Στο δείπνο εργασίας της Συνόδου μίλησε αργά χτες το απόγευμα ο Αλ. Τσίπρας
Από τη σύντομη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ντ. Τραμπ στο περιθώριο της Συνόδου |
«Θα εξακολουθήσουμε, με το ειδικό γεωστρατηγικό μας βάρος, να ανταποκρινόμαστε ενεργά στις επιχειρήσεις, αποστολές και δράσεις του ΝΑΤΟ», είπε ο Αλ. Τσίπρας και χαιρέτισε την αναβάθμιση της συμμετοχής του ΝΑΤΟ στον πόλεμο της Συρίας, που αποφασίστηκε προηγουμένως στη Σύνοδο, λέγοντας ότι «αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία στην αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας και θεωρούμε ότι τα μέτρα στα οποία συμφωνήσαμε σήμερα, θα συνεισφέρουν προς αυτήν την κατεύθυνση».
Κατά τον ίδιο τρόπο, δήλωσε ότι η Ελλάδα στηρίζει «και την ενίσχυση του αμυντικού τομέα της ΕΕ μέσω πρωτοβουλιών όπως η Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία», που οδηγεί σε παραπέρα στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και ετοιμότητα για ενεργό δράση με μάχιμες μονάδες στα μέτωπα του πολέμου, συμπληρωματικά προς το ΝΑΤΟ.
Σημείωσε, μάλιστα, με νόημα ότι «η Ελλάδα θα συνεχίσει, παρά το πλαίσιο αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής, να πληροί το στόχο που ετέθη στην Ουαλία για 2% του ΑΕΠ για αμυντικές δαπάνες» και ότι «συμμεριζόμαστε την ανάγκη δικαιότερου επιμερισμού των αμυντικών βαρών», όπως ζητάνε οι ΗΠΑ.
Εμφανιζόμενος ...ΝΑΤΟικότερος των ΝΑΤΟικών, ο Αλ. Τσίπρας διαπίστωσε στην ομιλία του ότι «σε ένα διεθνές περιβάλλον με πολλαπλές προκλήσεις ασφάλειας, ο ευρωατλαντικός δεσμός πρέπει να παραμείνει ισχυρός, να συνδέει - σε ισότιμη βάση - τις δυο πλευρές του Ατλαντικού και να ενισχύει τη συλλογική μας ασφάλεια, εξασφαλίζοντας την ειρήνη και τη σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή».
Διεκδίκησε αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, παρουσιάζοντας τα «πλεονεκτήματα» της χώρας ως «πάροχο ασφαλείας και πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και την ευρύτερη παρευξείνια γειτονιά».
Ειδικά για τα ζητήματα της «τρομοκρατίας», που αποτελούν το ισχυρότερο άλλοθι για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις όπου Γης, ο Αλ. Τσίπρας υπεραμύνθηκε του δόγματος του ΝΑΤΟ για «προληπτικές» επιχειρήσεις ανά την υφήλιο, με το επιχείρημα ότι «η τρομοκρατία δεν εκπορεύεται από μία μόνο χώρα, μία μόνο θρησκεία ή ακόμη και από μία μόνο ομάδα, αλλά από δίκτυα τα οποία διαχέονται σε όλη την υφήλιο από Ανατολή σε Δύση και από Βορρά σε Νότο, ανεξαρτήτως εθνικών συνόρων. Στο πλαίσιο αυτό, η ενίσχυση του ρόλου της Συμμαχίας στις διεθνείς προσπάθειες αντιμετώπισης της τρομοκρατίας πρέπει να εντάσσεται σε μία ευρύτερη στρατηγική της διεθνούς κοινότητας για εξασφάλιση ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή».
Κατέθεσε μάλιστα και δέσμη προτάσεων για την «αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των τρομοκρατικών δικτύων», λέγοντας ότι απαιτείται μεταξύ άλλων «αποφασιστικότητα, αλλά και η βούληση να μην επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, τα οποία είχαν επιπτώσεις τόσο στη συλλογική μας ασφάλεια, όσο και στη διεθνή εικόνα της Δύσης», «προσήλωση στην υπόθεση του Αφγανιστάν».
Ξεχώρισε, επίσης, ως σημαντικό τις «πρακτικές αποφάσεις, όπως η πρόσφατα ληφθείσα για τη συγκρότηση του περιφερειακού κέντρου για το Νότο», που έγινε με πρωτοβουλία και της Ελλάδας, σε μια προσπάθεια ισχυροποίησης του ρόλου της στην περιοχή, που μπλέκει το λαό σε νέες επικίνδυνες περιπέτειες, κυρίως σε ό,τι αφορά μελλοντικά επιχειρησιακά σχέδια του ΝΑΤΟ στη Βόρειο Αφρική.
Στο ίδιο πνεύμα, ισχυρίστηκε ότι «απαιτείται η ενίσχυση του Μεσογειακού Διαλόγου με στόχο την ενδυνάμωση της περιφερειακής ασφάλειας και σταθερότητας, κάτι στο οποίο η Ελλάδα διαδραματίζει ουσιαστικό και δραστήριο ρόλο», όπως πρόσφατα με τη Διάσκεψη της Ρόδου, ενώ υπεραμύνθηκε της παρουσίας των ΝΑΤΟικών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο, που η ίδια προσκάλεσε με πρόσχημα το Μεταναστευτικό, λέγοντας ότι «η δραστηριότητα του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο μας έχει βοηθήσει, έχει δώσει αξιοσημείωτα αποτελέσματα και θα πρέπει να συνεχίσει υπό τη σημερινή της μορφή».
Τέλος, σε ό,τι αφορά τις σχέσεις ΝΑΤΟ - Ρωσίας, συντάχθηκε πλήρως με το ΝΑΤΟικό δόγμα της «συλλογικής άμυνας και αποτροπής», συμπληρώνοντας την ανάγκη του «απαραίτητου διαλόγου, προκειμένου να αποφεύγονται παρανοήσεις, εσφαλμένες εκτιμήσεις και αναίτια κλιμάκωση».