Απάντηση στην επίθεση εργοδοσίας - κυβέρνησης δίνει η πάλη για υπογραφή ΣΣΕ με δικαιώματα και αυξήσεις μισθών, για κατάργηση όλου του αντεργατικού πλαισίου |
Η Ερώτηση θίγει το ζήτημα των απαράδεκτων ατομικών συμβάσεων εργασίας που καλούνται να υπογράψουν εργαζόμενοι, καταθέτοντας μάλιστα συγκεκριμένη ατομική σύμβαση εργασίας σε ανώνυμη εταιρεία (στη «Nikolidakis Group AE», με έδρα στη Βοιωτία), ως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις χιλιάδες ατομικές συμβάσεις στυγνής εκμετάλλευσης που κυριαρχούν στους χώρους δουλειάς.
Αναλυτικά, το κείμενο της Ερώτησης που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΚΚΕ Χρήστος Κατσώτης, Σάκης Βαρδαλής και Διαμάντω Μανωλάκου, επισημαίνει τα εξής:
«Η κυβέρνηση, μέσω πολλών εμφανίσεων της υπουργού Εργασίας σε εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, προπαγανδίζει την επαναφορά των ΣΣΕ μετά το τέλος των μνημονίων τον Αύγουστο. Το νομοθετικό πλαίσιο που ψηφίστηκε και εφαρμόζεται από το 2010 μέχρι σήμερα, έχει διαμορφώσει μια απαράδεκτη κατάσταση. Αυτό το πλαίσιο παραμένει, παρά τα όσα αντίθετα ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
Καταθέτουμε μαζί με την παρούσα Ερώτηση μια ατομική Σύμβαση Εργασίας, την οποία καλούνται να υπογράψουν οι εργαζόμενοι μιας επιχείρησης, οι οποίοι ήδη εργάζονται στη συγκεκριμένη επιχείρηση 3 και πλέον χρόνια. Πρόκειται για μία από τις πολλές χιλιάδες ατομικές Συμβάσεις Εργασίας, οι οποίες τα τελευταία χρόνια κυριαρχούν στους χώρους εργασίας. Κοινή συνισταμένη όλων αυτών των Συμβάσεων Εργασίας είναι ότι η εταιρεία απασχολεί τον εργαζόμενο όπου θέλει, όπως θέλει, για όσο χρόνο θέλει και ταυτόχρονα τον αμείβει με όσο μισθό θέλει. Πλήρης, δηλαδή, εργοδοτική ασυδοσία.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κυρία υπουργός, είναι νόμιμη η συγκεκριμένη ατομική Σύμβαση Εργασίας;».
Για να γίνουν κατανοητά όσα καταγγέλλει το ΚΚΕ, παραθέτουμε ορισμένους χαρακτηριστικούς όρους της ατομικής σύμβασης που κατατέθηκε μαζί με την Ερώτηση, οι οποίοι ουσιαστικά αποτελούν «θηλιά» στο λαιμό του κάθε εργάτη:
« -- Ο μισθωτός είναι υποχρεωμένος να παρέχει τις υπηρεσίες του είτε στην έδρα της εργοδότριας είτε σε οτιδήποτε άλλο εντός της ελληνικής επικράτειας εργοτάξιο ή χώρο εργασίας ή δραστηριότητας της εργοδότριάς του, αναλόγως των αναγκών αυτής, θεωρείται δε έδρα αυτής (...)
-- Τυχόν αδικαιολόγητη άρνηση μετάβασης του μισθωτού εις τον εκάστοτε καθοριζόμενο από την εργοδότρια τόπο εργασίας ή και να αλλάζει το αντικείμενο αποτελεί μονομερή καταγγελία της παρούσης ατομικής συμβάσεως υπαιτιότητα αυτού.
-- Η εταιρεία, κατά την ελεύθερη κρίση της, έχει το δικαίωμα να μεταθέτει το μισθωτό, πρόσκαιρα ή μόνιμα, σε οποιαδήποτε από τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις της ή αυτές που θα ιδρυθούν μελλοντικά εντός ή εκτός Νομού Βοιωτίας.
-- Οι αλλαγές αυτές δεν αποτελούν μονομερή βλαπτική μεταβολή, ούτε δημιουργούν οποιαδήποτε υποχρέωση στην εταιρεία πέρα από την πληρωμή του μηνιαίου μισθού».
Ολα τα παραπάνω υποτίθεται ότι περιγράφουν τη... «θέση και τον τόπο παροχής της εργασίας»! Στην πράξη, οι όροι αυτοί μετατρέπουν τον εργαζόμενο έρμαιο στα χέρια της εργοδοσίας, καθώς... ο τόπος εργασίας είναι ολόκληρη η ελληνική επικράτεια, ενώ η εταιρεία μπορεί μονομερώς να αλλάζει και το αντικείμενο της εργασίας! Κατά συνέπεια, η θέση και η ειδικότητα στην οποία υποτίθεται ότι προσλαμβάνεται ο εργαζόμενος μπορεί να αλλάζουν οποτεδήποτε, ανάλογα με το τι θέλει η εργοδοσία. Και το αποκορύφωμα είναι πως στην περίπτωση που ο εργαζόμενος αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να ικανοποιήσει τα καπρίτσια της επιχείρησης, αυτό θεωρείται καταγγελία της σύμβασης με υπαιτιότητα του εργαζόμενου, άρα χωρίς αποζημίωση κ.λπ.
Ανάλογου περιεχομένου είναι και οι όροι της σύμβασης που ορίζουν το ωράριο και την αμοιβή.
