Σαν έτοιμη από καιρό, για άλλη μια φορά, η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη δείχνει τα αντεργατικά της αντανακλαστικά. Με δήλωσή του το στέλεχος της ΔΗΣΥ Λευτέρης Αυγενάκης, αναφερόμενος στην απεργία των ναυτεργατών την ερχόμενη βδομάδα, δήλωσε πως «δεν μπορούν συγκεκριμένες ομάδες να καπηλεύονται το δικαίωμα της απεργίας και να δημιουργούν ανυπολόγιστη οικονομική ζημιά σε εκατοντάδες επιχειρηματίες». Το θράσος τους δεν έχει προηγούμενο. Αυτοί που δε χάνουν ευκαιρία να σφυροκοπούν κάθε εργασιακό δικαίωμα για να αυγαταίνουν τα κέρδη των καπιταλιστών, που πολεμούν κάθε απεργιακή κινητοποίηση και διεκδίκηση των εργαζομένων, εμφανίζονται τώρα ως ...προστάτες του δικαιώματος της απεργίας, το οποίο δεν έχουν... δικαίωμα να το καπηλεύονται «συγκεκριμένες ομάδες»!
Ταυτόχρονα, όμως, με ύπουλο τρόπο δηλώνει ότι οι απεργίες δημιουργούν ζημιές σε «εκατοντάδες επιχειρηματίες». Πάντως, αν το στέλεχος της ΔΗΣΥ αναφέρεται και συμπονεί τους «επιχειρηματίες» των νησιών, δηλαδή τους αυτοαπασχολούμενους, επαγγελματοβιοτέχνες και μικρούς αγρότες, γιατί δε λέει κουβέντα για την πολιτική που τους συνθλίβει ευνοώντας με κάθε τρόπο το μεγάλο κεφάλαιο; Μάλλον μόνο για τους μεγαλοξενοδόχους και τους εφοπλιστές νοιάζεται.
Αυτό που γίνεται στην πραγματικότητα είναι ότι η ΔΗΣΥ προσπαθεί να στρέψει τα πλατιά λαϊκά στρώματα ενάντια στους αγώνες των εργατών, χτυπώντας, στην ουσία, τη συμμαχία που μπορεί να δημιουργηθεί ανάμεσά τους ενάντια στον κοινό τους αντίπαλο, τα μονοπώλια. Αυτή τη συμμαχία φοβάται η ΔΗΣΥ, η οποία, ως γνήσια εκπρόσωπος της αστικής τάξης, γνωρίζει πως αυτή η συμμαχία μπορεί να παρασύρει στο διάβα της όλους αυτούς τους «καλοθελητές» που δήθεν νοιάζονται για τους μεν και χτυπάνε τους δε. Οι εργαζόμενοι και τα πλατιά λαϊκά στρώματα δεν πρέπει να έχουν καμιά εμπιστοσύνη σε αυτούς που δε χάνουν ευκαιρία να λιθοβολήσουν τους αγώνες τους.
Μιλούν για «απεργιακή ανεργία» ...
«Λαγός» όνομα και πράγμα έχει αποδειχτεί ο βιομήχανος Μάνεσης όσον αφορά και την υπονόμευση των εργατικών αγώνων. Το είχαν πει οι χαλυβουργοί από την πρώτη στιγμή σχετικά και τα σχέδιά του για χτύπημα του 8ωρου. Τώρα βγαίνει και δίνει το σύνθημα για το πώς πρέπει να συκοφαντούνται οι εργατικοί αγώνες. Απόδειξη πρόσφατη επιστολή του προς το σωματείο, στην οποία λανσάρει και ...νέες ορολογίες. Οπως υποστηρίζει, το σωματείο συνεχίζει «μια παράνομη απεργία παρασύροντας και διατηρώντας σε ιδιότυπη απεργιακή ανεργία επί πεντάμηνο το σύνολο του προσωπικού του εργοστασίου, που στερείται το μεροκάματό του». Δηλαδή, ο Μάνεσης δίνει γραμμή για όλη την τάξη του στο πώς θα αντιμετωπίζουν τους εργατικούς αγώνες με το επιχείρημα ότι έτσι πιέζονται οι επιχειρηματίες, οι εργάτες χάνουν μεροκάματα, εταιρείες κινδυνεύουν με κλείσιμο κτλ. νομίζοντας πως έτσι θα σπάσει τους χαλυβουργούς.
