Από τη μαζικότατη συνέλευση των Μακρονησιωτών |
Οι αγωνιστές της Μακρονήσου καταγγέλλουν ακόμα, στο ψήφισμά τους, τη γιουγκοσλαβική κυβέρνηση και τους Αμερικάνους, για τη σύλληψη του Προέδρου Μιλόσεβιτς, στον οποίο εκφράζουν και τη συμπαράστασή τους. Ακόμα καταδικάζουν τις πολεμικές επιχειρήσεις που διεξάγονται στην ΠΓΔΜ και που οδηγούν σε γενίκευση του πολέμου στα Βαλκάνια.
Επισημαίνεται, ακόμη, ότι η προώθηση του «τρομονόμου» στη Βουλή, σε συνδυασμό με το νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων και τον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών, μας προειδοποιεί ότι θα ακολουθήσουν και άλλα χειρότερα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων των λαϊκών στρωμάτων. Η δίωξη του Γ. Μανουσογιαννάκη, προέδρου του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού σωματείου «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», είναι προμήνυμα ότι έρχονται χειρότερα...
Κλείνοντας το ψήφισμά τους, οι Μακρονησιώτες καλούν όλους τους αγωνιστές, όλο τον εργαζόμενο προοδευτικό λαό, να προχωρήσουν ενωμένοι στην οικοδόμηση του πατριωτικού λαϊκού μετώπου, ώστε, δυνατό και μαζικό, να μπορέσει ν' αντιπαλέψει την πολιτική του δικομματισμού και της εξάρτησης και να την ανατρέψει.
Τα μέλη της Πανελλήνιας Ενωσης Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου - ΠΕΚΑΜ - στην εκλογοαπολογιστική Συνέλευση που έγινε στην αίθουσα της Ομοσπονδίας Οικοδόμων, εξέλεξαν τους παρακάτω αγωνιστές για το Διοικητικό Συμβούλιο: Κώστας Κορτζίδης, Νίκος Αμπατιέλος, Ανθούλα Κακουλίδου, Νίκος Καφαντάρης, Γιάννης Επιτρόπου, Αντώνης Σωτηρόπουλος, Θανάσης Τσουκνίδας, Κομνάς Αλεξάνδρου, Βασίλης Λασκαρίδης.
Την ημέρα που συμβολίζει τους αγώνες των γυναικών όλου του κόσμου - ενάντια στην ανισότητα, στις διακρίσεις, τη φτώχεια, τον πόλεμο και το ρατσισμό, την 8η του Μάρτη - Διεθνή Μέρα των Γυναικών - γιόρτασαν πρόσφατα οι αντιστασιακές γυναίκες, σε εκδήλωση που διοργάνωσε η Επιτροπή Γυναικών της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αντιστασιακών Οργανώσεων (ΠΟΑΟ), στην αίθουσα των γραφείων τους, Πειραιώς 6.
Μέσα σε μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα οι αγωνίστριες της Εθνικής Αντίστασης, κουβαλώντας μαζί τους μνήμες από τους αγώνες που ήταν γεμάτοι ηρωισμούς, αυτοθυσίες και ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο, τίμησαν την ημέρα αυτή.
Η ομιλήτρια, Φρόσω Κοττορού, παίρνοντας το λόγο, αφού έθιξε, κατ' αρχάς, στην ομιλία της το νόημα της ημέρας, στάθηκε ιδιαίτερα στην κορυφαία στιγμή που η γυναίκα της χώρας μας πήρε μέρος μαζικά στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και οργανώθηκε στις αντιστασιακές Οργανώσεις ΕΑΜ, ΕΠΟΝ, Εθνική Αλληλεγγύη, ΕΛΑΣ και αργότερα στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ). «Στους αγώνες αυτούς - τόνισε ανάμεσα στ' άλλα, η ομιλήτρια - η Ελληνίδα αγωνίστρια εξυψώθηκε, έγινε ισότιμη με τον άνδρα στη δράση και στις θυσίες. Εγινε καθοδηγήτρια, αξιωματικός, εθνοσύμβουλος, βουλευτίνα.
