Λοιπόν, ο Μ. Παπαϊωάννου βρέθηκε στο υπουργείο... Επικρατείας. Ο Τ. Γιαννίτσης, άνθρωπος του πρωθυπουργού και μέλος της ομάδας Σπράου, τοποθετήθηκε στο τιμόνι του υπουργείου Εργασίας - Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με «δεξί χέρι» τον άλλο σύμβουλο του Κ. Σημίτη, τον Π. Τήνιο. Στο μεταξύ, ο Μ. Νεκτάριος (ο άλλος της παρέας Σπράου) είναι ήδη τοποθετημένος στο ΙΚΑ, ενώ ο κ. Σπράος έχει, ως εκπρόσωπος πλέον της Ελλάδας στο ΔΝΤ, την υψηλή... εποπτεία των ανατροπών που θα επιχειρηθούν στο ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό σύστημα.
Με την ευκαιρία, ας θυμηθούμε τι έλεγε το Μάη του 1999 σε εκδήλωση της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Π. Τήνιος και νυν «δεξί χέρι» του υπουργού Εργασίας - Κοινωνικών Ασφαλίσεων: «Οι νέες πρωτοβουλίες στην κοινωνική πολιτική πρέπει να κατατείνουν σε μεγαλύτερη ατομική ευθύνη για την εξασφάλιση συνταξιοδοτικής οικονομικής επάρκειας και οικονομικό σχεδιασμό της απόσυρσης από την εργασία...»!
Προχτές ο Θ. Πάγκαλος μίλησε για «περίεργες» (αυτή ακριβώς τη λέξη χρησιμοποίησε) επιχορηγήσεις του υπουργείου Πολιτισμού, ύψους 3 δισ. δραχμών, σε αθλητικούς συλλόγους, αλλά και σε πρεσβείες. Μίλησε, επίσης, για «μαύρη τρύπα» και όταν ρωτήθηκε για τη χρονική περίοδο που συνέβησαν αυτά, απάντησε ως εξής: Κυρίως το 1998. Σε μια περίοδο, δηλαδή, που ήταν υπουργός Πολιτισμού ο Ε. Βενιζέλος.
Ακολούθησαν κατά σειρά η έντονη αντίδραση του πρώην υπουργού, ο οποίος έκανε λόγο για «αμετροέπεια, προχειρότητα και κακοήθεια», νέες δηλώσεις Πάγκαλου, σύμφωνα με τις οποίες οι πρώτες του δηλώσεις παρερμηνεύτηκαν, ενώ δεν είχε πρόθεση να θίξει κανέναν και, τελικά, χτες, δήλωση του κ. Βενιζέλου, ότι θεωρεί το θέμα λήξαν.
Ολα ωραία και καλά, λοιπόν; Και οι «περίεργες» χρηματοδοτήσεις των 3 δισ.; «Εληξαν» και αυτές ή να περιμένουμε το ελάχιστα αναγκαίο; Να δοθεί, δηλαδή, στη δημοσιότητα ο κατάλογος των επιχορηγουμένων συλλόγων και πρεσβειών και πόσα χρήματα πήρε ο καθένας.
