Το ξεπούλημα του 23% της ΕΥΑΘ είναι μια ακόμη κουκκίδα στο ψηφιδωτό της εμπορευματοποίησης του φυσικού αγαθού του νερού με ευθύνη των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που συνυπέγραψαν και συναποφάσισαν τις αποφάσεις της ΕΕ
Eurokinissi |
Ωστόσο, αυτή η εξέλιξη δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία». Αντίθετα, το έδαφος είχε προλειανθεί από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, που είχαν ξεκινήσει τις διαδικασίες των αποκρατικοποιήσεων. Τόσο η ΝΔ σήμερα, όσο και το ΠΑΣΟΚ προώθησαν και «έβαλαν στη ζωή» τις αποφάσεις των Βρυξελλών για τη μετατροπή του νερού σε εμπόρευμα. Αποφάσεις που συνέγραψαν και συναποφάσισαν στα αρμόδια όργανα της ΕΕ. Πλέον, μετά την ΕΥΑΘ - κι εάν η ιδιωτικοποίησή της προχωρήσει δίχως προβλήματα - έρχεται η σειρά της ΕΥΔΑΠ, που αποτελεί το πραγματικό φιλέτο για τις πολυεθνικές του νερού, αλλά και άλλες δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης σε όλη τη χώρα.
Ηδη φαίνεται πως μια σειρά από πολυεθνικές έχουν λάβει θέση στην εκκίνηση της κούρσας για την αγορά του 23,02% των μετοχών της ΕΥΑΘ που θα βγάλει στο σφυρί η κυβέρνηση. Ο κατασκευαστικός όμιλος «ΕΛΛΑΚΤΩΡ» με τη γαλλική πολυεθνική «SUEZ», ο όμιλος Λάτση με την επίσης γαλλικών συμφερόντων πολυεθνική «VEOLIA», καθώς και ο ισπανικός κολοσσός «AQUALIA» είναι οι τρεις πιθανότεροι «μνηστήρες» για την εξαγορά του πακέτου. Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως η γαλλική πολυεθνική «SUEZ» ήδη κατέχει το 5,01% της ΕΥΑΘ ΑΕ. Με την παράδοση και του 23,02% σε ιδιώτες, τότε το Δημόσιο θα κατέχει το 51% των μετοχών. Ενδιαφέρον έχουν επιδείξει και άλλοι κατασκευαστικοί όμιλοι της χώρας όπως οι «J&P Αβαξ», «ΓΕΚ - Τέρνα» και «Ιντρακάτ».
Eurokinissi |
Φυσικά, και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις των κυβερνητικών παραγόντων, ότι το Δημόσιο ελέγχοντας το 51% θα εξακολουθεί να έχει τον έλεγχο της εταιρείας, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Αλλωστε, οι ιδιώτες δεν «επενδύουν» χρήματα σε μια εταιρεία, αν δεν έχουν δυνατότητα να ελέγχουν και να ασκούν πολιτική τέτοια ώστε να αυξάνουν τα κέρδη τους.
MotionTeam |
Από κινητοποίηση του ΠΑΜΕ έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΕΥΑΘ, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης |
Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, τα κέρδη της ΕΥΑΘ ΑΕ αναμένεται ν' αγγίξουν, μέχρι το τέλος του 2009, τα 20 εκατ. ευρώ. Το 2007 είχε κέρδη ύψους 12,7 εκατ. ευρώ και το 2006 9,6 εκατ. ευρώ. Στα σχέδια της ΕΥΑΘ ΑΕ είναι και η είσοδος σε νέους τομείς (οπτικές ίνες, τηλεπικοινωνίες, εμφιάλωση νερού κλπ.) μέσα από κοινοπρακτικά σχήματα.
Ολα αυτά, έχουν μετατρέψει την ΕΥΑΘ σε πραγματικό φιλέτο για τις πολυεθνικές, οι οποίες πλέον επιδιώκουν να μπουν για τα καλά στον τομέα διαχείρισης του νερού στην Ελλάδα. Της διαχείρισής του βέβαια ως εμπορεύματος και όχι ως δημόσιου φυσικού αγαθού...
Η νέα ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ ΑΕ ανοίγει πλέον τον «Ασκό του Αιόλου» για την παραπέρα ιδιωτικοποίηση όχι μόνο άλλων δημοτικών επιχειρήσεων Υδρευσης Αποχέτευσης, αλλά κύρια του «χρυσωρυχείου» για τα πολυεθνικά συμφέροντα, της ΕΥΔΑΠ ΑΕ. Αλλωστε, αν προχωρήσει απρόσκοπτα το ξεπούλημα της ΕΥΑΘ, η ΕΥΔΑΠ θα είναι το επόμενο θύμα.
