια με ήλιο, αφίσες στις κολόνες, «κινέζικα» με εικόνες για τα 15χρονα του ΠΑΜΕ και συνθήματα για την Πρωτομαγιά κατά μήκος της λεωφόρου Αμαλίας. Η μουσική και τα συνθήματα από τα μεγάφωνα, «ζέσταιναν» από νωρίς το κλίμα.
Νωρίτερα το πρωί, αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ κατέθεσε στεφάνια στο Πολυτεχνείο και το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, τιμώντας και μ' αυτόν τον τρόπο τους αγώνες του λαού και τη θυσία των 200 κομμουνιστών. Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στεφάνι κατέθεσε και η ΟΓΕ.
Λίγο μετά τις 10 π.μ., άρχισαν να καταφτάνουν στο χώρο οι πρώτες προσυγκεντρώσεις. Οταν στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος εμφανίστηκε η προσυγκέντρωση των συνδικάτων και των φορέων από την Κάνιγγος, και αμέσως από πίσω η προσυγκέντρωση της Ομόνοιας, φάνηκε πως η χτεσινή Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση, θα ήταν πραγματικά μεγάλη.
Η επιβεβαίωση ήρθε όταν λίγο μετά, όλες οι προσυγκεντρώσεις πήραν τη θέση τους στο πλάτωμα μπροστά από την εξέδρα. Ο κόσμος γέμισε ασφυκτικά τη λεωφόρο Αμαλίας. Τα μπλοκ των διαδηλωτών έφταναν μέχρι χαμηλά στην Οθωνος, στη Γεωργίου Α' και στην Πανεπιστημίου.
Νεολαίοι με κόκκινες σημαίες και τα λάβαρα του ΠΑΜΕ και της ΠΣΟ, μπροστά στην εξέδρα |
Οι εικόνες που κατέγραφε το μάτι και ο φωτογραφικός φακός, ήταν αμέτρητες και δεν άφησαν αδιάφορους ούτε τους ξένους τουρίστες, που βρίσκονταν στον Αγνωστο Στρατιώτη και έσπευσαν να φωτογραφίσουν τη μεγάλη εργατική διαδήλωση. Μπροστά στην εξέδρα, στάθηκαν αγόρια και κορίτσια με κόκκινες σημαίες, τα λάβαρα του ΠΑΜΕ και της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. Από πίσω, στην πρώτη γραμμή, το μπλοκ του Συνδικάτου και της Ομοσπονδίας των Οικοδόμων, που στην κεφαλή του είχε εργάτες ντυμένους με τις φόρμες και τα γιλέκα της δουλειάς, φορώντας κόκκινα κράνη.
«Κόκκινη Πρωτομαγιά - Πρωτοπόρα εργατιά» ήταν το σύνθημα που κυριαρχούσε στη συγκέντρωση. Τα καπέλα και τα μπλουζάκια για τα δεκαπεντάχρονα του ΠΑΜΕ, έγιναν ανάρπαστα. Οπως σημαντική ήταν η ανταπόκριση στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ για οικονομική ενίσχυση.
Το ένα δίπλα στο άλλο, συγκροτημένα τα μπλοκ των διαδηλωτών, σχημάτισαν μια μεγαλειώδη διαδήλωση: Οι εργάτες της ΕΒΓΑ, με τα μπλουζάκια του σωματείου τους. Ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, με το μαζικό μπλοκ, το πανό και τα τύμπανα που έδιναν ρυθμό στα συνθήματα. Κλάδοι της βιομηχανίας, με τις σημαίες του ΠΑΜΕ και τα λάβαρα των συνδικάτων τους. Γυναίκες με τις σημαίες της ΟΓΕ. Οικογένειες με μικρά παιδιά στα καρότσια και κόκκινα γαρύφαλλα στα χέρια. Οι σπουδαστές από τα ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, με μαζικό μπλοκ και δικό τους πανό.
Αποψη της συγκέντρωσης από τη συμβολή των οδών Οθωνος και Αμαλίας |
Το πρόγραμμα της συγκέντρωσης άρχισε με τη βράβευση των τεσσάρων ομάδων που διακρίθηκαν στο τουρνουά ποδοσφαίρου του ΠΑΜΕ. Συνολικά συμμετείχαν 54 ομάδες από σωματεία, μετανάστες και προγράμματα απεξάρτησης. Στους «φιναλίστ» δόθηκαν κύπελλα, μετάλλια και βιβλία της Σύγχρονης Εποχής. Ακολούθησε ο χαιρετισμός του Βασίλη Πετρόπουλου, μέλους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ.
Μεταξύ άλλων, σημείωσε: «Τιμάμε φέτος τα 15 χρόνια του ΠΑΜΕ που έγινε από τη μια πλευρά η ελπίδα και το αποκούμπι για τον εργάτη και από την άλλη ο αντίπαλος της εργοδοσίας και όλων των άλλων δυνάμεων μέσα στις γραμμές του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος. Και ο λόγος είναι ότι έχει καθαρή ταξική πολιτική ενάντια στην εργοδοσία, ενάντια στα μονοπώλια με καθαρό στόχο την ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος. Σε αυτήν τη γραμμή κόντρα στην εργοδοσία πρέπει να οργανώσουμε κάθε χώρο δουλειάς με γερά σωματεία και γερά συνδικάτα με πρόγραμμα και σχέδιο».
Μετά την κεντρική ομιλία, ακολούθησε ένα ακόμα τραγούδι και η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με τους διαδηλωτές να τραγουδάνε τη Διεθνή, με υψωμένες τις γροθιές.
Με τα κόκκινα στεφάνια μπροστά, χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι, σπουδαστές έκαναν χθες το πρωί πορεία στους δρόμους του Πειραιά, η οποία κατέληξε στο Πασαλιμάνι, στο μνημείο των εργατών που δολοφονήθηκαν στην αιματοβαμμένη απεργία τον Αύγουστο του 1923. Νωρίτερα, η πλατεία Καραϊσκάκη γέμισε από κόσμο, που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των ταξικών σωματείων και των Λαϊκών Επιτροπών του Πειραιά.
Η θεατρική Ομάδα του Συλλόγου Γυναικών Πειραιά απήγγειλε αποσπάσματα από το έργο του Γιάννη Ρίτσου, «Επιτάφιος», ενώ η κεντρική ομιλία έγινε από τη Μαρία Ζαχαρία, μέλος του ΔΣ του Πανελλαδικού Σωματείου Ναυτιλιακών Υπαλλήλων. Συγκέντρωση έγινε και στη Σαλαμίνα.
Το μπλοκ της Ομοσπονδίας και του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας |
Η διαδήλωση ολοκληρώθηκε με τη Διεθνή και τις γροθιές υψωμένες |