Κέρδη χωρίς προηγούμενο συνεχίζει να συσσωρεύει το εφοπλιστικό κεφάλαιο από την άγρια εκμετάλλευση των ναυτεργατών και αξιοποιώντας τα προνόμια που του παρέχουν απλόχερα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Οσο μάλιστα αυξάνονται τα κέρδη, τόσο εντείνεται και η επιθετικότητα σε βάρος των ναυτεργατών. Οι διαπιστώσεις στις οποίες κατέληξαν στην κοινή συνεδρίασή τους οι διοικήσεις της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών και της Ελληνικής Επιτροπής Ναυτιλιακής Συνεργασίας Λονδίνου (Committee), που έγινε στο Λονδίνο την περασμένη Παρασκευή, είναι χαρακτηριστικές.
Οπως αναφέρεται σε δελτίο Τύπου, διαπίστωσαν «με ικανοποίηση ότι η ελληνόκτητη ναυτιλία συνεχίζει να διατηρεί την πρώτη θέση παγκοσμίως και να αυξάνει τη δύναμη του στόλου της», «πλέον των αγορών μεγάλου αριθμού νέων πλοίων, το υπό εκτέλεση ναυπηγικό πρόγραμμα των Ελλήνων εφοπλιστών ανερχόταν στις 18/2/2008 σε περισσότερα από 1.054 νέας τεχνολογίας πλοία άνω των 1.000 gt και σε περίπου 86 εκατομμύρια τόνους dw». Το στοιχείο αυτό είναι χαρακτηριστικό της τρελής κερδοφορίας τους.
Από την άλλη προβάλλουν την αξίωση «να συνεχιστεί η υποστήριξη του θεσμικού πλαισίου της ναυτιλίας στην Ελλάδα και η διατήρηση του κλίματος εμπιστοσύνης του εφοπλισμού προς την Πολιτεία». Η «υποστήριξη του θεσμικού πλαισίου» που αναφέρουν σημαίνει τις παραπέρα μειώσεις των οργανικών συνθέσεων των πλοίων που συνδυάζεται με το πέταγμα στη στεριά των ναυτεργατών, όπως οι Ελληνες, με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα και συνδικαλιστική εκπροσώπηση και η αντικατάστασή τους από χαμηλόμισθους με «μηδέν» δικαιώματα. Αλλη μια κραυγαλέα απόδειξη ότι ριζικές αλλαγές προς όφελος των ναυτεργατών δεν πρόκειται να υπάρξουν, όσο οι εφοπλιστές κρατούν τα καράβια στα δικά τους χέρια.
Ποιος ορίζει τη «σταθερότητα»;
«Η δημιουργία του Κοσσόβου είναι περίπτωση παραβίασης του διεθνούς δικαίου. Η χώρα μου θα δυσκολευτεί πολύ για να αναγνωρίσει το Κόσσοβο». Αυτή ήταν η τοποθέτηση του πρωθυπουργού της Σλοβακίας, Ρ. Φίκο, στις δηλώσεις που έκανε μετά τη συνάντησή του με τον Ελληνα πρωθυπουργό στο Μέγαρο Μαξίμου. Από την πλευρά του ο Κ. Καραμανλής, που ποτέ μέχρι τώρα δεν έχει καν επισημάνει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την επαναχάραξη των συνόρων, κινήθηκε σε διαφορετικό μήκος κύματος: «Εκείνο που προέχει αυτή τη στιγμή - και η Ελλάδα πρωτοστατεί και στα δύο - είναι, αφενός μεν, να διασφαλιστεί η παρουσία της διεθνούς δύναμης, της KFOR, και βεβαίως της ευρωπαϊκής αποστολής εκεί», τόνισε, επιβεβαιώνοντας ότι οι προτεραιότητες της ελληνικής κυβέρνησης κινούνται στο πλαίσιο της «περιφερειακής δύναμης» της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων. Η ειρωνεία είναι πως αμέσως μετά ο Κ. Καραμανλής συμπλήρωσε ότι «το πρώτο ζητούμενο τελικά είναι η ειρήνη και η σταθερότητα σε μια δύσκολη και, πιθανώς, υπό κίνδυνο αποσταθεροποίησης περιοχή». Ακριβώς όμως αυτή τη «σταθερότητα στην περιοχή» επικαλούνται ΗΠΑ και ΕΕ για να ενταχθεί η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και να μην τεθεί βέτο... Και όταν οι αστοί πολιτικοί μιλούν για «σταθερότητα» εννοούν την ιμπεριαλιστική σταθερότητα. Ας φυλάγονται οι λαοί.
