Αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη που συμμετέχουν στους βομβαρδισμούς κατά του ΙΚ στη Συρία |
Οι πρώτες μέρες αεροπορικών επιδρομών, όπως ανακοινώθηκε, σε βάσεις, στρατόπεδα, πετρελαιοπηγές και διυλιστήρια του ΙΚ σε Συρία και Ιράκ είχαν μάλλον πενιχρά αποτελέσματα όπως καταστροφή λίγων (ούτε καν δεκάδων...) αρμάτων μάχης, θωρακισμένων φορτηγών και μερικές υλικές ζημιές σε διυλιστήρια και κτίρια, που οι «τζιχαντιστές» είχαν αδειάσει εδώ και ένα 15ήμερο, προβλέποντας τις αναμενόμενες εξελίξεις. Σε στρατιωτικό επίπεδο ανακοινώθηκαν οι θάνατοι μερικών δεκάδων «τζιχαντιστών», ενώ την ίδια στιγμή συνεχίζεται η επέλαση του ΙΚ σε δεκάδες χωριά και περίχωρα μιας από τις μεγαλύτερες συριακές κουρδικές πόλεις, την πόλη Κομπανί (γνωστή στα αραβικά σαν «Αϊν αλ Αραμπ» δηλαδή «Ανοιξη των Αράβων»), με δραματικό αποτέλεσμα το κύμα των πάνω από 160.000 Κούρδων αμάχων που αναζήτησαν καταφύγιο στη γειτονική Τουρκία.
Σφοδρές συνεχίζονται και οι μάχες στη Βόρεια Συρία μεταξύ «τζιχαντιστών» και Κούρδων μαχητών των «Λαϊκών Μονάδων Προστασίας» (ΥPG). Οι τελευταίοι, παρά μία μικρή απώθηση των «τζιχαντιστών» από τα νότια προάστια της πόλης που πέτυχαν μεσοβδόμαδα, εξακολουθούν να πολεμούν με όλες τους τις δυνάμεις ώστε να ανακαταλάβουν το χαμένο έδαφος και τον στρατηγικής σημασίας λόφο Ταγιανάχ που βλέπει πανοραμικά στο Κομπανί.
Η προ ημερών έκκλησή τους για βοήθεια στους Κούρδους της Τουρκίας φάνηκε να έχει ανταπόκριση, αφού ως το απόγευμα της Παρασκευής εκατοντάδες Κούρδοι τουρκικής και συριακής καταγωγής έριξαν μέρος του φράκτη στην τουρκο-συριακή μεθόριο και εισήλθαν στο συριακό έδαφος για να συμμετάσχουν στις μάχες που διεξάγουν οι κουρδικές δυνάμεις εναντίον των «τζιχαντιστών» γύρω από το Κομπανί. Σύμφωνα με διεθνή πρακτορεία, οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας επέλεξαν να μην επέμβουν, για να εμποδίσουν τη διέλευση του πλήθους, αφήνοντάς το να γίνει δεκτό με ενθουσιασμό από τους μαχητές του στρατιωτικού βραχίονα του κουρδικού Κόμματος Δημοκρατικής Ενωσης (PUD), YPG.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 24/9 (ένα 24ωρο μετά την έναρξη των αμερικανικών βομβαρδισμών στη Συρία) το ΡΚΚ εξέδωσε ανακοίνωση κατηγορώντας το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) ότι «παραβίασε» τις συνθήκες της αμοιβαίας 18μηνης εκεχειρίας μεταξύ του κινήματος και του τουρκικού στρατού, υπογραμμίζοντας: «Σε απάντηση του πολέμου που έχει κηρύξει το (κυβερνών) Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, το ηγετικό μας συμβούλιο έχει αποφασίσει να εντείνει τον αγώνα του σε κάθε τομέα και με όλα τα δυνατά μέσα».
