Επίθεση στο ΚΚΕ γιατί απέρριψε την πρόταση νόμου των πέντε και ζήτησε την κατάργηση των νόμων που δίνουν τη δυνατότητα «ελεύθερης διακίνησης μικρών ποσοτήτων ναρκωτικών ουσιών»
Εκτός από τις δόσεις - νόμιμες ή παράνομες - υπάρχει και η ζωή |
Την πρόταση νόμου παρουσίασαν σε συνέντευξη Τύπου (23.5.2001) η Μ. Δαμανάκη και ο Φ. Κουβέλης (ΣΥΝ), Στ. Μπένος και Σπ. Βούγιας (ΠΑΣΟΚ) και ο Π. Τατούλης (ΣΥΝ). Κατά δήλωση του Φ. Κουβέλη, την πρόταση αυτή συνυπογράφει ολόκληρη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Συνασπισμού.
Στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου παρούσα ήταν μόνο η Μ. Δαμανάκη, ενώ ο Φ. Κουβέλης ήταν εκτός Αθηνών, όπως ανέφερε ο Ν. Βούτσης.
Στην εισηγητική του ομιλία, ο Ν. Κωνσταντόπουλος είπε ότι «δεν οργανώνεται μια ουσιαστική, ανοιχτή συζήτηση των πολιτικών δυνάμεων, των αρμόδιων επιστημονικών φορέων και των πολιτών, που έχουν εμπειρίες από τη συμμετοχή τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, σε αυτή την υπόθεση», για να σημειώσει στη συνέχεια ότι και τα δειλά, όπως τα χαρακτήρισε, βήματα με το νόμο 2161/93 έμειναν μετέωρα και οι «απλοί χρήστες γεμίζουν τις φυλακές της χώρας». Μετά από μια επιδερμική κριτική τριών αράδων για την ανεπάρκεια των προγραμμάτων απεξάρτησης και υποκαταστάτων, ο Ν. Κωνσταντόπουλος επιτέθηκε στο ΚΚΕ λέγοντας:
«Είναι επίσης λυπηρό και ενδεικτικό μιας ακραίας συντηρητικής, κοινωνικής θεώρησης, ότι στο δημόσιο διάλογο των προηγούμενων ημερών, ένα κόμμα της Αριστεράς, το Κομμουνιστικό Κόμμα, ζητάει επί της ουσίας κατάργηση και αυτού του νομοθετικού πλαισίου, στην κατεύθυνση μεγαλύτερης καταστολής και πλέον γενικευμένης ποινικοποίησης. Οταν μάλιστα, οι διαφορετικές απόψεις, που εκφράζουν ακριβώς την αγωνία για την κοινωνική ευαισθησία και φροντίδα στους χρήστες και την αυστηρή δίωξη των εμπόρων χαρακτηρίζονται απαξιωτικά και καταδικάζονται με απαράδεκτο σκοταδιστικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε άλλες συντηρητικές δυνάμεις της κοινωνίας, τότε η όποια επίκληση πολιτικών, δήθεν πρόληψης, είναι προσχηματική και αναποτελεσματική».
Μάλιστα, απαντώντας σε ερώτηση του «Ριζοσπάστη», αν θεωρεί «ακραία συντηρητική κοινωνική θεώρηση» και τις θέσεις των θεραπευτικών κοινοτήτων που βρίσκονται στην ίδια κατεύθυνση με τις θέσεις του ΚΚΕ, ο Ν. Κωνσταντόπουλος διαστρεβλώνοντας κείμενα της εφημερίδας μας, είπε ότι τα επιστρέφει, ότι υπάρχουν χαρακτηρισμοί του τύπου «ναρκέμποροι σε βάρος είτε του Συνασπισμού είτε των βουλευτών που κατέθεσαν την πρόταση».
Βέβαια «Ριζοσπάστης» δεν αποκάλεσε ποτέ και κανέναν βουλευτή ναρκέμπορο. Εκείνο που υπογράμμισε και υπογραμμίζει ο «Ρ», όπως στο κύριο άρθρο της 25.5.2001, είναι ότι τέτοιες προτάσεις οδηγούν στη λογική του κράτους ναρκέμπορα.