Ακριβαίνουν και τα δίδακτρα
Αυξήσεις μέχρι 16% στα δίδακτρα του νηπιαγωγείου και της πρώτης τάξης στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο επιβάλλουν οι σχολάρχες για την επόμενη σχολική χρονιά. Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση επιβάλλει ...πλαφόν στις αυξήσεις των διδάκτρων για όλες τις άλλες τάξεις. Οταν έχει αφήσει ελεύθερους τους επιχειρηματίες σχολάρχες να εκτινάζουν στα ύψη τη βάση των διδάκτρων - δηλαδή τα δίδακτρα της πρώτης τάξης που θα συνοδεύει τον μαθητή για τα επόμενα έξι χρόνια - το πλαφόν τη μάρανε; Ποιον νομίζουν ότι κοροϊδεύουν κυβέρνηση και επιχειρηματίες;
Συνταγή χειραγώγησης και εγκλωβισμού
Και τη φορά αυτή τα εθνικιστικά και πατριδοκάπηλα συλλαλητήρια χρησιμοποιούνται σαν εργαλείο εγκλωβισμού του λαού στα αδιέξοδα της ευρωατλαντικής πολιτικής των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Ο καυγάς που έχει ξεσπάσει μεταξύ κυβέρνησης και διοργανωτών των επικείμενων συλλαλητηρίων στη Θεσσαλονίκη, ΛΑ.Ο.Σ., Παπαθεμελή, Ανθιμου, κλπ., καμία σχέση δεν έχει με το πραγματικό πρόβλημα αλλά γίνεται ένα παιχνίδι εντυπώσεων, χειραγώγησης του ελληνικού λαού ώστε να εγκλωβιστεί σε ψευτοδιλήμματα και εθνικιστικά συνθήματα. Το πραγματικό πρόβλημα είναι τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, είτε αυτά φέρουν τη σημαία των ΗΠΑ, είτε της ΕΕ, είτε του ΝΑΤΟ. Ο όλος σκυλοκαυγάς των εθνικισταράδων και πατριδοκάπηλων στρώνει το έδαφος για να περάσουν πιο εύκολα τα νεοταξικά σχέδια στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή. Την απόκρουση αυτών των σχεδίων θα φέρει η ακύρωση του «διαίρει και βασίλευε» των ιμπεριαλιστών.
Κριτήριο το λαϊκό συμφέρον
Οι επιλογές της διορισμένης από την κυβέρνηση διοίκησης της ΔΕΗ -αυστηρά ενταγμένες στο σχέδιο περαιτέρω ιδιωτικοποίησης της επιχείρησης - για ανάπτυξη μονάδων ηλεκτροπαραγωγής με καύση λιθάνθρακα, και μάλιστα συμμετέχοντας μειοψηφικά σε κοινές εταιρείες με ξένες και ντόπιες ιδιωτικές επιχειρήσεις, προκάλεσαν σημαντικές αντιδράσεις εκ μέρους των κατοίκων περιοχών στις οποίες ενδέχεται να εγκατασταθούν αυτές οι μονάδες. Από την Καβάλα, τον Αλμυρό, την Πάτρα, έως το Θριάσιο και αλλού, ο φόβος του μολυσμένου αέρα ξεσήκωσε τους τοπικούς πληθυσμούς, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι βασικό κριτήριο της διοίκησης της ΔΕΗ είναι το κέρδος.
Την αντίθεσή της στην - αυξημένη - ηλεκτροπαραγωγή από λιθάνθρακα εμφανίζεται να εκφράζει και η ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, η οποία βρίσκεται σε απεργιακές κινητοποιήσεις για το Ασφαλιστικό, ενώ προηγουμένως κόντραρε την επιλογή της συνεργασίας της ΔΕΗ με τη RWE και τη «ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ». Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες που, επί ΠΑΣΟΚ, έβαλαν «πλάτη» για να περάσει η πολιτική «απελευθέρωσης» - ιδιωτικοποίησης στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, έρχονται σήμερα να ενισχύσουν και πάλι αυτή την πολιτική, διαλέγοντας συνεταίρους και υπερασπιζόμενες τον ...υγιή ανταγωνισμό! Εναντιώνονται στις επιλογές της διοίκησης με όρους κέρδους - ζημίας, μιλούν εκ των πραγμάτων την ίδια «γλώσσα» με αυτήν και την κυβέρνηση, διαπραγματεύονται ...πόση «απελευθέρωση» μπορούν να αντέξουν τη δεδομένη στιγμή. Γι' αυτό εξάλλου η συνεργασία της ΔΕΗ με τη «Βιομηχανικά Ορυκτά» για τη γεωθερμία και της «ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ» με την EdF και άλλους για αιολικά πάρκα, δε συνάντησε ανάλογες αντιδράσεις από τη ΓΕΝΟΠ. Γι' αυτό και στο τέλος μάλλον θα βρουν μια «λύση».
