Η πολυκατοικία που κάηκε στο Λονδίνο είχε ανακαινισθεί με ακατάλληλα εύφλεκτα υλικά, που ήταν φτηνότερα και γι' αυτό τα επέλεξε η ιδιοκτήτρια εταιρεία, αδιαφορώντας για τις εκατοντάδες λαϊκές οικογένειες που ζούσαν στα διαμερίσματα του κτιρίου. Τώρα προκύπτει ότι 200 ακόμα κτίρια αυτού του μεγέθους στη Βρετανία, με χιλιάδες ενοίκους, έχουν ανακαινισθεί με τα ίδια υλικά και ελλοχεύει ο κίνδυνος να λαμπαδιάσουν σε περίπτωση φωτιάς. Την ίδια ώρα, στην Πορτογαλία, που σύμφωνα με τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ξεπέρασε την κρίση, δεκάδες άνθρωποι κάηκαν από τη μεγάλη δασική πυρκαγιά, με τις καταγγελίες να αναφέρουν ολιγωρίες και ελλείψεις στην κρατική μηχανή, που σχετίζονται με τη μείωση κονδυλίων για την αντιπυρική προστασία και την υπολειτουργία των υπηρεσιών, η οποία γίνεται βέβαια περισσότερο ορατή και επικίνδυνη σε περιπτώσεις πυρκαγιών τέτοιου μεγέθους. Τελικά, και στη μια και στην άλλη περίπτωση, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ένα: Για την απώλεια τόσων ανθρώπων από τα λαϊκά στρώματα δεν φταίει «η κακιά η ώρα», αλλά το κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους, για το οποίο το κεφάλαιο και το κράτος του δεν διστάζουν να διαπράξουν οποιοδήποτε έγκλημα.