Στόχος ο εγκλωβισμός του λαού στις διαφορετικές εκδοχές διαχείρισης της καπιταλιστικής βαρβαρότητας
Copyright 2017 The Associated |
Μετά την τελευταία δολοφονική επίθεση στο Μάντσεστερ και το κλίμα τρομοφοβίας, η παρουσία αστυνομίας και στρατού είναι έντονη σε αυτές τις εκλογές |
Το διακύβευμα για τα αστικά κόμματα είναι με ποιους όρους το Brexit θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα των Βρετανικών μονοπωλιακών ομίλων. Το παράδειγμα της Βρετανίας αποδεικνύει την αυταπάτη ότι η έξοδος από την ΕΕ στο έδαφος του καπιταλισμού μπορεί να αποτελέσει βήμα προς όφελος των εργαζομένων.
Παρατηρώντας κανείς το ενδιαφέρον του κόσμου στη σύντομη προεκλογική περίοδο, κυριάρχησε όχι τόσο το Brexit, αλλά το μέλλον του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), της Παιδείας, του λεγόμενου «κοινωνικού κράτους», η ανησυχία για την ανεργία.
Σε μία χώρα 65.000.000 κατοίκων αυτό που δείχνει να ανησυχεί πραγματικά τον λαό - ο οποίος όμως είναι εγκλωβισμένος στην αναζήτηση καλύτερης αστικής διαχείρισης και όχι ριζικής αντιμετώπισης των δεινών που αντιμετωπίζει - είναι η επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου, η ακριβή στέγη, η χειροτέρευση των υπηρεσιών Υγείας, τα πανάκριβα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος, η επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς, που παραμένουν καθηλωμένοι, παρά την τεράστια κερδοφορία των μονοπωλίων. Πάνω από 8.000.000 άνθρωποι παλεύουν να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ τη μέρα, κυνηγώντας ένα πακέτο μακαρόνια και λίγο ρύζι από τις «Τράπεζες Τροφίμων». Από αυτούς, πάνω από 4.000.000 είναι παιδιά και έφηβοι.
Δεν είναι τυχαίο πως το βίντεο - κλιπ του τραγουδιού «Liar liar GE 2017» («Ψεύτρα, ψεύτρα Γενικές Εκλογές 2017») του συγκροτήματος «Kaptain Ska», έχει μεγάλη διάδοση στα λεγόμενα μέσα «κοινωνικής δικτύωσης» και ξεκινά με έναν αριθμό: Με τα 4.370.000 παιδιά στη Βρετανία που ζουν σήμερα βουτηγμένα στη φτώχεια. Δεν είναι, επίσης, τυχαίο πως οι περικοπές των τελευταίων «συντηρητικών» κυβερνήσεων στις υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας προκάλεσαν ανάμεσα στον Δεκέμβρη του 2011 και τον Φλεβάρη του 2014 το θάνατο πάνω από 4.000 ανήμπορων αναπήρων που είδαν τα επιδόματα Πρόνοιας να τους κόβονται επειδή κρίθηκαν ξαφνικά «κατάλληλοι για εργασία»! Βεβαίως, αυτά τα στοιχεία αξιοποιούνται κυρίως από τους άλλους αστούς ανταγωνιστές της Μέι, αφού αποδίδονται στη διακυβέρνηση των Συντηρητικών και όχι στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που αναπαράγει τις κρίσεις, τη φτώχεια, τη βαρβαρότητα, τους πολέμους και τη δυστυχία των λαών.
Σε αυτήν τη σύγχρονη βαρβαρότητα, «χτίζει» τη δική του διαχειριστική πρόταση ο σοσιαλδημοκράτης Κόρμπιν, που σπέρνει αυταπάτες στα λαϊκά στρώματα περί ενός «πιο ανθρώπινου καπιταλισμού», αφού και αυτός υπερασπίζεται το εκμεταλλευτικό σύστημα όπως και τη συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ, με φληναφήματα ότι η βρετανική εξωτερική πολιτική θα πρέπει να γίνεται με γνώμονα την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ας δούμε όμως, ανά ενότητα, ορισμένες από τις θέσεις των βασικών αστικών κομμάτων, που εκφράζουν και διαφορετικά τμήματα του κεφαλαίου.