Το πόσο σωστή είναι αυτή η εκτίμηση το επιβεβαιώνει η απάντηση της Μ. Δαμανάκη στο ερώτημα του «Ρ» για τον τρόπο της προμήθειας της ηρωίνης σε περίπτωση που εφαρμοστεί η ελεγχόμενη χρήση των ναρκωτικών ουσιών, που έφερε ως παράδειγμα το κρατικό μονοπώλιο στην Ελβετία.
Ακόμα, η Μ. Δαμανάκη έφερε ως επιχείρημα για την πρόταση νόμου τη μείωση των θανάτων με τη χορήγηση των ναρκωτικών ουσιών στην Ελβετία. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που δεν έχει αξιολογηθεί ακόμα και για το οποίο έχει εκφράσει επιφυλάξεις και ο ΟΗΕ στις εκθέσεις για τα ναρκωτικά, τόσο το 1998 όσο και το 2001.
Υποκριτικό ήταν το τέλος της εισηγητικής ομιλίας του Ν. Κωνσταντόπουλου με τις κορόνες κατά της «ναρκω-κουλτούρας», «που προβάλλει ως τρόπο ζωής τα ναρκωτικά», αλλά και κατά της «τρομολαγνίας του κοινωνικού συνόλου απέναντι στη χρήση των ουσιών».
Για καλύτερη όμως ενημέρωση των αναγνωστών, παραθέτουμε αυτούσιες τις ερωτήσεις του «Ρ» και τις απαντήσεις του Ν. Κωνσταντόπουλου:
Γ. Μουσγάς («Ρ»): Μιλήσατε για δόλιες μεθοδεύσεις των εμπόρων και φαντάζομαι ότι αναφέρεστε στην αξιοποίηση του νόμου 2721/99 που είναι το άρθρο 9, του οποίου την κατάργηση ζήτησε το ΚΚΕ, αντιπροτείνοντας αυστηρές ποινές για τους εμπόρους και ιδιαίτερη μέριμνα για τους εξαρτημένους χρήστες, ώστε να μην είναι υπόδικοι για ναρκωτικά και να μην οδηγούνται στις κοινές φυλακές. Επιπλέον η πρόταση του ΚΚΕ είναι περίπου παραπλήσια με αυτή την πρόταση που κάνουν οι θεραπευτικές κοινότητες. Εχω εδώ κοινή ανακοίνωση του «18 ΑΝΩ» και του ΚΕΘΕΑ, του '97, όπου τονίζουν ότι τέτοιες προτάσεις ναρκοθετούν κάθε σοβαρή προσπάθεια που γίνεται στον τομέα της πρόληψης. Εχω παραπίσω την πρόταση που κάνουν στον πρωθυπουργό τα παιδιά του «18 ΑΝΩ». Θεωρείτε κι αυτές τις απόψεις ακραίας συντηρητικής κοινωνικής θεώρησης, όπως είπατε; Εάν γίνει η ελεγχόμενη χορήγηση ναρκωτικών, όπως είναι η ηρωίνη, όπως είπαν την άλλη φορά, πώς θα γίνεται η προμήθεια;
Ν.Κωνσταντόπουλος: Πρώτον: Θα παρακαλούσα να μελετηθεί η πρόταση νόμου. Να μελετηθεί και η εισηγητική έκθεση, να μελετηθεί και το κείμενο. Επιτρέψτε μου να πω τα σχόλια τα οποία έχουν γίνει από το «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» τον οποίο εκπροσωπείτε, δείχνουν ότι δεν έχει μελετηθεί η πρόταση νόμου.
Δεύτερον. Απόψεις έχουν κατατεθεί από πολλές πλευρές. Εμείς δεν είμαστε ιδιοκτήτες της μιας αλήθειας, θέλουμε συζήτηση. Εάν για σας η συζήτηση έχει κλείσει και δεν υπάρχει τίποτε άλλο πέραν της πρότασης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, επιτρέψτε μου να πω ότι το πρόβλημα αυτό δεν κλείνεται μέσα σε μια άποψη.
Τρίτον. Η υπεραπλούστευση επιστημονικών και πολιτικών θέσεων δε διευκολύνει το νηφάλιο και ουσιαστικό διάλογο. Και επειδή με ρωτάτε, θα σας πω ευθέως ότι είναι απαράδεκτο να εκτοξεύονται χαρακτηρισμοί του τύπου ναρκέμποροι σε βάρος είτε του Συνασπισμού είτε των βουλευτών που κατέθεσαν την πρόταση.
