Με αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή στα Εξάρχεια ακριβώς έναν χρόνο πριν, δεκάδες χιλιάδες νέοι, μαθητές και φοιτητές βγήκαν τις επόμενες μέρες στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στη βία του συστήματος, να δώσουν δυναμική απάντηση στην καταστολή και στον αυταρχισμό που πάει χέρι χέρι με την επίθεση στα δικαιώματα της νεολαίας, γενικότερα του λαού.
Οι ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα μαζί με το νεολαιίστικο κίνημα ανέλαβαν δράση. Το ΠΑΜΕ αποφάσισε συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις, λίγες μέρες μετά, στις 17 Δεκέμβρη. Σε αυτές συνδέθηκε η βία των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών που χτυπά το λαϊκό κίνημα με τη βία των κεφαλαιοκρατών στους χώρους δουλειάς. Επίκεντρο των κινητοποιήσεων ήταν η έκθεση Σέρκας (σ.σ. τότε γινόταν συζήτηση στο Ευρωκοινοβούλιο) για την εφαρμογή του 65ωρου, την αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης γυναικών στο Δημόσιο, τον αντιλαϊκό προϋπολογισμό, τις δολοφονίες εκατοντάδων εργατών στους χώρους δουλειάς, την κρατική καταστολή που χτυπά εργάτες, μαθητές, φοιτητές και φτάνει στο σημείο να δολοφονεί 15χρονο μαθητή.
Μία από τις σημαντικότερες στιγμές ήταν η παρουσία δεκάδων χιλιάδων εργατών και εργατριών, μαθητών, φοιτητών και σπουδαστών, που πήραν μέρος στην πανελλαδική απεργία (Τετάρτη 10 Δεκέμβρη) και στις μεγάλες απεργιακές περιφρουρημένες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ. Αυτές οι κινητοποιήσεις έδειξαν το δρόμο και το περιεχόμενο της λαϊκής αντεπίθεσης για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας, ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κομμάτων της και αποτέλεσαν τη γνήσια απάντηση στη στρατηγική της πλουτοκρατίας.
Οι μαθητές, από τις πρώτες ώρες μετά τη δολοφονία, δεν πιάστηκαν στον ύπνο, αν και μηχανισμοί, φανεροί και κρυφοί, τους έστελναν, με πρωτοσέλιδα στον αστικό Τύπο (σ.σ. «Ελευθεροτυπία»: «Μάθημα 1ο: Εφοδος στα αστυνομικά Τμήματα»), στο στόμα του λύκου για να αποπροσανατολίσουν τον αγώνα τους. Παρ' όλα αυτά, η αντίδραση ήταν ώριμη, μαζική και μαχητική. Από την Πελοπόννησο έως τη Θράκη και από την Κρήτη έως τα Γιάννενα, ο όγκος των μαθητικών διαδηλώσεων είναι κομμάτι που συντονίζεται και συμμετέχει στις ταξικές εργατικές συγκεντρώσεις με το ΠΑΜΕ.
Τα Συντονιστικά Αγώνα Σχολείων Αθήνας και Πειραιά ρίχνουν το σύνθημα από τις πρώτες ώρες: «Η φουντωμένη οργή μας να γίνει οργανωμένος και περιφρουρημένος αγώνας».
Στα σχολεία από την επόμενη κιόλας μέρα η μάχη δίνεται στις γενικές συνελεύσεις. Χιλιάδες μαθητές ψηφίζουν να ελέγχουν οι ίδιοι τον αγώνα τους, να αποφασίζουν οι ίδιοι γι' αυτόν και να περιφρουρούν το περιεχόμενό του. Κλείνουν τα σχολεία - με βάση το αγωνιστικό πλαίσιο των δικών τους συλλογικών οργάνων, των Συντονιστικών - και διαδηλώνουν καθημερινά στους δρόμους. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι στις συνοικίες και τους δήμους της Αθήνας και του Πειραιά γεμίζουν και πάλι οργή, αιτήματα και συνθήματα που ξεσκεπάζουν τον ένοχο της δολοφονίας του Αλέξη: «Φονιάς των μαθητών το κράτος των αστών».
Η επαγρύπνηση και η ένταση της πάλης ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική συνεχίστηκε με αμείωτη ένταση και μετά τις 18 Δεκέμβρη, όταν τραυματίζεται μετά από δολοφονική επίθεση ο μαθητής Γιώργος Παπλωματάς (μια σφαίρα τού τρύπησε το χέρι) στο Περιστέρι, μέλος του 15μελούς του σχολείου του, τη στιγμή που με άλλους συμμαθητές του συζητούσε τις λεπτομέρειες για την καλύτερη δυνατή επιτυχία του μαθητικού συλλαλητηρίου της 19ης Δεκέμβρη μαζί με τους εργάτες.
