Μάρτυρας: Βεβαίως!!!
Δικηγόρος κατηγορίας: Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο, κυρία πρόεδρε.
Δικηγόρος υπεράσπισης προς μάρτυρα κατηγορίας: Κύριε μάρτυς, εσείς συγκεκριμένα, δεχθήκατε βία;
Μάρτυρας: Εγώ όχι, αλλά άλλοι συνάδελφοι ουουου!!!
Δικηγόρος: Μπορείτε να κατονομάσετε από ποιον ή από ποιους;
Μάρτυρας: Οχι, γιατί εκείνη την ώρα εγώ ήμουν στο βενζινάδικο και δεν έβλεπα.
Δικηγόρος: Μάλιστα κύριε μάρτυς αυτό το καταλαβαίνω, μπορείτε όμως να μας εξηγήσετε πώς μέσα στη μηνυτήρια καταγγελία σας γράφει ότι δεχθήκατε κλωτσιές;
Μάρτυρας: ...Δεν ξέρω.
Δικηγόρος: Πείτε μας κάτι άλλο, κύριε μάρτυς, τι ώρα ξεκινάει η πρώτη βάρδια στο εργοστάσιο;
Μάρτυρας: Εξι και μισή.
Δικηγόρος: Δηλαδή στις 4.30 το πρωί υπήρχε λόγος να πάει κάποιος για δουλειά;
Μάρτυρας: Οχι.
Δικηγόρος: Μπορείτε τότε να μας πείτε γιατί, άλλη μέρα, την ημέρα της επέμβασης των ΜΑΤ, καταγγείλατε ότι πλήθος εργαζόμενων εμποδίστηκε με βία να πάει για δουλειά στις 4.30 το πρωί;
Μάρτυρας: Δεν ξέρω, δεν ήμουν εγώ εκεί.
Δικηγόρος: Μπορείτε να υποδείξετε κάποιον που ήταν;
Μάρτυρας: Οχι. Δεν ξέρω κανένα.
Δικηγόρος: Πείτε μας, κύριε μάρτυς, ήταν δυνατή η πρόσβαση στο χώρο του εργοστασίου;
Μάρτυρας: Οχι βέβαια, τι λέμε τόση ώρα.
Δικηγόρος: Γίνονταν γενικές συνελεύσεις του σωματείου και πού;
Μάρτυρας: Γίνονταν. Κάποιες στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, αλλά οι περισσότερες στο εργοστάσιο, μέσα από την πύλη, όρθιοι σαν αδέσποτα, στα 10 μέτρα από το δρόμο.
Δικηγόρος: Καταλαβαίνω, κύριε μάρτυς. Εσείς λαμβάνατε μέρος στις συνελεύσεις.
Μάρτυρας: Μάλιστα. Σχεδόν όλοι οι εργαζόμενοι ελάμβαναν, άλλωστε όλοι οι εργαζόμενοι ήταν μέλη του Σωματείου.
Δικηγόρος: Ωραία!!! Λοιπόν, κύριε μάρτυς, αφού ήσασταν μέσα στο εργοστάσιο και μας καταγγείλατε επίσης ότι η πλειοψηφία των εργαζομένων ήταν κατά της απεργίας, γιατί δεν εργαστήκατε;
Μάρτυρας: ...Δεν το σκεφτήκαμε.
Πρόεδρος: Να προσέλθει η μάρτυρας κατηγορίας Ελενίτσα.
Δικηγόρος υπεράσπισης προς μάρτυρα: Ησασταν φίλοι με αυτούς τους ανθρώπους;
Ελενίτσα: Πριν την απεργία ήταν οι καλύτεροι φίλοι μου, αλλά από τότε που έμπλεξαν με το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ έγιναν θεριά, θεριά ανήμερα, κυρία Πρόεδρε! (...)
Δικηγόρος: Πείτε μας, κυρία μάρτυς, εκείνη την ημέρα είπατε ότι μπήκατε στο εργοστάσιο για να εργαστείτε. Εργαστήκατε τελικά;
Ελενίτσα: Οχι!
Δικηγόρος: Πόσο μείνατε μέσα στο χώρο;
Ελενίτσα: Πάνω από 5 ώρες!
Δικηγόρος: Και δεν εργαστήκατε καθόλου;
Ελενίτσα: Οχι!
Δικηγόρος: Γιατί όχι;
Ελενίτσα: Πώς μπορείς να εργαστείς όταν είσαι τρομοκρατημένος!
Δικηγόρος: Ποιος σας τρομοκρατούσε;
Ελενίτσα: Οι κατηγορούμενοι! Μας προπηλάκιζαν, μας έβριζαν και μας φώναζαν «καλά μπήκατε μέσα, να δούμε πώς θα βγείτε τώρα!»
Δικηγόρος: Πείτε μας, κυρία μάρτυς, υπάρχει άλλη πόρτα εξόδου από την οποία μπορούσατε να αποχωρήσετε;
Ελενίτσα: Υπάρχει μία στο πίσω μέρος του εργοστασίου που είναι πάντα κλεισμένη με λουκέτο και το κλειδιά τα έχει μόνο ο υπεύθυνος.
Δικηγόρος: Δεν μπορούσατε να βγείτε, δηλαδή, από κει;
Ελενίτσα: Δηλαδή να βγούμε σαν τους λαγούς από την πίσω πόρτα; Οχι! Θέλαμε να βγούμε από εκεί που μπήκαμε.
Δικηγόρος: Κυρία μάρτυς, εκείνη την ημέρα, σύμφωνα με τις καταθέσεις μαρτύρων, εσείς δώσατε συνέντευξη στον ΑΝΤΕΝΝΑ μέσα από το χώρο του εργοστασίου...
Ελενίτσα (τον διακόπτει όλο περηφάνια): Μόνο στον ΑΝΤΕΝΝΑ! Και πού δεν έδωσα συνέντευξη εκείνη την ημέρα! Στο ΜΕΓΚΑ, στον Αυτιά. Και πού δεν έδωσα συνέντευξη!
Δικηγόρος: Ναι αλλά, κυρία μάρτυς, η εικόνα ενός ανθρώπου που δίνει συνεντεύξεις δεν δίνει την εικόνα του τρομοκρατημένου.
Ελενίτσα: ...