Σε όλη την προεκλογική περίοδο το ΚΚΕ δεν έπαυε να τονίζει ότι έρχονται χειρότερες μέρες για το λαό, όποιο από τα δύο κόμματα, ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, αναδειχτούν στην κυβέρνηση. Δεν πέρασαν, λοιπόν, ούτε δύο μέρες και η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» με χτεσινό της ρεπορτάζ έρχεται να επιβεβαιώσει πλήρως τη θέση αυτή...
Συγκεκριμένα, περιγράφει τους επτά άξονες των «μεταρρυθμίσεων» στους οποίους θα κινηθεί το οικονομικό επιτελείο της νέας κυβέρνησης της ΝΔ, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονται:
Η κατάργηση ειδικών λογαριασμών που ενισχύουν τα ερευνητικά κέντρα των ΑΕΙ, τον αθλητισμό, τα έργα υποδομής των οικισμών που μπαίνουν στα σχέδια πόλης, τις εισφορές για την αρωγή σεισμοπλήκτων, το εισόδημα κατηγοριών δημοσίων υπαλλήλων μέσω επιδομάτων κ.ά.
Η αντιδραστική μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και των εισφορών και μείωση των συντάξεων.
Οι αλλαγές στη φορολογία, με κατάργηση μεν των φόρων μεταβίβασης στην πρώτη κατοικία και κληρονομιάς, αλλά και με την επιβολή ενιαίου τέλους κατοχής ακινήτων, που θα χαρατσώνει εσαεί όλους τους Ελληνες.
Η νέα γενιά αποκρατικοποιήσεων (λιμάνια, αεροδρόμια) σε συνδυασμό με τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), που θα επιφέρουν νέα κέρδη στο μεγάλο κεφάλαιο και νέα χαράτσια στο λαό.
Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας και το ξεπούλημα νέων «πακέτων» μετοχών της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, που θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος και του φυσικού αερίου...
Κάτι «ξεχνά», όμως, η κυβέρνηση: Οτι ο λαός, μειώνοντας το δικομματισμό και ενισχύοντας το ΚΚΕ, έδωσε το μήνυμα πως θα αντιπαλέψει αυτή την πολιτική. Θα αγωνιστεί από καλύτερες θέσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και για να αποσπάσει νέες κατακτήσεις. Και γι' αυτό θα τον βρει σύντομα απέναντί της.
Ενταση του αγώνα της αγροτιάς
Ιδιαίτερα κρίσιμη θα είναι η επόμενη περίοδος και για τον αγροτικό τομέα, αφού η προσπάθεια της κυβέρνησης της ΝΔ να ολοκληρώσει και να εμβαθύνει τις αντιαγροτικές κατευθύνσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής θα ενταθεί. Η λεγόμενη «αναδιάρθρωση» των καλλιεργειών, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από την προσπάθεια μαζικού ξεκληρίσματος της μικρής και φτωχής αγροτιάς της πατρίδας μας και συγκέντρωσης της αγροτικής γης στα χέρια των ολίγων. Οι σχετικές μελέτες άλλωστε έχουν έρθει ήδη στο φως της δημοσιότητας... Το συνεπές αγροτικό κίνημα, ενδυναμωμένο και από το ελπιδοφόρο μήνυμα της κάλπης, πρέπει από σήμερα κιόλας, να εντείνει τις προσπάθειες για τη συσπείρωση των φτωχομεσαίων αγροτών και την οργάνωση των αγώνων τους, μαζί με το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα ενάντια στην αντιαγροτική λαίλαπα που επέρχεται εξαιτίας της νέας ΚΑΠ και του ΠΟΕ.
