«Εφυγε» ο συγγραφέας Βασίλης Ζιώγας
Ο Βασίλης Ζιώγας γεννήθηκε το 1937 στη Θεσσαλονίκη, αλλά από πολύ μικρός εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σε ηλικία 14 χρόνων έγραψε και ανέβασε το πρώτο του θεατρικό έργο με τίτλο «Η ψευδόμενη στάφυλος». Το 1956 έφυγε για την Αυστρία με υποτροφία για να σπουδάσει ζωγραφική. Εκεί σπούδασε κινηματογράφο και θέατρο στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Συμμετείχε στο λογοτεχνικό κίνημα του «Λετρισμού», μαζί με σημαντικούς ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς της Αυστρίας. Εγινε γνωστός ως ποιητής με τη συλλογή «21 σπουδές για μικρό στίχο», το 1957. Γρήγορα όμως «αποκήρυξε» την ποίηση και αφοσιώθηκε στη συγγραφή θεατρικών έργων, με πρώτο «Το προξενιό της Αντιγόνης» το 1960, έργο που αποτελεί «σταθμό» της θεματικής και μορφολογίας της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας. Το έργο αυτό ανέβηκε από τη «Δωδέκατη Αυλαία» και το ραδιόφωνο, αλλά και στην Αυστρία (1969), Ελβετία (1970) και στο Εθνικό (1977).
Στη δεκαετία του '50 ταξίδεψε αρκετά, ζώντας για ένα διάστημα και στο Παρίσι, όπου έγραψε αρκετά θεατρικά έργα. Επίσης μετέφρασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα έργα των Ιονέσκο και Μπέκετ. Το 1972 πήγε στη Νέα Υόρκη και συνεργάστηκε με τον πρωτοποριακό - τότε - θεατρικό οργανισμό «La mama». Από το 1979 εργάστηκε ως δημοσιογράφος και αρθρογράφος στον ημερήσιο Τύπο. Για ένα διάστημα έδινε, αφιλοκερδώς, συνεργασίες του στο «Ριζοσπάστη».
Τα επόμενα θεατρικά του έργα «Οι μπριζόλες» και η «Σταφίδα ή το ψευτοπαίδι» παίχτηκαν στη Βιέννη (1969), το μονόπρακτό του «Το λαστιχένιο φέρετρο» παρουσιάστηκε στις όπερες της Βόννης και του Βερολίνου με μουσική Αργύρη Κουνάδη (1968). Αλλα γνωστά του έργα είναι «Οι χρωματιστές γυναίκες», «Ιφιγένεια στη φωτιά», «Τα Πασχαλινά παιχνίδια» κ.ά.
Πολλά από τα έργα του, όπως «Η κωμωδία της μύγας», «Τα εφτά κουτιά της Πανδώρας», «Ο Φιλοκτήτης», «Ο δον Κιχώτης σε νέες περιπέτειες», «Η επίσκεψη», «Το βουνό», αλλά και το μυθιστόρημα του «Ζιζί» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις «Καστανιώτη», από τις οποίες πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβρη και το «κύκνειο άσμα» του, «Ο ανθισμένος άντρας».
Ο Βασίλης Ζιώγας ήταν πολυγραφότατος, αλλά λίγα έργα του έχουν παιχτεί στην Ελλάδα, ίσως γιατί τα θέματά του θεωρήθηκαν τολμηρά και «επικίνδυνα».