Ειδικότερα για το ωράριο εργασίας ορίζονται τα εξής:
«Ο μισθωτός θα εργάζεται επί 8ωρο ημερησίως και 5ήμερο εβδομαδιαίως. Ομως, η έναρξη, η λήξη και τα λοιπά στοιχεία του ημερήσιου ή εβδομαδιαίου ωραρίου (όχι η διάρκειά του) μπορούν να μεταβάλλονται ελεύθερα από την εταιρεία, η οποία δικαιούται να καθορίζει ελεύθερα το εκάστοτε πρόγραμμα εργασίας. Ο μισθωτός αποδέχεται ότι για την συμπλήρωση των ως άνω 40 ωρών / εβδομάδα θα εργάζεται και Σάββατο αναλόγως των παρουσιαζομένων αναγκών της εργοδότριας, λαμβάνοντας ρεπό μία οποιαδήποτε άλλη μέρα της εβδομάδας. Σε κάθε περίπτωση για τον υπολογισμό των ως άνω ωρών εργασίας δεν θα συνυπολογίζονται οι ώρες νόμιμης υπέρβασης του ωραρίου εργασίας των λοιπών εργάσιμων ημερών».
Η προκλητικότητα της εταιρείας ξεπερνά κάθε όριο, καθώς το 8ωρο - 5θήμερο, που διατείνεται ότι τηρεί, μόνο τέτοιο δεν είναι, αφού όχι μόνο η έναρξη αλλά και η λήξη του ημερήσιου χρόνου εργασίας θα αλλάζουν καταπώς τη συμφέρει. Στην ουσία, ο εργαζόμενος θα πρέπει να γίνεται «λάστιχο», να εργάζεται όσες ώρες κάθε μέρα απαιτεί η επιχείρηση και με τις ώρες έναρξης και λήξης της εργασίας να αλλάζουν και αυτές. Για τον εργαζόμενο δεν μπορεί να υπάρχει καμία προσωπική και οικογενειακή ζωή, αφού κανένας προγραμματισμός μέσα σε αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να γίνει. Επιπλέον, η εταιρεία κρατά και το δικαίωμα να επιβάλει τη νόμιμη υπερωριακή απασχόληση, η οποία εννοείται είναι πέραν των 40 ωρών εργασίας τη βδομάδα.
Σε σχέση με τις αμοιβές ορίζεται:
« -- Ρητά συμφωνείται ότι για την αμοιβή του μισθωτού σύμφωνα με το άρθρο 7 και 8 της παρούσης δεν θα καταβάλλεται κανένα απολύτως επίδομα, ως γάμου, τέκνων κ.λπ. που τυχόν προβλέπεται από ΣΣΕ, καθόσον η εργοδότρια δεν είναι μέλος καμιάς συνδικαλιστικής οργάνωσης εργοδοτών.
-- Πέραν της ως άνω αμοιβής, οποιαδήποτε παροχή σε είδος ή χρήμα θα συνιστά ανάλογα με την περίπτωση, είτε λειτουργική δαπάνη της εταιρείας που γίνεται για το συμφέρον της και συγκεκριμένα για την καλύτερη διεξαγωγή των εργασιών της, είτε παροχή από ελευθεριότητα για την οποία διατηρεί την επιφύλαξη να την καταργεί, να την μεταβάλλει ή και να την τροποποιεί οποτεδήποτε μονομερώς».
Σε άλλο σημείο ορίζεται πως «οι ελάχιστοι όροι αμοιβής και εργασίας καθορίζονται από την εκάστοτε Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ)».
Και εδώ, βέβαια, η ατομική σύμβαση καταργεί ακόμα και την σημερινή άθλια ΕΓΣΣΕ, που μόνο στα λόγια αποδέχεται, αφού από την αμοιβή του κατώτερου μισθού εξαιρεί το επίδομα γάμου, αλλά και τις τριετίες (τυχόν προϋπηρεσία), καθόσον ρητά ορίζει πως «δεν θα καταβάλλεται κανένα απολύτως επίδομα, ως γάμου, τέκνων κ.λπ. που τυχόν προβλέπεται από ΣΣΕ». Αρα η αναφορά στην ΕΓΣΣΕ είναι μόνο τυπική, το μόνο που «εξασφαλίζεται» είναι ένας «γυμνός» κατώτερος μισθός χωρίς κανένα επίδομα. Τέλος, η εργοδοσία δεν αναγνωρίζει και δεν δεσμεύεται από καμία άλλη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, προβάλλοντας τον γνωστό ισχυρισμό - και την πρακτική πλέον που καταφεύγουν πολλές επιχειρήσεις - ότι δεν είναι μέλος καμίας εργοδοτικής οργάνωσης.
Eurokinissi |
Τα ρέστα της δίνει η κυβέρνηση, ικανοποιώντας την απαίτηση των εφοπλιστών για παραπέρα ενίσχυση του αντεργατικού πλαισίου (στη φωτ. ο υπουργός Ναυτιλίας με τον πρόεδρο της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών) |
Για να αυξήσουν παραπέρα την ήδη τρελή κερδοφορία τους, επιχειρούν να ικανοποιήσουν τον διακαή πόθο τους, που είναι η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ) σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, η επιβολή ελαστικών μορφών απασχόλησης, η επέκταση της «μαύρης» ανασφάλιστης εργασίας, το χτύπημα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης.
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: Την ώρα που η κυβέρνηση αναμασά τα περί «επαναφοράς των ΣΣΕ από τον Αύγουστο», στα ποντοπόρα και μεσογειακά φορτηγά, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα δεξαμενόπλοια, έχουν να ανανεωθούν οι ΣΣΕ από το 2010, ενώ οι εφοπλιστικές ενώσεις, με πρώτη και καλύτερη την Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών, αρνούνται ακόμα και κάθε διαπραγματευτική συνάντηση.
Στα ακτοπλοϊκά πλοία, τα πορθμεία και τα μεσογειακά τουριστικά από το 2009 έως το 2017, η ανανέωση των ΣΣΕ γίνεται με μηδενικές αυξήσεις, ενώ διαρκώς τα ταξικά ναυτεργατικά συνδικάτα δίνουν μάχη για την εφαρμογή τους, καθώς καταστρατηγούνται συνεχώς από τους εφοπλιστές.