Δε λέει βέβαια ο Μάνεσης τι θα γίνει με τους καθόλου ιδιότυπα ανέργους που αυτός θέλει να επιβάλει σε 93 οικογένειες στις οποίες μοίρασε χαρτιά απολύσεων, τι θα γίνει με αυτούς που η τάξη του και η κρίση τους στέλνει στην ανεργία και που έφτασαν συνολικά στο 20%. Και τι να πει άλλωστε; Να λυπηθεί για τα θύματά τους;
... αυτοί που απολύουν για τα κέρδη τους
Κι αν οι βιομήχανοι αποφάσισαν να ξεχωρίζουν τους εργαζόμενους σε αυτούς που οι ίδιοι απολύουν όπως οι 93 της «Χαλυβουργίας» και στους ... «απεργιακούς άνεργους», αυτούς δηλαδή που δε κάνουν τη χάρη στην εργοδοσία να σκύψουν το κεφάλι, οι περήφανοι απεργοί της «Χαλυβουργίας» τους έχουν απαντήσει ξεκάθαρα από την αρχή: «Είμαστε όλοι απολυμένοι και στο εργοστάσιο θα επιστρέψουμε όσοι ήμασταν όταν ξεκινήσαμε την απεργία». Δηλαδή, όλοι για έναν και ένας για όλους.
Και ας μη χύνουν «κροκοδείλια δάκρυα» για τα μεροκάματα που στερούνται οι απεργοί, αυτοί που αξιώνουν να τα τσακίσουν. Γιατί, στην προκειμένη περίπτωση, οι χαλυβουργοί αντέχουν, με όπλο την πρωτόγνωρη έμπρακτη αλληλεγγύη από όλη την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα ακόμα και από μικρά παιδιά. Αυτή η αλληλεγγύη είναι που τρομάζει την εργοδοσία, και γι' αυτό σχολιάζει ειρωνικά τις καθημερινές εκδηλώσεις που γίνονται στο χαλυβουργείο. Σκυλιάζουν οι μεγαλοεργοδότες όταν βλέπουν εργάτες αδελφωμένους να δυναμώνουν το κοινό τους μέτωπο ενάντια στον κοινό τους αντίπαλο. Οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους απεργούς είναι μαχαιριά για όλους τους εργοδότες, καθώς αποδεικνύουν τη δύναμη που έχουν οι εργάτες όταν ο ένας στηρίζει τον άλλον, όταν ενωμένοι ορθώνουν τοίχο και απορρίπτουν την υποταγή στις ανάγκες της «ανταγωνιστικότητας» των επιχειρήσεων. Λογικό είναι: ο φόβος του Μάνεση είναι φόβος της τάξης του. Γιατί αν το παράδειγμα των χαλυβουργών ακολουθήσουν όλοι οι εργάτες, η κοινωνία της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας θ' αρχίσει να τρέμει και στο τέλος θα γκρεμιστεί.
Τους πήρε ο πόνος...