Αποκαλύψεις Γκρίνσπαν
Ενας γνωστός και υψηλότατος υπάλληλος του μεγάλου κεφαλαίου των ΗΠΑ με διεθνή επιρροή, ο μέχρι πρόσφατα πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ, Αλαν Γκρίνσπαν, ήρθε όψιμα να προστεθεί στους επικριτές του πολέμου στο Ιράκ. Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Η εποχή των αναταράξεων - περιπέτειες του Νέου Κόσμου», κατηγορεί τον Αμερικανό Πρόεδρο Τζ. Μπους ότι έκανε την επέμβαση στο Ιράκ για τον έλεγχο του πετρελαίου. Φυσικά το αυτονόητο δεν καλύπτει όλη την αλήθεια, δηλαδή ότι ο πόλεμος είναι το απαραίτητο στοιχείο για την ανάπτυξη του εκμεταλλευτικού συστήματος. Κατά τα άλλα, ο Γκρίνσπαν μιλάει για όλους και για όλα, για τα πρώην αφεντικά του, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί στην οικονομική πολιτική και τα πρόσφατα προβλήματα που υπήρξαν με τα στεγαστικά δάνεια και τα παλιότερα γνωστά σκάνδαλα με τον ενεργειακό κολοσσό «Ενρον», που ανακατευόταν σε ασφαλιστικά προγράμματα και άφησε εκατομμύρια εργαζομένων ξεκρέμαστους στις ΗΠΑ και άλλες χώρες. Επειδή ο Γκρίνσπαν ήταν πρωταγωνιστής σε όλα όσα περιγράφει στο βιβλίο του δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε την ακρίβειά τους. Οσον αφορά στα προσωπικά κίνητρα της δημοσιοποίησης - με δεδομένο πως και ο ίδιος ενοχοποιείται από πολλά απ' αυτά τα γεγονότα - μπορούν ίσως να αναζητηθούν στις ανειρήνευτες αντιθέσεις στο εσωτερικό του κόσμου των μονοπωλίων.
Ανατιμήσεις και συμφέροντα του κεφαλαίου
Ανατιμήσεις προανήγγειλε, χτες, ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), Δ. Αρμενάκης, τις οποίες απέδωσε στις αυξήσεις των διεθνών τιμών του πετρελαίου. Την ίδια στιγμή εξέφραζε την ικανοποίησή του για την επανεκλογή της ΝΔ και ζητούσε από τη νέα κυβέρνηση να δώσει προτεραιότητα στις αντιδραστικές ανατροπές στην Παιδεία, στο Ασφαλιστικό, κλπ. Ετσι είναι αυτά τα πράγματα, πακέτο πάνε: Ανατιμήσεις από τη μια, αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις από την άλλη και στη μέση συνεπής στήριξη των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου σε βάρος όχι μόνο των εργαζομένων αλλά και των χιλιάδων μικρεμπόρων.
Η κορυφή του παγόβουνου
Οι διεργασίες που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στο ΠΑΣΟΚ μετά την εκλογική ήττα μπορεί να εκδηλώνονται στο επίπεδο του «προσώπου» που θα ηγηθεί της πορείας για την ανακατάληψη της εξουσίας, στην ουσία όμως αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου της σοβαρής πολιτικής κρίσης που διέρχεται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Πρόκειται για μια κρίση, που δεν έχει να κάνει με τη μικρότερη ή μεγαλύτερη ικανότητα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να αντιπαρατεθεί με την αντίστοιχη ηγεσία της ΝΔ στη μάχη της κυβερνητικής εξουσίας, αλλά στη βάση της κρίσης αυτής είναι η λαϊκή αποδοκιμασία και δυσαρέσκεια που δείχνει ότι ο εγκλωβισμός των λαϊκών στρωμάτων έχει τα όριά του. Το μήνυμα, δε, αυτό αφορά και στους δύο πόλους του δικομματισμού. Το βασικό, λοιπόν, πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ είναι το πώς θα μπορέσει ν' αντιπολιτευτεί ...μια κυβέρνηση που ασκεί μια αντιλαϊκή πολιτική με την οποία συμπλέει σε όλες τις στρατηγικές επιλογές της. Δηλαδή, το πρόβλημα είναι πώς θα συγκαλύψει το πραγματικό του πρόσωπο, ώστε να εξασφαλίσει τη λαϊκή συναίνεση και υποστήριξη.