Αυτού του είδους οι χαρακτηρισμοί είναι συντηρητικοί χαρακτηρισμοί, είναι αντιδραστικοί χαρακτηρισμοί. Οι θεραπευτικές κοινότητες και το «18 ΑΝΩ» και το ΚΕΘΕΑ κάνουν τη δουλιά τους. Είμαστε και εμείς σε επικοινωνία μαζί τους, σεβόμαστε τον αγώνα ζωής που δίνουν.
Υπάρχει θεραπευτικός πλουραλισμός, ζητάμε συζήτηση ανοιχτή. Το «18 ΑΝΩ» και το ΚΕΘΕΑ έχουν τα προγράμματά τους. Εμείς ζητάμε οργανωμένη πολιτική και στο επίπεδο το νομοθετικό και θα σας παρακαλούσα, επειδή μου δίνεται αυτή η ευκαιρία, είστε εδώ ως εκπρόσωπος του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ, τέτοιοι χαρακτηρισμοί επιστρέφονται ως απαράδεκτοι.
Δε γίνεται πολιτικός και κοινωνικός διάλογος έτσι. Πάνω στο πρόβλημα των ναρκωτικών, που είναι ανοιχτή πληγή, με την ατέλειωτη λιτανεία των θανάτων, με τις οικογένειες που έχουν την καθημερινή αγωνία, εκτοξεύουμε κομματικούς χαρακτηρισμούς.
Δημοσιογράφος: Για το δεύτερο ερώτημα.
Ν. Κωνσταντόπουλος: Μα πιστεύετε ότι η πρόταση νόμου ασχολείται με το πού θα γίνεται προμήθεια των ναρκωτικών; Αυτό σας απασχολεί; Δε σας απασχολεί το πώς θα έχουμε οργανωμένη πολιτική πρόληψης;
Το πώς θα έχουμε νομοθετικό πλαίσιο αντιμετώπισης της εμπορίας; Το πώς θα έχουμε νομοθετικό πλαίσιο στήριξης του χρήστη; Το πώς θα έχουμε νομοθετικό πλαίσιο αξιοποίησης της θεραπείας; Το πώς θα έχουμε νομοθετικό πλαίσιο επανένταξης του χρήστη που απεξαρτήθηκε;
Δηλαδή είναι ποτέ δυνατόν να ευαισθητοποιούμαστε εκ των υστέρων; Τα νοσοκομεία, οι κρατικές δομές, οι δομές του κράτους, οι υπεύθυνες δομές της πολιτείας δεν έχουν να παίξουν ρόλο σε αυτή τη διαδικασία; Εμείς λέμε συγκεκριμένα και η πρόταση νόμου, θα σας παρακαλούσα να το διαβάσετε, διαβάστε το.
Μ. Δαμανάκη: Και πάντως, οι χώρες όπου αυτή η πρόταση έχει εφαρμοστεί, συγκεκριμένα η Ελβετία κλπ. το δημόσιο προμηθεύεται μέσω κρατικού μονοπωλίου και ελέγχει την κατάσταση. Νομίζω ότι είναι λυμένα αυτά όμως.
Ν. Κωνσταντόπουλος: Ξέρετε και κάτι ακόμα; Διαθέτουν οι άλλες χώρες και μητρώο χρηστών. Κι εμείς αγωνιζόμαστε να έχουμε μητρώο χρηστών. Ας μιλήσουμε επί της ουσίας και όχι με τέτοιους χαρακτηρισμούς.
Κ. Κάρης: Απ' αφορμή κάτι που είπε ο συνάδελφος (σ.σ. του «Ρ»)ότι υπάρχει μια πρόταση του ΚΚΕ, που λέει να φυλακίζονται μεν οι χρήστες, αλλά να πάνε σε άλλες φυλακές, να φτιάξουμε καινούριες φυλακές για τους χρήστες ναρκωτικών, όχι για τους εμπόρους, αν οι βουλευτές που έχουν κάνει την πρόταση ή ο Συνασπισμός έχουν κάτι να σχολιάσουν.
Ν. Κωνσταντόπουλος: Μα δε μιλάμε για αντιμετώπιση του χρήστη ως ποινικού παραβάτη, ως παραβάτη του ποινικού νόμου. Ο χρήστης είναι ασθενής, κατά συνέπεια δε διώκεται, δεν καταδιώκεται, δε φυλακίζεται.