Το «διά ταύτα» του χτεσινού άρθρου του Β. Νέτα στην «Ελευθεροτυπία»: «Ο μόνος τρόπος για να διασωθεί η Αριστερά, ως πολιτική έκφραση αυτοδύναμη και καθαρή, είναι να μπει στο παιχνίδι εξουσίας. Διαφορετικά, θα συρρικνώνεται, διότι ο κόσμος της δεν έχει κανένα λόγο να παραμένει έξω από το παιχνίδι της εξουσίας ως θεατής, διαμαρτυρόμενος και χωρίς δυνατότητα να ανατρέψει ή να επηρεάσει κρίσιμες αποφάσεις». Σεβαστή η άποψη του συναδέλφου, αλλά θα μας επιτρέψει να διαφωνήσουμε. Η Αριστερά έχει λόγο ύπαρξης μόνο για να υπερασπίζεται μέσα από σκληρούς ταξικούς αγώνες τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και ταυτόχρονα να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την «έφοδο στον ουρανό»... Από αυτή τη θέση, μπορεί, βέβαια, και να επηρεάζει και ανατρέπει «κρίσιμες αποφάσεις». Από τη στιγμή, όμως, που η Αριστερά εμπλέκεται στο παιχνίδι εξουσίας, διαχείρισης δηλαδή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, όχι μόνο έχει χάσει την «ψυχή» της, αλλά μετατρέπεται σε άλλοθι και δεκανίκι του συστήματος. Οσο για την εξουσία, ασφαλώς η Αριστερά έχει πρόταση εξουσίας, αλλά, φυσικά, λαϊκής εξουσίας. Το στόχο αυτό υπηρετεί η πρόταση του ΚΚΕ για συγκρότηση του Λαϊκού Μετώπου.
Θυμάστε, ασφαλώς, τις φαμφάρες και τις θριαμβολογίες αρκετών - δυστυχώς, ανάμεσά τους και συνδικαλιστών - περί της πιλοτικής εφαρμογής κάποιου ψευδεπίγραφου 35ώρου στις τράπεζες. Η πιλοτική εφαρμογή, λοιπόν, τέλειωσε, αλλά κανένας τους δεν τολμά τώρα, να επαναλάβει τα όσα έλεγε τότε, αφού οι τραπεζοϋπάλληλοι γνώρισαν από πρώτο χέρι την ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση και το ξεζούμισμα.
Αλλά δε συμβαίνει μόνον αυτό στις τράπεζες. Υποτίθεται, πως το ωράριό τους έχει επανέρθει στα προηγούμενα του πιλοτικού προγράμματος πλαίσια. Αλλά μόνον αυτό δεν έχει γίνει. Στην πραγματικότητα βασιλεύει η ασυδοσία και οι καταστρατηγήσεις των συλλογικών συμβάσεων και των σχετικών συμφωνιών δεν έχουν τελειωμό. Ακόμη και το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) θεωρεί ότι η κατάσταση είναι πλέον ανεξέλεγκτη, αφού σε αρκετές τράπεζες καταστρατηγείται συστηματικά τόσο το νόμιμο ωράριο εργασίας όσο και το ωράριο συναλλαγών. Μόλις τις προάλλες, σε έλεγχο που πραγματοποίησαν οι Επιθεωρητές Εργασίας στα κεντρικά γραφεία μεγάλου τραπεζικού ομίλου, διαπιστώθηκε ότι το ωράριο εργασίας είχε παραταθεί μέχρι τις 7.00 μμ, ενώ δεν υπήρχε σαφής και καταγεγραμμένη εικόνα για τις ώρες προσέλευσης και αποχώρησης του προσωπικού. Ταυτόχρονα, πολλά και μάλλον τα περισσότερα τραπεζικά καταστήματα, σε όλη τη χώρα, έχουν παρατείνει το ωράριο συναλλαγών μέχρι τις 3.30 μμ από τις 2.00 μμ, που ισχύει μέχρι σήμερα.
Και, βέβαια, οι τραπεζίτες κάνουν τη «δουλιά» τους, επιδιώκοντας την ακόμη μεγαλύτερη αύξηση των υπέρογκων ήδη κερδών τους. Οι βαριές ευθύνες βαραίνουν, πρώτα και κύρια, τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου, που... κοιμούνται «εκσυγχρονιστικά».
Κάτι ο Παπαντωνίου που εξήγγειλε τις περαιτέρω ιδιωτικοποιήσεις ΟΤΕ και ΔΕΗ, ενώ άφησε και κάτι... πονηρά υπονοούμενα για το ασφαλιστικό, κάτι ο Ρέππας που διαρρέει τα περί αλλαγών στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, δεν έμεινε και τίποτε.
