Αυτό ακριβώς κάνουν όλοι αυτοί που βιάζουν κάθε μέρα νεανικά μυαλά και τώρα έρχονται να ζητήσουν πολιτισμένη συζήτηση για το πώς θα εφαρμοστεί ο νέος νόμος - πλαίσιο.
Ας το πάρουν χαμπάρι: Ο νόμος των μονοπωλίων δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Οι εταιρείες πρέπει να πεταχτούν έξω από τις σχολές. Οι καθηγητές - υπάλληλοι των εταιρειών πρέπει να βρίσκουν κάθε μέρα απέναντί τους όχι μόνο τους φοιτητές, αλλά και κάθε επιστήμονα που σέβεται την ιδιότητά του.
Ναι, στα πανεπιστήμια εξελίσσεται ένας πόλεμος. Συνέχεια και παράλληλα με τον πόλεμο που γίνεται στους χώρους δουλειάς. Κι ο πόλεμος παράγει τον δικό του πολιτισμό. Αυτοί που έχουν εξαπολύσει έναν διαρκή και ανελέητο πόλεμο ενάντια στη νέα γενιά, ενάντια στην εργατική τάξη, ενάντια στα λαϊκά στρώματα, πρέπει να γευτούν στο πετσί τους τον πολιτισμό που γεννά ο πόλεμός τους.
Οταν ένας αρθρογράφος, με την εξουσία που του παρέχει η μόνιμη στήλη του, ασκεί ιδεολογική βία καθημερινά, γανώνοντας με τις αξίες της αστικής τάξης το μυαλό του αναγνώστη του.
Οταν αυτό το γάνωμα συμβάλλει στον καθαγιασμό της βαρβαρότητας - και είναι μόνο βαρβαρότητα ο καπιταλισμός.
Οταν ένας δημοσιογράφος, που κάποτε σπούδασε Φυσική, βρίσκεται αργότερα στο πανεπιστήμιο να διδάσκει Δημοσιογραφία, σε συνδυασμό με την παροχή των υπηρεσιών του σε ένα καπιταλιστικό συγκρότημα Τύπου και από την εξουσία της έδρας του παραδίδει μαθήματα υποταγής σε παιδιά.
Οταν ένας τέτοιος τύπος αυτοαναγορεύεται και σε εισαγγελέα, που απευθύνει κατηγορίες για ηθική αυτουργία αυτών που με όρους μαζικής συλλογικής οργάνωσης αντιπαλεύουν τις επιχειρήσεις μέσα στις σχολές και την ίδια ώρα κλείνει τα μάτια στους οπλισμένους τραμπούκους της Τρούμπας που μπούκαραν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.
Ε, τότε, δε χρειάζεται να ψάξει κανείς πουθενά για το ποιος είναι με ποιον. Με την κυβέρνηση και αυτός. Σαν την εφημερίδα του.
Φόρα παρτίδα δουλεύει η αστική τάξη με την άνεση που της παρέχουν οι σημερινοί συσχετισμοί.
Κι αυτό είναι το ζητούμενο: Η ανατροπή αυτών των συσχετισμών. Κι αυτό συμβαίνει πάντα μόνο μ' έναν τρόπο: Τότε που στο καμίνι των κοινωνικών αγώνων διαμορφώνονται - ατσαλώνουν οι συνειδήσεις των από κάτω, έτσι που την ίδια την ταξική τους θέση να τη χρησιμοποιούν όχι μόνο ως παροχή ζωντανής εργασίας προς εκμετάλλευση, αλλά και ως απαγόρευση στην αστική τάξη να υπάρχει.
Απέναντι στην ελευθερία μιας χούφτας αστών να ξεσκίζουν εκατομμύρια εργάτες, η εργατική τάξη οφείλει να εκπαιδεύεται από τώρα στη στέρηση αυτής ακριβώς της ελευθερίας. Και να το κάνει χωρίς καμιά ενοχή μη και τυχόν η δράση της είναι αντίθετη στις τέσσερις ελευθερίες που κατοχυρώνει για το κεφάλαιο η Συνθήκη του Μάαστριχτ.
Ετσι θα αρχίζουν να ξεχωρίζουν στο κέντρο της αγοράς οι «φίλοι του λαού», που όποτε αφέθηκαν ανεμπόδιστοι έσπειραν μόνο τρόμο και πόνο για τους από κάτω.
Οταν η αστική τάξη αξιώνει να μπει η Αστυνομία της στα πανεπιστήμια και το κραυγάζουν επιτακτικά τα κόμματά της και ο Τύπος της για να επιβάλει το νόμο και την τάξη, τότε ...κρέας μυρίζει.
Είναι δουλειά του εργατικού κινήματος να πάρει πάνω του την υπόθεση υπεράσπισης του δημόσιου, για το λαό και τα παιδιά του, πανεπιστημίου, να διεκδικήσει μαζί με φοιτητές και σπουδαστές μια επιστήμη, που όχι μόνο θα υπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά ακριβώς γι' αυτό και θα βάζει απέναντι το μονοπωλιακό κεφάλαιο.
Κι άσε τις γραβάτες στα πάνελ να ανησυχούν για τη βία.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ για τις λαϊκές ανάγκες και όχι εμπορεύματα για κερδοφορία
ΤΟ ΒΗΜΑ: Πανεπιστήμια, Ωρα Μηδέν...