Ούτε σε εξευγενισμένες φυλακές, ούτε σε εκσυγχρονισμένες φυλακές, ούτε σε εφιαλτικές φυλακές, ούτε στα Μεταγωγών, ούτε στα ψυχιατρεία, ούτε πουθενά. Δε διώκεται, δεν καταδιώκεται, δε φυλακίζεται.
Μ. Δαμανάκη: Και πάντως, είτε ειδικά είτε όχι, τα σωφρονιστικά ιδρύματα είναι σωφρονιστικά ιδρύματα.
Μικρό χρονικό από θέσεις, αντιλήψεις και προσπάθειες την τελευταία δεκαετία
Σύνθημα στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ - «Οδηγητή» |
Αντιγράφουμε λοιπόν από την αρχή της εισηγητικής έκθεσης: «Η παρούσα πρόταση Νόμου δεν ευαγγελίζεται λύσεις που θα οδηγήσουν στην εξάλειψη του φαινομένου της κυκλοφορίας και χρήσης των ναρκωτικών ουσιών...
Εισηγείται, πέραν των προγραμμάτων απεξάρτησης από τις ναρκωτικές ουσίες και ένταξης στην κοινωνία των απεξαρτημένων προσώπων, τη χορήγηση από την πολιτεία ναρκωτικών ουσιών ή υποκατάστατών τους, σε άτομα που παρουσιάζουν οργανική ανάγκη, στα πλαίσια προγράμματος σταθερής υποστήριξης με ελεγχόμενη χορήγηση. Η χορήγηση αυτή για να έχει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα θα πρέπει να γίνεται υπό τις προϋποθέσεις που περιγράφονται στο άρθρο 12, δηλαδή:
-- χορήγηση μόνο σε εξαρτημένα άτομα.
-- χορήγηση μόνο από ειδικά ιατρικά κέντρα.
-- χορήγηση μόνο από ειδικευμένο ιατρικό προσωπικό.
-- χορήγηση μόνο αν ο εξαρτημένος αρνείται ν' ακολουθήσει θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης.
-- επιτόπια ανάλωση των ουσιών που καθορίζονται από το ιατρικό προσωπικό.
Με δεδομένο ότι το παράνομο κύκλωμα εμπορίας ναρκωτικών ουσιών απευθύνεται και σε χρήστες εξαρτημένους, τους οποίους ταυτόχρονα πειθαναγκάζει να γίνουν διακινητές μικροποσοτήτων για την περαιτέρω διάδοση των ουσιών αυτών (βαποράκια), η πρόταση νόμου εισηγείται την τιμωρία της χρήσης, στο βαθμό που αυτή "δίνει τροφή" στο εμπόριο, γίνεται δηλαδή εκτός προγράμματος ελεγχόμενης χορήγησης».
Σε άλλο σημείο η εισηγητική έκθεση κάνει διάκριση από το σύνολο των ναρκωτικών ουσιών για τα προϊόντα της κάνναβης, ενώ στη συνέχεια αναφέρεται στο νόμο 2161/93 και σημειώνει ότι με βάση αυτό το νόμο το «Δικαστήριο έχει και σήμερα τη δυνατότητα να κρίνει ατιμώρητο τον περιστασιακό χρήστη εκτιμώντας "τις περιστάσεις και την προσωπικότητα του δράστη"» (ίδιο άρθρο παρ. 3).
Μάλιστα, όσο μπορέσαμε να διαπιστώσουμε στην πρόταση νόμου δεν υπάρχει καμία αναφορά στο νόμο 2721/99 που αξιοποίησαν οι έμποροι των ναρκωτικών για να μη δικαστούν.
Στις 25/5/2001 το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ έβγαλε ανακοίνωση στην οποία υπογράμμιζε: «Το σχέδιο νόμου των πέντε βουλευτών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ πρέπει να απορριφθεί από το λαό και τη νεολαία αποφασιστικά. Πρώτο, επειδή οι διατάξεις του δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την αντιμετώπιση των αιτιών που δημιουργούν και οξύνουν το πρόβλημα των ναρκωτικών. Δεύτερο, επειδή διαχωρίζει τα ναρκωτικά σε σκληρά και μαλακά, γεγονός ιδιαίτερα επικίνδυνο για τη νέα γενιά. Ακόμα πιο επικίνδυνη είναι η προσπάθεια να ταυτιστεί ο διαχωρισμός με τον προοδευτισμό και τη δημοκρατική αντίληψη. Τρίτο, επειδή από τα πράγματα καλλιεργεί την αυταπάτη, ότι τα προβλήματα μπορούν ν' αντιμετωπιστούν με την καταφυγή στα υποκατάστατα. Η λογική που παράγεται είναι του συμβιβασμού με τα προβλήματα και όχι η ουσιαστική αντιμετώπισή τους».