Η διαμάχη αυτή δεν έχει καμία σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα και όχι μόνο είναι μακριά από αυτά αλλά και σε τελική ανάλυση είναι ενάντια σε αυτά. Ποτέ δεν μπορεί να προσδοκά ο λαός, οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα, που έχουν ζήσει και ζουν στο πετσί τους τις πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, κάτι καλό από μια διαμάχη εξουσίας για τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Αυτοί που σήμερα στο ΠΑΣΟΚ μιλάνε για την ανάγκη «αλλαγής» του κόμματός τους και κάνουν λόγο για «νέες θέσεις», επιχειρούν να κρύψουν ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία, το Μάρτη του 2007, ψήφισαν ομόφωνα το αντιδραστικό και αντιλαϊκό «κυβερνητικό πρόγραμμα» του ΠΑΣΟΚ. Ρίχνουν στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού και επιχειρούν να χειραγωγήσουν τα λαϊκά στρώματα που βρίσκονται στους κόλπους του ΠΑΣΟΚ. Προσπαθούν να συγκαλύψουν ότι ομόφωνα όλοι αυτοί που σήμερα μοιράζονται σε «στρατόπεδα», μέχρι χτες ψήφιζαν για να εφαρμόσουν και να προωθήσουν, αν γίνουν κυβέρνηση, τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις.
Οι διεργασίες που ξεκίνησαν στο ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να καλλιεργήσουν αυταπάτες ανάμεσα στα λαϊκά στρώματα που βρίσκονται στους κόλπους του ότι το κόμμα αυτό μπορεί να αλλάξει τον ταξικό του χαρακτήρα, να αλλάξουν η πολιτική του και οι στοχεύσεις του. Η νεολαία, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από το ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να αναμένουν καμιά φιλολαϊκή στροφή όποιος και αν βρεθεί στο «τιμόνι» της ηγεσίας αυτού του κόμματος. Ο αυριανός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, η νέα ηγετική ομάδα και οι βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα συνεχίσουν να είναι εκφραστές των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, θα παραμείνουν πιστοί στην εφαρμογή της σκληρής ταξικής πολιτικής και εκ νέου θα δώσουν τα διαπιστευτήριά τους στα ίδια ιμπεριαλιστικά κέντρα και οργανισμούς. Η νεοταξική πορεία του ΠΑΣΟΚ δεν έχει γυρισμό. Τα λαϊκά στρώματα που βρίσκονται εγκλωβισμένα στο ΠΑΣΟΚ μπροστά στις εξελίξεις δεν πρέπει να λειτουργήσουν σαν «οπαδοί» των «πόλων» που θα δημιουργηθούν. Αντίθετα, πρέπει και μπορεί να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα που θα είναι καθοριστικά για τη στάση τους.
Ιδιοι και απαράλλακτοι
Παπαγεωργίου Βασίλης
ΜΑ, ΤΙ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΕΣ αλλαγές είναι αυτές παντού! Νέο κυβερνητικό σχήμα από τη Νέα Δημοκρατία, με νέες διαθέσεις και αναβαθμισμένους στόχους.
Νέος αρχηγός - εκτός απροόπτου - στο ΠΑΣΟΚ και επίσης νέοι συσχετισμοί.
Ολα φαίνονται να αλλάζουν στο πολιτικό σκηνικό και, γενικώς, να φυσάει ένας αέρας φρεσκάδας και ανανέωσης, πάντα (φυσικά) για το καλό του τόπου. Σχεδόν ...κινδυνεύουμε όλοι να μας παρασύρει.
Εχουμε, άλλωστε, και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ που παρακολουθούν βήμα βήμα όλες τις εξελίξεις και μας ενημερώνουν αναλυτικά για οτιδήποτε σαλέψει, γνωρίζοντας, φυσικά, και όλο το παρασκήνιο των εξελίξεων. Είτε αυτό υπάρχει, είτε όχι...
Βέβαια, υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι σε όλα αυτά, άλλο που όσοι δημιουργούν όλη αυτήν τη «βαβούρα» δε θέλουν να το αντιληφθούμε.
Ποιο είναι; Μα το ότι αν αφαιρέσουμε το «πολιτικό μάρκετινγκ» αυτής της ιστορίας βρίσκουμε από κάτω τη ...Νέα Δημοκρατία που ξέραμε και το ΠΑΣΟΚ που γνωρίσαμε. Ιδια, απαράλλακτα, χωρίς την παραμικρή μεταβολή στις πολιτικές και τις στοχεύσεις τους.
Αλλωστε, μέσα στον όλο χαμό, ο Γιώργος Αλογοσκούφης ανεπηρέαστος συνεχίζει να καταρτίζει τον προϋπολογισμό του, μια και ήξερε ότι στην πραγματικότητα τίποτε δε θα αλλάξει (πολύ, δε, περισσότερο, ο υπουργικός του θώκος) και οι αντιλαϊκές πολιτικές θα συνεχιστούν.