Δεν πρόφτασαν να ανακοινώσουν τη 48ωρη απεργία τους οι ναυτεργάτες και οι τελάληδες των εφοπλιστών κατηγορούν τους εργάτες της θάλασσας πως με την απεργία τους εμποδίζουν κατοίκους της ηπειρωτικής χώρας αλλά και τουρίστες να πάνε τις μέρες του Πάσχα για το γιορτασμό στα νησιά. Πριν μερικές βδομάδες επικαλέστηκαν την αγροτική παραγωγή της Κρήτης για να δυσφημίσουν και να χτυπήσουν τον αγώνα των ναυτεργατών. Σήμερα επικαλούνται τους επιβάτες. Αύριο, όπως άλλωστε έκαναν πολλές φορές στο παρελθόν, θα ανακαλύψουν μια άλλη κοινωνική ομάδα και θα την αντιπαραθέσουν στον αγώνα των ναυτεργατών. Ενα πράγμα δε θα ομολογήσουν: Οτι αυτό που τους ανησυχεί δεν είναι γενικά η μετακίνηση των επιβατών ή η αγροτική παραγωγή ή ο τουρισμός αλλά τα δικά τους ιδιοτελή συμφέροντα. Συμφέροντα που επιδιώκουν να επιβάλουν διά πυρός και σιδήρου, διαλύοντας τις Συλλογικές Συμβάσεις των ναυτεργατών, κόβοντας τους μισθούς και τις συντάξεις, συρρικνώνοντας τις παροχές Υγείας και τα ασφαλιστικά τους ταμεία.
Οι εφοπλιστές και οι πολιτικοί τους υπηρέτες αντιδρούν και χρησιμοποιούν αντιαπεργιακά επιχειρήματα στη λογική ότι άλλα λαϊκά τμήματα πλήττονται από την απεργία για να χτυπήσουν την απεργία, όπως συνολικά η τάξη των καπιταλιστών κάνει κατ' επάγγελμα, σε κάθε κινητοποίηση, σε κάθε λαϊκή διεκδίκηση. Δε νοιάζονται ούτε για τους φτωχούς αγρότες ούτε για τους νησιώτες ούτε για τους μικροϊδιοκτήτες του τουρισμού, που τους τσάκισε ο ανταγωνισμός των μεγαλοξενοδόχων. Είναι τουλάχιστον προκλητικό να μιλάνε αυτοί για τους επιβάτες που θα ταλαιπωρηθούν από την απεργία να μεταβούν στα νησιά τους όταν η αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική, το κόψιμο μισθών και συντάξεων, τα χαράτσια - την οποία πολιτική όλοι τους στηρίζουν αναφανδόν - φέτος στις γιορτές θα εμποδίσουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να πάνε να κάνουν Πάσχα στα χωριά τους, να γιορτάσουν μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Γιατί πώς θα κάνει Πάσχα στο νησί του ο συνταξιούχος της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όταν το δώρο του Πάσχα από τη σύνταξή του κόπηκε ελέω κυβερνητικής πολιτικής και θα λάβει μόλις 200 ευρώ, αντί της μισής σύνταξης που ίσχυε πριν, ενώ οι κάτω των 60 ετών συνταξιούχοι δε θα πάρουν ούτε αυτά; Πώς θα πάνε στο νησί των γονιών και των παππούδων τους οι νέοι άνεργοι που η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν παίρνει ούτε ένα ευρώ επίδομα ανεργίας; Πώς θα πάνε στα νησιά οι εργαζόμενοι με τις οικογένειές τους, όταν πολλοί απ' αυτούς, αν και εργάζονται, είναι μήνες απλήρωτοι ενώ οι μισθοί τους πετσοκόβονται; Πώς, λοιπόν, μια τετραμελής οικογένεια θα πάει μέχρι την Πάρο που μόνο για τα εισιτήρια χρειάζονται 300 ευρώ; Με τι θα κάνουν Πάσχα στο νησί; Είναι μάλιστα τέτοια η ευαισθησία των εφοπλιστών και των κομμάτων τους, για τους επιβάτες και τους νησιώτες, που παραμονές του Πάσχα, τους «φιλοδώρησαν» με αυξήσεις στα εισιτήρια των πλοίων πάνω από 25%! Τόσο μεγάλος είναι ο πόνος τους γι' αυτούς που το χειμώνα αφήνουν για βδομάδες χωρίς σύνδεση πολλά νησιά, αποσύρουν τα πλοία τους γιατί δεν τους συμφέρει.