Το ΚΚΕ τονίζει ότι η πολιτική ενάντια στα ναρκωτικά πρέπει να έχει ως κυρίαρχο στοιχείο την πρόληψη, και το κράτος να παρέχει τη δυνατότητα απεξάρτησης σε όσους αποφασίζουν να απεξαρτηθούν.
Στη συνέχεια αναφερόταν στο «νομικό πλαίσιο που θα πρέπει να λειτουργεί σε κάθε περίπτωση αποτρεπτικά απέναντι στη χρήση ναρκωτικών ουσιών» και τόνιζε:
-- Να μην κλείνονται οι υπόδικοι για ναρκωτικά χρήστες στις κοινές φυλακές μαζί με ποινικούς κρατούμενους ή σε ψυχιατρεία.
-- Να διαμορφωθούν ειδικά σωφρονιστικά - θεραπευτικά καταστήματα.
-- Να δημιουργηθεί ειδικό σώμα δικαστών, κατάλληλα εκπαιδευμένων, για το χειρισμό υποθέσεων χρηστών που παραβαίνουν τους νόμους για τα ναρκωτικά. Αυτοί οι δικαστές θα πρέπει να έχουν αποκτήσει ειδικές γνώσεις και λαμβάνοντας υπόψη τους όλες τις παραμέτρους (ηλικία, ψυχοσύνθεση, ιδιαίτερα προβλήματα), να μπορούν να διακρίνουν τις περιπτώσεις (απλή χρήση, εξάρτηση, εμπορία) και να επιβάλλουν κατάλληλες ποινές, που στόχο θα έχουν να διευκολύνουν την απεξάρτηση των τοξικομανών.
Πέρα από τη γενική θεώρηση του ΚΚΕ, βασικά στοιχεία για τη διαμόρφωση αυτών των προτάσεων αποτέλεσαν τόσο η φιλοσοφία όσο και η καθημερινή στάση και μάχη των θεραπευτικών κοινοτήτων για την απεξάρτηση των παιδιών που το αποφάσισαν.
Το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) σε ενημερωτικό του φυλλάδιο σημειώνει: «Οι βασικές αρχές της φιλοσοφίας των θεραπευτικών κοινοτήτων του ΚΕΘΕΑ έχουν άμεση σχέση με τον προσδιορισμό των αιτίων του προβλήματος της χρήσης φαρμακευτικών ουσιών. Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν υπάρχει επειδή υπάρχουν οι συγκεκριμένες ουσίες, είναι πρόβλημα κοινωνικό. Τα αίτια της χρήσης φαρμακευτικών ουσιών πρέπει να αναζητηθούν στις υπάρχουσες κοινωνικές δομές, τα ψυχολογικά αδιέξοδα του σύγχρονου ανθρώπου και την ποιότητα των οικογενειακών και γενικότερα των ανθρώπινων σχέσεων. Τα εξαρτημένα από φαρμακευτικές ουσίες άτομα, δεν είναι στη συντριπτική πλειοψηφία τους "άρρωστοι" με την ψυχιατρική ή ιατρική έννοια του όρου και πρέπει να αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι με ψυχολογικά προβλήματα - όπως αυτά που λίγο ή πολύ έχουν όλοι - αλλά επίσης και με ένα τεράστιο επιπρόσθετο πρόβλημα, αυτό της εξάρτησης. Η θεραπεία δεν μπορεί να βασιστεί στη χορήγηση μιας ουσίας, ενός υποκατάστατου... Το πρόγραμμα των Θεραπευτικών Κοινοτήτων είναι εθελοντικό και «στεγνό»... Η μη χορήγηση υποκατάστατων - ψυχοφαρμάκων και άλλων φαρμακευτικών ουσιών - είναι ο μόνος ουσιαστικός τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος της χρήσης ουσιών».