ΠΑΝΤΩΣ, ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΜΕ κι εμείς τον προβληματισμό μας, σχετικά με το ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθηθεί για την εκλογή του νέου αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Είναι προφανές ότι το «σύγχρονο» κόμμα του Γ. Παπανδρέου δεν μπορεί να έχει διαδικασίες «μπανάλ», όπως συνέδρια και άλλα τέτοια...
Η ψηφοφορία πρέπει να γίνει αποκλειστικά μέσω Ιντερνετ και να έχουν δικαίωμα ψήφου όλοι οι χρήστες του Διαδικτύου ...παγκοσμίως. Σε τελική ανάλυση, ο Γιώργος Παπανδρέου είναι μια διεθνής προσωπικότητα, μια και κατέχει τη θέση του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Γρηγοριάδης Κώστας
Επίσης, οι δυο (τουλάχιστον) υποψήφιοι, εκτός από το να καταθέσουν τις πολιτικές τους απόψεις, να διαγωνιστούν σε αγώνα πρωινού «τζόγκινγκ» και στο τέλος να κερδίσει όποιος πει το καλύτερο ανέκδοτο.
Σύγχρονα πράγματα, ουσιαστικές αλλαγές...
Χωρίς τον ξενοδόχο
Γρηγοριάδης Κώστας
Το ότι το Ασφαλιστικό θα ήταν από τις πρώτες προτεραιότητες της κυβέρνησης, ανεξάρτητα από το ποιο από τα δύο κόμματα, ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, θα σχημάτιζε κυβέρνηση, ήταν εδώ και καιρό ξεκάθαρο και χιλιοδιατυπωμένο. Το ότι οι σχεδιαζόμενες αλλαγές θα ήταν αντιδραστικές και επώδυνες για τους εργαζόμενους, φρόντισαν να το ξεκαθαρίσουν κατά την προεκλογική περίοδο τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δίνοντας το περίγραμμα των ανατροπών που περιέχονται και στα προγράμματά τους. Τώρα, με την επίκληση και της «καθαρής λαϊκής εντολής», ήρθε η ώρα του λογαριασμού...
Δύο τουλάχιστον εφημερίδες επιβεβαιώνουν στα χτεσινά τους φύλλα ότι από την επομένη κι όλας των εκλογών μπαίνει σε εφαρμογή ο σχεδιασμός για το Ασφαλιστικό. Η μεθόδευση των ανατροπών, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, προβλέπει έναν εξάμηνο «κοινωνικό διάλογο» (με κόμματα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις) και την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας μέχρι τον Ιούνη που μας έρχεται!
Είναι φανερό ότι το κεφάλαιο βιάζεται να διευθετήσει μια σημαντική «εκκρεμότητα» που συνδέεται άμεσα με την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του. Είναι, επίσης, φανερό ότι η κυβέρνηση θα αξιοποιήσει στο έπακρο τη νωπή εκλογή της, όπως από την πρώτη στιγμή προειδοποιούσε το ΚΚΕ. Μία και μόνη διέξοδος υπάρχει για το λαό: Να τους δώσει να καταλάβουν ότι στα αντιασφαλιστικά τους σχέδια λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Και το ΚΚΕ, ακόμα πιο δυνατό μετά τις εκλογές, θα πρωτοστατήσει σ' αυτήν την κατεύθυνση.
Αποπροσανατολισμός
Μέχρι και την Κυριακή των εκλογών εφημερίδες όπως τα ΝΕΑ, η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, το ΕΘΝΟΣ και το ΒΗΜΑ, αλλά και ο τηλεοπτικός σταθμός ΜΕΓΚΑ, περίπου είχαν θεοποιήσει τον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και «αυριανό πρωθυπουργό». Τον «Γιώργο», όπως επί τέσσερα χρόνια προσπαθούσαν να τον πλασάρουν στο λαϊκό υποσυνείδητο. Από προχτές, στις πρώτες σελίδες, σε ολοσέλιδα άρθρα και ρεπορτάζ τους, ξεκίνησαν την ανθρωποθυσία.