Παράλληλα, ο στρατιωτικός διοικητής του ΡΚΚ, Τσεμίλ Μπαγίκ, σε αποκλειστική συνέντευξή του στην αγγλόφωνη αραβική ειδησεογραφική ιστοσελίδα «Al Monitor», υποστηρίζει ότι οι επιθέσεις του ΙΚ κατά του Κομπανί «συνέβαλαν στη διευκρίνιση δύο πραγμάτων: Το πρώτο εάν συνεχίζεται η συνεργασία της Τουρκίας με το ΙΚ, το άλλο εάν η ειρηνευτική διαδικασία συνεχίζεται στο βορρά (της Τουρκίας) ή όχι. Αυτό που φαίνεται είναι πως η Τουρκία συνεχίζει τις σχέσεις με το ΙΚ και ότι η Τουρκία δεν θα λύσει το κουρδικό πρόβλημα στο βορρά. Διότι μία Τουρκία που υποστηρίζει τις επιθέσεις του ΙΚ στο Κομπανί, που επιδιώκει την εκκένωσή του και πιέζει παρασκηνιακά για τη δημιουργία μιας "ουδέτερης, νεκρής ζώνης", δεν μπορεί να κόψει τους δεσμούς της με τους "τζιχαντιστές". Γιατί εάν το πράξει, τότε το ΙΚ θα βγάλει στη φόρα όλα τα άπλυτα της Τουρκίας και έγγραφα που αποδεικνύουν τους μεταξύ τους δεσμούς».
Το βέβαιο είναι ότι η Τουρκία, δηλαδή η αστική τάξη της, που στήριξε τους ισλαμιστές ενάντια στη συριακή κυβέρνηση, αναπροσαρμόζει την τακτική της, βλέποντας και τον κίνδυνο της συσπείρωσης του κουρδικού στοιχείου. Αλλωστε από τον περασμένο Μάρτη, από διαρροή τηλεφωνικής συνδιάλεξης ανάμεσα στον τότε υπουργό Εξωτερικών και νυν πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου με τον Χακάν Φιντάν, αρχηγό των Τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών (ΜΙΤ), είχε αποκαλυφθεί το τουρκικό σχέδιο με την αποστολή μυστικών πρακτόρων που θα έστηναν προβοκάτσια για να δημιουργήσουν μία αιτία πολέμου με τη Συρία, οργανώνοντας μια επίθεση κατά της τουρκικής φρουράς του τάφου του Σουλεϊμάν Σαχ, που αποτελεί τουρκικό έδαφος, μολονότι βρίσκεται στη Συρία, βάσει διεθνούς συμφωνίας.
Το νέο στοιχείο μέσα στη βδομάδα είναι ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως η χώρα του είναι έτοιμη να πάρει «όλα τα απαραίτητα μέτρα», πολιτικά, στρατιωτικά και άλλα, κατά των «τζιχαντιστών» του «Ισλαμικού Κράτους». Οπως δήλωσε την Παρασκευή, στη διάρκεια ομιλίας ενώπιον των αξιωματούχων του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP): «Αν μια επιχείρηση ή μια στρατιωτική λύση πιθανολογείται ότι μπορεί να ξαναφέρει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή, θα την υποστηρίξουμε».
Νωρίτερα, την περασμένη Τρίτη, ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα πρώτα αεροπορικά πλήγματα του συνασπισμού των ΗΠΑ και των πέντε αραβικών χωρών που συμμετέχουν ενεργά στους βομβαρδισμούς κατά των «τζιχαντιστών» στη Συρία, διαβεβαιώνοντας πως η χώρα του είναι «έτοιμη να παράσχει οποιασδήποτε μορφής υποστήριξη, περιλαμβανομένης στρατιωτικής και πολιτικής». Ο Τούρκος Πρόεδρος, από την έδρα του ΟΗΕ στη Ν. Υόρκη, απαιτούσε τη δημιουργία «ζώνης απαγόρευσης πτήσεων» πάνω από όλη τη Συρία, μη αποκλείοντας ακόμη και την επέμβαση του τουρκικού στρατού! Σε ό,τι αφορά τη χρησιμοποίηση της τουρκικής αεροπορικής βάσης του Ιντσιρλίκ (Νότια Τουρκία), κάτι που επιθυμούν οι ΗΠΑ, αναμένεται να ληφθεί απόφαση στις 2 Οκτώβρη από το Κοινοβούλιο.