Συντηρητικοί: «Σκληρό Brexit» δίχως απαραίτητα διατήρηση πρόσβασης στην ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση. Επιδίωξη «βαθιάς και ειδικής σχέσης με την ΕΕ». Θεωρούν «καλύτερη καμία συμφωνία από μία κακή συμφωνία». Υπέρ των ελέγχων στη μετανάστευση και υπέρ μιας «κοινής ταξιδιωτικής περιοχής» μεταξύ Βρετανίας - ΕΕ. Και, βεβαίως, τη διατήρηση της ειδικής σχέσης με τις ΗΠΑ.
Εργατικοί: «Ηπιο Brexit» με πρόσβαση σε ενιαία αγορά και τελωνειακή ένωση και υποτίθεται εγγυήσεις στα δικαιώματα πολιτών της ΕΕ στο Ηνωμένο Βασίλειο και αντίστροφα.
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: Κατά του Brexit. Θέλουν παραμονή στην ΕΕ και δεύτερο δημοψήφισμα.
Πράσινοι: Υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και ενιαίας αγοράς.
Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP): Σθεναρός υπέρμαχος του Brexit. Επιδιώκει «πλήρη έλεγχο» στη μετανάστευση. Οχι «διατροφή» για το διαζύγιο με την ΕΕ, «πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα».
Σκοτσέζικο Εθνικό Κόμμα (SNP): Παραμονή της Σκοτίας στην ΕΕ και δεύτερο δημοψήφισμα για ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Συντηρητικοί: «Νοικοκύρεμα» δημοσιονομικών με ισοσκελισμένο προϋπολογισμό έως τα μέσα της επόμενης δεκαετίας και περικοπές σε κοινωνικά επιδόματα και συντάξεις. Επενδύσεις σε Ερευνα και Ανάπτυξη, στο 2,4% του ΑΕΠ για 10 χρόνια. Δημιουργία νέου Επενδυτικού Ταμείου με 23 δισεκατομμύρια στερλίνες για ενίσχυση της παραγωγικότητας. Θέσπιση «ορίων» στα τιμολόγια ρεύματος για φτωχά νοικοκυριά. Πρόκειται για μέτρα που επιχειρούν στο νέο περιβάλλον της εκτός ΕΕ Βρετανίας να θωρακίσουν τα συμφέροντα των βρετανικών μονοπωλίων.
Εργατικοί: Στην ίδια κατεύθυνση με διαφορετικό μείγμα κινούνται και οι προτάσεις της σοσιαλδημοκρατίας. Προτείνουν πενταετές πλάνο μείωσης του λειτουργικού κόστους της κυβέρνησης. Δημιουργία Επενδυτικής Τράπεζας. Μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση Ερευνας και Ανάπτυξης. Χρηματοδότηση κοινωνικής πολιτικής μέσω αύξησης 5% της φορολογίας υψηλότερων εισοδημάτων. Εθνικοποίηση σιδηρόδρομων, ταχυδρομείων και μέρους του συστήματος διανομής Ενέργειας. Κατάργηση των συμβάσεων μηδενικού χρόνου. Ενίσχυση συνδικάτων. Ολα αυτά σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η ταξική συνεργασία και συναίνεση που δήθεν θα ωφελήσει τα λαϊκά στρώματα, τη στιγμή που αυτά θα εξακολουθήσουν να υφίστανται την καπιταλιστική εκμετάλλευση.
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: Επενδύσεις 100 δισεκατομμυρίων στερλινών για υποδομές. Εξάλειψη δημοσιονομικών ελλειμμάτων έως το 2020.