Μια ματιά, για παράδειγμα, ακόμα και στα δρομολόγια των ακτοπλοϊκών πλοίων, όπου το υπουργείο Ναυτιλίας έχει αδειοδοτήσει ταξίδια - οδύσσειες για να καλυφτούν τα τεράστια κενά που αφήνουν στις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες οι εφοπλιστές, αποδρομολογώντας πλοία όταν δεν τους συμφέρει, σε συνδυασμό με τις δραστικά μειωμένες οργανικές συνθέσεις, είναι αρκετή για να διαπιστωθούν τα εξαντλητικά ωράρια, ακόμα και με 72 ώρες δουλειάς τη βδομάδα. Για παράδειγμα, το «Διαγόρας» φεύγει από Πειραιά για Μύκονο - Πάτμο - Αγ. Κήρυκο (Ικαρίας) - Φούρνους - Βαθύ - Χίο - Μυτιλήνη - Λήμνο - Καβάλα, που σημαίνει προσέγγιση σε 18 λιμάνια πήγαινε - έλα και τους ναυτεργάτες στο πόδι όσο αντέξουν... Βέβαια για υπερωρίες ούτε λόγος να γίνεται, ενώ είναι φανερή η ραγδαία υποβάθμιση της προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.
Αλλά ακόμα και τώρα που είναι σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της ΠΝΟ και του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας (ΣΕΕΝ), για την υπογραφή ΣΣΕ στα ακτοπλοϊκά πλοία και τα επιβατηγά μεσογειακά, οι εφοπλιστές προσέρχονται για να αξιώσουν παραπέρα μειώσεις στους μισθούς.
Συγκεκριμένα, όχι μόνο απαιτούν μηδενική αύξηση, αλλά δεν διστάζουν να ζητήσουν μείωση κατά 50% του επιδόματος των εξπρές δρομολογίων, τα οποία κυριαρχούν ειδικά τη θερινή περίοδο, αλλά και μείωση κατά 50% του ημερομισθίου των ναυτεργατών για την τελευταία μέρα παραμονής τους στο καράβι, πριν δηλαδή αντικατασταθούν.
Να σημειωθεί ότι με τους αντιλαϊκούς νόμους των μνημονίων, από το 2010 μέχρι σήμερα οι μισθοί των ναυτεργατών έχουν ήδη μειωθεί κατά 40%, οι συντάξεις πάνω από 50% και βέβαια μειώνονται διαρκώς οι οργανικές συνθέσεις, υπονομεύοντας την προστασία της ζωής ναυτεργατών και επιβατών και επιδεινώνοντας το ακτοπλοϊκό δίκτυο. Για παράδειγμα, η σημερινή κυβέρνηση έχει σε ισχύ νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, από το 2013, που έχει μειώσει τις οργανικές συνθέσεις στα επιβατηγά πλοία, ειδικά τους χειμερινούς μήνες πάνω από 40% (ειδικά στους ναυτεργάτες γενικών υπηρεσιών, δηλαδή καμαρότους, μαγείρους κ.λπ.).
Οι εφοπλιστές των επιβατηγών πλοίων τολμάνε να ζητάνε νέες μειώσεις μισθών, όταν έχουν ήδη επιβάλει άγρια εκμετάλλευση σε βάρος των ναυτεργατών, εξασφαλίζοντας μεγάλα κέρδη. Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που εφοπλιστές και κυβέρνηση μειώνουν οργανικές συνθέσεις και ακτοπλοϊκό στόλο, η διακίνηση των επιβατών αυξάνεται, επιβεβαιώνοντας το ξεζούμισμα των πληρωμάτων. Ενδεικτικά, μόνο το Δ' τρίμηνο του 2017 σε σύγκριση με το 2016 η αύξηση σε επιβάτες ήταν 9%, ενώ των οχημάτων 6,2%. Στην ιστοσελίδα του ΣΕΕΝ αναφέρεται ότι η κίνηση των επιβατών μέχρι το τέλος της σεζόν αναμένεται να φτάσει στα 17,2 εκατ. άτομα και στα 3,6 εκατ. τα οχήματα!
Οσο για τα κέρδη τους, τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα: Η «ΑΝΕΚ» έκλεισε το 2017 με κέρδη 9,8 εκατ. ευρώ, από 0,6 εκατ. το 2016. Η «Attica» (στην οποία ανήκουν η «BLUE STAR», η «SUPERFAST», ενώ εξαγόρασε και τη HSW) είχε κέρδη για το 2017 50,36 ευρώ και οι «Μινωικές Γραμμές» (ανήκουν στον ιταλικό όμιλο «Γκριμάλντι») 4,1 εκατ. ευρώ.
Την ίδια ώρα που οι εφοπλιστές υπονομεύουν ευθέως τις ΣΣΕ, η κυβέρνηση, δείχνοντας τι εννοεί... «επαναφορά των ΣΣΕ» και «δίκαιη ανάπτυξη», έρχεται να τροφοδοτήσει ακόμα περισσότερο την επιθετικότητά τους, ανοίγοντας τον δρόμο για πλοία στις εσωτερικές θαλάσσιες συγκοινωνίες με φτηνά πληρώματα χωρίς δικαιώματα, αρχίζοντας από τα φορτηγά.
Τον περασμένο Απρίλη, ο υπουργός Ναυτιλίας Π. Κουρουμπλής είχε αποστείλει προς έγκριση στις εφοπλιστικές ενώσεις σχέδιο Υπουργικής Απόφασης με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Διενέργεια μεταφορών εμπορευμάτων μεταξύ ελληνικών ηπειρωτικών λιμένων και ελληνικών νησιωτικών λιμένων ή μεταξύ ελληνικών νησιωτικών λιμένων ή μεταξύ ελληνικών ηπειρωτικών λιμένων, από πλοία που δεν έχουν δικαίωμα διενέργειας μεταφοράς σύμφωνα με το άρθρο 166 του ΚΔΝΔ, που κυρώθηκε με το ν.δ. 187/1973 (...) σε περιπτώσεις ανεπάρκειας πλοίων που έχουν δικαίωμα διενέργειας μεταφοράς».