Στο ζήτημα της ηλεκτροπαραγωγής εμπλέκονται πολλοί και συμβαίνει να διασταυρώνονται οι δρόμοι τους. Οχι όμως και ο τελικός προορισμός τους. Η κυβέρνηση επιδιώκει μια αγορά κερδοφόρα για όλους τους «παίκτες». Η ΔΕΗ αξιώνει μια αγορά κερδοφόρα για τους μεγαλομετόχους της, ακόμη κι αν χρειαστεί να πουληθεί, ακόμη και αν επιλέξει το λιθάνθρακα με μοναδικό κριτήριο ότι είναι φτηνότερος από το φυσικό αέριο. Οι υπόλοιποι ιδιώτες θέλουν να κερδίσουν κομμάτια αγοράς από τη ΔΕΗ. Σ' αυτά τα πλαίσια δυνάμεις, όπως ο ΣΥΝ, αλλά και οικολόγοι, επαγγελματίες ή μη, εμφανίζονται να καταδικάζουν την περιβαλλοντική επιβάρυνση από τις σημερινές επιλογές, χωρίς να αμφισβητούν την απελευθέρωση του κλάδου και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.
Η σύγχυση και ο αποπροσανατολισμός προκύπτουν από το πώς καθένας αντιμετωπίζει την πολιτική «απελευθέρωσης» και το γεγονός ότι η ηλεκτρική ενέργεια ως εμπόρευμα αφήνει κέρδη. Ωστόσο, η ηλεκτρική ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό: Ενέργεια φτηνή, ποιοτική και επαρκής για το λαό. Προστασία του περιβάλλοντος. Μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας. Ορθή εκμετάλλευση των εγχώριων πλουτοπαραγωγικών πηγών. Μακρόχρονος ενεργειακός σχεδιασμός, που θα λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες και όχι την αύξηση της αξίας της μετοχής, ή τη συγκυριακή μείωση των τιμών ενός καυσίμου. Αν όλοι αυτοί οι όροι εκπληρωθούν, τότε θα είναι επιμέρους ποιο καύσιμο θα χρησιμοποιηθεί, αφού το κριτήριο της επιλογής αυτόματα θα σηματοδοτεί και τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ουσιαστική προστασία του περιβάλλοντος, ανεξάρτητα από την όποια οικονομική επιβάρυνση. Μόνο που για όλα αυτά απαιτείται να υπάρχει ένας αποκλειστικά δημόσιος φορέας για την Ενέργεια, που θα λειτουργεί με μοναδικό γνώμονα το λαϊκό συμφέρον.
Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ
Τα εύσημα της λυκοσυμμαχίας...
Παπαγεωργίου Βασίλης
ΜΑΣ ...ΑΠΕΝΕΙΜΕ εύσημα μήπως ο Γιαπ Ντε Χοπ Σέφερ (μα, όνομα είναι αυτό;) όταν μας χαρακτήρισε «ισχυρό μέλος του ΝΑΤΟ»;
Γιατί κάπως έτσι φαίνεται να το αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση που δείχνει να χάρηκε με την επίσκεψη του γραμματέα της «συμμαχίας».
Μόνο που για να είσαι μέλος σε ένα τέτοιο «κλαμπ», πληρώνεις συνδρομή. Και για να αποδεικνύεις ότι είσαι «ισχυρό μέλος», πρέπει να πληρώνεις ...πιο ακριβή συνδρομή.
Μήπως αυτό στην περίπτωσή μας σημαίνει πιο πολλά λεφτά και πιο πολύ στρατό για τις βρωμο-δουλειές του ΝΑΤΟ;
(Πέρα από τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, που ούτως ή άλλως καταβάλλουμε).
Αν η κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να πληρώνει, πρόβλημά της. Ο ελληνικός λαός ...δεν είναι.
ΥΠΑΡΧΕΙ ...«κίνημα προστατευτισμού» στην Ευρώπη διαπιστώνει αγχωμένος ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζ. Μπαρόζο και δεν ανοίγουν εύκολα οι αγορές!
