1. δ4 Ιζ6 2. γ4 ε6 3. Ιζ3 β6 4. Ιγ3 Αβ7 5. Αη5 Αε7 6. Βγ2!; Παρεμποδίζει τον απελευθερωτικό ελιγμό Ιε4 και προετοιμάζει την κίνηση ε4. 6. ...γ5 Μετά από 6...δ5, η συνέχεια 7. ε3 Ιβδ7 8. 0-0-0, δίνει καλύτερες προοπτικές στα λευκά. 7. Πδ1! Εάν το «φυσιολογικό» 7. ε3, τότε 7... Αζ3 με μεγάλη υπεροχή του μαύρου, π.χ. 8. ηζ3 γδ4 9. εδ4 Ιγ6 κ.λπ. 7... Ιγ6 8. ε3 0-0 9. Αε2 γδ4 10. Ιδ4 Ιδ4. Μετά το 10. εδ4 ακολουθεί 10... δ5 με ισότητα στο παιχνίδι. 11. Πδ4 Αη2 το πάρσιμο του πιονιού η2 περικλείει, βέβαια, κινδύνους, συνήθως όμως οι θεαματικές παρτίδες δημιουργούνται από κάτι τέτοια λάθη του αντιπάλου! 12. Πη1 Αγ6 13. Αδ3 Μία ακόμα δύναμη ενάντια στο μαύρο Ρ. Στην απειλή 13. Αθ6 τα μαύρα έχουν αρκετή άμυνα με 13... Ιε8 14. Πδη4 ζ5! 15. Πη3 Αζ6! 13... Πε8 Νομίζω - υπογραμμίζει ο Μ. Μπομπότσοβ - ότι τα μαύρα έπρεπε να εξετάσουν εδώ την άμυνα 13... η6 14. Αθ6 Ρθ8! η οποία δίνει με τη «διαφορά», αλλά αποκτούν περίπου ίσο παιχνίδι. 14. Πθ4 Τα μαύρα ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρές αμυντικές δυσχέρειες, ενώ τα λευκά έφεραν στη μάχη και νέα δύναμη. 14... η6 (βλέπε διάγραμμα) 15. Αη6! θη6 Αν 15... ζη6 17. Αζ6 Αζ6 18. Πθ7! και ακολουθεί ΜΑΤ. 16. Πθ6! Ρη7. Ισχυρότερο ήταν το 16... Ιε4 17. Αε7 Βε7 18. Ιε4 Αε4 19. Βε4 Ββ4+ 20. Ρζ1 Ββ2 21. Πη3 και πάλι 1-0. 17. Πη6 + ζη6 18. Αθ6+ και 1-0.