«Εσβησαν» τις μηχανές στο άκουσμα της απόλυσης συναδέλφου τους και αποφάσισαν κλιμάκωση των αγωνιστικών τους κινητοποιήσεων
Από παλιότερη κινητοποίηση των εργαζομένων του κλάδου |
Η απόλυση του εργαζόμενου ανακοινώθηκε προχτές το μεσημέρι, με τη λήξη της τρίωρης στάσης εργασίας για τη συμπαράσταση στους 35 συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Στη συνέλευση, σύσσωμοι οι εργάτες της «Βιβλιοσυνεργατικής» δήλωσαν πως η απόλυση ήταν καθαρά εκδικητική. Οπως υπογράμμισε και ο απολυμένος, η εργοδοσία του είχε πει αρκετές φορές ότι είναι στο «κόκκινο» επειδή απεργεί. Με το άκουσμα της απόλυσης οι εργαζόμενοι αμέσως «έσβησαν» τις μηχανές και προχώρησαν σε στάση εργασίας απαιτώντας την επαναπρόσληψή του.
Ο πρόεδρος της Πανελλαδικής Ενωσης Λιθογράφων, Λ. Σακκάς, χαιρέτισε την απόφαση αυτή των εργαζομένων και σημείωσε πως ήταν η καλύτερη απάντηση στην εργοδοσία και τις προκλητικές δηλώσεις του υπουργού Εργασίας ενάντια στις απεργίες. Επισήμανε, επίσης, την ανάγκη οι εργαζόμενοι να συνεχίσουν την «εμπιστοσύνη στις συλλογικές διαδικασίες, το μόνο δρόμο, που μπορεί να φέρει αποτελέσματα».
Η πρόσφατη απόλυση αποτελεί το αποκορύφωμα της εργοδοτικής επιθετικότητας. Η εργοδοσία εξακολουθεί να έχει απλήρωτους, εδώ και δύο μήνες τους εργάτες, ενώ προηγούμενα είχε απολύσει και τον Γρ. Σκουρτόπουλο, μέλος του ΔΣ της Πανελλαδικής Ενωσης Λιθογράφων. Ταυτόχρονα, «έκοψε» αυθαίρετα το επίδομα γάμου, με συνέπεια τη μείωση μισθού κατά 10%. Οι εργάτες είχαν απαντήσει σε αυτές τις εξελίξεις με επαναλαμβανόμενες στάσεις εργασίας.
Παρά τις εργοδοτικές απόπειρες να διασπάσει τους εργαζόμενους - με το επιχείρημα ότι κινδυνεύει να κλείσει το εργοστάσιο εξαιτίας των κινητοποιήσεων - οι εργαζόμενοι παραμένουν ενωμένοι γύρω από τη Σωματειακή Επιτροπή και το Σωματείο τους. «Τα κλειδιά του εργοστασίου τα έχουν αυτοί. Εμείς θέλουμε τη δουλειά μας και την αξιοπρέπειά μας», ήταν τα λόγια ενός εργαζόμενου. Και ένας άλλος τόνισε: «Στόχος είμαστε όλοι - και ειδικά όσοι σκύβουν το κεφάλι. Θέλουν να μας καθυποτάξουν. Ψηλά το κεφάλι, κανείς δεν είναι μόνος του».
Ξεχωριστή στη χτεσινή συνέλευση ήταν η αλληλεγγύη που εκφράστηκε από συνδικάτα και μαζικούς φορείς. «Κοινός μας εχθρός είναι το μεγάλο κεφάλαιο», επισήμανε ο εκπρόσωπος του Συνδικάτου Φαρμάκου Αττικής. «Ο αγώνας που δίνετε τώρα είναι αυτός που φοβίζει την εργοδοσία», συμπλήρωσε ο εκπρόσωπος του Σωματείου Τηλεπικοινωνιών - Πληροφορικής (ΣΕΤΗΠ). «Ο αγώνας σας είναι αγώνας όλων των εργαζομένων», επισήμανε από το Σωματείο της INTRAKOM. Στην ανάγκη συντονισμού με άλλους κλάδους στάθηκε ο εκπρόσωπος του Σωματείου Μετάλλου Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, ο οποίος και τους ενημέρωσε για την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί στη Ζώνη, με την ανεργία να φτάνει το 90%. Από την Ομοσπονδία Τύπου - Χάρτου τονίστηκε πως θα βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων.
Εκτός των παραπάνω την αλληλεγγύη τους εξέφρασαν επίσης τα Σωματεία Χαρτεργατών και Πρακτορείων Τύπου, οι Σωματειακές Επιτροπές ΒΙΕΚΟΡ, ΒΛΑΧΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και 3Ε ΕΚΤΥΠΩΤΙΚΗΣ, αντιπροσωπεία του ΔΣ του ΕΚΑ. Επίσης: Επιτροπή Γυναικών Κορωπίου (ΟΓΕ), Σωματείο Συνταξιούχων Μεσογείων, Επιτροπή Ανέργων Μεσογείων, ΠΑΣΕΒΕ Κορωπίου.