Αραγε εκείνη η επιτροπή που θα εξετάζει τα ανώτερα στελέχη των ΔΕΚΟ, στην οποία θα προεδρεύει ο Αυγερινός γιατί επανασυστήνεται; Να υπήρχε... άλλη κυβέρνηση την προηγούμενη τετραετία, να το καταλάβουμε. Τώρα τι πάθανε; Ξεσαλώσανε τόσο πολύ οι δικοί τους, ώστε να μην ξέρουν πλέον... ποιος τρώει τι;
Βεβαίως, όταν κεντρικά και πρωτοκλασάτα στελέχη, όπως ο Βενιζέλος κι ο Πάγκαλος, κοντράρονται δημοσίως για θέματα κονδυλίων, φανταστείτε τι... γίνεται παρακάτω.
Ε, λογικό ήταν να μη βρει άκρη η Νέα Δημοκρατία και να μην μπορέσει να φέρει στην επιφάνεια κανένα σκάνδαλο στην προεκλογική περίοδο. Εδώ, αυτοί έχουν μπερδευτεί για τα καλά μεταξύ τους.
ΑΥΤΕΣ οι διπλωματικές ψευτο-κόντρες Παπανδρέου - Ντενκτάς, μπορεί κανείς να μας πει γιατί γίνονται; Ετσι, για... να υπάρχει «εφέ» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Κυπριακό;
Οχι τίποτε άλλο, μα με τις δηλώσεις που κάνει ο δικός μας υπουργός Εξωτερικών θα μας κάνει να ξεχάσουμε ποιο είναι τέλος πάντων αυτό το Κυπριακό ζήτημα. Γιατί, βέβαια, το ζητούμενο είναι μια ενιαία ανεξάρτητη Κύπρος και όχι... μια Κύπρος μέλος της ΕΕ, όπως μας το παρουσιάζουν.
Αλλωστε και... ιστορικά προσεγγίζοντας το πράγμα είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια, όπου ανακατεύεται η Ευρωπαϊκη Ενωση, μάλλον χωρίζονται κράτη παρά ενώνονται. Η κάποτε ενιαία Γιουγκοσλαβία είναι το πλέον χαρακτηριστικό ζωντανό παράδειγμα και απόδειξη ταυτόχρονα.
Σκηνή δεύτερη: Το ενδιαφέρον για το χρηματιστηριακό τζόγο εμφανίζεται αυξανόμενο. Μεγαλώνει ο ημερήσιος τζίρος που ξεπερνά τα 300 και 400 δισεκατομμύρια δραχμές και οι τιμές των μετοχών συνεχώς κάνουν λίμιτ-απ. Δυο με τρεις βδομάδες αργότερα, ο Γενικός Δείκτης έχει ξεπεράσει και τις 6.000 μονάδες. Οι άνθρωποι της ΜΕΡΙΛ ΛΙΝΤΣ δίνουν εντολές για πωλήσεις. «Τραβούν» από τη Σοφοκλέους τα κέρδη τους και τα κεφάλαιά τους και αναζητούν το επόμενο «χτύπημα». Μπορεί να είναι στην Ελλάδα, μπορεί να είναι και κάποιο άλλο χρηματιστήριο γενικά.
Σκηνή τρίτη: Ολοι εκείνοι που αγόρασαν μετοχές την περίοδο που ο Δείκτης ήταν στις 5.000 και 6.000 μονάδες περιμένουν να συνεχιστεί το «ράλι», αλλά η Σοφοκλέους δείχνει να έχει χάσει την αίγλη της. Οσοι, μάλιστα, άκουσαν τα περί «μακροχρόνιας τοποθέτησης» και κράτησαν τα χαρτιά τους βλέπουν τώρα το δείκτη να βολοδέρνει στα επίπεδα των 4.000 μονάδων...
