Eurokinissi |
Πρωτοβουλίες όπως οι παραπάνω, δείχνουν πως για την κυβέρνηση και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, για τις συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που έχουν προσαρμοστεί, ώστε να ανταποκριθούν στο ρόλο του νέου κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και για τις ίδιες τις επιχειρήσεις, η «ατζέντα» της «ισότητας» των φύλων, όπως τη διαβάζουν από το γνωστό σκονάκι της στρατηγικής της ΕΕ, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην προσπάθεια να στοιχηθούν οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών πίσω από συμφέροντα ξένα και αντίθετα προς τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους.
Στην αναγκαιότητα της «κοινής διαβούλευσης» κατέληξαν οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών φορέων που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και συμμετείχαν στη συνάντηση μαζί της. Στο παιχνίδι μπήκε πρώτη και καλύτερη η ΓΣΕΕ, που σε ανακοίνωσή της επισημαίνει την «ανάγκη άμεσης αποκατάστασης του διαρκούς κοινωνικού διαλόγου στα ζητήματα ισότητας φύλων». Στην προσπάθεια να καλλιεργηθεί στις εργαζόμενες και άνεργες γυναίκες κλίμα αναμονής ή ακόμα και υποστήριξης της κυβέρνησης, η Γραμματεία Ισότητας κόβει και η ΓΣΕΕ ράβει.
Ετσι, ενώ η συνάντηση έγινε μια μέρα μετά την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία η κυβέρνηση «σκούπισε» και συνεχίζει να «σκουπίζει» τα ταμειακά διαθέσιμα δημόσιων οργανισμών, Δήμων και Περιφερειών, η Γενική Γραμματέας Ισότητας, Φ. Κούβελα, διαβεβαίωσε τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές ότι «η κυβέρνηση και η Γραμματεία Ισότητας πιστεύουν στη διαβούλευση και τον κοινωνικό διάλογο», ότι «δεν σκοπεύουν να νομοθετήσουν ερήμην των εργαζομένων και των γυναικών (...) όπως έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, οι οποίες με αυταρχικό τρόπο προχώρησαν σε καταστρατήγηση σημαντικών και ζωτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων». Βέβαια, η πραγματικότητα είναι ότι καθόλου δεν υστέρησαν στους «κοινωνικούς διαλόγους» και τις διαβουλεύσεις με τους «κοινωνικούς εταίρους» οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις που γνωρίσαμε στο παρελθόν. Μόνο που το πέρας κάθε τέτοιας διαβούλευσης έβρισκε τις εργαζόμενες με λιγότερα δικαιώματα, πράγμα που συνέβαινε με τη συναίνεση των συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Οσο για τη ΓΣΕΕ, αυτή έδωσε τα ...ρέστα της για την προστασία της μητρότητας, διαβιβάζοντας στη Γενική Γραμματεία σχετική επιστολή της. Με την επιστολή αυτή, ζητά από την κυβέρνηση να αναλάβει δράση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ώστε να προχωρήσουν οι διαδικασίες για την υιοθέτηση της πρότασης Οδηγίας για την κατοχύρωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο άδειας μητρότητας διάρκειας 18 βδομάδων. Οι διαδικασίες έχουν παγώσει από το 2010, καθώς τα παζάρια για το «κόστος» και τη διάρκεια της άδειας κατέληξαν σε αδιέξοδο. Στην ουσία, ακόμα και αν η σχετική πρόταση δεν μπει οριστικά στο αρχείο, ακόμα και αν τα παζάρια ξαναρχίσουν και διαμορφωθεί τελικά μια κοινοτική Οδηγία, αυτή δε θα αφορά παρά τη θέσπιση μιας άδειας «ελάχιστης διάρκειας», με ένα «ελάχιστο επίπεδο» αποδοχών. Οπως δείχνουν οι διαβουλεύσεις που έχουν ήδη γίνει γύρω από την πρόταση, οι «πλήρεις αποδοχές» μετατράπηκαν στην πορεία σε αποδοχές που δεν μπορεί να είναι χαμηλότερες από αυτές που λαμβάνει η εργαζόμενη όταν βρίσκεται σε αναρρωτική άδεια.