Πράσινοι: Θέσπιση «κοινωνικού βασικού εισοδήματος» σε όλους. Σταδιακή θέσπιση τετραήμερης εργάσιμης βδομάδας. Εθνικοποίηση δημόσιων συγκοινωνιών και Ταχυδρομείων. Αύξηση του κατώτατου ωρομίσθιου σε 10 στερλίνες έως το 2020. Μείωση μισθολογικών ανισοτήτων. Δημιουργία «λαϊκών τραπεζών».
UKIP: Δραστική μείωση της βοήθειας σε άλλες χώρες, ώστε να δοθούν περισσότερα χρήματα σε Βρετανούς φορολογούμενους.
SNP: Πιο «δίκαιη», βιώσιμη οικονομία στη Σκοτία. Περισσότερη ευελιξία της σκοτσέζικης κυβέρνησης σε απασχόληση, Πρόνοια.
Συντηρητικοί: Αύξηση δαπανών για το Εθνικό Σύστημα Υγείας με 8 δισεκατομμύρια στερλίνες την επόμενη πενταετία. Αναβάθμιση νηπιακών σταθμών, κλινικών Ψυχικής Υγείας και νοσοκομείων. Υποχρεωτική κάλυψη του κόστους ιατρικής περίθαλψης σε όλους τους αλλοδαπούς κατοίκους στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Εργατικοί: Κατάργηση ανώτατων ορίων στην κάλυψη υπηρεσιών Υγείας και χρηματοδότησή τους με 30 δισεκατομμύρια στερλίνες έως τις επόμενες εκλογές.
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: Μικρή αύξηση στο φόρο εισοδήματος για χρηματοδότηση του ΕΣΥ και των υπηρεσιών Πρόνοιας.
Πράσινοι: Ανάκληση της ιδιωτικοποίησης του ΕΣΥ, ώστε να παρέχονται δωρεάν οι υπηρεσίες Υγείας.
UKIP: Εξτρα χρηματοδότηση του ΕΣΥ με 3 δισεκατομμύρια στερλίνες και επενδύσεις 130.000.000 στερλινών ετησίως για έρευνα πάνω στην άνοια. Επιδιώκει την πρόσληψη 20.000 νοσηλευτών και 8.000 γιατρών.
SNP: Δημόσια χρηματοδότηση του ΕΣΥ. Αύξηση των δημόσιων δαπανών στην Υγεία κατά 2 δισ. στερλίνες.
Συντηρητικοί: Αύξηση των δαπανών για τα σχολεία κατά 4 δισεκατομμύρια στερλίνες έως το 2022. Κατάργηση δωρεάν γευμάτων στα δημοτικά σχολεία. Επαναφορά των πρότυπων σχολείων.
Εργατικοί: Κατάργηση διδάκτρων στα πανεπιστήμια, θέσπιση υποτροφιών, επιδόματα σε φτωχούς μαθητές 16 έως 18 ετών. Δωρεάν σχολικά γεύματα.
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: Επενδύσεις 76 δισ. στερλινών σε εκπαίδευση. Ανάκληση νομοθεσίας για μετατροπή δημόσιων σχολείων σε «ακαδημίες».
SNP: Υπόσχεται δημιουργία χιλιάδων νέων παιδικών σταθμών και αύξηση της χρηματοδότησης σε σχολεία κατά 750.000.000 στερλίνες.
Πράσινοι: Κατάργηση των διδάκτρων στα πανεπιστήμια, πλήρεις υποτροφίες σε φοιτητές, ελεύθερη δωρεάν Παιδεία και παιδικούς σταθμούς.
UKIP: Επαναφορά «παραδοσιακών» μεθόδων στην εκπαίδευση και κατάργηση σεξουαλικής αγωγής σε παιδιά έως 11 ετών.