Σκηνή τέταρτη: Οι αναλυτές της ΜΕΡΙΛ ΛΙΝΤΣ βλέπουν την καθίζηση του δείκτη, ξέρουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών της οδού Σοφοκλέους έχει χάσει πάνω από το 50% της τιμής που είχαν πριν από λίγους μήνες. «Καιρός να ξαναγοράσουμε ελληνικές μετοχές», σκέφτονται και προβάλλουν τις διαπιστώσεις και εκτιμήσεις, που κάνουν αυτή την περίοδο: «Το ελληνικό χρηματιστήριο -αποφάνθηκαν- είναι ακριβό»...
Αυτούς όλους ποσώς τους ενδιαφέρει η τύχη των «χαμένων» της οδού Σοφοκλέους. Το χειρότερο είναι πως την ίδια στάση τηρούν και οι κυβερνώντες που ενώ έστειλαν τους μικροαποταμιευτές στο λάκκο των λεόντων τώρα ποιούν τη νήσσαν...
Κοντά στις 500.000 παιδιά και 1.300.000 άνθρωποι συνολικά έχουν πεθάνει από την πείνα και τις κακουχίες, εξαιτίας του εμπάργκο που έχουν επιβάλει οι ιμπεριαλιστές στο Ιράκ. Ταυτόχρονα, εκατομμύρια Ιρακινοί απειλούνται άμεσα να προσβληθούν από καρκίνο, λόγω της χρήσης κεφαλών με μη εμπλουτισμένο ουράνιο που χρησιμοποιούν κατά τους βομβαρδισμούς που συνεχίζονται από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία. Ανάλογα προβλήματα παρατηρούνται και στη Γιουγκοσλαβία. Η πείνα στην Αφρική μεγαλώνει και θερίζει ξανά στην Αιθιοπία, απειλώντας άμεσα με θάνατο πάνω από 15 εκατομμύρια ανθρώπους. Στη μετακομμουνιστική Ρωσία και στις άλλες χώρες της πρώην ΕΣΣΔ η φτώχεια, η πείνα και η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού αποτελούν το σήμα κατατεθέν της καπιταλιστικής παλινόρθωσης. Αλλά και στις μεγάλες καπιταλιστικές χώρες η φτώχεια μεγαλώνει, καθώς διευρύνεται συνεχώς το χάσμα ανάμεσα στους φτωχούς και στους πλούσιους, όπως δείχνουν επίσημα στοιχεία στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Και, βεβαίως, είναι γνωστό πως στη χώρα μας, επί «εκσυγχρονιστικής» κυβέρνησης Σημίτη, οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και περισσότεροι, ενώ οι πλούσιοι πλουσιότεροι και λιγότεροι.
Αυτά είναι τα «καλά» της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και της σύγχρονης νέας τάξης, την οποία εκθειάζουν πολλοί και στην Ελλάδα...
Κάποτε είχε γίνει κινηματογραφική ταινία. Τώρα γίνεται και στην πραγματικότητα. Οχι ακόμη στην Ελλάδα, αλλά, όπως πάμε, δε θ' αργήσουμε να το δούμε κι εδώ. Μιλάμε, για το νέο... τηλεπαιχνίδι του βρετανικού τηλεοπτικού δικτύου «Τσάνελ 4», με την επωνυμία «Μεγάλος Αδελφός». Οι όροι του είναι απλοί. Σ' ένα σπίτι, στο οποίο ζουν 10 άνθρωποι, μπαίνουν κάμερες, οι οποίες παρακολουθούν κάθε τους κίνηση και μετατρέπουν σε τηλεοπτικό... θέαμα την προσωπική τους ζωή. Η εκπομπή μεταδίδεται μια φορά τη βδομάδα και οι τηλεθεατές έχουν δικαίωμα να αποβάλουν έναν παίκτη κάθε φορά, σύμφωνα με την κρίση τους. Αυτός, που θα μείνει τελευταίος, θα εισπράξει 70.000 στερλίνες, δηλαδή 38,5 εκατομμύρια δραχμές.
