Και η ελληνική κυβέρνηση, παρά τους ασθενικούς ελιγμούς της, ακολουθεί τη «σύγκλιση» της ΕΕ με τη στρατηγική των ΗΠΑ για ανατροπή της Επανάστασης στην Κούβα
Associated Press |
Ποιος δε θυμάται την υπόθεση του μικρού Ελιάν. Εδώ τον βλέπουμε σε λαϊκή συγκέντρωση στη Μονκάδα |
Πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση τείνει να συνταυτιστεί πλήρως με την πολιτική των ΗΠΑ έναντι της Κούβας, δηλαδή την ενεργητική στήριξη των προσπαθειών ανατροπής της κυβέρνησης του Νησιού της Επανάστασης. Την «καυτή άνοιξη» των ενεργειών εναντίον της Κούβας - στις οποίες συμμετείχε η ΕΕ, μέσω και της Ελληνικής Προεδρίας, που πειθαναγκάστηκε από ισχυρά συμφέροντα εντός ΕΕ, κάτι όμως που δεν αναιρεί στο παραμικρό την πολιτική της ευθύνη - διαδέχεται ένα ακόμη πιο «καυτό φθινόπωρο».
Χαρακτηριστικό είναι ότι στο κλιμάκιο στελεχών του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας, που πραγματοποίησε χτες το πρωί μια ενημερωτικού χαρακτήρα επίσκεψη στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών - όπου είχαν συνάντηση με Ελληνα διπλωμάτη καθ' ύλην αρμόδιο για θέματα Λατινικής Αμερικής & Καραϊβικής - κατέστη εμμέσως σαφές ότι η Αθήνα συμμορφώνεται πλήρως με τη «γραμμή» της ευρωπαϊκής «υιοθεσίας» των Κουβανών αντικαθεστωτικών, την ώρα που, επί της ουσίας, δε δόθηκε απάντηση στο ερώτημα ποια στάση θα τηρήσει η Αθήνα όσον αφορά στο ενδεχόμενο έλευσης του Κουβανού ηγέτη, Φιντέλ Κάστρο, στη χώρα μας, ενόψει των επικείμενων Ολυμπιακών Αγώνων.
Την πιο πρόσφατη ένδειξη που πιστοποιεί την αλλαγή στάσης της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας έναντι της Κούβας παρέχει το πρόσφατο «Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) σχετικά με την Κούβα» (P5-TA-PROV(2003)0374), το οποίο, αφού επαναλαμβάνει τη «σταθερή καταδίκη» του ΕΚ για τη «συνεχιζόμενη και κατάφωρη παραβίαση των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών των μελών της κουβανικής αντιπολίτευσης και ανεξάρτητων δημοσιογράφων» - μια αναφορά στους 75 ανθρώπους που καταδικάστηκαν για σωρεία ενεργειών με στόχο τη «βαθμιαία» ανατροπή της κυβέρνησης... - ζητεί χωρίς περιστροφές «από τις κουβανικές αρχές να απελευθερώσουν αμέσως όλους τους πολιτικούς κρατούμενους». Ο ισχυρισμός περί «πολιτικών κρατουμένων» απορρίπτεται εξ ίσου σταθερά από την κουβανική διπλωματία, που επικαλείται τη σωρεία αποδεικτικών στοιχείων σε βάρος όσων παρουσιάστηκαν ενώπιον της Δικαιοσύνης της χώρας, οι οποίοι καταδικάστηκαν για εγκληματικές πράξεις, που διέπραξαν με την ενεργό και εξόφθαλμη στήριξη, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα και με χρηματοδότηση των ΗΠΑ. Αυτούς αποκαλεί το ΕΚ «πολιτικούς» κρατούμενους!.. Αλλά δε μένει εκεί: Ζητεί ρητώς «να προσκληθεί ο κ. Οσβάλντο Παγιά Σαρδίνιας (...) να συναντηθεί με την Προεδρία της ΕΕ, τον ύπατο εκπρόσωπο για την ΚΕΠΠΑ, τον πρόεδρο της Επιτροπής και τους αρμόδιους επιτρόπους». Ο Παγιά, ηγετική προσωπικότητα των «αντιφρονούντων» και ο άνθρωπος που προωθεί το Σχέδιο Βαρέλα, είναι ο άνθρωπος που ενσαρκώνει τις ελπίδες των Αμερικανών για κίνημα «κατά του Φιντέλ Κάστρο» όπως το παρουσιάζουν, προβάλλοντας την επιθυμία τους για πραγματικότητα, τα αμερικανικά ΜΜΕ. Με προγραμματικό στόχο, ασφαλώς, την παλινόρθωση του καπιταλισμού στο Νησί της Επανάστασης και τη μετατροπή της Κούβας σε αμερικανικό καζίνο και χαμαιτυπείο πολυτελείας αλά Μπατίστα...