Συντηρητικοί: Παραμονή σε ΝΑΤΟ και ΟΗΕ. Ισχυρή συμμαχία με ΗΠΑ. Αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ. Διατήρηση του πυρηνικού προγράμματος «Trident» και επενδύσεις 178 δισ. στερλινών σε εξοπλιστικά πακέτα την επόμενη δεκαετία.
Εργατικοί: Επίλυση συρράξεων διεθνώς με γνώμονα τα «ανθρώπινα δικαιώματα». Μέτρα αντιμετώπισης της προσφυγικής κρίσης. Αμυντικές δαπάνες τουλάχιστον στο 2% ΑΕΠ. Αν και δεν δηλώνεται, εννοείται η παραμονή στο ΝΑΤΟ.
Φιλελεύθεροι Δημοκράτες: Παραμονή σε ΝΑΤΟ και ΟΗΕ. Αποτροπή συγκρούσεων και χρήση στρατιωτικής επέμβασης σαν «έσχατο μέτρο». Ελεγχος εξαγωγών όπλων σε χώρες με γνώμονα τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ.
UKIP: Υπέρ σημαντικής αύξησης των αμυντικών δαπανών.
Πράσινοι: Κατάργηση της αντικατάστασης του πυρηνικού προγράμματος «Trident» για την εξοικονόμηση 110 δισ. στερλινών τα επόμενα 30 χρόνια. Αύξηση βοήθειας σε ξένες χώρες.
SNP: Κατάργηση του πυρηνικού προγράμματος «Τrident». Αύξηση δαπανών για βετεράνους στρατιωτικούς.
Ας μην ξεχνάμε επιπροσθέτως ότι αυτές οι κάλπες βρίσκουν τη χώρα στο πένθος ακόμη μιας επίθεσης (εκείνη της 22 του Μάη στο Μάντσεστερ), ενεργοποιώντας για πρώτη φορά το έως πρότινος απόρρητο σχέδιο «Οperation Temperer» που αφορά την περιπολία και δράση του στρατού στους δρόμους του Λονδίνου και άλλων αστικών κέντρων.
Στον εγκλωβισμό του λαού, φυσικά, συμβάλλει και το γεγονός ότι το ΚΚ Βρετανίας και το Νέο ΚΚ Βρετανίας, στο όνομα της ήττας των Συντηρητικών και των αυταπατών ότι θα συγκροτηθεί «μια αριστερή κυβέρνηση που μπορεί να αντιμετωπίσει τα λαϊκά προβλήματα», δεν κατεβάζουν καν δικό τους ψηφοδέλτιο, και καλούν στη στήριξη των Εργατικών και του Τζ. Κόρμπιν παντού. Παλιότερα, υπήρχε η στήριξη των Εργατικών, που πάντα δικαιολογούνταν ως «βήμα για την προοπτική του σοσιαλισμού», αλλά και η συμμετοχή κάποιων υποψήφιων βουλευτών σε ορισμένες περιοχές. Ωστόσο, τώρα προτάσσεται η «ήττα της Μέι», δίνοντας ουσιαστικά πάτημα στις σοσιαλδημοκρατικές διαχειριστικές αυταπάτες του Κόρμπιν, τον οποίο στηρίζει επίσης όλο το φάσμα των οπορτουνιστών και τροτσκιστών.
Ειδικότερα, φέτος το ΚΚ Βρετανίας (σε ανακοίνωση που εξέδωσε στις 24/4) εκτιμά μεταξύ άλλων ότι «οι Εργατικοί θα ακολουθήσουν πολιτικές αντιμετώπισης της φτώχειας, ενίσχυσης των συνδικάτων και θα προωθήσουν ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική στη βάση της ειρήνης και της διεθνούς αλληλεγγύης».
Το Νέο Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας επισημαίνει ότι οι πολιτικές λιτότητας έφεραν περισσότερες κακουχίες σε εκατομμύρια ανθρώπων, πως οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Θεωρεί τον Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών «άνθρωπο του λαού» που πιέζει για διάσωση του ΕΣΥ και κατάργηση των Τραπεζών Τροφίμων.