Διαβάζοντας στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη» δημοσίευμα για τη Βυτίνα, ξαναήρθε στη μνήμη μου ένα φοβερό έγκλημα που έγινε στο εκεί σανατόριο, επί μεταξικής δικτατορίας, σε βάρος του συγχωριανού μου αγωνιστή, Λύσανδρου Μηλιαρέση.
Ο Λ. Μηλιαρέσης ήταν δευτερότοκος γιος του συγχωριανού μου Σπυράκη Μηλιαρέση, με μητέρα Γαλλίδα. Είχε γεννηθεί στη Ρουμανία και στο χωριό μας, Ποριαράτα Κεφαλλονιάς, ήρθαν γύρω στον Α' παγκόσμιο πόλεμο και εγκαταστάθηκαν στο μεγάλο αρχοντικό των Μηλιαρεσέων, που είχαν από κληρονομία.
Από τη μάνα του, τη σεμνή αρχόντισσα Μαρία, την Κυρία, όπως τη λέγαμε στο χωριό, ο Λύσανδρος πήρε τις βάσεις της μαρξιστικής θεωρίας και μπήκε κατόπιν στον αγώνα, υπερασπιστής των φτωχών, όντας αυτός τσιφλικάς και δικηγόρος. Η πίστη στην ιδεολογία του, η αγάπη στους συνανθρώπους του και οι πολλές γνώσεις του, τον ανέδειξαν γραμματέα της εργατικής βοήθειας. Εγινε συμπαραστάτης και δικηγόρος - υπερασπιστής στις δίκες των κομμουνιστών, προπολεμικά. Οι κακουχίες όμως και οι διωγμοί υπέσκαψαν την υγεία του και, παράνομος όντας, μπήκε από φυματίωση στο σανατόριο της Βυτίνας, με τ' όνομα Παναγής Ποδηματάς. Το όνομα αυτό ανήκε σε συγχωριανό μας και γείτονά μου, ο οποίος είχε χαθεί σε σφουγγαράδικο.
Κάποτε όμως η Ασφάλεια ανακάλυψε ότι κάτω από τ' όνομα αυτό κρυβόταν ο Λ. Μηλιαρέσης και τον δολοφόνησαν. Το γεγονός της δολοφονίας, αποκάλυψε άνθρωπος της Ασφάλειας στον αδελφό του δολοφονημένου, Αγησίλαο Μηλιαρέση, γνωστό αγωνιστή από την Ιταλογερμανική σύρραξη της Κεφαλλονιάς(Παμπαλόνι κλπ). Εγώ το πληροφορήθηκα από τον ίδιο τον Αγησίλαο λίγο μετά την απελευθέρωση.
Μοναδική εικόνα του Λύσανδρου Μηλιαρέση - που έχει διασωθεί στη μνήμη μου, όταν ήμουν παιδί 5-6 χρόνων - είναι αυτή που εκφωνούσε τον επικήδειο της μητέρας του στο προαύλιο του Αϊ - Σπυρίδωνα του χωριού μας.
Στη μνήμη του κομμουνιστή Λύσανδρου και όλων των αγωνιστών που πάλεψαν για έναν κόσμο καλύτερο, προσφέρω συμβολικά στο «Ρ» 30.000 δρχ. ως ενίσχυση, για να συνεχίσει να αγωνίζεται και να δυναμώνει το φρόνημα όσων αντιπαλεύουν την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.