Μη φανταστείτε βέβαια ότι μιλάει για κανένα «κίνημα προστατευτισμού» των λαών. Απλά διαπιστώνει τη διάθεση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων να προστατεύσουν τα υπερ-κέρδη τους.
Βλέπετε, υπάρχουν και ανταγωνιστές σε αυτόν τον πλανήτη. Οπότε εκεί τα ...ξεχνάνε τα ιδεολογικά «περί ελεύθερων αγορών» και κοιτάνε το βόλεμά τους.
Οπως και να 'χει πάντως, εμείς θα είμαστε σε κάθε περίπτωση οι χαμένοι. Ασχετα αν αυτά που μας κλέβουν θα τα μοιράζουν σε ...ευρωπαϊκό ή σε παγκόσμιο επίπεδο.
ΠΑΛΙ ΚΑΛΑ που υπάρχει ο υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης και μαθαίνουμε τι είναι «δημοκρατικές διαδικασίες»...
Με βάση τα λεγόμενά του, είναι το να εφαρμοστεί η λεγόμενη «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης. Οτιδήποτε άλλο είναι ...αντιδημοκρατικό.
Τώρα πώς γίνεται να είναι «δημοκρατικό» το να εφαρμοστούν κάποια μέτρα με τα οποία διαφωνεί η συντριπτική πλειοψηφία της εκπαιδευτικής κοινότητας, μόνο ο υπουργός Παιδείας το ξέρει.
Γρηγοριάδης Κώστας
Εκτός κι αν υπονοεί ότι είναι δημοκρατικά, επειδή τα «πέρασε» η εκλεγμένη κυβέρνηση. Μόνο που κι αυτή ...μειοψηφία είναι.
Με τους γνωστούς καλπονοθευτικούς νόμους εκλέχθηκε και επιχειρεί να περάσει τη «μεταρρύθμισή» της με τα ΜΑΤ.
Εν ολίγοις, στο μάθημα της «δημοκρατίας» ο υπουργός Παιδείας ...κόβεται. Ούτε τη βάση δεν παίρνει.
ΝΑΤΟική «ανταποδοτικότητα»
Παπαγεωργίου Βασίλης
Ακρως επικίνδυνη η «αρχή της ανταποδοτικότητας», που επικαλέστηκε η Ντ. Μπακογιάννη, για να προκαλέσει την αλληλεγγύη των ΝΑΤΟικών συμμάχων στο ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Τι είπε ουσιαστικά η υπουργός Εξωτερικών μετά τη συνάντηση με τον ΓΓ του ΝΑΤΟ; Οτι η Ελλάδα, που είναι το παλαιότερο μέλος του ΝΑΤΟ στην περιοχή, «συμμετέχει ενεργά» στις στρατιωτικές επεμβάσεις της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας και στο Κόσσοβο και στο Αφγανιστάν - «η συνεισφορά της το 2007 ήταν συνολικά και για τις δυο αυτές αποστολές, δύο χιλιάδες άνδρες περίπου», καυχήθηκε. Επίσης ανέφερε ότι «οι αμυντικές (διάβαζε ΝΑΤΟικές) δαπάνες κυμαίνονται στο 3% του ΑΕΠ». Στη βάση όλων αυτών, κατέληξε λέγοντας ότι «θεμελιώδης αρχή μιας Συμμαχίας, κάθε συμμαχίας, είναι ότι, όταν κράτη - μέλη δίνουν - και μάλιστα έμπρακτα - την αλληλεγγύη τους, είναι εύλογο και να την αναμένουν στις σχέσεις τους με τρίτες χώρες από τους εταίρους και συμμάχους». Το ζήτημα είναι ότι όλα αυτά τα γνωρίζουν πολύ καλά οι ΗΠΑ και οι άλλοι ισχυροί σύμμαχοί τους, αλλά αυτό καθόλου δεν τους εμπόδισε να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και να την έχουν αναλάβει υπό την προστασία τους για να την εντάξουν στους «ευρωατλαντικούς θεσμούς»... Αλλιώς, λοιπόν, «παίζεται το παιχνίδι»...
