«Μια γυναίκα, μια άλλη γυναίκα κι ένα (ίσως) κομμωτήριο», σημειώνει ο Θ. Γκόνης. «Η μία γυναίκα μιλάει στον απόντα Γιώργο Χειμωνά. Η άλλη γυναίκα (ίσως) χτενίζει κι ακούει. Η μοναξιά, οι άνθρωποι που αποφεύγουν, το ρεύμα που πέφτει ξαφνικά και στέλνει ακαριαίο σκοτάδι. Ενας προσχηματικός μονόλογος με παραλήπτη αυτόν που όλοι μας φοβόμαστε: τον εχθρό του ποιητή. Ενας μονόλογος για την ένδοξη εκείνη στιγμή που η λύπη θα χυθεί και θα πάρει παραμάσχαλα σώματα, μυαλά, την επαρχία Καβάλας ολόκληρη».
Σκηνικά - Κοστούμια: Ελένη Στρούλια. Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας. Φωτογραφίες: Μαρία Καλογιώργη. Παίζουν: Eλένη Ουζουνίδου, Μυρτώ Γκόνη.