Ως προς το γράμμα του νόμου, η διοίκηση της Τράπεζας είναι απόλυτα συνεπής. Για το πάπλωμα όμως τσιμουδιά... Και επειδή δε θέλουν αυτοί να απαντήσουν, θα τους θέσουμε εμείς το ερώτημα. Το καλοκαίρι του 2001, με διοικητή της Τράπεζας τον Λ. Παπαδήμο και υποδιοικητή τον κ. Γκαργκάνα, αποφάσισαν ή δεν αποφάσισαν να διπλασιάσουν τις, τότε, αποδοχές τους; Γιατί ο κ. Γκαργκάνας, στη χτεσινή ανακοίνωση, δε λέει κουβέντα για τις μηνιαίες αποδοχές του, για να γνωρίζουμε και εμείς αν τον κατηγορούν δίκαια ή άδικα; Για να ξέρουν και οι Ελληνες εργαζόμενοι ποιοι είναι εκείνοι που ζητούν την κατεδάφιση των ασφαλιστικών κατακτήσεων. Ποιοι εμφανίζονται ως διαπρύσιοι κήρυκες της λιτότητας.
Μιλάνε για λιτότητα οι χορτάτοι, έλεγε ο Μπρεχτ και πόσο δίκιο είχε. Μιλάει για λιτότητα ο Γκαργκάνας και οι άλλοι χορτάτοι, θεματοφύλακες του συστήματος...
Μαθήματα αντεργατικής πολιτικής παραδίδει ο υπουργός Οικονομίας και εκτός συνόρων... Κατά την επίσκεψή του στη Βουλγαρία, ο Γ. Αλογοσκούφης ρωτήθηκε από δημοσιογράφους να σχολιάσει τις πολύμηνες κινητοποιήσεις των Βούλγαρων εκπαιδευτικών, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι και στην Ελλάδα η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε παρόμιες καταστάσεις.
Ο υπουργός απάντησε ότι «οι διεκδικήσεις, αν τις δει κανείς μεμονωμένα, πολλές φορές μπορεί να θεωρηθούν δικαιολογημένες, αλλά μια κυβέρνηση οφείλει να τις βλέπει στο πλαισιο της γενικότερης πολιτικής και των γενικότερων στόχων που έχει θέσει για τη χώρα και την οικονομία». Για να καταλήξει ότι «αυτό κάναμε εμείς και είμαι βέβαιος ότι το ίδιο κάνει και η βουλγαρική κυβέρνηση»!
Παρότρυνε, δηλαδή, τη βουλγαρική κυβέρνηση, να μην υποχωρήσει και να μην ενδώσει στα - δίκαια όπως και ο ίδιος ομολόγησε - αιτήματα των εκπαιδευτικών της γειτονικής χώρας, επειδή αυτά προσκρούουν στη γενικότερη πολιτική λιτότητας που από κοινού έχουν συμφωνήσει η κυβέρνηση της Βουλγαρίας και η Ευρωπαϊκή Ενωση. Είναι δηλαδή... πέραν των αντοχών της οικονομίας.
Να υπενθυμίσουμε ότι οι Βούλγαροι εκπαιδευτικοί κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους έχοντας ως βασικά αιτήματα τον διπλασιασμό των αποδοχών τους - 225 ευρώ το μήνα σήμερα - και την αύξηση των δαπανών για την Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ.
Ελεος! Ξανά το ίδιο χιλιοπαιγμένο έργο με τους «αντάρτες» και τους «εξεγερθέντες» παίζεται με αφόρητα θορυβώδη ένταση. Αυτή τη φορά πρωταγωνιστές οι γαλάζιοι «διαφωνούντες» βουλευτές με κυβερνητικές επιλογές. Ουδέν αναληθέστερον. Σε καμία περίπτωση δε συνέβη κάτι τέτοιο. Απλά βρήκαν την ευκαιρία ορισμένοι της λεγόμενης λαϊκής δεξιάς να κατακεραυνώσουν την έκθεση Γκαργκάνα, μόνο και μόνο - ας μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία - για να πλειοδοτήσουν στη συνέχεια υπέρ των ανατροπών των ασφαλιστικών δικαιωμάτων που θα επιφέρει η κυβέρνηση. (Ενδιάμεσα, βέβαια, επιχειρείται να ικανοποιηθούν και άλλες σκοπιμότητες και «προσωπικές στρατηγικές»). Αλλωστε, δεν πρέπει να διαφεύγει ότι υπουργός Απασχόλησης που έφερε προς ψήφιση το νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλων ήταν ο Π. Παναγιωτόπουλος, που τώρα «αντιστέκεται» στις προτάσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Ομως ο νόμος αυτός είναι «προϊόν» των προτάσεων Γκαργκάνα - ΣΕΒ - κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ.