Πχ στα ΝΕΑ: «Αποδοκιμασία στο ΠΑΣΟΚ», «Ζητούσαν εκλογές και... αιφνιδιάστηκαν», «Μια προαναγγελθείσα ήττα», «Οι επτά "αδύναμοι" κρίκοι». Στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: «ΣΟΚ στο ΠΑΣΟΚ», «Στο χαμηλότερο ποσοστό από το 1981», «Οι ανίκανοι και οι άχρηστοι». Στο ΕΘΝΟΣ: «Θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ μετά την ήττα». Ενώ στο ΒΗΜΑ ρεπορτάζ με τίτλο «Πάγωσαν οι νομαρχιακές οργανώσεις» γράφει ότι «τα τοπικά στελέχη σε κατάσταση σοκ (αν και ορισμένοι έβλεπαν την καταστροφή να έρχεται και προειδοποιούσαν εδώ και μήνες) τηλεφωνούσαν στη Χαριλάου Τρικούπη για να μάθουν τι γίνεται». Φυσικά τα ανάλογα λέγονταν από παρουσιαστές και σχολιαστές του τηλεοπτικού σταθμού ΜΕΓΚΑ από το βράδυ της Κυριακής κι έπειτα.
Δηλαδή όπως προκύπτει από τα τωρινά γραφόμενα και τα λεγόμενά τους, την ήττα τους την έβλεπαν να έρχεται, άσχετα από το τι ψέματα προπαγάνδιζαν πριν. Και τώρα απλά (τους) φταίει ένα πρόσωπο, που θα το αλλάξουν και δεν τρέχει μία...
Αλλά έτσι πράττουν πάντα στοχεύοντας - και με αυτόν τον τρόπο - στον αποπροσανατολισμό από τα πραγματικά προβλήματα και τα αίτιά τους. Επιδιώκοντας τον ετσιθελικό εγκλωβισμό της λαϊκής ψήφου στα στενά όρια του δικομματισμού και των παραφυάδων του, πάντα προς όφελος της πλουτοκρατίας.
Αυτή τη φορά δεν τους πέρασε. Εγινε ένα σημαντικό ρήγμα. Στο χέρι όλων των δημοκρατών και προοδευτικών ανθρώπων, των γνήσιων αγωνιστών, είναι να διευρυνθεί.
Τι περίμενε;
Με το «καλημέρα» και οι αυταπάτες. Σχολιάζοντας τη νέα κυβέρνηση, ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ Ν. Χουντής δήλωσε, μεταξύ άλλων: «Τα ίδια πάνω - κάτω πρόσωπα επιλέχτηκαν και πάλι για να υλοποιήσουν την ίδια πολιτική, σαν να μην έγιναν εκλογές, σαν να μην ελήφθη κανένα μήνυμα από τη μείωση της δύναμης της Νέας Δημοκρατίας, από τους κοινωνικούς αγώνες που προηγήθηκαν και από την τεράστια περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή που γνώρισε η χώρα».
Περίμενε, άραγε, η ηγεσία του ΣΥΝ ότι η κάλπη, όσο οδυνηρά αποτελέσματα κι αν έβγαζε για το δικομματισμό, θα τον οδηγούσε στο να απαρνηθεί τον εαυτό του ως πολιτικό εκπρόσωπο της άρχουσας τάξης; `Η μήπως ότι η αλλαγή προσώπων σε μια κυβέρνηση με δεδομένη την πολιτική της θα άλλαζε κάτι; Η ΝΔ είχε με σαφήνεια και πριν τις εκλογές ξεκαθαρίσει ότι θα συνεχίσει στη ρότα των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Το ΠΑΣΟΚ ομοίως. Ούτε η πρώτη, λόγω απώλειας ψήφων, ούτε το δεύτερο λόγω της μεγάλης του πτώσης, είναι διατεθειμένα να αλλάξουν αυτή την πορεία. Αλλη πορεία για τον τόπο μπορεί να επιβάλλει μόνο ο λαός με την οργάνωση και την ανάπτυξη της κοινωνικοπολιτικής του πάλης εναντίον της αντιλαϊκής πολιτικής.
Ταγμένη στις «μεταρρυθμίσεις»
H «νέα» κυβέρνηση Καραμανλή, είναι ταγμένη σε ένα και μόνο σκοπό: να προχωρήσει «πιο γρήγορα και πιο αποφασιστικά» τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Οι εργαζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν ότι από σήμερα κιόλας θα ξεκινήσει μια νέα ολομέτωπη επίθεση με στόχο την κατεδάφιση των λαϊκών δικαιωμάτων, όσων ακόμη κουτσουρεμένων απομένουν με βάση και τις απαιτήσεις του κεφαλαίου για τη δημιουργία ακόμη ευνοϊκότερων συνθηκών ενίσχυσης της κερδοφορίας και της θέσης των μονοπωλίων.