Ετσι εξοπλισμένη με τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης, τα ιδανικά της Ειρήνης και του σοσιαλισμού, μπήκε στο δρόμο της πάλης και όχι της υποταγής. Διαπαιδαγωγήθηκε με πανανθρώπινα ιδανικά, που μετουσιώθηκαν σε ηρωισμό, αυτοθυσία, παλικαριά και ηρωισμό μπρος το θάνατο. Θα τη δούμε πρώτη στα συλλαλητήρια, ν' αντιμετωπίζει με το κορμί της τα γερμανικά τανκς. Θα τη δούμε μπροστά στους βασανιστές της, να υπομένει κάθε είδους βαρβαρότητες, χωρίς να βγάζει λέξη από τα μυστικά τους αγώνα μας που γνώριζε, μέχρι το θάνατο. Θα τη δούμε έγκλειστη στις φυλακές και στα ξερονήσια, με μια ανάταση ψυχής, να ξεπερνάει κάθε είδους δυσκολία, ταπείνωση, βασανιστήρια, πείνα, χωρισμό από τα μικρά παιδιά της, τους ηλικιωμένους γονείς, τα αγαπημένα της πρόσωπα. Τέλος, θα τη δούμε με τ' όπλο στο χέρι να ρίχνεται πρώτη στη μάχη και να γίνεται παράδειγμα τόλμης, ήθους και αντοχής».
Κλείνοντας την ομιλία της, κάλεσε τις γυναίκες να υψώσουν φωνή διαμαρτυρίας ενάντια στους ιμπεριαλιστές, φονιάδες των λαών και να σταθούν αλληλέγγυες μ' όλες τις αγωνιζόμενες γυναίκες της γης.
Στην εκδήλωση απαγγέλθηκαν ποιήματα του αγώνα. Ενώ το χορευτικό της Βαγγελιώς Λύτρα παρουσίασε, με επιτυχία, ορισμένους λαϊκούς και δημοτικούς χορούς.
Τον Δεκέμβρη του 1944 κατέβηκε στο Βόλο και από εκεί ξεκίνησε με τους συντρόφους του για την Αθήνα. Δεν έλαβε μέρος στο Κίνημα και επέστρεψε στην Αγιά Λάρισας, όπου βρισκόταν η έδρα του Συντάγματος της Ελεύθερης Ελλάδας. Στο Βόλο ήδη υπήρχαν Αγγλοι, στρατός και χιλιάδες καταδιωκόμενοι από την υπόλοιπη Ελλάδα, «μαντρωμένοι» σαν εχθροί της χώρας (πρώην ΕΛΑΣίτες, ΕΠΟΝίτες, ΕΑΜίτες). Αφού κατέθεσε τα όπλα μαζί με άλλους συναγωνιστές του, επέστρεψε στο Βόλο, όπου και άρχισε ο διωγμός του. Στο δρόμο για την Αγριά τον κατέβασαν από το φορτηγό για να τον τουφεκίσουν. Γλίτωσε από το θάνατο χάρη στη μεσολάβηση ενός κρατουμένου στο βουνό. Ηρθε στην Αθήνα όπου εξακολουθούσε η παρακολούθηση έως την ημέρα που τους έστειλαν από τους πρώτους στην Ψυττάλεια και από κει στην Ικαρία.
Επέστρεψε στην Αθήνα, αρχές 1948, χάρη σε ενέργειες φίλων, για να ξανασυλληφθεί και φυλακιστεί με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον του καθεστώτος σαν μέλος της περιβόητης 3ης Αχτίδας. Καταδικάστηκε σε θάνατο με μειοψηφία. Στη δίκη αυτή ουδείς καταδικάστηκε παμψηφεί, ουδείς εξετελέσθη. Ο πρόεδρος του Στρατοδικείου, αμέσως μετά, παραιτήθηκε.
Πέρασε από τις φυλακές Αβέρωφ, Αίγινας, Κέρκυρας, Ζακύνθου, Γιούρα, Αμφισσας και Βούρλων.