Την ώρα που η κυβέρνηση εντείνει τη βία χτυπώντας εργασιακά δικαιώματα, επιβάλλοντας την πολιτική των μισθών πείνας και καταστέλλοντας τις αντιδράσεις των εργαζομένων σε αυτή την πολιτική, ζητά τη διαμόρφωση ενιαίου κοινωνικού και πολιτικού μετώπου ενάντια στη βία. Συγκεκριμένα, χτες, ο αρμόδιος υπουργός, Μ. Χρυσοχοΐδης, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του 15χρονου στα Εξάρχεια, δήλωσε ότι «σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό της χώρας, ενημέρωσα τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τους αρχηγούς των κομμάτων της Βουλής, το νομάρχη και το δήμαρχο της Αθήνας για την ανάγκη να διαμορφώσουμε ένα ενιαίο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο ενάντια στη βία».
Ο υπουργός αναφέρθηκε στο «βαθύτερο πολιτικό νόημα της περσινής εξέγερσης», λέγοντας ότι «οι νέοι διαδήλωσαν ενάντια σε όσα έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε ουραγό της Ευρώπης: Την ελλειμματική εκπαίδευση, τη μεσαιωνική αγορά εργασίας, το ξεχαρβάλωμα των θεσμών, το υποβαθμισμένο περιβάλλον, τη διαφθορά που έχει διαποτίσει την κρατική μηχανή». Ο υπουργός προσπαθεί να δώσει άλλοθι στην τότε στάση της κυβέρνησης και την προσωπική του όταν, εκμεταλλευόμενος τις προβοκάτσιες, μιλούσε για βία και τρομοκρατία που έχει αφετηρία τη «ριζοσπαστική ιδεολογία», όταν οι μηχανισμοί του συστήματος που στηρίζει και υπηρετεί έστρωναν το έδαφος για νέα ένταση κρατικής βίας και καταστολής. Αυτό που θέλει και επιδιώκει η κυβέρνησή του και τώρα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση με την πολιτική της επιδεινώνει τη ζωή της νεολαίας και των εργαζομένων ενισχύοντας τα μέτρα εκείνα που υποχρεώνουν τους εργαζόμενους να πληρώνουν με βαριές θυσίες τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης.
Σε άλλο σημείο των δηλώσεών του έκανε λόγο για κάποιους που επένδυσαν πάνω στη διάλυση του κράτους και στην κοινωνική και πολιτική έκρηξη της περιόδου εκείνης. Επίσης, πρόσθεσε με σιγουριά ότι «το επόμενο τριήμερο και με αφορμή τις εκδηλώσεις μνήμης για τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, διάφορες περιθωριακές ομάδες θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν τη δική τους επέτειο βίας και ανομίας, που καμία σχέση δεν έχει με τις διεκδικήσεις της νέας γενιάς. Η οργανωμένη πολιτεία θα κάνει τα πάντα για να το αποτρέψει». Τώρα, το γεγονός ότι κάποιες τέτοιες ομάδες χρησιμοποιούνται έντεχνα για τη δημιουργία κλίματος επιβολής του «κράτους του τρόμου» σε βάρος του λαού το προάγει ως «νομιμότητα».
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Θ. Πάγκαλος, ο οποίος απαντώντας σε ερώτηση του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ., Γ. Καρατζαφέρη, είπε: «Η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μην ανεχθεί τη βία και την παρανομία».
Θετικά ανταποκρίνεται στο κάλεσμα της κυβέρνησης για «μέτωπο ενάντια στη βία» ο Αντ. Σαμαράς, συστρατευόμενος στον κοινό στόχο που είναι η συγκάλυψη της αντιλαϊκής πολιτικής και της βίας του αστικού κράτους και το χτύπημα του λαϊκού κινήματος. Στη δήλωσή του ο πρόεδρος της ΝΔ ρίχνει το βάρος του στην «αδικαιολόγητη και ασυγχώρητη» εκμετάλλευση αυτού του «τραγικού γεγονότος», επικρίνοντας τη μετατροπή του σε «επέτειο καταστροφών». Στο «διά ταύτα» υπογραμμίζει ότι «χρειάζεται όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου και ευρύτερα η ελληνική κοινωνία να δείξουμε θάρρος, σύνεση και ευθύνη».
Την ευχή να τιμηθεί ειρηνικά η μνήμη του 15χρονου εκφράζει στο μήνυμά του ο Κάρ. Παπούλιας.
«Εμείς θα πούμε ότι δεν είμαστε εναντίον του να έχουν οι νέοι επαναστατικά οράματα. Τα οράματα όμως αυτά στην εποχή μας πρέπει να μην είναι η ανατροπή του ισχύοντος και αποδεκτού από τη συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας κοινωνικού και πολιτικού καθεστώτος.
Πρέπει να είναι η κατάκτηση της επιστήμης, της νέας τεχνολογίας, η μεταρρύθμιση της Παιδείας, η αλλαγή στις συνθήκες και στους όρους εργασίας. Πρέπει να είναι, δηλαδή, βαθύτατη, ουσιαστική, ριζική και ταχύρρυθμη κοινωνική μεταρρύθμιση. Αυτή την κοινωνική μεταρρύθμιση έχει ως στόχο η κυβέρνησή μας, την περιλαμβάνει στο πρόγραμμά της και προσπαθεί να την υπηρετήσει με όλα τα μέσα που διαθέτει.
Και σε αυτές τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες έχει ανάγκη και τη συνδρομή της νεολαίας...».