Είναι ολοφάνερο ότι το νέο κυβερνητικό σχήμα έχει συγκροτηθεί με ένα βασικό κριτήριο, την αποτελεσματικότητα στην προώθηση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων. Στη βάση αυτή παρέμειναν στις θέσεις τους οι υπουργοί στα «βασικά» υπουργεία για να υπάρχει συνέχεια και να μη χαθεί χρόνος, ενώ ενισχύθηκαν και με «νέο αίμα» γαλάζιων στελεχών αποφασισμένων «για όλα», όπως άλλωστε και όλα τα στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης.
Οι προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης είναι δεδομένες και δε χρειάζεται να περιμένει κανείς τις προγραμματικές δηλώσεις της την επόμενη βδομάδα για να τις μάθει. Τις είχε περιγράψει με σαφήνεια προεκλογικά ο πρωθυπουργός, αν και δεν τις έκανε «σημαία» στις ομιλίες του, για ευνόητους λόγους, απλά δεν ήταν καθόλου βέβαιο ότι θα εξασφάλιζε την «ισχυρή εντολή» και «αυτοδυναμία». Ωστόσο έχει ξεκαθαρίσει ότι στα καθήκοντα της νέας κυβέρνησης είναι η «επίλυση» του Ασφαλιστικού, η συνέχιση των αντιδραστικών αλλαγών σε όλες τις βαθμίδες της Παιδείας, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων ακόμα και στο στενό δημόσιο τομέα, η «μεταρρύθμιση» της διοικητικής δομής του κράτους (διάβαζε «Καποδίστριας 2»), το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (λιμάνια, αεροδρόμια, ακτές, δάση, ακίνητη περιουσία, πρώην ΔΕΚΟ...), η νέα φοροεπιδρομή σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών κοκ. Η κατάθεση του προϋπολογισμού του 2008 στη Βουλή μέχρι την 1η του Οκτώβρη θα «καθρεφτίσει» τις παραπάνω αντιλαϊκές προτεραιότητες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη η κυβέρνηση έχει καθορίσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα έξι έως 12 μηνών, εντός του οποίου πρέπει να έχουν περάσει όλα τα παραπάνω, ώστε να «προετοιμαστεί» καλύτερα για τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές 2009, προεδρική εκλογή 2010). Για το σκοπό αυτό θα φροντίσει να ψηφίσει τα νομοσχέδια με τις παροχές - κοροϊδία και τα «μέτρα» για τη διαχείριση της φτώχειας.
Και αυτή η κυβέρνηση όμως λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Πιστεύει ότι όλα θα γίνουν όπως τα σχεδιάζει στα χαρτιά, παραβλέποντας το ρόλο και τη δύναμη των λαϊκών αγώνων. Αντλώντας δύναμη από τη συμμαχία της με την πλουτοκρατία και τα αφεντικά των ΜΜΕ καλλιεργεί την εικόνα της πολιτικής κυριαρχίας και παντοδυναμίας. Μπερδεύει σκόπιμα την αυτοδυναμία λόγω εκλογικού νόμου με την αυτοδυναμία στο λαό. Σε καμία περίπτωση όμως η κυβέρνηση «δε στηρίζεται στην κοινωνική πλειοψηφία», όπως αυθαίρετα υποστήριξε το βράδυ των εκλογών ο Κ. Καραμανλής. Εκτός και αν εννοεί «κοινωνική πλειοψηφία» ότι και η αξιωματική αντιπολίτευση έχει πολιτική στην ίδια ρότα. Γεγονός που μπορεί να της εξασφαλίζει «συναίνεση».
Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να βρει και θα βρει απέναντί της τους ταξικούς αγώνες των εργαζομένων, οι οποίοι θα είναι σαφώς πιο ενισχυμένοι μετά και την πρόσφατη εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ, κόντρα στην υλοποίηση πολιτικών που ανατρέπουν τα εργασιακά, ασφαλιστικά και άλλα δικαιώματα.