Μετά τη Ζωή Λάσκαρη που εξανίστατο προεκλογικά σε τηλεοπτική εκπομπή ότι το ΚΚΕ εδώ και 90 χρόνια τα ίδια λέει, ανέλαβε χτες αρθρογράφος της «Αυγής» να διαλευκάνει το... μυστήριο με το «επί 90 χρόνια ίδιο», όπως έγραψε, πρόγραμμα του ΚΚΕ! Προσπερνάμε την επιχειρούμενη κι απ' τους δύο έμμεση απαξίωση της συνέπειας, που όπως και να το κάνουμε είναι καλό πράγμα, άγνωστο σε κάποιους αλλά καλό. Ο αρθρογράφος της «Αυγής» θα έπρεπε να ξέρει ότι τα γραπτά μένουν. Και εκθέτουν όταν είναι τόσο ρηχά, συγκροτούμενα από ένα μάτσο νοητικές ακροβασίες. Θα του συνιστούσαμε, όπως και σε κάθε άλλο επίδοξο αναλυτή της πολιτικής και του προγράμματος του ΚΚΕ, να το διαβάζει πρώτα προσεκτικά ώστε να μην εκτίθεται, ταυτιζόμενος με αναλύσεις όπως αυτές της Ζωίτσας...
Πολύ σωστά όλα αυτά. Ιδίως το τελευταίο περί χαρίσματος χρεών. Για να συμβάλουμε στην επιχειρηματολογία του Γ. Παπανδρέου, θα του θυμίσουμε ότι η τελευταία τέτοιου είδους χαριστική ρύθμιση έγινε τον Αύγουστο που πέρασε και αφορούσε τα χρέη των ΠΑΕ του ποδοσφαίρου.
Υπάρχει όμως ένα μικρό προβληματάκι που θίγει κάπως την αξιοπιστία των όσων λέει ο Γιώργος Παπανδρέου. Τη ρύθμιση αυτή βλέπετε την ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ...
Ευτυχώς όμως κάτω από τον «πράσινο ήλιο» δεν υπάρχει μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου. Είναι εκεί και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ θα δώσει αποστομωτική και αποφασιστική απάντηση στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό.
Τι θα κάνει άραγε; Θα ξεσηκώσει το σύμπαν για την υπεράσπιση της Κοινωνικής Ασφάλισης; Θα στηρίξει μήπως τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων; Οχι, αυτά είναι ξεπερασμένα. Οπως δήλωσε ο Ε. Βενιζέλος, προτείνει την ...«πρωτοβουλία ενός οργανωμένου και υπεύθυνου κοινωνικού διαλόγου»!!!
Κάνουμε λάθος ή ακριβώς αυτό διατυμπανίζει τόσο καιρό και η Νέα Δημοκρατία; Εκτός αν το ΠΑΣΟΚ προβάλλει ως «διαφορετικότητα» τη δυνατότητά του να διοργανώνει ...καλύτερες συζητήσεις «στρογγυλής τραπέζης».
ΤΑ ΜΙΛΗΣΑΝΕ ΚΑΙ τα συμφωνήσανε ο πρωθυπουργός με τον πρόεδρο της Βουλής Δ. Σιούφα και τον γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας Γ. Τραγάκη. Οι βουλευτές της ΝΔ πρέπει να είναι έτοιμοι για να προωθήσουν το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης.
Κι όταν λέμε «έτοιμοι» εννοούμε συντεταγμένοι, στοιχημένοι και χωρίς ...πολλά - πολλά παρατράγουδα. Βλέπετε είναι μόνον 152 πλέον, οπότε τα περιθώρια στενεύουν. Ιδίως όταν οι κυβερνώντες έχουν αυτογνωσία και ξέρουν ότι πρόκειται να φέρουν αντιλαϊκά μέτρα και νόμους αποκατάστασης των «διαπλεκόμενων» ισορροπιών.
«H απόφαση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ να προσέλθει στο διάλογο για το ασφαλιστικό με συγκεκριμένες προτάσεις και κλιμακωτά, ενώπιον των επιτροπών της Βουλής, αξίζει να επαινεθεί. Η συνδικαλιστική ηγεσία με τούτη την πράξη της δείχνει σύνεση και υπευθυνότητα, έναντι των εργαζομένων τους οποίους εκπροσωπεί... Οι άλλες συμπεριφορές, η "ανυπακοή" και οι καταγγελίες κατά του διαλόγου, υπηρετούν μόνο τον ναρκισσισμό των ανευθύνων». Από το χτεσινό πρωτοσέλιδο άρθρο της «Καθημερινής» με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Κίνηση ευθύνης».
Ασφαλώς και θα θυμούνται οι συνδικαλιστές της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ (και της ΑΔΕΔΥ) την παμπάλαια ρήση - απόφθεγμα της πείρας του λαϊκού κινήματος, «όταν σε παινεύει ο ταξικός εχθρός ψάξε να δεις πού έκανες λάθος». Αυτά όμως έχουν προ πολλού πάψει να απασχολούν τις συμβιβασμένες πλειοψηφίες ακριβώς γιατί έχει πάψει να τους απασχολεί ο ταξικός εχθρός, αφού έγιναν εταίροι, και το λάθος το θεωρούν «σωστό» και «κίνηση ευθύνης»...