Το ενδεχόμενο στρατιωτικής εμπλοκής της Τουρκίας είναι πολύ πιθανό, όπως και η παρουσία χερσαίων δυνάμεων. Ελάχιστοι φαίνεται να πιστεύουν τις επανειλημμένες διαψεύσεις της κυβέρνησης Ομπάμα και των Δυτικών συμμάχων τους για μη αποστολή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράκ και τη Συρία και ήδη αναλυτές εκτιμούν το αυτονόητο, ότι καμία αεροπορική επιχείρηση δεν μπορεί να έχει πραγματικό αποτέλεσμα εάν δεν συνοδευτεί από την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων. Προς το παρόν πάντως, ΗΠΑ και σύμμαχοι αρκούνται στην ενίσχυση, εκπαίδευση και νέο εξοπλισμό της λεγόμενης συριακής μετριοπαθούς αντιπολίτευσης και του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» που θα χρησιμοποιηθούν και κατά του ΙΚ και κατά του συριακού στρατού.
Στο μεταξύ, η μία μετά την άλλη χώρες της ΕΕ ενισχύουν τη «συμμαχία των προθύμων», προσφέροντας πλέον όχι μόνον όπλα και πολεμοφόδια στους Κούρδους μαχητές Πεσμεργκά στο Ιράκ, αλλά και βομβαρδιστικά. Στην ιμπεριαλιστική επέμβαση σπεύδει να συνδράμει και η ελληνική συγκυβέρνηση με αποστολή πυρομαχικών στους Κούρδους του Ιράκ, ζήτημα που στη χώρα μας μόνο το ΚΚΕ βγήκε ανοιχτά να καταγγείλει.
Η Βρετανία ήδη άρχισε να ξεδιπλώνει τα σχέδιά της και να αυξάνει την κινητικότητα στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι της Κύπρου, με τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον να λέει στη Βουλή πως «δεν υπάρχει κανένας νομικός φραγμός» για βομβαρδισμούς κατά των «τζιχαντιστών» στο Ιράκ και τη Συρία. Τελικά, στην ψηφοφορία που έγινε την Παρασκευή το βράδυ στη Βουλή η συμμετοχή της Βρετανίας εγκρίθηκε με 524 ψήφους υπέρ και 43 κατά.
Το ίδιο διάστημα, Δανία, Ολλανδία και Βέλγιο ανακοίνωσαν στρατιωτική συμμετοχή στο «συνασπισμό» κατά του ΙΚ στο Ιράκ, ανακοινώνοντας την αποστολή αρκετών μαχητικών αεροσκαφών. Στους βομβαρδισμούς του ΙΚ στο Ιράκ συμμετέχει και η Γαλλία, η οποία υποσχέθηκε, εκμεταλλευόμενη παντοιοτρόπως την εκτέλεση του 55χρονου Γάλλου ορειβάτη Ερβέ Γκουρντέλ στην Αλγερία από τους «Στρατιώτες του Χαλιφάτου», πως θα κλιμακώσει την υποστήριξή της προς τις δυνάμεις της «συριακής αντιπολίτευσης». Η Γερμανία ανήγγειλε αποστολή όπλων στους Κούρδους του Ιράκ, ενώ η Γερμανίδα υπουργός Αμυνας, Ούρσουλα Φον ντερ Λέγεν, πήγε την Πέμπτη στο Ιρακινό Κουρδιστάν.
Μέσα σε όλα αυτά, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε ομόφωνα την περασμένη Τετάρτη ψήφισμα για τη λήψη μέτρων αυστηροποίησης της νομοθεσίας χωρών - μελών, με στόχο ταξιδιωτικούς περιορισμούς ή και κατάσχεση διαβατηρίων από πολίτες τους που επιχειρούν να μεταβούν σε Συρία και Ιράκ για να πολεμήσουν στο πλευρό των «τζιχαντιστών» του ΙΚ. Στο σχέδιο ψηφίσματος καλούνται όλες οι χώρες να εμποδίσουν και τελικά να σταματήσουν τη στρατολόγηση νέων από το ΙΚ, οι οποίοι υπολογίζονται σε τουλάχιστον 31.000.
Είναι φανερό ότι οι νέες επεμβάσεις με τα ανανεωμένα προσχήματα μόνο νέα δεινά θα φέρουν στους λαούς που θα συνεχίζουν να ματώνουν στον ανταγωνισμό των μονοπωλίων, όσο δεν συγκρούονται με τον πραγματικό αντίπαλο, την εξουσία του κεφαλαίου σε κάθε χώρα.