Πιο απλά, με το πρόσχημα της «ανεπάρκειας πλοίων», το σχέδιο Υπουργικής Απόφασης προέβλεπε τη ναύλωση καραβιών στις εσωτερικές θαλάσσιες μεταφορές με σημαίες ευκαιρίας και με ελάχιστη στελέχωση (το λεγόμενο «safe manning»), που σημαίνει πρακτικά χωρίς οργανική σύνθεση και με ναυτεργάτες ανασφάλιστους, χωρίς κανένα συγκροτημένο εργασιακό δικαίωμα και Συλλογική Σύμβαση, αυξάνοντας τους κινδύνους σε βάρος της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.
Κάτω από την άμεση αντίδραση των ναυτεργατών που οργάνωσαν τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», ΠΕΕΜΑΓΕΝ, αναγκάζοντας την ΠΝΟ να κηρύξει απεργία, η Υπουργική Απόφαση φάνηκε να «παγώνει», για να εμφανιστεί στη συνέχεια στο νομοσχέδιο για τον «Κλεισθένη 1» τροπολογία του υπουργού Ναυτιλίας που προέβλεπε «τη δυνατότητα εκτέλεσης εσωτερικών πλόων από φορτηγά πλοία με διεθνή πιστοποιητικά». Δηλαδή, προβλέποντας τα ίδια με την Υπουργική Απόφαση, χωρίς προσχήματα αυτήν τη φορά. Η τροπολογία αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή, όμως επιβεβαιώνεται η στοχοπροσήλωση της κυβέρνησης στην προσπάθεια να επιβάλει καθεστώς «μαύρης», ανασφάλιστης, χαμηλόμισθης εργασίας στα πλοία των εσωτερικών θαλάσσιων συγκοινωνιών.
Να σημειωθεί μάλιστα ότι η Ενωση Εφοπλιστών Ναυτιλίας Μικρών Αποστάσεων, με έγγραφο που απέστειλε την περασμένη Δευτέρα προς τον υπουργό Ναυτιλίας, εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για την απόσυρση της τροπολογίας «ξαφνικά και χωρίς κάποια αιτιολογία», ενώ απαιτεί την ψήφισή της «το ταχύτερο δυνατό», «λαμβάνοντας υπόψη ότι ακολουθεί η θερινή περίοδος, που η Βουλή παραμένει κλειστή»...
Μιλώντας στον «Ριζοσπάστη», ο πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, Θανάσης Ευαγγελάκης, επισήμανε ότι τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», ΠΕΕΜΑΓΕΝ, οι ναυτεργάτες όλων των ειδικοτήτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, με την πλούσια δράση που αναπτύσσουν, δείχνουν στους ναυτεργάτες, σε όλους τους εργαζόμενους, ότι υπάρχει διέξοδος από το τέλμα.
Ανέφερε ενδεικτικά την παράσταση διαμαρτυρίας που έγινε στις 5 Ιούλη από τα ταξικά ναυτεργατικά συνδικάτα, μαζί με ναυτεργάτες που βγήκαν για το λόγο αυτόν από τα πλοία, στη διαπραγματευτική συνάντηση της ΠΝΟ με τον ΣΕΕΝ, για να διεκδικήσουν Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις, κατάργηση των αντεργατικών - αντιασφαλιστικών μνημονιακών νόμων και μέτρα προστασίας των ανέργων. Με αντίστοιχο περιεχόμενο πραγματοποιούνται συσκέψεις, περιοδείες στα πλοία κ.ά.
Οπως καταγγέλλει, «την επιθετικότητα και αδιαλλαξία του εφοπλιστικού κεφαλαίου σε όλες τις κατηγορίες πλοίων την στηρίζουν με τη στάση τους οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, με επικεφαλής τον γγ της ΠΝΟ, Γ. Χαλά, οι δυνάμεις του οπορτουνισμού με επικεφαλής τον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ Αντ. Νταλακογεώργο. Εχουν συμβάλει και έχουν αποδεχτεί με την υπογραφή τους στην ποντοπόρο ναυτιλία οι ΣΣΕ όπως και η Κοινωνική Ασφάλιση να εφαρμόζονται μόνο για το 25% των ναυτεργατών. Υπονόμευσαν και καταψήφισαν την πρόταση νόμου για τις ΣΣΕ των 530 συνδικαλιστικών οργανώσεων με αιτήματα για επαναφορά της υποχρεωτικότητας των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους, κανένας με μισθό κάτω από τα 751 ευρώ, κατάργηση των συμβάσεων από "ενώσεις προσώπων"».
Την ίδια στιγμή που τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία και ναυτεργάτες από όλες τις ειδικότητες, τονίζει, δίνουν τη μάχη με πολύμορφες κινητοποιήσεις για την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις, στα επιβατηγά πλοία ο γγ της ΠΝΟ, Γ. Χαλάς, μαζί με τον πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ, όπως και άλλα μέλη στη διοίκηση που ανήκουν στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, «ροκανίζουν» χρόνο για να μην αναπτύσσονται αγώνες, τραβάνε όλο και παραπέρα τις διαπραγματεύσεις με τον ΣΕΕΝ, φουσκώνοντας τα πανιά της εργοδοτικής επιθετικότητας.
Επανέλαβε την απαίτηση των ΠΕΜΕΝ, «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», ΠΕΕΜΑΓΕΝ για άμεση σύγκληση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ για απόφαση που θα προβλέπει πανελλαδική απεργία, σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, με προοπτική κλιμάκωσης, για την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις.
Οι εξελίξεις, υπογράμμισε, επιβάλλουν οι ναυτεργάτες όλων των κλάδων, τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων, «απομονώνοντας τα φερέφωνα κεφαλαίου και κυβέρνησης στην ΠΝΟ, να πάρουμε πρωτοβουλίες για απεργιακές και άλλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις, για την υπογραφή κλαδικών ΣΣΕ με αυξήσεις και στα ποντοπόρα και στις άλλες κατηγορίες καραβιών», διεκδικώντας ταυτόχρονα «αποκλειστική δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση για όλους τους ναυτεργάτες σε όλες τις κατηγορίες πλοίων, οργανικές συνθέσεις που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες και πραγματικές ανάγκες, παλεύοντας για το δικαίωμα στη δουλειά, την προστασία των ανέργων».