Προφανώς, τόσο αποτιμήθηκε η ανθρώπινη αξιοπρέπεια στη Μεγάλη Βρετανία. Τουλάχιστον, για να ξεκινήσει το νέο... τηλεπαιχνίδι...
Η οικολογική ισορροπία του πλανήτη έχει κλονιστεί σοβαρότατα και διέρχεται τη μεγαλύτερη από ποτέ απειλή, σημειώνει σχετική έρευνα του ΟΗΕ, που δόθηκε προχτές στη δημοσιότητα. Η καταστροφή των παγκόσμιων οικοσυστημάτων πρέπει να σταματήσει, αλλιώς οι συνέπειες μπορεί να είναι δραματικές, τονίζει η έκθεση, η οποία διαπιστώνει, ότι οι μισοί υδροβιότοποι του πλανήτη έχουν καταστραφεί τα τελευταία 100 χρόνια και τα δύο τρίτα της καλλιεργήσιμης γης έχουν υποστεί σημαντική ποιοτική υποβάθμιση (λόγω της εντατικής καλλιέργειας, κλπ.). Επίσης, έχουν εξαφανιστεί τα μισά δάση, ενώ η αποψίλωση συνεχίζεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, το 70% των πληθυσμών ψαριών αλμυρού νερού απειλούνται από την υπερεντατική αλιεία και το 20% των ψαριών γλυκού νερού έχουν εξαφανιστεί ή διατρέχουν άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης.
Λέτε, η προωθούμενη λογική της παγκοσμιοποίησης, της ενίσχυσης των «νόμων της αγοράς» και του ολοένα και μεγαλύτερου κυνηγητού του κέρδους από τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις πολυεθνικές, να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των τεράστιων αυτών προβλημάτων;
«Μπηχτές» και «καρφιά» δεν ανταλλάσσουν μόνο τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Ανάλογα φαινόμενα παρουσιάζονται και στο χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παράδειγμα, οι συνεπώνυμοι Αρης και Σπ. Σπηλιωτόπουλος. Ο δεύτερος μίλησε με έντονα κριτικό τρόπο, για το γεγονός πως ο πρώτος, που τυγχάνει και εκπρόσωπος της ΝΔ, πήγε με ελικόπτερο, να ψηφίσει στην Αχαΐα, ενώ ακόμη και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας χρησιμοποίησε αυτοκίνητο.
Αμεση ήταν η απάντηση του εκπροσώπου, ο οποίος εξήγησε ότι χρησιμοποίησε ελικόπτερο, για να κερδίσει χρόνο, ενώ κάποιοι άλλοι τον ξοδεύουν περιφερόμενοι στα γραφεία του κόμματος για να υπουργοποιηθούν...
Οπως καταλαβαίνετε, στο κέντρο της προσοχής και των μεν και των δε, είναι η «καρέκλα» - ιδιαίτερα, αυτή της εξουσίας.
Αποκαλύπτει, όμως, πόσο περισσότερο ληστεύονταν, μέχρι σήμερα, οι κάτοχοι κινητών τηλεφώνων, αφού και με τις σημερινές, χαμηλότερες τιμές, τα κέρδη των σχετικών εταιριών κάθε άλλο παρά μικρά και λιγοστά είναι.
Ας μη βιάζονται, επομένως, να βάλουν την πραγματικότητα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια στον αέρα...
Σαν τυφλός,
λαέ μου, πας,
όπου παίζεται
«παπάς»
κι ακουμπάς
λεφτά ή ψήφους
στην απάτη
και στους μύθους,
πας να πιάσεις
την «καλή»
και σε «γδύνουν»
οι «κουλοί»!
* * *
Οπου τζόγος
κάνεις «ντου»
και στα «τρων»
από παντού
μετοχές παίρνεις
της πλάκας,
αρχηγούς βγάζεις
της τράκας,
ε, μ' αυτή σου
τη ροπή
μην προσμένεις
προκοπή!