Οι ταυτίσεις και οι σκοπιμότητες όμως δεν περιορίζονται εδώ. Ετσι, ο υπουργός Εργασίας θεωρεί ξεπερασμένη την ύπαρξη και λειτουργία των Εργατικών Κέντρων και τη δυνατότητα που έχουν να προκηρύσσουν απεργία. Αλλά και εδώ ο Α. Κολλάς τον έχει ξεπεράσει, αφού όχι μόνο τάσσεται υπέρ της συγχώνευσης των 176 Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών σε 13 περιφερειακές συνδικαλιστικές οργανώσεις, αλλά και τη μετατροπή των Εργατικών Κέντρων και των Ομοσπονδιών «σε γραφεία εξυπηρέτησης εργαζομένων για διεκπεραίωση αιτημάτων εργαζομένων, π.χ. σχηματισμό φακέλου για σύνταξη κ.λπ.»! Δηλαδή στη διάλυση των συνδικάτων, ως ταξικών οργανώσεων της εργατικής τάξης για την οργάνωση της πάλης κόντρα στους εργοδότες και την κυβέρνηση, κόντρα στην πολιτική που ενισχύει τους καπιταλιστές και στη μετατροπή τους σε τοπικά ΚΕΠ. Μάλιστα, ξεπερνώντας παρασάγγες σε αντιδραστικότητα τον υπουργό Εργασίας, προτείνει επιπλέον τη «μετατροπή των πρωτοβάθμιων σωματείων σε εργασιακά συμβούλια» και τη «θεσμοθέτηση περιφερειακής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας». Με αυτόν τον τρόπο, καταργούνται τα πρωτοβάθμια σωματεία, δηλαδή η πρώτη βαθμίδα συνδικαλιστικής οργάνωσης και εκπροσώπησης, η πιο άμεση και η πιο κοντινή στους εργάτες, διαλύεται ο πυρήνας του συνδικαλισμού. Ενώ με την Περιφερειακή Σύμβαση, ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών που επιδιώκει το κεφάλαιο και, εξίσου σημαντικό, καταργούνται όλες οι κλαδικές και οι ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις. Δηλαδή, πριν τα αφεντικά τολμήσουν να θέσουν ευθέως ζήτημα κατάργησης των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, συνδικαλιστικά στελέχη που μάλιστα δηλώνουν και «αντιμνημονιακοί» και καλούν σε αγώνα ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, με την κάλυψη «αριστερών» παρατάξεων, ορθά - κοφτά καταργούν τις κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις.
Γίνεται, λοιπόν, φανερό ότι η παρέμβαση του υπουργείου Εργασίας, ακολουθεί κατά πόδας τις απαιτήσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών και τους σχεδιασμούς συγκεκριμένων συνδικαλιστικών κύκλων, που βάζουν πλάτη στο πέρασμα της αντεργατικής πολιτικής. Και οι δύο στοχεύουν όχι στην προσαρμογή του συνδικαλιστικού κινήματος στις ανάγκες του και στις ανάγκες των εργαζομένων, αλλά στον πλήρη αφοπλισμό του απέναντι στην επίθεση του κεφαλαίου. Οι φωνές για «αναδιάταξη» και αναμόρφωση του συνδικαλιστικού κινήματος μόνο αθώες δεν είναι όπως αθώο δεν είναι βέβαια το όψιμο «ενδιαφέρον» της κυβέρνησης, για την κατάσταση των συνδικάτων. Αν κάτι χρειάζεται σήμερα το συνδικαλιστικό κίνημα, αυτό είναι η αλλαγή στον προσανατολισμό του, η κατάκτηση και η εμβάθυνση των ταξικών χαρακτηριστικών του, δηλαδή εκείνων των στοιχείων που πράγματι θα το αναδεικνύουν ως φορέα οργάνωσης της εργατικής τάξης ενάντια στο κεφάλαιο. Χρειάζονται κλαδικά συνδικάτα, με εκπροσώπηση σε κάθε χώρο δουλειάς. Και ένας τέτοιος προσανατολισμός, σήμερα, σημαίνει συμπόρευση με το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, τη μεγάλη αυτή κατάκτηση των εργαζομένων της χώρας μας. Σημαίνει απόρριψη όλο και από πιο πολλά συνδικάτα, του «κοινωνικού εταιρισμού» και της «ταξικής ειρήνης», εγκατάλειψη της γραμμής του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού και ενεργή στράτευση στο στρατόπεδο των ταξικών δυνάμεων που όχι μόνο στα λόγια, αλλά κυρίως στην πράξη, μάχονται τους καπιταλιστές, υπερασπίζονται τα συμφέροντα των εργαζομένων, άμεσα και μακροπρόθεσμα, παλεύουν να γίνουν οι εργάτες από εκμεταλλευόμενοι, ιδιοκτήτες του πλούτου που παράγουν.
Σε στάση εργασίας προχωρούν σήμερα (11 π.μ. - 5 μ.μ.) οι εργαζόμενοι στα μπλε λεωφορεία (ΕΘΕΛ), στο πλαίσιο της οποίας θα κάνουν γενική συνέλευση.