Το 1952 με έφεση, η ποινή του μετατράπηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη. Αποφασίστηκε και επιδιώχτηκε η απέλασή του ως ανεπιθύμητου, έτσι απελάθηκε μαζί με άλλους ομόθρησκούς του το 1953. Οδηγήθηκε δέσμιος ως τα ελληνικά χωρικά ύδατα.
Στο Ισραήλ, πιστός στις ιδέες του, έγινε μέλος του ΚΚΙ και από τις γραμμές του αγωνιζόταν πάντα. Μέχρι την τελευταία του στιγμή, ήταν πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών και τιμήθηκε από τη διεύθυνση της εργασίας του, τη Γενική Συνομοσπονδία Εργατών και Συνταξιούχων και το Στρατό για το ήθος του, καθώς και από το ΚΚΙ.
Στο μνημόσυνό του ακούστηκαν έπαινοι από όλους και από το ΚΚΙ, ο γραμματέας του οποίου είναι Αραβας.
Ο Σαλβατόρ - Σωτήρης Κοέν ας είναι για τους νεότερους ένα λαμπρό παράδειγμα τίμιου και γενναίου αγωνιστή, που ετίμησε τα ιδανικά του Σοσιαλισμού, της Αλληλεγγύης των λαών και του Προλεταριακού Διεθνισμού. Δε θα τον ξεχάσουμε ποτέ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.
Απόδοση:
Στις σελίδες του, δημοσιεύονται οι θέσεις της ΠΕΑΕΑ για τα 60 χρόνια του ΕΑΜ και τα 55 χρόνια του ΔΣΕ. Αφιέρωμα του Β. Βενετσανόπουλου, «Πώς οργανώθηκε ο Εμφύλιος Πόλεμος». Από τα επετειακά, της Α. Ράλλη: «180 χρόνια απ' την επανάσταση του 1821», Σ. Διλιντά: «Κάτω η πολιτική επιστράτευση - 58 χρόνια μετά», Δ. Βάτσικα: «Ρήγας Φεραίος - 203 χρόνια από τη δολοφονία του» κ.ά.
Ακόμα δημοσιεύονται: Πολιτική ανάλυση του Η. Γεωργόπουλου: «Οι αμερικανονατοϊκοί ακόμα σκοτώνουν». Γνώμες, Β. Κούκου: «Λίβανος και Καζέρτα». Διεθνή, Ν. Τερζόγλου: «Οι βαλκανικοί λαοί κατά των ιμπεριαλιστών». Συνέντευξη του Δ. Χαλιβελάκη με την Πέπη Δαράκη.
Περιέχονται επίσης, Αναμνήσεις - Χρονικά: Ζ. Ζώκα, «Σχολή Αξιωματικών ΔΣΕ. Ελ. Γεωργίου, «Αγώνας κατά των ναζί». Λ. Μακαρόνα, «Η μάχη του θερισμού στα Πιέρια». Γ. Καμπουρογιάννη, «Ενας σιδηροδρομικός θυμάται». Θ. Κοΐνη, «Η ναυτική τραγωδία με το "Χειμάρα". Δ, Σουρή(Π.Τιφύλλη), «Το Τσιρίγο στους εθνικούς αγώνες». Δ. Μαυραγάνη, «Η εκτέλεση των 11 στ' Ανάπλι» κ.ά.
Την Κυριακή 8.4.2001 πραγματοποιούνται οι παρακάτω εκδηλώσεις αντιστασιακών οργανώσεων:
* Ο Δήμος Ζωγράφου και το Τοπικό Παράρτημα της ΠΕΑΕΑ, διοργανώνουν εκδήλωση τιμής και μνήμης, για τους 5 απαγχονισθέντες αγωνιστές από τους Γερμανούς και τους ντόπιους ταγματασφαλίτες, καθώς και για όλους τους πεσόντες Ζωγραφιώτες πατριώτες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Η επιμνημόσυνη δέηση θα τελεστεί στις 11 πμ, στην Πλατεία «Πέντε Ηρώων» (Παπαδιαμαντοπούλου και Ξενίας). Θα προηγηθεί, στις 10.30 πμ, συγκέντρωση στο μνημείο Ηρώων (Λ. Παπάγου) και θα ακολουθήσει πορεία στον τόπο της θυσίας.