Μερικές μέρες πριν, ο Φράνκο Φρατίνι, ο υπουργός Εξωτερικών της προεδρεύουσας το τρέχον εξάμηνο της ΕΕ Ιταλίας, είχε - ακολουθώντας το παράδειγμα της Ελληνικής Προεδρίας - «ξεσπαθώσει» κατά της Κούβας, απειλώντας, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων «United Press International», το «καθεστώς του Κάστρο» (αυτήν την ορολογία χρησιμοποίησε ο ΥπΕξ του Σίλβιο Μπερλουσκόνι) ότι, αν δε «βελτιώσει την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», θα αντιμετωπίσει «ακόμη μεγαλύτερη απομόνωση».
Ο «Ρ» κατέγραψε εδώ και καιρό τη στροφή της πολιτικής της ΕΕ έναντι της Κούβας, με σταθμό το «πάγωμα» της εισδοχής της Κούβας στη συμφωνία Κοτονού, που προκάλεσε την απόσυρση της αίτησης από πλευράς Αβάνας (διεξοδικά στο άρθρο «Κλιμάκωση των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Ενωσης», «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης», 22 του Ιούνη 2003, σελ. 22). Ο Κόλιν Πάουελ, δραττόμενος της ευκαιρίας της επιεικώς επαίσχυντης ανακοίνωσης της Ελληνικής Προεδρίας της 5ης του Ιούνη, είχε ξεκαθαρίσει τη μορφοποίηση «κοινής στρατηγικής» Ουάσιγκτον-Βρυξελλών, αν και το ευρωπαϊκό μέτωπο δεν μπορεί να θεωρείται ενιαίο όσον αφορά στο ζήτημα - κι εξάλλου αντίρροπες τάσεις υπάρχουν και στο εσωτερικό της βορειοαμερικανικής κυβέρνησης, όπου εμπορικά και πολιτικά συμφέροντα θέτουν θέμα άρσης του εμπορικού αποκλεισμού των ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας.
Χτες το πρωί, αντιπροσωπεία του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου Φιλίας (αποτελούμενη από τον πρόεδρό του, κ. Τσουκόπουλο, το γραμματέα του, κ. Τουμασάτο, τον αντιπρόεδρό του, κ. Μητσιμπούνα, και τον β΄ αντιπρόεδρό του, κ. Καρανδρέα) πραγματοποίησε επίσκεψη στο υπουργείο Εξωτερικών, όπου συναντήθηκε με τον αρμόδιο υπηρεσιακό παράγοντα για θέματα Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής, έναν επαγγελματία διπλωμάτη με θητεία 25 ετών. Η αντιπροσωπεία του Συνδέσμου εξέφρασε την απορία της για τις πρόσφατες «διαρροές» σε εφημερίδα προσκείμενη στην κυβέρνηση, σύμφωνα με τις οποίες ο Φιντέλ Κάστρο, αν θελήσει να έρθει στη χώρα μας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, θα παρεμποδιστεί. Ο Ελληνας διπλωμάτης φέρεται να απάντησε ότι δεν έχει αποσαφηνιστεί αν το θέμα εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Οργανωτικής Επιτροπής των Αγώνων υπό την Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη ή της κυβέρνησης, αποφεύγοντας ουσιαστικά να απαντήσει.
Οταν τα στελέχη του Συνδέσμου διαμαρτυρήθηκαν για τις δηλώσεις του ΥπΕξ, Γ. Παπανδρέου (που επικαλέστηκε τη ...Συνθήκη Σένγκεν για τον Κουβανό ηγέτη!..), και του κυβερνητικού εκπροσώπου, Χρ. Πρωτόπαππα, που κατέφυγε σε «ήξεις-αφήξεις» του τύπου «το θέμα θα εξεταστεί», ο Ελληνας διπλωμάτης ακολούθησε την ίδια παρελκυστική τακτική, αντανακλώντας μια ασθενική προσπάθεια της Αθήνας να αφήσει το θέμα να ...λυθεί μόνο του. (Θα μπορούσε να συμβεί αυτό; Αν ο Πρόεδρος της Κούβας ερχόταν ως επικεφαλής της Ολυμπιακής αποστολής της χώρας).
Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση αναμένεται να «συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις» της ΕΕ και να καλέσει στους γιορτασμούς της 25ης του Μάρτη του 2004 και τους Κουβανούς αντικαθεστωτικούς - γεγονός που αποτελεί μια διπλωματική ωρολογιακή βόμβα, όσο και αν η Αθήνα δε θέλει να το παραδεχτεί...