Οι ναυτεργάτες με τον αγώνα τους, τις διεκδικήσεις τους για σταθερή σύνδεση των νησιών, την απαίτηση για ασφαλή ταξίδια στη θάλασσα και φθηνά εισιτήρια αποδεικνύουν ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί σύμμαχοι των νησιωτών και των επιβατών και όχι οι εφοπλιστές και τα τσιράκια τους.
Γιάννης ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις...
Παπαγεωργίου Βασίλης
Ε, ΝΑΙ, ΛΟΙΠΟΝ, πειστήκαμε! Αφού το λένε ο Καψής και ο Πρετεντέρης έτσι θα 'ναι!
Η κυβέρνηση δίνει την ύστατη μάχη! Προσπαθεί να περικόψει τις δαπάνες του Δημοσίου για να αποφύγει νέα μέτρα από την τρόικα. Μιλάμε για πραγματικό αγώνα.
Προσπαθεί να μας κόψει τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τους παιδικούς σταθμούς, τα επιδόματα ανεργίας, την πολιτική προστασία, τα συγγράμματα στα πανεπιστήμια και ό,τι άλλο φανταστείτε για να μην κοπούν εκ νέου οι μισθοί και οι συντάξεις.
Γιατί, φυσικά, έχει πολύ μεγάλη διαφορά το αν θα σου κόψουν ευθέως το μισθό από το να τον ...κόψεις μόνος σου για να πληρώσεις μια ιδιωτική κλινική, έναν ιδιωτικό σταθμό ή οποιονδήποτε άλλον επιχειρηματία.
Κι από πάνω πρέπει να γίνουν και οι «αναγκαίες μεταρρυθμίσεις» (αυτές οι δύο λέξεις στα δελτία ειδήσεων, αν το έχετε προσέξει, πάνε πάντα μαζί, ποτέ χώρια).
Μόνο που κανένας δεν μπαίνει στον κόπο να μας πει για ...ποιους είναι «αναγκαίες». Το μόνο βέβαιο είναι πως δεν έχουν να κάνουν με τις δικές μας ανάγκες. Το να μιλάς γι' αυτές θεωρείται «ανευθυνότητα» και «έλλειψη σοβαρότητας».
Αντιθέτως, το να μιλάς για το πώς θα δημιουργηθούν συνθήκες όπου κάθε πολυεθνική θα μπορεί να έρθει εδώ και να κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, θεωρείται «σοβαρότητα» και «αναπτυξιακή προοπτική».
ΕΙΧΕ - ΔΕΝ ΕΙΧΕ, πάντως, το «πέταξε» σε τηλεοπτική εκπομπή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Π. Οικονόμου. Μπορεί, λέει, να γίνουν και το... Σεπτέμβρη οι εκλογές.
Ηταν βεβαίως μεταξύ ...σοβαρού και αστείου, μόνο που στην πολιτική τίποτε δε λέγεται έτσι για να ειπωθεί απλώς.
Αγνωστο το τι σκέπτονται τα επιτελεία τους, το σίγουρο είναι πάντως ότι αυτό που κυρίως τους ενδιαφέρει σχετικά με τις εκλογές είναι το να διαμορφώσουν τους καλύτερους όρους για να περάσουν τα ψευτοδιλήμματά τους...