Ολοένα και πιο εκρηκτική η κατάσταση που διαμορφώνει η πολιτική της εμπορευματοποίησης και της μείωσης του «κόστους» για το αστικό κράτος
Από πρόσφατη κινητοποίηση σωματείων και φορέων της Πρέβεζας για την Υγεία |
Η πολιτική της εμπορευματοποίησης συνολικά της Υγείας, του ανοίγματος νέων κερδοφόρων πεδίων για την επιχειρηματική δράση του κεφαλαίου, η πολιτική του «εξορθολογισμού», όπως «βαφτίζεται» το συνεχές πετσόκομμα των κονδυλίων για τα δημόσια νοσοκομεία, επιδεινώνουν όλο και περισσότερο την κατάσταση που αντιμετωπίζουν υγειονομικοί και ασθενείς...
Ο αριθμός των μόνιμων εργαζομένων στην Υγεία μειώθηκε κατά 1.619 εργαζόμενους την τριετία 2015 - 2017. Σήμερα στα δημόσια νοσοκομεία εργάζονται περίπου 15.000 εργαζόμενοι με ελαστικές σχέσεις εργασίας, που καλύπτουν ένα μέρος των πάγιων και μόνιμων αναγκών και αποτελούν το 20 - 25% του συνόλου των εργαζομένων (αξίωση του ΣΕΒ είναι το ποσοστό των ελαστικά εργαζομένων να ανέβει στο 33%).
Τους επόμενους μήνες αναμένεται να απολυθούν διαδοχικά επικουρικοί, συμβασιούχοι ΚΕΕΛΠΝΟ, ΟΑΕΔ, ΕΣΠΑ, ΔΠΥ, εργολαβικοί, εργαζόμενοι με ατομικές συμβάσεις με τις διοικήσεις, για να δώσουν τη θέση τους και πάλι σε εργαζόμενους που θα προσληφθούν με ημερομηνία λήξης... Η κυβέρνηση, εκτός από την ανακύκλωση της ανεργίας και τους πανηγυρισμούς για τη δήθεν μείωσή της, χειρίζεται αυτές τις χιλιάδες ανθρώπων και τις ανάγκες τους ως εκλογική δεξαμενή, εκβιάζοντάς τους για «ψήφο και παράταση» στην εργασιακή ομηρία.
Επιπλέον, μόνο μέσα στο 2018 θα συνταξιοδοτηθούν 364 γιατροί σε νοσοκομεία όλης της Ελλάδας, ενώ μέχρι τις 31/1/2019 εκατοντάδες επικουρικοί θα απολυθούν, όπως και εκατοντάδες γιατροί που έχουν προσληφθεί μέσω ΕΣΠΑ. Πρόκειται συνολικά για περίπου 1.500 αποχωρήσεις/απολύσεις γιατρών. Την ίδια στιγμή οι συνταξιοδοτήσεις των προηγούμενων χρόνων ακόμη δεν έχουν καλυφθεί, παρά μόνο στο ελάχιστο.
Ακόμα και με όσα προβλέπουν τα πετσοκομμένα οργανογράμματα του 2012, οι κενές θέσεις των μόνιμων ειδικευμένων γιατρών είναι πάνω από 6.500, δηλαδή παραμένει ακάλυπτο σχεδόν το 50% των οργανικών θέσεων, σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία.
Πολλά τμήματα και κλινικές ήδη λειτουργούν σε οριακές συνθήκες και η αποχώρηση/απόλυση ακόμη κι ενός εργαζόμενου τινάζει τη λειτουργία τους «στον αέρα», δημιουργεί ακόμη πιο επισφαλή προγράμματα εφημέρευσης, επιδεινώνει παραπέρα τις συνθήκες παροχής Υγείας.
Παραθέτουμε ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα:
Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας, ενώ κλειστές παραμένουν 150 κλίνες στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας πανελλαδικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, από τις 750 που υπάρχουν (και ενώ οι ανάγκες απαιτούν πολύ περισσότερες), λόγω των δραματικών ελλείψεων σε προσωπικό και εξοπλισμό.
Επιπλέον, στα περισσότερα νοσοκομεία είναι οξυμένο και το πρόβλημα του ιατρικού εξοπλισμού (λόγω παλαιότητας, έντονης χρήσης, λήξης της εγγύησης συντήρησης), καθώς έχει μπει κι αυτός στον «κόφτη» του πετσοκομμένου προϋπολογισμού για το 2018 (μείωση κατά 363 εκατομμύρια ευρώ για τα νοσοκομεία, που προστίθεται στη μείωση κατά 22,5% του 2016).
Το αποτέλεσμα είναι τα νοσοκομεία να μετατρέπονται σε επαίτες των ΜΚΟ και των διαφόρων «φιλανθρώπων», που εντείνουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων και «ξεπλένονται» ως «εθνικοί ευεργέτες»...
Μια επιπλέον συνέπεια όλης αυτής της «ευελιξίας» και της διαρκούς ανακύκλωσης του προσωπικού είναι ότι πάνε στράφι η πολύτιμη επιστημονική πείρα και ωρίμανση, το εργατικό δυναμικό απαξιώνεται, οι παρεχόμενες υπηρεσίες υποβαθμίζονται.
Θύματα της ίδιας πολιτικής είναι οι ασθενείς που προσπαθούν μήνες για να κλείσουν ένα ραντεβού στα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία και αναγκάζονται, με στερήσεις, να δίνουν 60 ευρώ στα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία. Περιμένουν μήνες στις περιβόητες «λίστες» για να χειρουργηθούν (στο «Βενιζέλειο» π.χ. στη λίστα είναι 1.000 ασθενείς και 3.000 στο ΠΑΓΝΗ).
Ολα τα παραπάνω πάνε χέρι - χέρι με την εργοδοτική τρομοκρατία και ασυδοσία, καθώς το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν οι καταγγελίες για αυταρχικές και απαξιωτικές συμπεριφορές των διορισμένων από την κυβέρνηση διοικήσεων στα νοσοκομεία.
Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες στο Νοσοκομείο Λευκάδας, όπου ο διοικητής του νοσοκομείου σε έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο και χωρίς έγγραφη εισήγηση έβαλε ζήτημα απόλυσης επικουρικής παιδιάτρου, η οποία βρίσκεται σε νόμιμη αναρρωτική άδεια.
«Ο διοικητής του νοσοκομείου επιδίωξε να χειραγωγήσει το ΔΣ για να εξασφαλίσει την απόφασή του. Δεν έγινε μάλιστα ψηφοφορία για να παρθεί απόφαση», καταγγέλλει η Ενωση Ιατρών Νομού Ηπείρου.«Δεν τηρήθηκαν ούτε καν τα προσχήματα για μια δίκαιη αντιμετώπιση ενός εργαζόμενου ιατρού», καταγγέλλει ο Σύλλογος Εργαζομένων του νοσοκομείου, τονίζοντας ότι «η Διοίκηση το μόνο που την ένοιαζε ήταν να καλύψει με κάθε τρόπο την Παιδιατρική κλινική με παιδίατρο, διότι μετά την ασθένεια της συναδέλφου θα έμενε ακάλυπτη για 9 μέρες το μήνα και όπως ισχυρίστηκε δεν είχε τα χρήματα το νοσοκομείο να ζητήσει επιπλέον θέση επικουρικού γιατρού...».
Να σημειωθεί ότι στους επικουρικούς όταν ασθενούν - κάτω από το φόρτο εργασίας και τις συνθήκες ασφυκτικής πίεσης - δεν τους καταβάλλεται η τακτική τους μισθοδοσία από το νοσοκομείο (καθώς έτσι ζημιώνεται το νοσοκομείο - επιχείρηση), αλλά μια μικρή αποζημίωση από το Ταμείο τους.
Ολα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν τον βασικό στόχο του αστικού κράτους για διαρκή συμπίεση του «κόστους» του δημόσιου συστήματος Υγείας, στο πλαίσιο της πολιτικής διασφάλισης των περιβόητων «πρωτογενών» πλεονασμάτων για τη στήριξη του κεφαλαίου. Υπηρετώντας αυτόν τον αντιλαϊκό στόχο, προωθούνται η αποδέσμευση της μισθοδοσίας του προσωπικού από τον κρατικό προϋπολογισμό, η σταδιακή μετατροπή των δημόσιων νοσοκομείων σε αμιγείς επιχειρήσεις, ώστε από το 2020 και μετά - σε εναρμόνιση με τις κατευθύνσεις της ΕΕ - τα νοσοκομεία να είναι αυτοχρηματοδοτούμενα, με την ελάχιστη επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Αυτήν την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου και της ΕΕ για την Υγεία την στηρίζουν όλα τα αστικά κόμματα, γι' αυτό και η μεταξύ τους αντιπαράθεση εστιάζει σε ψευτοζητήματα, όπως της «αποτελεσματικότητας», της «ύπαρξης σωστού σχεδιασμού», της «διαφάνειας». Η ουσία μένει άθικτη, προκειμένου να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια εργαζομένων και ασθενών εντός μιας «καλύτερης διαχείρισης» της ίδιας αντιλαϊκής στρατηγικής.
Απάντηση σε αυτήν την επίθεση, όπως και στην προπαγάνδα που την συνοδεύει, δίνει η ενίσχυση της κοινής πάλης των υγειονομικών μαζί με όλο το λαό, για ένα σύστημα Υγείας αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, που θα δίνει έμφαση στην Πρόληψη και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, θα λαμβάνει υπόψη τις γεωγραφικές και πληθυσμιακές ιδιαιτερότητες της χώρας και θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες.
Σε πλήρη αντίθεση με την πολιτική της εμπορευματοποίησης για την πολύμορφη υπηρέτηση των στόχων του κεφαλαίου, διέξοδο δίνει ο προσανατολισμός σε ένα τέτοιο σύστημα Υγείας, το οποίο με τη σειρά του προϋποθέτει ριζικά διαφορετικές σχέσεις ιδιοκτησίας και παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, με αποκλειστικό οδηγό την ικανοποίηση των εργατικών - λαϊκών αναγκών.
Από κινητοποίηση των Επιτροπών Αγώνα Ταξί της ΠΑΣΕΒΕ στο υπουργείο Μεταφορών |
Το «φιλέτο» της οδικής ατομικής επιβατικής μεταφοράς επιθυμούν διακαώς να το καρπωθούν πολλοί μνηστήρες, από τις μεγάλες εταιρείες ενοικίασης οχημάτων μέχρι τις διάφορες ψηφιακές πλατφόρμες, που ήδη συγκεντρώνουν σταδιακά μεγάλο μέρος αυτοκινητιστών που εργάζονται γι' αυτές. Υπολογίζεται ότι μόνο στην Αθήνα περίπου 3.000 αυτοαπασχολούμενοι ταξιτζήδες συνεργάζονται με κάποια τέτοια πλατφόρμα, καταβάλλοντας φυσικά υψηλό αντίτιμο, σχεδόν το 15% του ημερήσιου τζίρου τους. Την ίδια στιγμή, ξενοδοχειακές επιχειρήσεις και εταιρείες ενοικίασης οχημάτων έχουν αποσπάσει το μεγαλύτερο μέρος της τουριστικής κίνησης, αξιοποιώντας το νομοθετικό πλαίσιο που ψήφισαν για λογαριασμό τους οι προηγούμενες κυβερνήσεις και επέκτεινε πρόσφατα ο ΣΥΡΙΖΑ.
Οι αυτοαπασχολούμενοι ταξιτζήδες προσπαθούν να επιβιώσουν σε ένα εξαιρετικά ασφυκτικό πλαίσιο, με τη θηλιά της αντιλαϊκής φοροληστείας, τις ασφαλιστικές εισφορές, το υψηλό κόστος καυσίμων και συντήρησης των οχημάτων τους, σε μια περίοδο που η πελατεία έχει μειωθεί, καθώς έχουν μειωθεί αντίστοιχα τα λαϊκά εισοδήματα, που κατά βάση συντηρούν το μεταφορικό έργο των ταξί.
Η πρόσφατη απεργιακή κινητοποίηση και η στάση που τήρησε η συνδικαλιστική πλειοψηφία του ΣΑΤΑ επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά την ανάγκη να ενισχυθούν οι συνεπείς αγωνιστικές δυνάμεις των αυτοαπασχολούμενων ταξιτζήδων.
Οι δυνάμεις της ΠΑΣΕΒΕ στο χώρο των ταξί, που συσπειρώνονται στις Επιτροπές Αγώνα, ήδη από το καλοκαίρι του 2011, που η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να περάσει μέσα σε μια νύχτα την «απελευθέρωση» του κλάδου με τον νόμο Ραγκούση, προειδοποιούσαν για τη στρατηγική επιδίωξη του μεγάλου κεφαλαίου να καρπωθεί για λογαριασμό του το «φιλέτο» των επιβατικών μεταφορών.
Σήμερα που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώνει το έργο των προκατόχων της σε ένα ακόμη κρίσιμο πεδίο της οικονομίας για την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, αναδεικνύεται η ανάγκη ανόδου της συσπείρωσης με βάση το πλαίσιο αιτημάτων που προβάλλουν οι αγωνιστικές δυνάμεις.
Οι Επιτροπές Αγώνα Ταξί της ΠΑΣΕΒΕ απαιτούν:
Ανακοίνωση της ΚΟΒ Ιδιοκτητών Ταξί της ΚΟ Αττικής
Να συσπειρωθούν γύρω από την αγωνιστική πρόταση του ΚΚΕ - στο πλαίσιο της πάλης που θα διαμορφώσει προϋποθέσεις για συνολικότερες ανατροπές - για τη δημιουργία ενός πανεθνικού δικτύου Μαζικής Επιβατικής Μεταφοράς, που θα μπορεί να παρέχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και το ταξί θα λειτουργεί ως συμπληρωματικό μέσο, καλεί με ανακοίνωσή της τους αυτοαπασχολούμενους ταξιτζήδες η ΚΟΒ Ιδιοκτητών Ταξί της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ.
Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται η ανάγκη, μετά από 8 χρόνια κρίσης και το πέρασμα σε φάση ανάπτυξης, όπως και μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις του κλάδου, να βγουν συμπεράσματα για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και για τη στάση του προεδρείου του ΣΑΤΑ.
Μεταξύ άλλων, στην ανακοίνωση επισημαίνονται τα εξής: «Μετά την ψήφιση των προαπαιτούμενων της 3ης "αξιολόγησης" και την απεργία - φιάσκο που διοργάνωσε το προεδρείο του ΣΑΤΑ, γίναμε μάρτυρες μιας ακόμα επίθεσης της κυβέρνησης και των μονοπωλίων που την στηρίζουν ενάντια στη μεγάλη πλειοψηφία, εργατών και μικρών αυτοαπασχολούμενων βιοπαλαιστών και ιδιαίτερα στον κλάδο μας, για να μας πάρουν μία ακόμα "φέτα" απ' την "πίτα" της δουλειάς μας. Ουσιαστικά μιλάμε για τη συνέχεια της ίδιας πολιτικής που εφαρμόστηκε από όλα τα αστικά κόμματα, όλα τα χρόνια της κρίσης (...)
Από το 2012 που ψηφίστηκε ο πρώτος νόμος για την "απελευθέρωση", συνεχίζεται έως και σήμερα η ίδια πολιτική. Ο ελάχιστος χρόνος εκμίσθωσης ΕΙΧ ξεκίνησε από τις 12 ώρες επί συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, έγινε 6 ώρες, με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφτασε στις 3 ώρες, ενώ τώρα με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο έγινε 30 λεπτά για όλα τα νησιά εκτός Κρήτης και Εύβοιας.
Το προεδρείο του κλάδου, ανύπαρκτο σε όλη την περίοδο των μνημονίων και των αντίστοιχων νόμων, προκήρυξε απεργία για να "στηρίξει" - όπως υποστήριζε - τη συγκυβέρνηση στην διαπραγμάτευσή της με την τρόικα. Διαφημίζει την ευρωπαϊκή κανονικότητα των "ευρωπαϊκών δικαστηρίων", ενώ έκανε το μαύρο άσπρο παρουσιάζοντας την τελική πρόταση της κυβέρνησης για μείωση του χρόνου μίσθωσης στην υπόλοιπη Ελλάδα στη μισή ώρα ως μια πρόταση που "ικανοποιεί τον κλάδο απόλυτα", ενώ την ίδια στιγμή παραδίδει το "φιλέτο" της επιβατικής μεταφοράς στα νησιά στο μεγάλο τουριστικό κεφάλαιο. Είναι προφανές ότι το ίδιο θα γίνει και στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Δεν ήταν τυχαία ούτε η μορφή που επιλέχτηκε γι' αυτόν τον αγώνα: Διάσπαρτες, ασυντόνιστες συγκεντρώσεις σε διαφορετικά σημεία στην Αττική, και όχι μια μαζική συγκέντρωση στο κέντρο. Αρνηση να εντάξουμε και άλλα ζητήματα στην πάλη μας, όπως το φορολογικό, το συνταξιοδοτικό κ.ά.
Η ηγεσία του κλάδου έβαλε πλάτη να σταματήσει η απεργία και μάλιστα γιατί ικανοποιήθηκε "μέρος των αιτημάτων". Στοιχείο της αποκλιμάκωσης ήταν και το γεγονός ότι καλούσε τους συναδέλφους να λήξουν την απεργία ώστε να μη συμμετάσχουν στη συγκέντρωση των άλλων επαγγελματιών και εργαζομένων που είχε διοργανωθεί για την Πέμπτη το μεσημέρι στο Σύνταγμα ενάντια στην ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, το οποίο περιείχε και τη ρύθμιση που αφορούσε τον κλάδο».