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Ο ΝΟΜΟΣ της κουκούλας
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Εκρηξη βίας στα πανεπιστήμια
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Πεδίο μάχης τα πανεπιστήμια
ΤΑ ΝΕΑ: Ο νόμος της βίας παραλύει τα Πανεπιστήμια
ΕΘΝΟΣ: ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ στο Δημόσιο Πανεπιστήμιο
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Εξαθλιώνουν τα Πανεπιστήμια
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΚΟΛΑΣΗ τα Πανεπιστήμια
Η ΑΥΓΗ: Η κυβέρνηση πίσω από τον εμφύλιο στα ΑΕΙ
Η ΧΩΡΑ: Ο Βγενόπουλος σπάει τις τιμές
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Ανοίξτε την αγορά με 10 νέες μονάδες ενέργειας
Ο ΛΟΓΟΣ: «ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ» τα Πανεπιστήμια
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: ΔΩΡΑΚΙΑ ΖΙΜΕΝΣ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΟ
«Το "θαύμα" της μετατροπής του σερβικού Κοσόβου σε αλβανικό ήταν αποτέλεσμα μακρόχρονης προετοιμασίας κέντρων, στα οποία συνεργάστηκαν κυβερνήσεις, στρατιωτικοί, πολιτικοί σχεδιαστές και δημοσιογράφοι. Ηδη από τις αρχές της δεκαετίας του '90 η CIA είχε οργανώσει ένα κέντρο εκπαίδευσης κοσοβάρων εθνικιστών και έναν ισχυρό μηχανισμό προπαγάνδας σε αλβανικό έδαφος. Εν συνεχεία, το 1999 όλη αυτή η δραστηριότητα μεταφέρθηκε στο έδαφος του Κοσόβου, στην αμερικανική βάση Καμπ Μπόντστιλ. Στόχος ήταν η προετοιμασία της διεθνούς κοινής γνώμης ώστε να αποδεχθεί το Κόσοβο ως νέο ευρωπαϊκό κράτος. Οσοι δημοσιογράφοι δεν ήταν συνεργάσιμοι απομακρύνθηκαν - ορισμένοι μάλιστα απολύθηκαν - από τις δουλειές τους (...) οι αποκαλύψεις προέρχονται από την Νταϊάνα Τζόνστοουν (...) μιλώντας σε δημοσιογράφους αναφέρθηκε στην ψευδή εικόνα που μεταφέρουν στη δυτική κοινή γνώμη αμερικανοί κυρίως δημοσιογράφοι (...) όπως ο Ρότζερ Κοέν ο οποίος παρουσίαζε την εγκατάσταση της τεράστιας αμερικανικής στρατιωτικής βάσης ως "εθνική απελευθέρωση" (το ρεπορτάζ στο ΠΟΝΤΙΚΙ).
«Τα σοβαρότατα επεισόδια και οι καταστροφές σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, ο κίνδυνος μπλακ άουτ λόγω κατάληψης λιγνιτικής μονάδας της ΔΕΗ στην Κοζάνη και η αδυναμία του κράτους να προστατεύσει τους ιδιοκτήτες που δραστηριοποιούνται σε περιοχές με μεγάλο αριθμό αλλοδαπών στο Κέντρο της Αθήνας διαμορφώνουν ένα άκρως προβληματικό τοπίο και θέτουν επί τάπητος το ζήτημα παρέμβασης του κράτους, όταν καταλύεται η έννομη τάξη και απειλείται το δημόσιο συμφέρον» (το σχόλιο στη ΧΩΡΑ).
ΚΑΘΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ: «Οι πρυτανικές αρχές έχουν πλέον στη διάθεσή τους τα απαιτούμενα "εργαλεία" για να καλέσουν την αστυνομία να επέμβει όταν και όποτε συμβαίνει κάτι εξόφθαλμα παράνομο. Θα είναι μια στιγμή μεγάλης πολιτικής ωριμότητας και ευθύνης όταν η αστυνομία, που εκπροσωπεί το νόμιμο κράτος, εισέλθει επιτέλους συντεταγμένα σε ένα Πανεπιστήμιο για να προστατεύσει τη νομιμότητα» (από το κύριο άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
Ο ΑΘΩΟΣ... «Οσοι αναφερθούν σε "προβοκάτσια που στρέφεται κατά του φοιτητικού κινήματος και του δημόσιου πανεπιστημίου", "ακραία εξωφοιτητικά στοιχεία", "γνωστούς αγνώστους που παραδόξως δεν τους συλλαμβάνει η Αστυνομία", αυτοί είναι που καλλιεργούν τη βία αλλά τραβάνε την ουρά τους απέξω και καταγγέλλουν συνωμοσίες των δυνάμεων της αγοράς ή των δυνάμεων της Αστυνομίας όταν εκδηλωθεί» (ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και μόνιμος αρθρογράφος στο ΒΗΜΑ Δ.Κ. Ψυχογιός).
ΕΠΕΙΓΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ: «Οι εικόνες των βίαιων συγκρούσεων και το χάος που έχει δημιουργηθεί είναι απόλυτα φυσικό να προκαλούν έντονες αντιδράσεις στην πλειοψηφία των πολιτών (...) το χειρότερο απ' όλα όμως είναι ότι την ώρα που σε όλο τον κόσμο συντελείται κοσμογονία, καθώς όλοι επιδιώκουν να περάσουν μπροστά, στην Ελλάδα παραμένουμε προσκολλημένοι στο παρελθόν, μας απασχολούν ζητήματα που έχουν λυθεί τον προηγούμενο αιώνα» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).