Θα καταργηθούν στην πράξη
Παπαγεωργίου Βασίλης
«Από τη στιγμή που ξέρουμε ότι τα επόμενα χρόνια μας περιμένουν δύσκολες οικονομικές συνθήκες, στην πόλη θα έχουμε διαρκώς και σε όλη τη χώρα πορείες, διαδηλώσεις και λοιπά, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να νεκρώσει η υπόλοιπη ζωή της πόλης...». Αφησε να πέσουν οι μάσκες και τα προσχήματα ο Γ. Καμίνης και δηλώνει ωμά (στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ) ότι αποκλειστικός στόχος του σχεδίου νόμου για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, που προωθεί για λογαριασμό της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, είναι να ορθώσει εμπόδια στην πάλη του λαού ενάντια στα βάρβαρα μέτρα, στο να διεκδικήσει στοιχειωδώς να μπορεί να ζει, για την ανατροπή της πολιτικής που του κάνει τη ζωή κόλαση. Αυτό που ομολογεί κυνικά ο δήμαρχος Αθηναίων είναι ότι ο νόμος για την απαγόρευση των διαδηλώσεων προωθείται προληπτικά, επειδή δηλαδή προβλέπουν ότι τα επόμενα χρόνια θα φουντώσουν οι διαδηλώσεις και οι αγώνες του λαού εξαιτίας της κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης. Τα περί «νεκρώματος της ζωής της πόλης» είναι άθλιες δικαιολογίες. Το μόνo που νοιάζει το δήμαρχο και τους συμμάχους του, όπως προκύπτει αβίαστα από την παραπάνω δήλωση, είναι να παρεμποδίσουν το λαό να αντιμετωπίσει οργανωμένα την πιο άγρια αντιλαϊκή επίθεση που δέχεται, να σκύψει με κάθε τρόπο το κεφάλι και να αποδεχτεί τα πιο βάναυσα αντεργατικά μέτρα, τον εργασιακό μεσαίωνα, προκειμένου να υπηρετηθούν τα κέρδη μιας χούφτας πλουτοκρατών. Ας είναι βέβαιοι ότι τα σχέδιά τους να βάλουν το λαό στο γύψο δεν πρόκειται να περάσουν και θα καταργηθούν στην πράξη.
Να σαρωθούν τα αστικά κόμματα
«Η μείωση των κατώτατων μισθών θα δράσει ανασταλτικά στην ανεργία», δήλωσε ανενδοίαστα και θρασύτατα χτες (στον «Real Fm») ο επικεφαλής του ιδρύματος των βιομηχάνων (ΙΟΒΕ), Ι. Στουρνάρας, επιβεβαιώνοντας περίτρανα ότι οι μισθοί των 400 και 300 ευρώ σε πρώτη φάση και οι «μισθοί Κίνας» στην επόμενη, είναι στρατηγική επιλογή της ηγεσίας του ΣΕΒ και της εγχώριας πλουτοκρατίας, που την προωθούν από κοινού με τους ξένους συμμάχους τους (τρόικα). Ελεγε ψέματα και υποκρινόταν ο πρόεδρος του ΣΕΒ όταν μέχρι πριν από λίγο καιρό διακήρυσσε ξεδιάντροπα ότι τα μέλη του Συνδέσμου δε θα σπεύσουν να ρίξουν τους κατώτατους μισθούς, συμμεριζόμενος τάχα την άποψη ότι δεν ευθύνονται για την ανταγωνιστικότητα. Αντίθετα, όπως προκύπτει από την παραπάνω δήλωση του υπαλλήλου του ΣΕΒ, χρησιμοποιούν την «ευλογημένη» ανεργία, που «παράγει» σταθερά ο καπιταλισμός, για να συμπιέσουν την τιμή της εργατικής δύναμης στα επιθυμητά επίπεδα, δηλαδή στα επίπεδα που διασφαλίζουν την ολοένα και μεγαλύτερη κερδοφορία των μονοπωλίων. Κι όμως, οι μεγαλοβιομήχανοι και μεγαλοεπιχειρηματίες, που συνειδητά και σχεδιασμένα σφαγιάζουν τους μισθούς και τις συντάξεις και καταστρέφουν τη ζωή του λαού, έχουν το θράσος να ωρύονται ότι «ο δρόμος της εξόδου από το ευρώ θα είναι καταστροφή», όπως επανέλαβε στην ίδια συνέντευξη ο Γ. Στουρνάρας, ως αυθεντική «ηχώ» της ηγεσίας του ΣΕΒ, που από την πρώτη στιγμή έθεσε το αποπροσανατολιστικό δίλημμα «Ευρώπη ή χάος». Καταστροφή και χάος για το λαό είναι η πολιτική και τα βάρβαρα μέτρα που εφαρμόζουν η πλουτοκρατία και οι κυβερνήσεις της και θα διευρυνθούν ασύλληπτα μετά τις εκλογές. Ο λαός πρέπει να τους κόψει τη φόρα, σαρώνοντας αδίστακτα τα κόμματα της πλουτοκρατίας και ενισχύοντας αποφασιστικά το ΚΚΕ.
