ΚΑΛΟΥΔΗ ΦΩΤΕΙΝΗ |
Ο ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΤΣΙΔΑΥΤΗΣ γεννήθηκε στο χωριό Αρεθούσα Ικαρίας, το 1917, από φτωχή οικογένεια. Μόλις τελείωσε το δημοτικό σχολείο αρχίζει να εργάζεται και, ταυτόχρονα, να φοιτά στο Γυμνάσιο. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο ήρθε στην Αθήνα, δούλευε σε φαρμακείο και πήγαινε στη σχολή Ασυρματιστών. Πριν τελειώσει τον πήραν στρατιώτη αλλά δεν απολύθηκε στο τέλος της θητείας του καθώς στάλθηκε και πολέμησε στην Αλβανία, στο πόλεμο του '40. Αφού γύρισε στην Ικαρία έφυγε για τη Μ. Ανατολή όπου κατατάχθηκε στο Ναυτικό ως πυροβολητής στο πολεμικό ΑΝΔΡΙΑΣ όπου ένα εγγλέζικο θωρηκτό τους χτύπησε - έφαγε όλη την πλώρη - χωρίς να γυρίσουν να δούνε αν θα πνίγονταν. Παρ' όλα αυτά, κατάφεραν και έφτασαν σώοι στην Αλεξάνδρεια. Μετά διέδωσαν πως χτύπησε σε νάρκη το πλοίο... Μαζί με τους αγωνιστές που αντιστάθηκαν στον κατακτητή, ήταν και ο Λευτέρης και γι' αυτό τον κλείσανε στα σύρματα. Συνολικά, το στρατιωτικό του διήρκεσε από το 1938 έως το Δεκέμβρη του 1945, οπότε γύρισε στην Ικαρία. Αμέσως, άρχισε το κυνηγητό από το μοναρχοφασιστικό κράτος και παρακράτος. Τον εξόρισαν στη Σάμο χωρίς να του δίνουν φαγητό. Είχαμε ένα μωρό 14 μηνών και εγώ (η σύζυγός του) δούλευα για να επιβιώσουμε. Με τη χούντα του 1967 πάλι τα ίδια. Εξορία σε Γυάρο και Λέρο για 3 χρόνια, ενώ εγώ δούλευα ένα μαγαζάκι με πολλά γραμμάτια και πάλευα να ζήσω τα δύο ανήλικα παιδιά μας. Δεν περιγράφονται όσα πέρασε και έζησε. Ομως, είχε χρυσή καρδιά και κομμουνιστική συνείδηση και τα πάλεψε παλικαρίσια. Ολη του η ζωή ένας αγώνας για εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, για ειρήνη και σοσιαλισμό. «Εφυγε» την 1.4.2014, σε ηλικία 97 χρόνων, αφήνοντας παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα κι εμένα να προσπαθώ να φιλοσοφήσω και να ξαναθυμηθώ τη ζωή μας, μετά από 63 χρόνια αρμονική συμβίωση. Θα μου λείπεις όσο υπάρχω!
ΑΤΣΙΔΑΥΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ |
Στην μνήμη σου, προσφέρω στο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», στον καθημερινό σύντροφό μας, 50 ευρώ για ενίσχυσή του.
***
φωτό (χαρτί) 1
Στη μνήμη της ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΚΑΛΟΥΔΗ ο σύζυγός της προσφέρει στην ΚΟΒ Ροδολίβους του ΚΚΕ 200 ευρώ. Ηταν μετανάστρια συνδικαλίστρια και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες, απεργίες, διαδηλώσεις σε καιρούς δύσκολους για τους ξένους στη Γερμανία. Ηταν αγωνίστρια της ζωής.
Ο σύζυγος, Νικόλαος Καλούδης