Μάλιστα το 1994 όταν γράφτηκε στις εφημερίδες ότι το ΚΕΘΕΑ θα συμμετάσχει και θα στεγάσει προγράμματα για τη χρήση υποκαταστάτων το ίδιο το ΚΕΘΕΑ με καταχώρισή του στον Τύπο τόνιζε: «Επανειλημμένα έχουμε τονίσει ότι τα προγράμματα χορήγησης υποκαταστάτων είναι προγράμματα συντήρησης και όχι θεραπείας. Θα μπορούσαν πιθανά να εφαρμοστούν κάτω από ορισμένες περιπτώσεις σε προγράμματα σωματικής αποτοξίνωσης για την αντιμετώπιση του στερητικού συνδρόμου, αλλά φυσικά όχι σε στάδιο θεραπείας».
Ο ίδιος ο Ν. Κωνσταντόπουλος απαντώντας στο ερώτημα αν συμφωνεί με το πρόγραμμα μεθαδόνης έλεγε το 1997: «Υπάρχουν πολλές ενστάσεις για το μοντέλο των υποκαταστάτων. Είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα που εγώ στα πλαίσια αυτού του θεραπευτικού πλουραλισμού βλέπω ότι μπορεί να δοκιμαστεί, αρκεί να μην περνάει το μήνυμα στην κοινωνία ότι το πρόβλημα των ναρκωτικών είναι υπόθεση υποκατάστατων ουσιών» (βλέπε περιοδικό «Φαρμακευτικός Κόσμος», τεύχος 46, 1997).
Το Μάη του 1997 ήρθαν οι δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου για το χασίς στις γλάστρες.
Η θέση αυτή προκάλεσε αναστάτωση και τρομακτικά προβλήματα στα προγράμματα απεξάρτησης, γεγονός που ανάγκασε τους διευθυντές των θεραπευτικών προγραμμάτων του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων (ΚΕΘΕΑ) και του «18 Ανω» να απευθυνθούν (26/5/1997) με κοινή επιστολή προς τον Οργανισμό κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) επισημαίνοντας αυτούς τους κινδύνους. Την επιστολή υπέγραφαν η Κατερίνα Μάτσα, υπεύθυνη του προγράμματος «18 Ανω» και ο Χαράλαμπος Πουλόπουλος, διευθυντής του ΚΕΘΕΑ, σημειώνοντας: «Θα θέλαμε να επισημάνουμε στον αρμόδιο φορέα, τον ΟΚΑΝΑ, τους κινδύνους που ενέχει η τόσο αβασάνιστη "έκφραση προσωπικής γνώμης" από χείλη μελών της κυβέρνησης για ζητήματα τόσο σοβαρά, όπως αυτό της αποποινικοποίησης των "μαλακών" ναρκωτικών και της καλλιέργειας χασίς στην αυλή του χρήστη».
Και η επιστολή κατέληγε: «Επειδή η κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, ναρκοθετεί κάθε σοβαρή προσπάθεια που γίνεται στον τομέα της πρόληψης, όσο και της θεραπείας και της κοινωνικής επανένταξης, κάνουμε έκκληση να συμβάλλετε με τον τρόπο σας στο να σταματήσει η δημόσια διαχείριση μιας υπόθεσης ζωής κυρίως νέων ανθρώπων».
Τον Οχτώβρη του 1997 έγινε μια σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό Κ. Σημίτη και στην οποία μετείχαν εκπρόσωποι φορέων και των θεραπευτικών κοινοτήτων.
Οι θεραπευόμενοι στο «18 Ανω» κατέθεσαν υπόμνημα στον πρωθυπουργό στο οποίο μεταξύ των άλλων σημείωναν: «Τα μηνύματα που παίρνουν οι χρήστες αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος από θέσεις που ακούγονται από μέλη της κυβέρνησης για "ελεγχόμενη χορήγηση ηρωίνης" ή για "καλλιέργεια χασίς στις γλάστρες", μας ανησυχούν πολύ. Μας ανησυχούν γιατί ενισχύουν τη λαθεμένη άποψη ότι "ο τοξικομανής δε γίνεται καλά", γιατί αποθαρρύνουν τους τοξικομανείς που είναι στο πρόβλημα και τις οικογένειές τους, γιατί συντηρούν μύθους που κάνουν τα νέα παιδιά που βιώνουν το αδιέξοδό τους, πιο ευάλωτα και πιο επιρρεπή στις ουσίες. Μας ανησυχούν γιατί είναι αρνητικά μηνύματα που μπορεί να έχουν συνέπειες στη ζωή νέων ανθρώπων. Ζητάμε να σταματήσουν αυτές οι δημόσιες δηλώσεις. Θα πρέπει να μάθουν όλοι ότι υπάρχουν και πολύ μεγάλες επιτυχίες στην απεξάρτηση...».