Υπόλογοι και συνένοχοι για το έγκλημα
«Διπλά συνένοχο για τις μοιραίες αποφάσεις που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή», χαρακτήρισε ο εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ τον Ε. Βενιζέλο επειδή, όπως προκύπτει από δηλώσεις του υπουργού Περιβάλλοντος, Γ. Παπακωνσταντίνου, συμμετείχε στη σύνταξη του μνημονίου «όχι μόνο ως κυβερνητικό στέλεχος αλλά και ως νομικός». Σπουδαία ανακάλυψη έκανε ο εκπρόσωπος της ΝΔ, που μάλιστα δε διστάζει να θριαμβολογήσει συμπληρώνοντας πως «αποδεικνύεται έτσι ότι και ο νέος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ είναι υπόλογος, στο ίδιο έγκλημα, τουλάχιστον όσο και ο προκάτοχός του». Φυσικά, ο στόχος της ηγεσίας της ΝΔ δεν είναι να δείξει «τι Παπανδρέου, τι Βενιζέλος», αλλά να ρίξει στάχτη στα μάτια του λαού και να αποσείσει από πάνω της τις δικές της εγκληματικές ευθύνες για την πολιτική και τα μέτρα του μνημονίου που εφαρμόστηκαν. Μπορεί για λόγους καθαρά προσχηματικούς, ψηφοθηρικούς και διάσωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, να ψήφισε «όχι επί της αρχής» στο μνημόνιο, αλλά από την πρώτη στιγμή διακήρυξε ότι «συμφωνεί πλήρως με τους στόχους του μνημονίου», ότι σέβεται την υπογραφή και τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και, επιπλέον, ότι οι δανειστές θα πάρουν πίσω και το τελευταίο ευρώ. Στη συνέχεια υπερψήφισε τα δύο τρίτα των νομοσχεδίων που έφερε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή υλοποιώντας τις πολιτικές του μνημονίου, ενώ στην πράξη στήριξε το σύνολο των αντιλαϊκών - αντεργατικών μέτρων και ταυτόχρονα στάθηκε σταθερά απέναντι στους λαϊκούς ταξικούς αγώνες με στόχο την ανατροπή τους. Υπόλογη και συνένοχη για τα βάρβαρα μέτρα του μνημονίου είναι η ηγεσία της ΝΔ και αυτό δεν μπορεί να το κρύψει με φτηνά επικοινωνιακά κόλπα. ΥΓ: Αν το πρώτο μνημόνιο είναι κατά τον εκπρόσωπο της ΝΔ καταστροφή, πώς γίνεται το δεύτερο να είναι σωτηρία;
Η Δευτέρα των εκλογών
Η επαύριο των εκλογών, έχει ήδη περιγραφεί. Ο Παπαδήμος, οι υπουργοί της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, τα πρώτα στελέχη των δύο κομμάτων, όλοι τους δεν αφήνουν περιθώρια για παρανοήσεις. Ο σχεδιασμός προβλέπει ότι θα κλιμακωθεί η φιλομονοπωλιακή πολιτική για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Με πιο γρήγορους ρυθμούς, ακόμα μεγαλύτερη σφοδρότητα. Περιφρονώντας τα καταστροφικά αδιέξοδα που προκαλεί στη ζωή των λαϊκών νοικοκυριών.