Αυτή η πολιτική, συνεχίζει η ανακοίνωση, «δεν διορθώνεται, μόνο ανατρέπεται. Δυνάμωσε τους αγώνες σου γα την ανακούφισή σου από τις συνέπειες της κρίσης, της "απελευθέρωσης", της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζουν όλες οι χώρες της ΕΕ. Το ΚΚΕ στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις τον αγώνα σου για τα δικαιώματά σου. Οι κομμουνιστές πρωτοστατούν, ενημερώνουν, οργανώνουν τον αγώνα μαζί με τους φυσικούς συμμάχους που έχεις, τους υπόλοιπους επαγγελματίες και τους εργαζόμενους.
Σήμερα η πρόταση του ΚΚΕ για την οργάνωση ενός πανεθνικού δικτύου Μαζικής Επιβατικής Μεταφοράς είναι επίκαιρη όσο ποτέ. Σε αυτό το δίκτυο, που θα μπορεί να παρέχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, το ταξί θα μπορεί να λειτουργεί ως συμπληρωματικό μέσο.
Υπάρχουν σήμερα όλες οι παραγωγικές και τεχνολογικές προϋποθέσεις, αρκεί να βγει από τη μέση η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία. Η εργατική εξουσία, συγκεντρώνοντας τα μέσα μαζικής μεταφοράς όλων των ειδών και τις αντίστοιχες υποδομές, μπορεί να δώσει διέξοδο και στα δικά σου αδιέξοδα. Σε αυτήν την κατεύθυνση μπορείς να εξασφαλίσεις και εσύ σταθερή δουλειά, ικανοποιητικό μισθό, ανθρώπινο ωράριο εργασίας (5ήμερο, 7ωρο), με δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας, εξασφάλιση λαϊκής στέγης. Ετσι μπορείς να ζήσεις καλύτερα εσύ και τα παιδιά σου, απολαμβάνοντας όλα αυτά που σου στερεί σήμερα η ακόρεστη δίψα των επιχειρηματικών ομίλων για κέρδη.
Δεν έχεις τίποτε να φοβηθείς σε αυτήν την προοπτική. Οργάνωσε την πάλη σου μαζί με τους κομμουνιστές. Πολλαπλασίασε τη δική σου δύναμη συμβάλλοντας να οργανωθεί σήμερα ένα ισχυρό κίνημα που θα διαμορφώσει τις προϋποθέσεις για συνολικότερες ανατροπές στην οικονομία και την κοινωνία. Αυτός είναι ο δρόμος ώστε να αποσπάσεις και κατακτήσεις, να αναπληρώσεις τις βαριές απώλειες και να φέρεις στο προσκήνιο τις δικές σου ανάγκες.
Δυνατό λαϊκό κίνημα - κοινωνική συμμαχία. Συμπόρευση με το ΚΚΕ για την ανατροπή. Αυτή είναι η "καθαρή" διέξοδος για το λαό».
Μιλά στον «Ριζοσπάστη» ο Π. Μαυρίκης, εκ μέρους των Επιτροπών Αγώνα της ΠΑΣΕΒΕ
Τη «συμπαιγνία» κυβέρνησης - συνδικαλιστικής πλειοψηφίας καταγγέλλει μιλώντας στον «Ριζοσπάστη» ο Παναγιώτης Μαυρίκης, εκ μέρους των Επιτροπών Αγώνα της ΠΑΣΕΒΕ στα ταξί, υπενθυμίζοντας χαρακτηριστικά τις θριαμβολογίες της συνδικαλιστικής ηγεσίας ότι τάχα «η κυβέρνηση ενδιαφέρεται για τον κλάδο» και πως... «κατάφερε να περιορίσει τη μείωση του ωραρίου εκμίσθωσης μόνο στα νησιά και μόνο για τη θερινή σεζόν»!
«Αυτό είναι το πρώτο βήμα για την πλήρη ''απελευθέρωση'' του ωραρίου σε ολόκληρη τη χώρα», τονίζει. «Φαίνεται ότι οι μεγάλες εταιρείες που επιθυμούν να καρπωθούν το "φιλέτο" των επιβατικών μεταφορών κέρδισαν ακόμη περισσότερο έδαφος και είναι βέβαιο ότι δεν θα σταματήσουν μέχρι να υλοποιηθεί ολόκληρος ο σχεδιασμός τους, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που τους παρέχει το αστικό κράτος. Ηδη οι ψηφιακές πλατφόρμες συγκεντρώνουν καθημερινά μεταφορικό έργο και οι συνάδελφοι εξαιτίας της αναδουλειάς αναγκάζονται να προσφύγουν σε αυτές καταθέτοντας μεγάλο ποσοστό του τζίρου τους. Φυσικά αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να πάει μακριά, η επέκταση αυτών των εταιρειών στον κλάδο και η είσοδος και άλλων συναδέλφων στις υπηρεσίες τους, θα εξανεμίσουν στο τέλος το όποιο πρόσκαιρο όφελος έχει κανείς σήμερα εξαιτίας της διευκόλυνσης που του παρέχουν στην ανεύρεση πελατών. Στο τέλος θα του μείνει μόνο το εξτρά ''καπέλο'' που θα καταβάλλει στην εταιρεία και τα τεράστια κόστη που έχει να καταβάλει για τη συντήρηση του οχήματος, την υπερφορολόγηση, τις ασφαλιστικές εισφορές. Παράλληλα βλέπουμε το ξενοδοχειακό κεφάλαιο και τις μεγάλες εταιρείες ενοικίασης οχημάτων να επεκτείνουν συνεχώς τη δραστηριότητά τους σε βάρος μας, έχοντας πλέον αποκτήσει το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της τουριστικής κίνησης».
«Απαιτείται σήμερα, πριν να είναι αργά, οι συνάδελφοι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και να αντισταθούν στα σχέδια συγκεντροποίησης του κλάδου μας από τις μεγάλες εταιρείες», επισημαίνει. «Να αντιληφθούν τη νέα αρνητική κατάσταση που διαμορφώνεται και να προσανατολίσουν την πάλη τους σε διεκδικήσεις ανακούφισης για τα οξυμένα προβλήματα και ταυτόχρονα να παλέψουν για συνολικές ρήξεις και ανατροπές».