Καθόλου τυχαίο δεν είναι άλλωστε το γεγονός ότι η μετοχοποίηση της ΕΥΔΑΠ - επίσης πραγματοποιήθηκε επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - αποτελεί ήδη το πρώτο βήμα για την παραπέρα ιδιωτικοποίησή της. Μάλιστα, η μετοχοποίησή της αποτελεί μια διεθνή πρωτοτυπία ξεπουλήματος. Αναλυτικά: Η δημόσια ΕΥΔΑΠ «έσπασε» σε δύο εταιρείες, την «ΕΥΔΑΠ Παγίων» και την «ΕΥΔΑΠ ΑΕ», δηλαδή τη μετοχοποιημένη εταιρεία εκμετάλλευσης. Η «ΕΥΔΑΠ Παγίων» παρέμεινε 100% κρατική και κατέχει τους ταμιευτήρες νερού και τα εξωτερικά υδραγωγεία, αναλαμβάνοντας να εξασφαλίζει για πάντα νερό στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ (σ.σ.: φυσικά, με λεφτά των φορολογούμενων εργαζομένων), η οποία το μόνο που κάνει είναι να πουλά το νερό, προσφέροντας «τρελά» κέρδη στους μετόχους της.
Τα αποτελέσματα και σε αυτή την περίπτωση είναι ενδεικτικά:
Φυσικά, οι αυξήσεις κερδών, η μετακύλιση του κόστους στους καταναλωτές και η πολιτική ξεπουλήματος έχουν ως αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι ιδιώτες και επιχειρηματίες να φέρονται διατεθειμένοι να αγοράσουν επιπλέον μετοχές από την ΕΥΔΑΠ, μόλις ανοίξει η στρόφιγγα από τις κυβερνήσεις. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο Ερ. Γκεμπαλί, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της «SUEZ» - η οποία κατέχει και ένα μικρό ποσοστό της ΕΥΔΑΠ - είχε αποκαλύψει το ενδιαφέρον της εταιρείας για την ΕΥΔΑΠ, χωρίς να κρύψει και το ότι γι' αυτό σκοπό είχε επαφές ακόμη και με υπουργούς. Κίνητρο αποτελεί η υψηλή κερδοφορία, την οποία πληρώνουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα.
Σήμερα, η μετοχική σύνθεση της ΕΥΔΑΠ ΑΕ έχει ως εξής: 61,03% Ελληνικό Δημόσιο, 10% Αγροτική Τράπεζα, 13,83% Νομικά Πρόσωπα και 15,14% ιδιώτες επενδυτές, ανάμεσά τους και η «SUEZ».
Οι παραπάνω εξελίξεις σχετίζονται και με την εφαρμογή, από το 2010, της Κοινοτικής Οδηγίας 2000/60ΕΚ, η οποία επιφυλάσσει περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις στη διαχείριση και εκμετάλλευση του νερού, υδρόμετρα για τους αγρότες, αλλά και νέες αυξήσεις και χαράτσια στην τιμή του νερού ύδρευσης και στα τέλη αποχέτευσης, με πρόσχημα τη λειψυδρία και τις κλιματικές αλλαγές.
Βασικός άξονας της Οδηγίας αυτής, που ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με το νόμο 2199/2003 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, είναι ότι το νερό αποτελεί «κοινωνικό και οικονομικό αγαθό». Δηλαδή, έχει οικονομική αξία σε όλες τις ανταγωνιστικές του χρήσεις. Επομένως, το νερό θα πρέπει να τιμολογείται ως εμπόρευμα με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» ή «ο χρήστης πληρώνει», όχι μόνο για το κόστος που απαιτείται για τη χρησιμοποίησή του, αλλά και για το κόστος ανάκτησής του.
Η εφαρμογή της οδηγίας θα πλήξει ιδιαίτερα τη μικρομεσαία αγροτιά, που, σε συνδυασμό με την ΚΑΠ, θα την οδηγήσει στο ξεκλήρισμα, αφού αναμένεται να τοποθετηθούν υδρόμετρα στα χωράφια. Τα υδρόμετρα αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες, θα είναι ηλεκτρονικού τύπου και θα ενεργοποιούνται με ειδικές κάρτες, παρόμοιες με τις γνωστές τηλεκάρτες. Οι αγρότες θα υποχρεώνονται να προαγοράζουν το νερό που θα χρησιμοποιούν στα χωράφια τους και θα το πληρώνουν όχι πια με συμβολικές τιμές ανά στρέμμα ή ανά καλλιέργεια, αλλά με ογκοχρέωση της πραγματικής κατανάλωσης!
Στο στόχαστρο θα μπουν και οι οργανισμοί ύδρευσης και αποχέτευσης εκατοντάδων πόλεων της χώρας. Συνολικά, 180 δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), που καλύπτουν το 40% του πληθυσμού της χώρας, θα πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο τιμολόγησης, ώστε να καλύπτεται ολόκληρο το «κόστος» του νερού που προσφέρουν. Σύμφωνα με υπολογισμούς που έχουν γίνει στην κυβέρνηση, αναμένονται αυξήσεις στα τιμολόγια κατά 50% και ανάλογα χαράτσια στα τέλη αποχέτευσης...