Η (συγ)κυβέρνηση του κεφαλαίου δηλώνει ότι υπάρχει ακόμα ολόκληρος Γολγοθάς, που πρέπει να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι, για την αντιμετώπιση της κρίσης και επιβάλλει ανάλογη αντιλαϊκή πολιτική. Στις επίσημες δηλώσεις υπουργών και πρωθυπουργού, δεν κρύβουν λόγια: Σχεδιάζουν να επιβάλουν και το ομολογούν από τώρα, πρόσθετες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Νέες παρεμβάσεις, για ακόμα μεγαλύτερη μείωση του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Καινούρια αναθεώρηση των κρατικών δαπανών με μείωση και στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις και ιδιαίτερη έμφαση στην κατάργηση κονδυλίων και επιδομάτων κοινωνικού χαρακτήρα. Ουσιαστική κατάργηση των εφάπαξ που δικαιούνται οι εργαζόμενοι κατά τη συνταξιοδότησή τους. Κλιμάκωση των απολύσεων από το δημόσιο τομέα με στόχο να απολυθούν 150.000 εργαζόμενοι μέχρι το 2015. Νέες αντιδραστικές ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Παραπέρα εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Παιδείας. Πρόσθετοι φόροι και χαράτσια για τους εργαζόμενους, προκειμένου να εξασφαλιστούν κι άλλες φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο. Μαζικές ιδιωτικοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου. Εκχώρηση του ορυκτού πλούτου της χώρας σε ξένες πολυεθνικές και πάει λέγοντας.
Ολοφάνερος στόχος της σημερινής (συγ)κυβέρνησης, αλλά και όποιας κυβέρνησης προκύψει μετά τις εκλογές, είναι να στηρίξει με κάθε τρόπο το κεφάλαιο να ξεπεράσει σε όφελός του την βαθύτατη οικονομική καπιταλιστική κρίση στην οποία έχουν βουλιάξει πρώτα και κύρια τα εκατομμύρια των εργαζομένων και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Την ίδια στιγμή, τα αδιέξοδα που συναντάνε σε κάθε βήμα διαχείρισης της κρίσης, αλλά και τα ζόρια που αντιμετωπίζουν ως σύστημα, μέσα στον κυκεώνα των αντιτιθέμενων οικονομικών συμφερόντων, τους ωθούν στην ένταση του πολέμου της στυγνής εκμετάλλευσης των εργαζομένων και του λαού.
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τώρα ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να ξέρουμε! Να ξέρουμε ότι και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, είτε ο καθένας από μόνος του, είτε από κοινού, είτε προχωρώντας με άλλους συνδυασμούς σύμπραξης, το μόνο που μας επιφυλάσσουν είναι νέα μέτρα, μέτρα - κόλαση για το λαό. Με αυτήν την έννοια εμάς, τους πολλούς, μας συμφέρει να βγουν από τις κάλπες όσο γίνεται πιο αδυνατισμένοι. Αυτό είναι το ένα. Μαζί με το φούμο στα κόμματα της ολιγαρχίας, το άλλο, το εξίσου σημαντικό για τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, είναι να εμπιστευτούν τους κομμουνιστές. Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ που από την αρχή της κρίσης, αλλά και πριν απ' αυτήν, από τότε που άρχισαν οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, για να αυξάνει τα κέρδη του το κεφάλαιο, έδειξε πως δεν υπάρχει άλλη διέξοδος σε όφελος της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων από την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων με εργατική λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την ΕΕ. Αυτή η πολιτική πρέπει να βγει πανίσχυρη και από τις κάλπες. Σ' αυτήν τη ρότα το ΚΚΕ πρόβαλε και διεκδίκησε άμεσες λύσεις ανακούφισης των ανέργων, των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, σήκωσε την πάλη ενάντια στα χαράτσια κλπ. Μάχη λοιπόν και για την εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ.