Από το καραβάνι αλληλεγγύης της ΠΟΔΝ στα Βαλκάνια |
Παρουσία των εκπροσώπων των νεολαιίστικων οργανώσεων που ήρθαν στη χώρα μας για το Φεστιβάλ ΚΚΕ - ΚΝΕ και συμμετέχουν στο CENA, αλλά και του προέδρου της ΠΟΔΝ, Τιάγο Βιέιρα, ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ, Γιάννης Πρωτούλης, τόνισε ότι γίνονται πιο ορατές οι αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις των ιμπεριαλιστών στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή για την εξασφάλιση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των διαδρομών τους, κάτι που φάνηκε και το τελευταίο διάστημα στον Καύκασο όπου οι ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις ανάμεσα στη Ρωσία, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ΗΠΑ έχουν στόχο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών. Ολες οι αντιιμπεριαλιστικές δυνάμεις θα πρέπει να εντείνουν τη δράση τους, είπε, χωρίς διαχωρισμούς και χωρίς να αναγκάζονται να διαλέξουν ανάμεσα στον «καλύτερο» ιμπεριαλιστή. Ο Γ. Πρωτούλης αναφέρθηκε και στην πρόταση της ΚΝΕ να αναδειχτεί το 2009 έτος αντιιμπεριαλιστικής δράσης, καθώς είναι η χρονιά που συμπληρώνονται 60 χρόνια από την ίδρυση του ΝΑΤΟ που έχει φέρει στους λαούς πραξικοπήματα, τρομοκρατία και πολέμους. Σημείωσε πως είναι μια καλή ευκαιρία να διοργανωθούν αντιιμπεριαλιστικά κάμπινγκ σε όλες τις ηπείρους το ερχόμενο καλοκαίρι, ενώ πρόσθεσε ότι το 2009 συμπληρώνονται και 10 χρόνια από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, τονίζοντας ότι χρειάζεται να αναπτυχθεί ιδιαίτερη δράση στα Βαλκάνια.
Επίσης, ο Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ πρότεινε το 2009 να είναι χρονιά καταδίκης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, παίρνοντας υπόψη πως είναι και η χρονιά διεξαγωγής των Ευρωεκλογών, τονίζοντας πως θα πρέπει να δυναμώσει ο συντονισμός των οργανώσεων ενάντια σ' αυτήν την πολιτική των μονοπωλίων.
Αναφερόμενος στη διεξαγωγή του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών, ο Γ. Πρωτούλης τόνισε πως το Φεστιβάλ δεν είναι αυτοσκοπός της ΠΟΔΝ, αλλά μια σημαντική κατάκτηση των νεολαιίστικων οργανώσεων και θα πρέπει «να σκεφτούμε τρόπους και μεθόδους να είναι πιο μαζικό και να συνδεθεί με τα νεολαιίστικα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα».
Τελικά, από τη συνεδρίαση του CENA αποφασίστηκε να πραγματοποιηθούν πρωτοβουλίες για αντι-ΝΑΤΟική Δράση την περίοδο που συμπληρώνονται τα 10χρονα από τον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και τα 60χρονα από την ίδρυση του ΝΑΤΟ με σειρά δραστηριότητες της ΠΟΔΝ σε κάθε χώρα.
Επιπλέον, αποφασίστηκε ύστερα από το κάλεσμα της Ενωσης Νέων Κομμουνιστών Κούβας να εκφραστεί ακόμα πιο εντατικά η αλληλεγγύη προς το Νησί της Επανάστασης ιδιαίτερα μετά το πέρασμα των δύο κυκλώνων, ενώ το 2009 προγραμματίζονται μαζικές μπριγάδες αλληλεγγύης στην Κούβα από οργανώσεις της ΠΟΔΝ.
Αυτές οι κουβέντες - μεταξύ πολλών άλλων ακόμα - ακούγονται από Πακιστανούς, Νιγηριανούς, Ιρακινούς, Αφγανούς και άλλους μετανάστες και μετανάστριες που έχουν στήσει το δικό τους στέκι μέσα στο Χώρο των Εργαζομένων.
Μια «πολύχρωμη», αγωνιστική συνάντηση ήταν καθημερινά στο Στέκι Μεταναστών, στην «καρδιά» του χώρου των Εργαζομένων. Στέκι που σηματοδοτούσε και αυτό με τη σειρά του, ότι για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ οι μετανάστες αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εργατικής τάξης.
Χιλιάδες επισκέπτες καθημερινά περνούσαν από εκεί, δοκίμαζαν τα ιδιαίτερα εδέσματα των χωρών προέλευσης των μεταναστών, που με μπόλικο μεράκι και χαρά οι τελευταίοι ετοίμαζαν και προσέφεραν. Νέοι, εργαζόμενοι, ακόμα και παιδιά κουβέντιαζαν μαζί τους για το Φεστιβάλ, για τη ζωή στην Ελλάδα, ρωτούν να μάθουν για τις χώρες τους, για τα προβλήματά τους, άλλα κοινά, άλλα ξεχωριστά για τους ντόπιους και ξένους εργαζόμενους. Ομως όλα με ίδια ρίζα και έναν δρόμο αντιμετώπισης: Τον ενιαίο, κοινό και οργανωμένο αγώνα.
Ρεπορτάζ από το Φεστιβάλ ΚΚΕ - ΚΝΕ και στο αυριανό φύλλο.
ΛΕΠΙΔΗΣ |
Τα μέλη της «Κομπανίας Ναζίμ» είναι «μάστορες και μαθητευόμενοι» του μουσικού χώρου, που ερμηνεύουν δικές τους συνθέσεις, αλλά και ξένες, καθώς είναι «ανοιχτοί» σε μουσικά είδη όλου του κόσμου, αυτοαποκαλούνται «χορωδία χωρίς συνοδεία και ομάδα σολίστ με συνοδεία». Η κομπανία δημιουργήθηκε, για να εκφράσει, μέσω της μουσικής, «τις έννοιες της συντροφιάς και συνοδοιπορίας. Γιατί η κομπανία είναι η ζωή των ανθρώπων που βγήκαν στους δρόμους και μαζεύτηκαν γύρω από κοινές προσδοκίες...». Η κομπανία αυτή σημαίνει «συντροφιά, συνοδοιπορία, συλλογικότητα».
Συνοδεία τριών οργάνων (πιάνο, βιολί, ακορντεόν) τα καλλίφωνα, ασκημένα με το λυρικό τραγούδι, μέλη της κομπανίας προετοίμασαν για το Φεστιβάλ του ΚΚΕ - ΚΝΕ ένα πρόγραμμα με είκοσι τραγούδια του τόπου τους (παραδοσιακά, λαϊκά και έντεχνα), δικές του συνθέσεις (κυρίως με ποίηση του Χικμέτ), ξένα παραδοσιακά και έντεχνα, μεταξύ των οποίων την «Ομορφη πόλη» του Μίκη Θεοδωράκη και το ρεμπέτικο «Το καναρίνι», που τραγούδησε η Ρόζα Εσκενάζυ. Κρίμα που εξαιτίας της βροχής δεν απολαύσαμε ολόκληρο το πρόγραμμά της.
Τα παραπάνω ειπώθηκαν από τους ΕΠΟΝίτες Φοίβο Τσέκερη, επίτιμο γραμματέα της ΠΕΑΕΑ και Ελένη Μωραΐτου, πρόεδρο της ΠΕΑΦΕ, κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του ανατυπωμένου περιοδικού της θρυλικής ΕΠΟΝ «Νέα Γενιά», σε εκδήλωση που διοργάνωσε την πρώτη ημέρα του Φεστιβάλ η Μαθητική Επιτροπή του ΚΣ της ΚΝΕ και όπως σημείωσαν δεν υπήρχε καλύτερος χώρος να γίνει η παρουσίαση από το σημερινό Φεστιβάλ για τα 90 χρόνια του ΚΚΕ.
Ο Φοίβος Τσέκερης αναφέρθηκε στην ιστορία της ΕΠΟΝ, γιατί «δεν έχει διδαχθεί ποτέ στα σχολεία» και στους τρεις στόχους της (απελευθέρωση της Ελλάδας, εδραίωση της εθνικής ανεξαρτησίας, λαϊκή κυριαρχία), που σε λίγους μήνες κατέκτησε τη νεολαία όλης της Ελλάδας από τη Θράκη μέχρι την Κρήτη, αποκτώντας 600.000 μέλη.
Την παρουσίαση του λευκώματος έκανε η Ελένη Μωραΐτου και όπως σημείωσε, μεταξύ άλλων, «αφιερώνουμε αυτή την ιστορική και σημαντική έκδοση στα 90 χρόνια του ΚΚΕ. Θέλουμε να δώσουμε στη σημερινή νεολαία και στο λαό μας μια γνήσια αυθεντική πηγή ιστορίας. Μια αληθινή ιστορία για τους ερευνητές και τους ιστορικούς. Είναι ένα γνήσιο περιοδικό, χωρίς παραμορφώσεις, χωρίς διορθώσεις, γραμμένο με θυσίες και αίμα κάτω από την μπότα του φασισμού».
H εκδήλωση αφιερώθηκε στον Νίκο Καραντηνό, ο οποίος μεταξύ των άλλων ήταν στο ΚΣ της ΕΠΟΝ και αρχισυντάκτης του περιοδικού «Νέα Γενιά».
Ο πρωτοπόρος ρόλος του ΚΚΕ αποτυπωμένος μέσα από το φωτογραφικό υλικό, από στιγμές της ταξικής πάλης στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα. Από την εργατική απεργία στην Καλλιθέα το 1924, τους συγκεντρωμένους απεργούς φοιτητές στο Σύνταγμα το 1936 και το χαρακτικό του Α. Τάσσου για τους 200 που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, μέχρι τους μεγάλους απεργιακούς αγώνες των οικοδόμων και το πανό του ΚΚΕ στην Ακρόπολη ενάντια στην επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόλιν Πάουελ. Δέος προκαλεί και η αιμάτινη σπονδή της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας στο βωμό του απελευθερωτικού αγώνα.
Οι εργάτες στο χώρο, ανά κλάδο, καλούσαν τους εργαζόμενους να οργανώσουν την οργή τους, να οργανωθούν στο σωματείο τους, να δυναμώσουν το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ. Συγκίνηση αλλά και οργή στη γωνιά των εργαζομένων στη Ζώνη Περάματος, όπου δέσποζε το ταμπλό με τα ονόματα των 8 νεκρών συναδέλφων τους, θυσία στο βωμό του κέρδους των εργοδοτών τον περασμένο Ιούλη.
Μια «πολύχρωμη», αγωνιστική συνάντηση ήταν όλες τις μέρες το Στέκι Μεταναστών, στην «καρδιά» του χώρου των Εργαζομένων. Σηματοδοτώντας έτσι και αυτό με τη σειρά του, ότι για το ΚΚΕ και την ΚΝΕ οι μετανάστες αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εργατικής τάξης.
Ξεχωριστές στιγμές στο Στέκι Εργαζομένων:
- Η εκδήλωση για τη «συμβολή της ΚΝΕ στους εργατικούς αγώνες - Αφιέρωμα στη σ. Σωτηρία Βασιλακοπούλου», όπου με τη μορφή αφήγησης και σκετς, ένας ηλεκτρολόγος, ένας οικοδόμος, μία λογίστρια, μία ιδιωτική υπάλληλος κι ένας μπογιατζής παρουσίασαν τη 40χρονη παρέμβαση της ΚΝΕ στην εργατική νεολαία μέσα από τις σελίδες του «Οδηγητή».