Στις 23/11/1999 ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου με δηλώσεις του τάχτηκε «υπέρ της χορήγησης των ουσιών που χρειάζεται ένας εξαρτημένος επισήμως και νομίμως μέσα από το δημόσιο σύστημα Υγείας». Μια βδομάδα αργότερα ο τότε υφυπουργός Υγείας Θ. Κοτσώνης -και αρμόδιος για τα ναρκωτικά- επανέλαβε τις ίδιες προτάσεις από «ανθρώπινη ευαισθησία» για τους «χρήστες του τελικού σταδίου».
Το θέμα συζητήθηκε στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής στις 15/12/1999.
Η Κ. Μάτσα, επιστημονική υπεύθυνη του «18 Ανω», δήλωσε στο «Ρ» (25/5/2001) ότι η θεραπευτική κοινότητα είναι αντίθετη στην πρόταση νόμου των πέντε βουλευτών: «Το μήνυμα της εποχής, τόνισε η Κ. Μάτσα, δεν είναι να ξεφύγουν οι νέοι από τις δυσκολίες καταφεύγοντας στις ουσίες και να αποφύγουν έτσι τη συμμετοχή τους στο "κοινωνικό γίγνεσθαι". Το κύριο ζήτημα είναι να αντιμετωπίσουμε τις αιτίες του προβλήματος και όχι να προσπαθούμε να αλλάξουμε το νομικό καθεστώς των ουσιών. Θεωρούμε ότι η κυβέρνηση πρέπει να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο, αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα στη ρίζα του και όχι να καταφεύγει σε πολιτικές διαχείρισης είτε προς την κατεύθυνση της καταστολής είτε προς την κατεύθυνση της νομιμοποίησης των ουσιών».
Εκδήλωση για την πρόταση των «πέντε» στο Δημοτικό Θέατρο
Στον Γιώργο Πανταγιά και στη νεοσύστατη από αυτόν «Πειραιώς Πολιτεία» περνά η σκυτάλη της υπεράσπισης της ναρκω-κουλτούρας.Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε προχτές το βράδυ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, έδωσαν το «παρών» και υπερασπιστές της ελεύθερης διακίνησης ναρκωτικών. Μέσα από μια τάχα επιστημονική προσέγγιση του θέματος, διανθισμένου με μια υποτιθέμενη κοινωνική ευαισθησία, πάσχισαν να πείσουν ότι η απελευθέρωση της χρήσης τουλάχιστον των λεγόμενων μαλακών ναρκωτικών είναι για το καλό μας.
Ο καθηγητής Κώστας Στεφανής, αφού ισχυρίστηκε ότι το πρόβλημα δεν είναι η χρήση, αλλά η εξάρτηση, πρόσθεσε ότι η χρήση δεν είναι συνώνυμη της κατάχρησης και η κατάχρηση της εξάρτησης. «Να μην δαιμονοποιούμε», κατέληξε. Η δημοσιογράφος της «Ελευθεροτυπίας» Ε. Καλαζότι υποστήριξε την πολιτική του περιορισμού της βλάβης και την πολιτική της ανοχής στη χρήση της κάνναβης έως την πλήρη αποποινικοποίηση της χρήσης της. Επίσης, είπε ότι πρέπει στους εξαρτημένους να χορηγείται η ουσία από την οποία εξαρτώνται.
Θετικά εκφράστηκε υπέρ της αποποινικοποίησης της απλής χρήσης και ο δικηγόρος Σπ. Φυτράκης. Τέλος, ο βουλευτής της ΝΔ Αρης Σπηλιωτόπουλος, αφού επανέλαβε τα γνωστά αντικομμουνιστικά επιχειρήματα της «Αυγής», για τάχα ταύτιση των κομμουνιστών και των ακροδεξιών, χαρακτήρισε χρήσιμη την πρωτοβουλία των πέντε βουλευτών.
Και επειδή δε λείπει ο Μάης από τη Σαρακοστή, μήνυμα στην εκδήλωση έστειλαν ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Παπανδρέου και η βουλευτής του ΣΥΝ Μ. Δαμανάκη, από τους πρωτεργάτες της πρότασης για ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών στην κοινωνία.