Κεφάλαια που φτάνουν μέχρι και τα 25 δισ. ευρώ, εξετάζεται να διατεθούν μέσω της νέας δανειακής σύμβασης, για την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζικών ομίλων, ενώ το ύψος των νέων «αναγκών» τους θα προσδιοριστεί σε επόμενη φάση, μετά από τους διαγνωστικούς ελέγχους που θα διενεργήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και άλλοι οργανισμοί.
Και σε αυτό το επίπεδο, βέβαια, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δίνει στην κυριολεξία τα ρέστα της. Προασπίζεται τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ταυτίζεται απόλυτα με τις προτάσεις της τρόικας για τον ιδιωτικό χαρακτήρα των τραπεζών που θα ενισχυθούν και από τη νέα δανειακή σύμβαση, στην πραγματικότητα με κρατικό χρήμα, ενώ από την άλλη, φορτώνει τα σπασμένα της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες του λαού.
Oπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο νόμο που κατέθεσε η συγκυβέρνηση και ψηφίστηκε αυτήν τη βδομάδα από τη Βουλή, η συμμετοχή του κράτους στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών «ασκείται με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια». Σ' αυτό το πλαίσιο, η κρατική συμμετοχή επιστρέφεται στους ιδιώτες μετόχους, «μόλις το επιτρέψουν οι εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες»...
Να σημειωθεί το γεγονός ότι στα προηγούμενα προγράμματα ανακεφαλαιοποίησης, το ελληνικό κράτος (μέσω των προηγούμενων δανειακών συμβάσεων) διέθεσε για τη στήριξη των 4 «συστημικών» τραπεζικών ομίλων, κεφάλαια ύψους 25 δισ. ευρώ. Τα ποσά αυτά, σε τρέχουσες τιμές στο χρηματιστήριο της Αθήνας διαμορφώνονται σήμερα σε λιγότερα από 6,5 δισ. ευρώ. Πέρα από τα 25 δισ. ευρώ, το κράτος και οι προηγούμενες κυβερνήσεις της μνημονιακής περιόδου διέθεσαν ακόμη 13,5 δισ. ευρώ - ανεβάζοντας δηλαδή το σύνολο στα 38,5 δισ. ευρώ - για την κάλυψη προβληματικών τραπεζών, για τις αποσχίσεις σε «καλές» και «κακές» τράπεζες (ΑΤΕ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κ.ά.), τα κερδοφόρα τμήματα των οποίων συγχωνεύθηκαν στους σημερινούς τραπεζικούς ομίλους.
Μετά και τις παραπάνω ενισχύσεις, οι τράπεζες γίνονται σήμερα και πάλι «κεφαλαιακά ανεπαρκείς». Μάλιστα, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η διάθεση των νέων κρατικών ενισχύσεων - μέσω αύξησης του κρατικού χρέους - από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προς τους ιδιώτες μεγαλομετόχους των τραπεζών, εξετάζεται να γίνει με ακόμη ευνοϊκότερους όρους. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ισχυρισμοί ότι τα παζάρια για την ελάφρυνση του κρατικού χρέους, τάχα για την ανακούφιση του λαού, κατά το κοινώς λεγόμενο, αποδείχνονται «παραμύθια της Χαλιμάς».