1. Δεν υπάρχει πράξη μέσα στην καθημερινότητα που να μην επηρεάζει άμεσα τις σκέψεις μας. Δεν έχουμε καμία ψυχική ωφέλεια με το να είμαστε επιεικείς με τα αστικά κόμματα που μαραίνονται και μας μαραίνουν. Παρά τις δυσκολίες που πληκτικά μας αναλύουν οι φιλακόλουθοι, μνημονιακοί δημοσιογράφοι, πρέπει να είμαστε απερίσπαστοι μέσα στο κίνημα και εχθρικοί κυρίως απέναντι στους ανυποψίαστους, που περιμένουν πάντα από τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.
2. Οποιος επιθυμεί διακαώς να υπερασπιστεί την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού δεν συνομιλεί με τους Ευρωπαίους ούτε για τις στοιχειώδεις ανάγκες των Ελλήνων. Δεν ανέχεται καμία κηδεμονία, κυρίως δεν σέρνεται σε απονενοημένα διαβήματα που μας εκθέτουν και δειλία μόνο προβάλλουν.
3. Δεινή η περίοδος αυτή και περίλυποι οι πολίτες για το χάλι τους. Ο ψευδοπολιτισμός των αστών, παραλυμένος, σκέτο κοινωνικό κατάντημα, ελπίζει ακόμα σε μια χειρονομία ελεημοσύνης εκ μέρους των Ευρωπαίων.
4. Εάν δεν καταστραφούν οι δομές της Ευρώπης που έχουν στηθεί στο κέντρο της Αθήνας, το παρόν και το αύριο είναι καταδικασμένο και ό,τι κάνουμε θα διαστρεβλώνεται αμέσως από το καθεστώς. Ο πρωθυπουργός βιώνει ονειρικές καταστάσεις, που τις διανθίζει με ατελείς και ακανόνιστες αποφάσεις, γιατί απλά δεν μπορεί να καταλάβει ποια είναι η μέγιστη αξία που κατοικεί και κινεί τον πολίτη, ελευθερία του. Ακόμα και αν νιώσει, όπως οι προκάτοχοί του, να απολογηθεί, θα πρέπει να έχει τη διακριτικότητα να μην το αποτολμήσει, γιατί δεν αφορά απολύτως κανέναν.
5. Είμαστε αυτόπτες μάρτυρες μιας φάρσας που έχει στοιχεία συμφωνίας. Εναλλαγή δυνάμεων ανάμεσα σε γραφειοκράτες που κουβαλάνε όλα τα κρυφά «χαρίσματα» των Ευρωπαίων και Ελληνες-ζωντανή παρωδία στην παράταση της Ευρώπης. Δεν πρόκειται για τεράστια απόσταση μεταξύ των λαών αλλά για χάος, που επιτέλους εξελίχθηκε σε διχασμό, ο οποίος δε θ' αργήσει να γίνει πένθιμος για τους Γερμανούς.
6. Υπάρχει μια νέα κατηγορία ηλιθίων μέσα στους δημοσιογραφικούς κύκλους, υπερμάχων της παραμονής μας στην Ευρώπη, που σε κάθε αναφορά τους στη ζοφερή κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, σου πιπιλίζουν το μυαλό: «πρώτα η θετική σκέψη». Χάνεις το σπίτι σου σε πλειστηριασμό, αλλά «πρώτα η θετική σκέψη», χάνεις την εργασία σου, δεν πειράζει, «πρώτα η θετική σκέψη». Ευχαρίστως θα τους «επανέφερα στην τάξη», πάντα με θετική σκέψη.
7. Χρέος μας είναι να επιταχύνουμε τη νεκρώσιμη ακολουθία της ιδέας της Ευρώπης. Με κάθε ιεροπρέπεια. Θα είναι όλοι οι «θλιμμένοι συγγενείς» παρόντες, από τον νεότερο υποστηρικτή της έως τους παλαιότερους, όπως ο Κ. Μητσοτάκης, που παρά τα γεράματά του διακρίνεται διά το νεάζον της προθυμίας του. Τα δύσκολα ωστόσο ποτέ δεν τελειώνουν με μια νεκρώσιμη ακολουθία, έτσι θα φροντίσουμε να διατηρούμε πάντοτε το στασίδι μας μέσα στο κίνημα.
8. Η απέχθειά μας για την Ευρωπαϊκή Ενωση τώρα δικαιώνεται. Το απύθμενο υποσυνείδητο των Γερμανών ξέσπασε και επιτέλους ζούμε το αληθινό τους πρόσωπο. Ο ένας ξεπερνάει τον άλλον σε ύβρεις εναντίον μας, πάνε κατά διαόλου τα γέλια και ο σεβασμός, ξεπέρασαν τις διχογνωμίες τους και σταμάτησαν να μετράνε τις πενταροδεκάρες που μας έστελναν. Λοιδορούν γιατί, μετά από πέντε χρόνια, δεν μπορούν να μας ελέγξουν. Σπιλώσαμε τις μαγικές τους ικανότητες και τους υποχρεώσαμε σε τροχιά καθόδου. Η περίφημη γερμανική ψυχραιμία πήγε κατά διαόλου. Κυριάρχησε η εκδίκηση και μας έκαναν δώρο αυτή την ανεκτίμητη τεταμένη ατμόσφαιρα.
Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