Α' μέρος
Αργότερα βέβαια, με πρώτους τους Νίμτσοβιτς και Ρέτι, η σκέψη ότι το κέντρο μπορεί να ελεγχθεί εξίσου αποτελεσματικά και με τα ελαφρά κομμάτια, έγινε αποδεκτή απ' όλους. Ξεκινάει με το «εξαφανισμένο κέντρο», όπου οι κάθετες «δ» και «ε» αποτελούν την πλευρά του κέντρου και χωρίζουν την πλευρά της Β (κάθετες α, β, γ) από την πλευρά του Ρ (κάθετες ζ, η, θ). Συνεχίζει με το κέντρο του Ρ (πιόνι μαύρο στο ε5 και λευκό στο ε4) και ακολουθεί το κέντρο της Β (πιόνι στο δ4 λευκό και μαύρο στο δ5).
Σήμερα - και σε επόμενα φύλλα του «Ρ» - θα παρουσιάσουμε το 4ο κεφάλαιο, το Συμμετρικό Κέντρο της Β (βλέπε διάγραμμα). Αυτή η δομή πιονιών εμφανίζεται πολύ συχνά και μπορεί να προκύψει από διάφορα κλειστά ανοίγματα προσφέροντας πλούσιο στρατηγικό παιχνίδι τόσο στον λευκό, όσο και στον μαύρο. Η παρτίδα που ακολουθεί (Ρεσέβσκι - Λόμπαρντι Πρωτάθλημα Αμερικής 1975) είναι χαρακτηριστική. 1. Ιζ3 Ιζ6 2. γ4 ε6 3. Ιγ3 δ5 4. δ4 Αε7 5. Αη5 0-0 6. Πγ1 γ6. Παίζεται επίσης και 6... Ιβδ7 7. ε3 γ6 8. α3 Ιε4 9. Αζ4 Αδ6 10. Αη3 Βε7 11. Αδ3 ζ5 12. 0-0 β6 13. β4 Αβ7 με ασάφεια. 7. ε3 Ιβδ7 8. Αδ3 α6 9. γ5 ε5. Το άμεσο κτύπημα της αλυσίδας των λευκών πιονιών με 9... β6 δεν έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα γιατί μετά από 10. γβ6 γ5 (όχι 10.... Ββ6) 11. 0-0 Αβ7 12. Αβ1 γδ4 13. εδ4 Ιβ6 14. Ιε5 Πγ8 15. Πε1 Ιβδ7 16. Ββ3 Αα8 17. Βα4 Πβ8 18. Πε2 Πβ6 και ο λευκός στέκεται καλύτερα. Αντίθετα, η κίνηση 9... ε5 που παίχθηκε είναι σύμφωνη με τις ανάγκες της θέσης, αλλά και με τα σχέδια για τη συγκεκριμένη διάταξη πιονιών. (Συνεχίζεται)