Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Νικίτα Μιχάλκοφ, μια σοβαρή κωμωδία, ειρωνικά γλυκόπικρη και με δαντελωτή σκηνοθεσία πλάνου, που κάπου θυμίζει Λούμπιτς. Ενδιαφέρουσα κινηματογραφικά κατάθεση «κλίματος» για τον αμέσως πρώτο καιρό μετά την επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης. Η «τσεχωφικής αύρας» καλλιτεχνική ερμηνεία της ιστορίας μιας ντίβας του βωβού κινηματογράφου με σπουδαίες εμπορικές επιτυχίες στα χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου - που εικάζεται ότι δολοφονήθηκε από τους Λευκούς - τοποθετείται στο 1918 στα μετόπισθεν, στο καλοκαιρινό θέρετρο της Κριμαίας - όπου ακόμα κυριαρχούν οι Λευκοί αντεπαναστάτες - και εξελίσσεται με κινητήριο μοχλό τον απόηχο της δυναμικής της Επανάστασης, που σταθερά απλώνεται σ' όλη τη χώρα και δε θα αργήσει να φτάσει κι εκεί. Η ντίβα στην ταινία, χήρα με δύο παιδιά, ονομάζεται Ολγα Βοζνεσένσκαγια και στην Κριμαία γυρίζει ένα ακόμα απαρχαιωμένο συμβατικό μελόδραμα, στο πνεύμα της τελευταίας επιτυχίας της, «Σκλάβα της αγάπης», ενώ ο κόσμος αλλάζει γύρω της. Ενας νέος γεννιέται, ο παλιός γκρεμίζεται... Ο πόλεμος φαντάζει μακριά, μα η εφήμερη, εύθραυστη ζωή σφύζει από χαραμάδες το καλοκαίρι αυτό, που όλοι αισθάνονται ότι είναι το τελευταίο που μοιάζει με τα προηγούμενα... Το κινηματογραφικό συνεργείο βαλτωμένο. Η έλλειψη φιλμ, ο πρωταγωνιστής - που τα τρένα δεν αποβιβάζουν στην Κριμαία γιατί απλούστατα προσχώρησε στους Μπολσεβίκους της πρωτεύουσας - οι αιφνίδιες, ανακριτικές επισκέψεις στα πλατό του επικεφαλής της Αντικατασκοπείας των Λευκών και δηλωμένου θαυμαστή της ντίβας, προκαλούν τη σκέψη όσων μπορούν να αντιληφθούν ότι το παλιό πεθαίνει και κάτι άλλο γεννιέται...Ανάμεσα στα ερείπια του προεπαναστατικού, ασπρόμαυρου, βωβού κινηματογράφου και μιας ελλοχεύουσας αποδόμησης της γοητευτικής μάσκας των «κακόμοιρων αστών που δεν έφταιξαν σε τίποτα», μέσα στην ομίχλη της ανίας, η άσχετη από πολιτική ντίβα, με την εύθραυστη ευαισθησία που αγγίζει μόνο τη φήμη και τη ματαιοδοξία της, ξεσπά κατά του μπολσεβίκου συμπρωταγωνιστή της, έξω από σινεμά που παίζει μια ταινία του. Η ντίβα έχει αρχίσει να συναντά σε ειδυλλιακούς περιπάτους τον Βίκτορ Ποτότσκι, οπερατέρ στο συνεργείο και οργανωμένο μπολσεβίκο. Ο οπερατέρ έχει κινηματογραφήσει σειρά εγκλημάτων των αντεπαναστατών. Αδιάσειστες αποδείξεις που πρέπει οπωσδήποτε να φτάσουν στα χέρια των Μπολσεβίκων, ώστε να μπορέσουν να αποδείξουν στην Ευρώπη που τους κατηγορεί για εγκληματίες, ότι εγκληματίες είναι οι δικοί τους, οι Λευκοί. Ο Βίκτορ δίνει το πολύτιμο πακέτο στην υπεράνω πάσης υποψίας Ολγα, που με το ξεδίπλωμα της ίντριγκας μεταμορφώνεται από εγωκεντρική ντίβα σε νεοφώτιστη επαναστάτρια, έχοντας υπάρξει κοινωνός των αθλιοτήτων των Λευκών πάνω σε ανυπεράσπιστους εργάτες και απλό λαό. Προσπαθώντας να δει την πραγματικότητα έξω από κινηματογραφικούς όρους, η ντίβα αποφασίζει να βοηθήσει την υπόθεση των Μπολσεβίκων με όποιο κόστος.
Με τους: Ελενα Σολοβέι, Ροντιόν Νακαπέτοφ, Αλεξάντρ Καλιάγκιν κ.ά.
Παραγωγή: «Raba lyubvi», Σοβιετική Ενωση (1976)