Οσο κι αν η ΓΣΕΕ ανεμίζει τη σημαία της ευρωπαϊκής Οδηγίας για την άδεια μητρότητας, αυτή δεν είναι παρά ξεφτισμένο σημαιάκι για τις εργαζόμενες καθώς είναι πίσω από την ανάγκη για μέτρα στήριξης και προστασίας του δικαιώματός τους στη μητρότητα. Παράλληλα όμως, είναι και μια διεκδίκηση ανέξοδη για κυβέρνηση και εργοδοσία, καθώς η διάρκεια της άδειας μητρότητας στην Ελλάδα βρίσκεται ήδη σε αυτό το επίπεδο. Και η ΓΣΕΕ δε σκοπεύει καθόλου να τους βάλει δύσκολα, αλλά ενδιαφέρεται περισσότερο για το «κοινωνικό πρόσωπο» της ΕΕ. Ετσι, στην επιστολή της δεν παραλείπει να υποστηρίξει πως η υιοθέτηση της Οδηγίας θα στείλει «ένα θετικό μήνυμα για τους ανθρώπους σε ολόκληρη την ΕΕ ότι έχει δεσμευτεί για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και μια πιο κοινωνική και δίκαιη Ευρώπη». Δεν φαίνεται όμως να έχει την ίδια ανησυχία για το στράγγισμα του ταμείου του ΟΑΕΔ και τις επιπτώσεις που ενδεχομένως αυτό να έχει στις εργαζόμενες μητέρες, με δεδομένο ότι ο Οργανισμός χορηγεί εξάμηνη άδεια προστασίας της μητρότητας, με ανάλογο επίδομα.
Από το βήμα του «Athens Women Forum», η Φ. Κούβελα συνέδεσε την ανάπτυξη, την οποία προσδοκούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι, με τις πολιτικές για την «ισότητα». «Στόχος μας είναι η Πολιτεία, με εκείνη την οικονομική πολιτική που θα ευνοεί την ανάπτυξη, και με την ενίσχυση των πολιτικών ισότητας, να βοηθήσει ώστε να αξιοποιηθεί το γυναικείο δυναμικό, οι δεξιότητές του, οι φιλοδοξίες και τα ταλέντα του, οι προσδοκίες του ως πηγή δύναμης για την οικονομία», ανέφερε χαρακτηριστικά η Γενική Γραμματέας Ισότητας. Αυτό που στην πραγματικότητα πηγαίνει χέρι - χέρι με την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, δεν είναι η «ισότητα» των φύλων αλλά η ένταση της εκμετάλλευσης όλων των εργαζομένων, γυναικών και αντρών.
Η διαπίστωση, που έκανε η ίδια, ότι «η αξία και το αίτημα της ισότητας (...) στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων πήγε πολύ πίσω», είναι μισή αλήθεια. Ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από την εκτίμηση ότι «η θέση των γυναικών τις τελευταίες δεκαετίες έχει βελτιωθεί» χάρη στις πολιτικές «που σχεδιάζονται σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο», είναι πέρα για πέρα ψέμα. Τα δικαιώματα και οι ανάγκες των γυναικών των λαϊκών οικογενειών, χάρη στην ΕΕ και τη στρατηγική της, «ξηλώνονται» εδώ και δεκαετίες, με μια σειρά μέτρα που πάρθηκαν ακόμα και στο όνομα της «ισότητας», ενώ η εκδήλωση της οικονομικής κρίσης επιτάχυνε το σάρωμα των εργατικών κατακτήσεων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η κατάργηση της απαγόρευσης της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία και η αύξηση των ηλικιακών ορίων για τη συνταξιοδότησή τους, μέτρα που πάρθηκαν πολλά χρόνια νωρίτερα.
Οσο για την «απρόσκοπτη ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας» την οποία η Φ. Κούβελα συμπεριέλαβε στους σημαντικούς παράγοντες «στη μάχη κατά της ανεργίας και υπέρ της πολυπόθητης οικονομικής ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής», αυτή θα συνεχίσει να γίνεται με τους γνωστούς όρους: Μερική απασχόληση και ελαστικές εργασιακές σχέσεις, συμβάσεις με ημερομηνία λήξης και προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας. Εξάλλου, η Γενική Γραμματέας Ισότητας έχει προτείνει στο υπουργείο Εργασίας τη συμμετοχή των γυναικών στα «ενεργητικά» προγράμματα απασχόλησης, δηλαδή στα προγράμματα που μετατρέπουν τις άνεργες και τους άνεργους σε εργατικό δυναμικό για το οποίο οι εργοδότες δε χρειάζεται να βάλουν καθόλου το χέρι στην τσέπη. Μπορεί για όλα αυτά η Γενική Γραμματέας Ισότητας να μη βρήκε κουβέντα να πει, ωστόσο αναλυτική ήταν όσον αφορά την «ανάγκη ανακατανομής των ενδοοικογενειακών καθηκόντων» μεταξύ των φύλων και «αναδιανομής του ενδοοικογενειακού χρόνου και υπέρ των γυναικών». Λες και τα προβλήματα της λαϊκής οικογένειας, από τις εργασιακές σχέσεις - λάστιχο μέχρι τις συρρικνωμένες δημόσιες υπηρεσίες και υποδομές για τις ανάγκες των μελών της, μπορούν να λυθούν με «ανακατανομές» και «αναδιανομές» εντός των τεσσάρων τοίχων του σπιτιού της.