Λίγα μόλις 24ωρα πριν την προκήρυξη των εκλογών, τη Δευτέρα 13 Αυγούστου, η κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή μια τροπολογία για την παράταση ισχύος του νόμου 3518/06 που ρύθμιζε ληξιπρόθεσμα χρέη των εργοδοτών από ασφαλιστικές εισφορές προς το ΙΚΑ. Η τροπολογία ήταν ενσωματωμένη σε νομοσχέδιο του υπουργείου Απασχόλησης, με το οποίο προβλέπονταν ακόμα η τακτοποίηση «εκκρεμοτήτων» με το Ασφαλιστικό των κληρικών και την περιουσία του Ταμείου Ασφάλισης Ορθόδοξου Εφημεριακού Κλήρου της Ελλάδας, καθώς και η υπαγωγή του Κλάδου Ασθενείας του Ταμείου Πρόνοιας των λιμενεργατών στο ΙΚΑ ΕΤΑΜ.
Αμέσως μετά την κατάθεση του νομοσχεδίου προκηρύχτηκαν οι εκλογές, με αποτέλεσμα να μην προλάβει να συζητηθεί και να ψηφιστεί στη Βουλή. Αυτό όμως σε τίποτα δεν εμπόδισε την κυβέρνηση να το καταθέσει ξανά χτες αυτούσιο, απόλυτα συνεπής απέναντι στους μεγαλοοφειλέτες των Ασφαλιστικών Ταμείων. Με τη συγκεκριμένη τροπολογία παίρνει παράταση η προθεσμία που κανονικά έληξε στις 31/3/2007 για την κατάθεση αιτήσεων ρύθμισης χρεών προς το ΙΚΑ. Σαν νέα προθεσμία ορίζεται η τελευταία εργάσιμη μέρα του επόμενου μήνα μετά τη δημοσίευση του νόμου. Δηλαδή, αν το νομοσχέδιο ψηφιστεί μέσα στον Οκτώβρη και δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης τον ίδιο μήνα, η καταληκτική ημερομηνία κατάθεσης των δικαιολογητικών θα είναι η 30η Νοέμβρη 2007. Αν πάλι δημοσιευτεί το Νοέμβρη, η παράταση πάει στα τέλη του Δεκέμβρη!
Με άλλα λόγια, οι μεγαλοοφειλέτες κέρδισαν τουλάχιστον 8 μήνες παράταση στη ρύθμιση των χρεών τους. Και να σκεφτεί κανείς ότι την ίδια ώρα η κυβέρνηση βρίσκει το θράσος και εκβιάζει με τα ελλείμματα των Ταμείων, απαιτώντας από τους εργαζόμενους να πληρώσουν το μάρμαρο στη θέση των εργοδοτών και του κράτους που χρωστούν τα μαλλιοκέφαλά τους...
Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται η «αξιολόγηση» των Πανεπιστημίων και όχι τυχαία, αφού αποτελεί το εργαλείο με το οποίο τα Πανεπιστήμια εκβιάζονται να εφαρμόσουν τα μέτρα εκείνα που θα τα κάνουν κανονικά παραμάγαζα των επιχειρήσεων. Στο πλαίσιο των «ζυμώσεων» για την προώθηση της αξιολόγησης, την οποία απορρίπτουν όσοι δε θέλουν μια τέτοια μοίρα για το Πανεπιστήμιο, εντάσσεται και η διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου από την Ελληνοαμερικανική Ενωση, που ξεκίνησε χτες και ολοκληρώνεται την Κυριακή. Από το βήμα του, ο πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης Ποιότητας, που συντονίζει το εγχείρημα, έκανε λόγο για μειοψηφίες που αντιδρούν στην αξιολόγηση, ενώ η πρώην υπουργός Παιδείας Μ. Γιαννάκου υπεραμύνθηκε του νόμου - πλαισίου, χαρακτηρίζοντας απαραίτητες τις αλλαγές, που έγιναν με νόμους με ευρωπαϊκά κριτήρια, όπως είπε. Ενώ για όσους κινητοποιούνται ενάντια στο νόμο τούς κάλεσε να τον αποδεχτούν, να μην αντιδρούν, να αποδεχτούν δηλαδή τη μοίρα που έχουν προδιαγράψει για την Παιδεία, για την Επιστήμη, για τους λαούς οι πολυεθνικές με μόνο κριτήριο την αύξηση των κερδών τους.
Πειράζει που αυτή την ψευδεπίγραφη αξιολόγηση της πρώην υπουργού και των συνομιλητών της την έχουν ήδη απορρίψει φοιτητές και πανεπιστημιακοί;