Επιστήμονες χρησιμοποίησαν υψηλής ανάλυσης δεδομένα από δορυφόρους για να μελετήσουν τον Χουρντοπίν πριν και κατά τη διάρκεια του τελευταίου «ράλι» του, το 2017, αποκαλύπτοντας τα χαρακτηριστικά του φαινομένου με πρωτοφανή λεπτομέρεια. Οι παρατηρήσεις αυτές είναι κρίσιμης σημασίας για τον έλεγχο των κινδύνων από τον παγετώνα αυτόν και θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των πλημμυρών.
Ο Χουρντοπίν δεν είναι ο μόνος παγετώνας που εμφανίζει αυτήν την παράξενη συμπεριφορά. Περίπου το 1% των παγετώνων της Γης εκδηλώνουν απότομες μεγάλες αλλαγές στην ταχύτητα κίνησής τους. Δεν είναι σαφές γιατί συμβαίνει αυτό. Μερικοί επιστήμονες υποθέτουν ότι το φαινόμενο εκδηλώνεται όταν υγρό νερό διαβρώσει τον παγετώνα και φτάσει ως τη βάση του, λειτουργώντας ως λιπαντικό, ευνοώντας την ολίσθηση. Τα ιζήματα ανάμεσα στον όγκο του παγετώνα και το έδαφος από κάτω του, ίσως επίσης να ευνοούν το ευκολότερο γλίστρημα.
Ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου της Ουτρέχτης μελέτησε φωτογραφίες του Χουρντοπίν με ανάλυση που τους επέτρεπε να διακρίνουν χαρακτηριστικά του εδάφους με διάσταση μόλις τριών μέτρων. Καθώς το χιόνι συσσωρευόταν σε μεγάλο υψόμετρο, στο πηγαίο άκρο αυτού του μήκους 41 χιλιομέτρων ποταμού πάγου, η αυξανόμενη θλιπτική πίεση κάποια στιγμή μετέβαλλε τα χαρακτηριστικά της μοριακής δομής του πάγου, λιώνοντάς τον σε θερμοκρασία κάτω του μηδενός, επιτρέποντας απότομη κίνηση της μάζας του. Τότε ο Χουρντοπίν άρχισε να κυλά με ρυθμό 20 μέτρα τη μέρα, δημιουργώντας μια λίμνη 30 φορές μεγαλύτερη από το σύνηθες ελάχιστο μέγεθός της. Πριν στραγγίσουν τα νερά, είχαν παρασύρει δρόμους, γέφυρες και καλλιεργήσιμη γη.