Σε ρόλο προπαγανδιστή των ΗΠΑ
Ρόλο υπερασπιστή της «νέας τάξης» του ιμπεριαλισμού και διαχρονικά της πολιτικής των ΗΠΑ από θέσεις δήθεν «αριστερές» αλλά άκρως αντιδραστικές, ανέλαβε με άρθρο του στην «Κυριακάτικη Αυγή» ο Θανάσης Γεωργάτος, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Για να στηρίξει την όλη «επιχειρηματολογία» του, στήνει με δικολαβίστικο τρόπο μια κατασκευή περί σύμπτωσης της άκρας δεξιάς με την αριστερά, δηλαδή του ΚΚΕ με τον ΛΑ.Ο.Σ. Κάνοντας μια σειρά από αναφορές σε συκοφαντικές εκτιμήσεις του, τις οποίες εμφανίζει ως γεγονότα, όπως ότι το ΚΚΕ είχε δήθεν την ίδια άποψη με τον ΛΑ.Ο.Σ. για το σχολικό βιβλίο της Ιστορίας, για το ζήτημα της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, ακόμα και για την ονομασία της ΠΓΔΜ, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σύμπτωση στον αντιιμπεριαλισμό και στην απόρριψη του πολιτικού φιλελευθερισμού και του κοσμοπολιτισμού. Εάν ο συγκεκριμένος αρθρογράφος δεν επιζητούσε εναγωνίως μέσα από το ίδιο κείμενο να δικαιώσει την πολιτική των ΗΠΑ, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για πολιτική αφέλεια και ιδεολογική σύγχυση. Αλλά όταν φθάνει στο σημείο να χαρακτηρίζει την αντιιμπεριαλιστική πάλη των λαών ως «φοβική καταδίκη της Αμερικής» και να υπερασπίζεται το εμπάργκο των ΗΠΑ σε βάρος της Κούβας, τότε το πράγμα ουρλιάζει από μόνο του: Εχει αναλάβει ρόλο προπαγανδιστή της πολιτικής των ΗΠΑ και στο όνομά της συκοφαντεί και διαστρεβλώνει τις θέσεις του ΚΚΕ. Ξέραμε έως τώρα πως «νονός» της λογικής των «δύο άκρων που συναντιούνται» ήταν ο Ευ. Αβέρωφ. Αλλά ότι θα τον υιοθετούσε ένας αυτοαποκαλούμενος αριστερός ίσως και «φανατικός αντιδεξιός» και η εφημερίδα που αρθρογραφεί, ε, αυτό πια δείχνει ότι οπορτουνισμός και αντιΚΚΕ προπαγάνδα «πάνε πακέτο».
Ανακάλυψε στη μούχλα «κομμουνιστικό δάκτυλο»
Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ και ιδιαίτερα η σταθερά ξεκάθαρη θέση του ΚΚΕ απέναντι στο πρόβλημα, που διαρκώς δικαιώνεται από τα πράγματα, φαίνεται πως σήμαναν συναγερμό για τον γνωστό αρθρογράφο Γιάννη Μαρίνο, ο οποίος εξαπέλυσε νέα επίθεση λάσπης κατά του Κόμματος μέσω του κυριακάτικου «Βήματος». Ετσι, με βάση, προσφιλείς και στον ίδιο, μεθόδους του παρελθόντος, όπου κάθε φορά που η άρχουσα τάξη αντιμετώπιζε δυσκολίες από τα ίδια τα αποτελέσματα της πολιτικής της ανακάλυπτε «κομμουνιστικό δάκτυλο», τώρα ανακάλυψε «το ιστορικό έγκλημα του ΚΚΕ και την εθελοτύφλωση της άλλης πλευράς». Το γεγονός ότι η σταθερή πολιτική αρχών του ΚΚΕ στο συγκεκριμένο ζήτημα δικαιώνεται, τον κάνει να ψάχνει την «αφετηρία του προβλήματος», που δημιούργησε η αστική πολιτική που υπηρετεί, στο μακρινό παρελθόν άλλων εποχών και συνθηκών φορτώνοντάς τη στο ΚΚΕ. Η τακτική αυτή θυμίζει τον πνιγμένο που πιάνεται από τα μαλλιά του για να σωθεί. Αυτή είναι η τύχη όσων επιχειρούν να ξεπλύνουν τα άπλυτα της τάξης τους από τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν τη χώρα οι πολιτικές της πρόσδεσης στο νεοταξικό άρμα.
Αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους
Το έγκλημα διαρκείας συνεχίζεται στη μαρτυρική Λωρίδα της Γάζας με τον παλαιστινιακό λαό να μετρά, μόνο το τελευταίο διάστημα, εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες, ανάμεσά τους και βρέφη και μικρά παιδιά. Ο ισραηλινός στρατός, με τις πλάτες των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ και Ευρωπαϊκής Ενωσης, βομβαρδίζει, επεμβαίνει, δολοφονεί και απάγει ανθρώπους. Εννέα μήνες τώρα, το αντιδραστικό καθεστώς του Ισραήλ έχει επιβάλει έναν αποκλεισμό, που έχει κάνει τις συνθήκες ζωής για πάνω από 1,5 εκατομμύριο κόσμου μια συνεχή κόλαση, που συνοδεύεται και με τις καθημερινές δολοφονίες.
Αυτή η βαρβαρότητα, μόνο και μόνο γιατί ο παλαιστινιακός λαός, και, ιδιαίτερα, αυτός της Γάζας, αντιστέκεται στην κατοχή και τα σχέδια που επιχειρούν το στραγγαλισμό του. Το ζήτημα αυτό σήμερα και με βάση τις τελευταίες εξελίξεις απαιτείται, είναι αναγκαίο, να γίνει υπόθεση κάθε λαϊκού αγωνιστή στη χώρα μας. Σε κάθε μετερίζι, στους τόπους δουλειάς, στα εργατικά ταξικά συνδικάτα, στους συλλόγους, στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, στις γειτονιές. Παντού να εκφραστεί η αλληλεγγύη στον δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης, να καταδικαστούν τα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα. Δε φτάνει μια απλή ευαισθητοποίηση μόνο, για το χωρίς αμφιβολία τεράστιο ανθρωπιστικό δράμα που ζουν οι συνάνθρωποί μας. Αυτή τη στιγμή είναι που πρέπει να δυναμώσει το αντιιμπεριαλιστικό φιλειρηνικό κίνημα, που δεν καταγράφει απλά τα δραματικά γεγονότα, αλλά αναζητάει τις βαθύτερες αιτίες και τους πραγματικούς ενόχους.
Η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα», όπου με τους σημερινούς συσχετισμούς κυριαρχούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, ως συνήθως, το παίζει «Πόντιος Πιλάτος». Μιλάει για ανθρωπιστική καταστροφή, εξισώνοντας το θύμα και τον θύτη. Ο ρόλος των ΗΠΑ και της ΕΕ, η πρόσφατη υποτιθέμενη «διάσκεψη ειρήνης της Ανάπολης», που διοργανώθηκε από την κυβέρνηση Μπους, είναι η άλλη πλευρά των πιέσεων που ασκούν για να κάμψουν την αντίσταση του παλαιστινιακού λαού. Το «καρότο» που πέφτει στο τραπέζι, και πάντα συνδυάζεται με το «μαστίγιο», της στρατιωτικής επιβολής. Εξάλλου, η μακρά και αιματοβαμμένη ιστορία του Παλαιστινιακού, ακόμα από την περίοδο της «Συμφωνίας του Οσλο» στη δεκαετία του '90, δείχνει ότι ο ιμπεριαλισμός, όταν δίνεις χέρι, κόβει κεφάλι. Αλλωστε, από σήμερα η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ βρίσκεται στην περιοχή, προκειμένου να επιτηρήσει την αναμενόμενη ακόμα μεγαλύτερης κλίμακας επέμβαση στη Γάζα.
Η υποκρισία των ιμπεριαλιστών, η στάση συνενοχής και των ελληνικών κυβερνήσεων, τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να μένουν χωρίς απάντηση. Δεν μπορεί αυτές οι πολιτικές δυνάμεις να συμφωνούν με την ιμπεριαλιστική στρατηγική, που θέλει να τσακίσει τα λαϊκά κινήματα, και την ίδια στιγμή να το παίζουν ...ανθρωπιστές. Οι λαϊκές δυνάμεις πρέπει καθημερινά να αποκαλύπτουν την ιμπεριαλιστική δράση στην περιοχή, να συμβάλλουν στο να πέσουν οι μάσκες των δήθεν ευαίσθητων και κυρίως να καλούν σε ενεργητική αλληλεγγύη.
Οι κομμουνιστές και οι άλλοι αγωνιστές και για το δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού, όπως και για τις τωρινές επεμβάσεις και εξελίξεις στα Βαλκάνια, είναι στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας. Η σημερινή διαδήλωση, έξω από την ισραηλινή πρεσβεία στις 6.30 μ.μ., που διοργανώνουν οι μαζικές οργανώσεις για να καταδικάσουν το ιμπεριαλιστικό μακελειό, πρέπει να βρει αποφασιστική συνέχεια στην οργάνωση αμέριστης αλληλεγγύης στο λαό της Παλαιστίνης.