Επιπλέον, οι οργανισμοί αυτοί θα υποχρεωθούν να κάνουν διάφορα έργα υποδομής, πολλά από τα οποία αναμένεται να εκτελεστούν με ΣΔΙΤ, γεγονός που θα οδηγήσει στην ιδιωτικοποίησή τους. Αυτό σημαίνει ακόμη μεγαλύτερες αυξήσεις στην τιμή του νερού και στα τέλη αποχέτευσης.
Οι εξελίξεις αυτές φέρουν τη σφραγίδα των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που εφαρμόζουν και συνυπογράφουν τις πολιτικές της ΕΕ, οι οποίες θέλουν το νερό εμπόρευμα κι όχι κοινωνικό αγαθό. Σημαντικές, όμως, είναι και οι ευθύνες των ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και των «Οικολόγων Πράσινων», που, πίσω από ένα δήθεν φιλοπεριβαλλοντικό προσωπείο, στηρίζουν τις καταστροφικές πολιτικές της ΕΕ...
Ανάμεσα στα άλλα, το ΚΚΕ, θεωρεί επιτακτική ανάγκη διεκδίκησης:
Η Γαλλία είναι πατρίδα δύο εκ των μεγαλύτερων πολυεθνικών εταιρειών διαχείρισης νερού ανά τον κόσμο, της SUEZ και της VEOLIA. Στρατηγική τους είναι η υπογραφή αποικιακών συμβολαίων μακροχρόνιας εκχώρησης των δικαιωμάτων για τη λειτουργία και τη συντήρηση (όχι, όμως, και του κόστους κατασκευής) των δικτύων. Στόχος τους είναι είτε χώρες ολόκληρες, είτε δίκτυα μεγάλων πόλεων.
Σήμερα, πάνω από 460 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο εξαρτώνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις ύδρευσης, ενώ μέχρι το 2015, περισσότερο από το 75% της ευρωπαϊκής αγοράς και το 65% της αντίστοιχης αμερικάνικης θα ιδιωτικοποιηθούν. Την ίδια στιγμή, περισσότεροι από 1,2 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και το 20% του πληθυσμού της Γης αναγκάζεται να πίνει νερό από μολυσμένες πηγές.
Η περίπτωση της Βολιβίας είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για το τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση του νερού. Ας τη δούμε κάπως αναλυτικά, διότι παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον:
Αυτό όμως είναι μόνον η αρχή. Το 2005, είχαμε δεύτερο ξεπούλημα. Αυτή τη φορά, στην πόλη Ελ Αλτο, όπου το δίκτυο ύδρευσης το πήρε η SUEZ, η οποία σήμερα διεκδικεί και την ΕΥΑΘ ΑΕ. Η εταιρεία έφτασε στο σημείο να αναγκάσει 200.000 κατοίκους να μείνουν χωρίς νερό γιατί επέβαλε τέλος σύνδεσης 500 δολάρια, ποσό εξωφρενικό για μια χώρα όπου το μεροκάματο είναι μόλις 1 δολάριο τη μέρα...
Ειδικά στην υποσαχάρια Αφρική η κατάσταση είναι δραματική, μιας και οι ιδιωτικές εταιρείες νερού, κυριολεκτικά, «λύνουν και δένουν»:
Εξορμήσεις και πικετοφορίες ξεκινούν από αύριο Δευτέρα 20 Ιούλη η Επιτροπή Αγώνα Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και οι μαζικοί φορείς που συσπειρώνονται σε αυτή, με στόχο την ενημέρωση και την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων στον τόπο δουλειάς και κατοικίας.
Η Επιτροπή Αγώνα καλεί το λαό της Θεσσαλονίκης να παλέψει ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, να καταδικάσει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, τους εκπροσώπους τους στην Αυτοδιοίκηση και τα συνδικάτα που συμφώνησαν με την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Στο πλαίσιο της πανεξόρμησης για την ενημέρωση και την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων, προγραμματίζονται να γίνουν:
Αύριο Δευτέρα 20 Ιούλη, 10 π.μ., εξόρμηση στα γραφεία της ΕΥΑΘ, Δελφών με Β. Ολγας.
7.30 μ.μ., εξορμήσεις σε Τούμπα, Ανω Πόλη και στο Ε' Διαμέρισμα, σε στέκια νεολαίας - εργασιακούς χώρους και στέκια εργαζομένων.
Πέμπτη 23 Ιούλη στις 8 μ.μ., πικετοφορία στον πεζόδρομο της Καλαμαριάς.
7 μ.μ., πικετοφορία στο Δήμο Αμπελοκήπων, στην πλατεία Επταλόφου.
7 μ.μ., πικετοφορία στο Δήμο Νεάπολης, στο Ρολόι.
Τρίτη 28 Ιούλη στις 7.30 μ.μ., πικετοφορία στην κεντρική πλατεία του Δήμου Ευόσμου.